บทที่ 2003 สุ่ยเทียนหยวน

อู๋เป่ยบอกให้เชียนเสวี่ยหลิงเจียวยืนอยู่กับที่ แล้วเขาค่อยๆก้าวเท้าเดินลงไปบนพื้นหญ้า ก้าวที่หนึ่ง ก้าวที่สอง เมื่อเขาก้าวถึงก้าวที่สาม ทันใดนั้น ก็มีเส้นสายสีดำจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากพุ่มหญ้า พันรัดร่างของเขาอย่างทันทีา แล้วดึงเขาลงไปยังพื้นดิน

"แคร่ก!"

เมื่อเห็นอู๋เป่ยกำลังจะถูกดึงลงไปใต้ดิน มือข้างหนึ่งก็สะบัดขาดจากเส้นสายสีดำเหล่านั้น จากนั้นเขาดึงตัวเองออกจากการพันธนาการได้สำเร็จ แล้วออกแรงกระชาก พื้นดินแตกออก เผยให้เห็นสิ่งมีชีวิตประหลาดตัวหนึ่ง มันดูเหมือนเม่น หนามสีดำเหล่านั้น คือเส้นที่ยื่นออกมาจากหลังของมัน

สัตว์ประหลาดส่งเสียงร้องคำราม เหมือนพยายามจะดิ้นหนี แต่อู๋เป่ยฟาดมือลงไปเพียงครั้งเดียว มันก็สลบในทันที

เชียนเสวี่ยหลิงเจียวเดินเข้ามาดูใกล้ๆ แล้วพูดว่า: "ตัวแค่นี้เอง แต่กลับมีพละกำลังมากขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะซวนเป่ย คงถูกมันดึงลงไปเป็นอาหารแน่ๆ"

อู๋เป่ยก้มลงมองใต้พื้น พบว่ามีหลุมขนาดใหญ่ที่สูงเกือบเท่าคนอยู่ เขากระโดดลงไป ในหลุมนั้นมีเศษซากสิ่งของมากมาย ทั้งอาวุธ วัตถุหลากหลายชนิด และยังมีเครื่องมือจัดเก็บของในมิติอีกไม่น้อย ดูเหมือนว่า เจ้าตัวเล็กนี้จะเคยกินผู้บำเพ็ญที่มาที่นี่ไปไม่น้อยเลยทีเดียว

เขาพูดว่า: "เจ้าอย่าประมาทเจ้าตัวเล็กนี้เชียว มันผ่านยุคสมัยมาแล้วอย่างน้อยสองยุค" ขณะที่พูด เขาก็เก็บสิ่งของทั้งหมดที่พบในหลุมนั้น จากนั้นโยนเจ้าสัตว์ประหลาดกลับลงไปในถ้ำดิน โดยไม่ได้ฆ่ามัน

เมื่อเดินผ่านสนามหญ้า ก็พบกับทิวทัศน์ที่งดงามกว่าเดิม น้ำตกสายหนึ่งไหลลงมาจากหน้าผาสูงร้อยเมตร ใกล้ๆน้ำตกมีต้นไม้ผลอยู่ต้นหนึ่ง บนต้นนั้นมีผลไม้รูปร่างเหมือนแอปเปิล ผลสีแดงสด ขนาดใหญ่ และมีกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วบริเวณ

เมื่อเห็นผลไม้ เชียนเสวี่ยหลิงเจียวถามว่า: "นี่คือผลไม้อะไร?"

อู๋เป่ย: "อยากกินไหม? เดี๋ยวข้าจะเก็บให้"

พูดจบ เขาเดินตรงไปยังต้นผลไม้ แต่ทันทีที่ไปถึงใต้ต้นไม้ เงาสีแดงร่างหนึ่งก็พุ่งลงมาจากกิ่งไม้

"ป๊าป!"

อู๋เป่ยออกมืออย่างว่องไว ฟาดมันจนกระเด็นไปทันที เมื่อเจ้าสิ่งนั้นร่วงลงสู่พื้น เขาจึงได้เห็นรูปร่างของมันชัดเจน มันคือสัตว์ประหลาดที่มีแขนแปดข้าง ปกคลุมด้วยขนสีแดงเต็มตัว ใบหน้าของมันเหมือนหัวกะโหลก ฟันแหลมคม ดวงตาของมันมีดวงไฟสองดวงเหมือนเปลววิญญาณที่ลุกโชนอยู่ในเบ้าตา

ใช้ฝ่ามือฟาดสัตว์ประหลาดจนกระเด็น อู๋เป่ยรู้สึกเจ็บมือเล็กน้อย เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย จ้องมองสัตว์ประหลาด ก่อนพูดว่า: "ดูเหมือนว่าเจ้าจะเก่งมากใช่ไหม?"

