ตอนที่ 190
บทที่ 191 กรรม
October 21, 2026
ผู้หญิงคนนั้นเริ่มหงุดหงิด เธอเข้าใจว่าเมื่อความจริงถูกเปิดเผย เธอจะต้องเจอปัญหาใหญ่แน่!
เธอเริ่มทำตัวเหมือนเหยื่อที่ทำอะไรไม่ถูกทันที หันไปหาเสี่ยวหูจือและอ้อนวอน “พี่หวัง ได้โปรดรีบพาคนนี้ออกไปจากที่นี่ ฉันกลัวมาก...…”
เสี่ยวหูจือก็ไม่แน่ใจในตัวตนของอู่เป๋ย เขาไอและพูดว่า “แม้ว่าคุณจะรู้จักผู้จัดการเว่ย แต่คุณก็ไม่สามารถดูหมิ่นผู้อื่นได้ หัวหน้าของรายการนี้ไม่ใช่แค่ผู้จัดการเว่ย!”
อู่เป๋ยไม่สนใจเขา เมื่อเว่ยชิงอิ่งมาถึง เขาจะต้องไล่ผู้หญิงคนนั้นออกอย่างแน่นอน
เสี่ยวหูจือรู้สึกอายกับท่าทีของอู่เป๋ย เขาอยากจะพูดอะไรที่ยาก แต่เขาไม่กล้า
ทันใดนั้น เสียงของผู้กำกับก็ดังขึ้นบนเครื่องส่งรับวิทยุ “ทำอะไรกันน่ะ? การถ่ายทำกำลังจะเริ่มแล้ว ทำไมยังไม่ขึ้นเวทีอีกล่ะ?”
เสี่ยวหูจือก็ตื่นตัว เขาหยิบเครื่องส่งรับวิทยุบนโต๊ะและพูดว่า “ผู้กำกับ มีปัญหาที่หลังเวที คุณกรุณารีบมาดู!”
ผู้กำกับโกรธจัดบุกเข้าไปในห้องแต่งหน้า เขาอายุสี่สิบเศษ ผมยุ่งเหยิงและดวงตาแดงก่ำ เขานอนอยู่ทั้งคืนในสภาพที่ตึงเครียดมากเพื่อรายการนี้
“เป็นอะไรไป? ไม่อยากออกรายการเหรอ? ถ้าไม่อยากออกก็ไป!” เขาตะโกนเสียงดัง
เสี่ยวหูจือเดินไปและชี้ไปที่อู่เป๋ย และพูดว่า “ผู้กำกับ เขาบอกว่าเขารู้จักผู้จัดการเว่ย และบอกว่าหม่าอวี้เฟิ่งวางยาหลินปิงเซียน”
หม่าอวี้เฟิ่งคือชื่อของผู้หญิงคนนั้น เธอดูเศร้าหมองทันทีและพูดว่า “ผู้กำกับ ชายคนนี้เหมือนคนบ้า ได้โปรดรีบพาเขาออกไปจากที่นี่”
แม้ว่าผู้กำกับจะยุ่ง แต่เขาก็ยังมีเหตุผล เมื่อเขาได้ยินคำว่า “วางยา” เขาก็ประหลาดใจ เขาถามด้วยเสียงทุ้มว่า “เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
อู่เป๋ยพูดว่า “สวัสดีผู้กำกับ ผมคือเพื่อนของหลินปิงเซียน มีคนวางยาที่เครื่องสำอางของเธอ ผมสงสัยว่าคือหม่าอวี้เฟิ่ง ผมโทรหาเว่ยชิงอิ่งแล้ว เธอจะมาที่นี่ในไม่ช้า”
ผู้กำกับรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ใครก็ตามที่สามารถเรียก เว่ยชิงอิ่งได้ด้วยการโทรศัพท์เพียงครั้งเดียวจะต้องมีตัวตนที่สำคัญ เขาระงับความโกรธของเขาและพูดว่า “การบันทึกรายการกำลังจะเริ่มขึ้น ถ้าคุณทำเช่นนี้ต่อไป คุณยังต้องการที่จะเข้าร่วมหรือไม่?”
