บทที่ 190 ความอิจฉาในห้องแต่งหน้า

อู่เป๋ยกล่าวว่า “ไม่จำเป็น ถ้าฉันลงทุนตอนนี้ มันก็เหมือนกับการใช้ประโยชน์จากสถานการณ์ของคุณ”

จูชิงเหยียนรู้สึกกระวนกระวายและรีบพูดว่า “อู่เป๋ย คุณช่วยฉันในเวลาที่ฉันต้องการ คุณจะเรียกมันว่าใช้ประโยชน์จากสถานการณ์ของฉันได้อย่างไร ฟังฉันสิ ให้ถือว่าเงินห้าหมื่นล้านหยวนนี้เป็นเงินลงทุน ฉันจะให้สามสิบเปอร์เซ็นต์ของจำนวนหุ้น”

อู่เป๋ยคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และพูดว่า “เอาล่ะ ผมจะโอนเงินอีกห้าหมื่นล้านหยวนและรับหุ้นยี่สิบเปอร์เซ็นต์”

จูชิงเหยียนรู้สึกสะเทือนใจอย่างมากเมื่อรู้ว่า อู่เป๋ยไม่ต้องการเอาเปรียบครอบครัวของเธอ เขาเพียงแค่ถอนหายใจและพูดว่า “อย่าต่อรองกับผมตกลงไหม? คุณสามารถมีหุ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์สำหรับ แสนล้านหยวนนี้ หากคุณไม่เห็นด้วย ฉันจะไม่รับเงิน ฉันก็แค่ขายโรงงานทิ้ง”

อู่เป๋ยได้แต่ตอบตกลงและพูดว่า “ตกลง สามสิบเปอร์เซ็นต์ ผมจะโอนเงินให้คุณในภายหลัง”

หลังจากวางสายแล้ว จูชิงเหยียนยิ้มเล็กน้อยและรีบบอกข่าวดีแก่นายท่านจูหย่วนซานของเธอ จูหย่วนซานสนับสนุนการกระทำของเธออย่างเต็มที่ เพราะหากไม่มีความช่วยเหลือจากอู่เป๋ย พวกเขาจะต้องขายโรงงานในราคาถูก

จนกระทั่งเช้า ในที่สุดทีมกฎหมายของเยี่ยเสวียนก็ร่างสัญญาและส่งผู้ตรวจสอบบัญชีไปที่บริษัทหวาอิ่งเทียนเพื่อตรวจสอบบัญชี

อู่เป๋ยไม่จำเป็นต้องมีส่วนร่วมในเรื่องต่อไปนี้อีกต่อไป ดังนั้นเขาจึงออกจากสวนพลัมหลังรุ่งสางและไปเยี่ยมหลินปิงเซียน

หลายวันมานี้เขาติดตามรายการคัดเลือกประเภทเพลงที่มีชื่อเสียงไปทั่วโลก ฉบับแรกหลินปิงเซียนก็ออกมาแล้ว ได้รับคำชมเป็นเอกฉันท์จากกรรมการ วันนี้มีการบันทึกตอนที่สองของรายการ และอู๋เป่ยตัดสินใจไปดูสด

เวลาเจ็ดโมงเช้า ได้ยินฉากบันทึกเสียงของรายการ หลินปิงเซียนนั่งอยู่ในห้องแต่งหน้าแล้ว เนื่องจากการแสดงเริ่มเวลาเจ็ดโมงครึ่ง

เธออารมณ์ดีเพราะมีเว่ยชิงอิ่งคอยสนับสนุนหลังเวทีและข้อได้เปรียบที่ไม่เหมือนใครของเธอ เธอเอาชนะกรรมการได้ในตอนแรก เธอยังถูกรับเป็นศิษย์โดยนักร้องชื่อดังหม่าเฉิงเฟิง และได้รับคะแนนโหวตสูงสุดในการแข่งขันทั้งหมด

