บทที่​ 23 ธูปขโมง ต้นตั๊กแตกโบราณมีจิตวิญญาณ

จากนั้นเมื่อจูหย่วนซานพบศพบนพื้น การแสดงออกของเขาเปลี่ยนไป "เกิดอะไรขึ้น?"

จูชิงเหยียนบอกที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว "ถ้าไม่ใช่สำหรับพี่อู๋ เราทั้งคู่ตายแน่ และคุณปู่ก็จะถูกฆ่าด้วย"

จูหย่วนซานเป็นเหมือนน้ำและพูดว่า "เรื่องนี้ฉันจัดการเอง พวกเธอไม่ต้องสนใจ"

จากนั้นจูหย่วนซานก็หันไปจับมืออู๋เป่ย"คุณอู๋ ฉันขอฝากชิงเหยียนด้วย รบกวนคุณพาชิงเหยียนออกไปจากที่นี่ ฉันจัดการเสร็จจะส่งข่าวทันที"

จากการแสดงออกและน้ำเสียงของจูหย่วนซาน อู๋เป่ยรู้ว่าเรื่องนี้นั้นร้ายแรงมาก แต่ด้วยความที่เขาเป็นคนนอก เขาจึงไม่ได้ถามอะไรมาก เขาเพียงพูดว่า "งั้นเราไปกันเถอะ"

จูชิงเหยียนเป็นห่วงปู่ของเธออย่างยิ่ง "คุณปู่ เกิดอะไรขึ้น ? หนูไม่ไป หนูจะอยู่ที่นี่"

จูหย่วนซานยิ้มแล้วพูดว่า "ไม่เป็นไร ปู่กลัวว่าเธอจะตกอยู่ในอันตราย สบายใจได้ ปู่เป็นปรมาจารย์แล้ว นักฆ่าหน้าไหนก็ทำอะไรปู่ไม่ได้ ยังไงปู่จะบอกข่าวอีกที"

เมื่อเห็นจูหย่วนซานยืนกรานเช่นนี้ จูชิงเหยียนไม่อาจฝ่าฝืนได้ เธอจึงขับรถออกไปพร้อมกับอู๋เป่ย

ตระกูลจูค่อนข้างร่ำรวย จูชิงเหยียนขับรถสปอร์ต S5สีน้ำเงิน ที่นำเข้ามูลค่าหลายแสน อัตราเร่งสี่วินาทีหนึ่งร้อยกิโลเมตรเร่งความเร็วได้นานกว่าสี่วินาทีใน 100

อู๋เป่ยเป็นแฟนพันธุ์แท้รถมาตั้งแต่ยังเป็นเด็กๆ ในอดีตที่บ้านเขามีรถ และพ่อของเขาเสียชีวิต เขาก็ขายไป เมื่อเห็นรถดี ๆ เช่นนี้ เขาก็อดที่จะช่วนจูชิงเหยียนขับไม่ได้

เมื่อรถอยู่บนท้องถนน ทันทีที่เครื่องเร่งความเร็ว ความรู้สึกที่แข็งแกร่งของการผลักกลับถูกขับเคลื่อน เข้าโค้งอย่างมั่นคง จนทำให้คนนั่งข้าง ๆ มั่นใจ

ขณะขับรถเขาพูดว่า "คืนนี้คุณพักบ้านผมก็แล้วกัน"

ตอนที่ถังจื่อยี่มาอาศัยอยู่ในบ้านของเขา แม่ของเขาแยกห้องพักให้สำหรับเธอโดยเฉพาะ

จูชิงเหยียน พยักหน้าเบา ๆ "เช่นนั้นรบกวนด้วย พอดีเลย ฉันจะได้ทบทวนบทเรียนให้น้องสาว"

อู๋เป่ยอดไม่ได้ที่จะถามว่า "คุณไม่ทำงานเหรอ?"