อู่เป๋ยพูดว่า “การบันทึกรายการมีความสำคัญ แต่เมื่อเกิดเหตุการณ์วางยาขึ้น มันจะกลายเป็นความผิดทางอาญา ผมมีอำนาจที่จะขอให้คุณหยุดการบันทึกและให้ความร่วมมือกับการสอบสวน!”
เขาแสดงข้อมูลรับรองความปลอดภัยต่อสาธารณะ และผู้กำกับมองดูด้วยความรู้สึกประหลาดใจ
เขามองไปที่อู่เป๋ย ทำให้น้ำเสียงของเขาอ่อนลงและพูดว่า “เราจะบันทึกเสียงให้เสร็จก่อนได้ไหม ที่ปรึกษาหลายคนกำลังรออยู่ที่นั่น และมันไม่ดีสำหรับผมที่จะอธิบายว่ารายการถูกยกเลิก”
อู่เป๋ยตอบว่า “งั้นปล่อยให้พวกเขารอ”
ผู้กำกับไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากกลับไปคุยกับพี่เลี้ยง ในขณะนี้หม่าอวี้เฟิ่งหน้าซีดด้วยความกลัวและลนลานอย่างมาก
หลังจากผ่านไปสิบนาทีเว่ยชิงอิ่ง ก็มาถึงและขอโทษอู่เป๋ยทันที “ท่านอู่ ฉันขอโทษ ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้น ปิงเซียนเธอเป็นอะไรไหม?”
อู่เป๋ยตอบว่า “โชคดีที่มันถูกค้นพบได้ทันเวลา ไม่เช่นนั้นผลที่ตามมาจะแย่มาก”
เสี่ยวหูจือก็ตกตะลึง เขาไม่อยากเชื่อเลยว่าผู้จัดการเว่ย จะสุภาพกับเขาขนาดนี้ เขาเป็นใครกันแน่?
หม่าอวี้เฟิ่งทรุดลงกับพื้น ตัวสั่นสะท้านไปทั้งตัว เธอรู้ว่าเธอแย่แล้ว ผู้เข้าแข่งขันหญิงคนอื่นกระซิบกัน อย่างประหลาดใจ
หลังจากที่เว่ยชิงอิ่งรู้เกี่ยวกับสถานการณ์ เธอมองไปที่หม่าอวี้เฟิ่งอย่างเย็นชาและพูดว่า “ถ้าคุณสารภาพตอนนี้ ฉันยังสามารถช่วยคุณได้”
หม่าอวี้เฟิ่งน้ำตาไหลและพูดว่า “ฉันผิดไปแล้ว ผู้จัดการเว่ย”
เสี่ยวหูจือตกใจและโกรธ เขารีบถอยห่างจากหม่าอวี้เฟิ่งและชี้ไปที่เธอ สาปแช่ง “ผมรู้ว่าคุณไม่ใช่คนดี คุณพิสูจน์ว่าผมคิดถูก!”
ใบหน้าของเว่ยชิงอิ่งเข้มขรึ้มและโกรธขณะที่เธอถามว่า “ทำไมคุณถึงวางยาเธอ?”
หม่าอวี้เฟิ่งร้องไห้และพูดว่า “ผลคะแนนของเธอดีเกินไป เราอยู่กลุ่มเดียวกัน และทำตามกฎ ฉันรู้ว่าฉันจะต้องแพ้เธออย่างแน่นอน ดังนั้น.….. ฉันจึงพบเพื่อนร่วมชั้นที่กำลังเรียนวิชาเคมีและขอให้เขาทำพิษที่ออกฤทธิ์ช้า ฉันจึงแอบใส่เข้าไปในเครื่องสำอางของหลินปิงเซียน”