หลินปิงเซียนมีรูปลักษณ์ที่สวยงาม บุคลิกที่อ่อนหวานและน่ารื่นรมย์ ทักษะการร้องเพลงที่ยอดเยี่ยมและความสามารถในการแต่งเพลง เมื่อรายการออกอากาศเธอก็มีแฟนๆจำนวนมาก ปัจจุบันผู้ติดตามออนไลน์ของเธอมีมากกว่าสองล้านคน โดยมีการค้นหามากกว่าหนึ่งล้านครั้งบนอินเทอร์เน็ต และความนิยมของเธอยังคงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ด้วยเหตุนี้ เว่ยชิงอิ่งจึงได้แต่งตั้งผู้ช่วยเพื่อช่วยเธออัปเดตสถานะออนไลน์ของเธอ เว้นแต่จะมีสถานการณ์ที่คาดไม่ถึงหลินปิงเซียนจะต้องกลายเป็นดาวรุ่งในวงการเพลง

หลังจากแต่งหน้าเสร็จ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น และเธอเห็นว่าเป็นเสียงเรียกของอู่เป๋ย เธอรับสายอย่างรวดเร็ว “พี่อู่…...ใช่ ฉันอยู่ที่สถานที่บันทึกเสียง โอเค ฉันจะรอพี่อู่”

บนโต๊ะแต่งหน้าที่อยู่ติดกัน มีผู้หญิงผิวคล้ำเล็กน้อยนั่งอยู่ หน้าตาของเธอประมาณเก้าในสิบ และเธอยังเป็นหนึ่งในผู้แข่งขันในการบันทึกรายการอีกด้วย

เธอมองไปที่หลินปิงเซียนซึ่งยังคงแต่งหน้าอยู่และรอยยิ้มที่มุ่งร้ายก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ

ในเวลาประมาณสิบห้านาที หลินปิงเซียนแต่งหน้าเสร็จ และอู่เป๋ยก็ใกล้มาถึง หลินปิงเซียนรีบไปที่ประตูเพื่อพบเขา

ในไม่ช้าอู่เป๋ยก็มาถึง และเขาก็ตกตะลึงเมื่อเห็นหลินปิงเซียน เขาจ้องหน้าเธอ ยิ่งแต่งหน้ายิ่งสวย

หลินปิงเซียนรู้สึกอายกับการจ้องมองที่รุนแรงของเขา และก้มศีรษะลงเล็กน้อย ถามเบาๆว่า “พี่อู่ การแต่งหน้าของฉันดูไม่ดีหรือเปล่า”

ทันใดนั้นอู่เป๋ยก็คว้าตัวเธอและกระซิบว่า “พาผมไปห้องน้ำที”

หัวใจของหลินปิงเซียนเต้นไม่เป็นจังหวะ เขาจะไปทำอะไรในห้องน้ำ? แต่เธอไม่ได้ถามคำถามใดๆ และเดินตามอู่เป๋ยไปที่ห้องน้ำอย่างเชื่อฟัง

“ล้างเครื่องสำอางออกเร็วเข้า!” อู่เป๋ยเร่งเธอด้วยน้ำเสียงจริงจัง

หลินปิงเซียนถามด้วยความสับสน “พี่อู่ ทำไมต้องล้างออก”

อู่เป๋ยถอนหายใจและพูดว่า “เครื่องสำอางเป็นพิษ!”

หลินปิงเซียนตกใจมากและรีบล้างเครื่องสำอางออกทั้งหมด เมื่อเธอล้างหน้าเสร็จ อู่เป๋ยก็ขมวดคิ้วและถามว่า “ปิงเซียน คุณทำให้ใครขุ่นเคืองใจหรือเปล่า?”

หลินปิงเซียนเช็ดหน้าและส่ายหัว “ไม่ ฉันเพิ่งมาถึงเทียนจิง ฉันไม่มีเพื่อนเลย นับประสาอะไรกับศัตรู”