จูชิงเหยียนหัวเราะ "ตอนนี้ฉันทำงานอิสระ นอกจากฝึกยุทธ์ ฉันชอบวาดภาพ เตรียมที่จะจัดนิทรรศการศิลปะของตัวเองในปีหน้า"

อู๋เป่ย แอบรู้สึกว่าชีวิตของคนร่ำรวยนั้นแตกต่างกันถ้าเขา ด้วยอายุของเขาตอนนี้จะคิดเกี่ยวกับวิธีหางานทำเงิน

รถขับรถไปที่บ้านตระกูลอู๋ และหยุดอยู่ใต้ต้นตั๊กแตนเทวดา ด้านหน้าของต้นตั๊กแตนเทวดามันเต็มไปด้วยเถ้าธูป ดูเหมือนว่าในวันนี้มีคนหลายคนมากราบไหว้

จางลี่นั่งอยู่ใต้ต้นตั๊กแตนเทวดาคุยกันกับเพื่อนบ้านอยู่ เธอเห็นอู๋เป่ย และจูชิงเหยียนกลับมา

อู๋เป่ยรีบพูดว่า "คุณป้าหลี่ นี่เพื่อนของผม ไม่ใช่แฟน คุยกันไปเถอะ ผมเข้าบ้านก่อน"

จูชิงเหยียนหน้าแดงจนเร่งฝีเท้าเข้าไปในบ้านพร้อมอู๋เป่ยอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้ค่ำแล้ว อู๋เป่ยต้องฝังเข็มให้แม่ของเขา หลังจากแม่พักผ่อน เขาก็ไปนวดศีรษะให้อู๋เหม่ยจนเที่ยงคืน

จูชิงเหยียนพักผ่อนแล้ว จากนั้นเขาก็เดินมาที่ต้นตั๊กแตนเทวดาเพื่อฝึกสมาธิ การฝึกนี้โดยทั่วไปแล้วจะหันหน้าไปทางต้นไม้

ต้นไม้ตั๊กแตนเทวดาของตระกูลอู๋เติบโตขึ้นในกำแพง กล่าวกันว่าปลูกโดยปู่ของอู๋เป่ย ซึ่งมีอายุมากกว่าหนึ่งร้อยปี

อู๋เป่ยเผชิญหน้ากับต้นตั๊กแตนเทวดา เขากำมือแนบที่หน้าอก ยืนนิ่งพร้อมกัยหายใจเข้าเป็นจังหวะ ในเวลานี้จิตใจของเขาก็สงบลงอย่างคาดไม่ถึง

หลังจากฝึกประมาณครึ่งชั่วโมง ทันใดนั้นใจเขาปรากฏผู้หญิงคนหนึ่ง ไม่เห็นรูปร่างหน้าตา สวมกระโปรงสีเขียวธรรมดา

ผู้หญิงคนนั้นไหว้เขาพร้อมกับกล่าวว่า "ขอบคุณคุณชายที่เปิดจิตระดับการรับรู้ให้บ่าว"

อู๋เป่ยตะลึง "จิตระดับการรับรู้ ? คุณเป็นใคร?"

หญิงสาว "บ่าวเป็นจิตระดับการรับรู้ของต้นไม้ตั๊กแตนเทวดานี้"

แม้ว่าอู๋เป่ยจะรู้สึกประหลาดใจ แต่เขาก็ไม่กลัว มีบันทึกที่คล้ายกันในเคล็ดวิชาเทียนตี้ซวนหวง ต้นไม้ที่มีอายุมากในอดีต มีโอกาสกลายเป็นจิตวิญญาณ ไม่มีอะไรแปลก

"คุณเป็นจิตของต้นตั๊กแตนเทวดา ? ตามหาฉันมีธุระอะไร?" เขาถาม

หญิงสาว "บ่าวขอบคุณคุณชายที่ช่วยห้ามไม่ให้คนนอกจากการทำร้ายบ่าว และสั่งสอนจนตอนนี้มีแต่คนมาจุดธูปเคารพกราบไหว้

อู๋เป่ย "คุณหมายถึงธูปของคนเหล่านี้ช่วยคุณ?"

"ใช่ค่ะ คุณชาย บ่าวเป็นเทวดารักษาตระกูลอู๋ หากคุณชายมีความต้องการอะไร เพียงไปที่ด้านหน้าของต้นไม้ ทาสจะออกมาหา "

หลังจากพูดจบภาพของเธอก็เลือนหายไป อู๋เป่ยลืมตาทันที เขามองไปที่ต้นตั๊กแตนเทวดา และพบว่าพื้นผิวของต้นไม้ตั๊กแตนเต็มไปด้วยแสงสีขาวที่มีออร่า ต้นไม้ตั๊กแตนนี้แตกต่างจากอดีตโดยสิ้นเชิง !

เขามาที่ต้นตั๊กแตนเทวดาและพูดว่า "ฉันไม่ได้คาดหวังให้คุณเป็นจิตระดับการรับรู้ และปกป้องตระกูลอู๋"