เมื่อพูดจบ เขาก็ปล่อยอาหลีออกมา

ทันทีที่อาหลีปรากฏตัว ดวงตาคู่สวยของนางก็จับจ้องไปที่สัตว์ประหลาดทันที จากนั้นนางก็ยิ้มพลางพูดว่า: "นายท่าน เจ้านี่น่ากินจัง ข้ากินได้ไหม?"

อู๋เป่ย: "เชิญตามสบาย"

ทันทีที่สัตว์ประหลาดตัวนั้นเห็นอาหลี มันก็สั่นสะท้านไปทั้งตัว พอเห็นนางเดินเข้ามา มันก็กระโดดหนีไปทันที อย่างไรก็ตาม มันเพิ่งจะวิ่งไปได้ไม่กี่เมตร อาหลีก็โบกมือเล็กๆเพียงครั้งเดียว พลังชีวิตของมันก็ถูกดูดออกจากร่าง กลายเป็นภาพลวงตาที่ถูกดูดเข้าไปในปากของอาหลี จากนั้น ร่างของสัตว์ประหลาดก็ล้มลง และกลายเป็นกองทราย

เมื่อสัตว์ประหลาดตาย อู๋เป่ยก็ปีนขึ้นต้นผลไม้และเก็บผลไม้ทั้งหมดลงมา เขามอบให้อาหลีและเชียนเสวี่ยหลิงเจียวคนละผล ส่วนผลไม้ที่เหลือ เขาเก็บเอาไว้ เพื่อแบ่งให้ครอบครัวได้ลองชิม

เมื่อกัดผลไม้เข้าไปหนึ่งคำ น้ำหวานอันหอมหวานก็เต็มปาก รสชาติหวานอร่อย และยังมีพลังงานลึกลับที่ซ่อนอยู่ถึงสิบชนิด ซึ่งมีประโยชน์ทั้งต่อร่างกายและจิตวิญญาณอันบริสุทธิ์เป็นอย่างมาก

หลังจากกินผลไม้ อู๋เป่ยล้างหน้าอยู่ริมสระน้ำใต้น้ำตก เมื่อเขาตักน้ำขึ้นมา ก็ต้องชะงัก และลองชิมน้ำหนึ่งคำ แล้วอุทานด้วยความตื่นเต้น: "ในนี้มีน้ำศักดิ์สิทธิ์ไท่ชูปนอยู่!"

อาหลีมองขึ้นไปที่ด้านบนของน้ำตกด้วยความสงสัยและพูดว่า: "นายท่าน แหล่งน้ำอยู่ข้างบนนะ"

อู๋เป่ยจึงเริ่มปีนขึ้นด้านข้างของภูเขา บริเวณนี้เดิมทีมีสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวอาศัยอยู่ แต่ด้วยการปรากฏตัวของอาหลี ทำให้พวกมันถอยหนีไปไกลตั้งแต่ยังไม่ทันเข้าใกล้

เมื่อมาถึงยอดเขา อู๋เป่ยพบแอ่งน้ำเล็กๆที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณสิบกว่าเมตร น้ำในแอ่งเป็นสีเขียวอมทอง และมีหมอกสีเขียวจางๆลอยเหนือผิวน้ำ หมอกเหล่านี้ค่อยๆลอยออกไปไกล และไหลรวมกับแม่น้ำด้านล่าง ซึ่งเป็นเหตุทำให้น้ำในแม่น้ำมีกลิ่นอายของน้ำศักดิ์สิทธิ์ไท่ชู

อู๋เป่ยรู้สึกตื่นเต้นอย่างยิ่ง เขาเดินตรงไปที่ขอบแอ่งน้ำ แล้วใช้ขวดตักน้ำขึ้นมาหนึ่งขวด จากนั้นลองสูดดมกลิ่น และหัวเราะออกมาอย่างเบิกบาน: "ใช่น้ำศักดิ์สิทธิ์ไท่ชูจริงๆด้วย!"

เชียนเสวี่ยหลิงเจียวเดินเข้ามา นางสนใจและถามด้วยความสงสัย: "ซวนเป่ย น้ำแบบนี้มีค่ามากเลยเหรอ ถึงทำให้เจ้าดีใจได้ขนาดนี้?"

ต้องรู้ว่า ก่อนหน้านั้นอู๋เป่ยได้รับยันต์ชั้นเทพ กระทั่งตอนที่เขาได้พิชิตอาหลี ก็ยังไม่ดีใจและตื่นเต้นขนาดนี้!

อู๋เป่ยหัวเราะและพูดว่า: "ไท่ชู คือกำเนิดแรกของจักรวาล เป็นสถานะแรกเริ่มจากยุคแห่งความโกลาหล น้ำศักดิ์สิทธิ์ไท่ชูนี้เป็นพลังงานดั้งเดิมจากยุคไท่ชู ซึ่งหายากและมีค่าอย่างมหาศาล แม้เพียงหยดเดียว ก็สามารถใช้สร้างยาเทพจำนวนมหาศาลได้ ข้าเป็นนักปรุงยา แน่นอนว่าย่อมต้องการมันมาก"