ตอนที่ 2557
บทที่ 2568: โลกแห่งศพที่ยังไม่สมบูรณ์
October 21, 2026
จากข้างในได้ยินเสียงเสวี่ยอู่ที่อ่อนแรงว่า “พี่เทียน ใช่พี่หรือเปล่า?”
อู๋เป่ยเจ็บปวดใจขึ้นมา “ทำไมถึงมาคนเดียวในที่อันตรายขนาดนี้”
เสวี่ยอู่ “ฉันแค่อยากเข้ามาสำรวจนิดหน่อย ใครจะรู้ว่าข้างในมันอาถรรพ์ขนาดนี้”
อู๋เป่ยคว้าข้อเท้าเธอ ดึงเธอออกมาจากก้อนเนื้อที่กำลังไหวตอดเป็นคลื่น ทั้งสองตั้งใจจะถอยกลับ แต่ผนังลำไส้ทั้งแถบกำลังบีบไล่ไปข้างหน้า พวกเขาเลยถูกดันให้ไปต่อ ถอยกลับไม่ได้
อู๋เป่ยเดือดจัด ชักดาบเซียนพยัคฆ์ขาว เรียกพลังของเทพอักขระออกมา ฟาดสุดแรงหนึ่งดาบ
แสงดาบพุ่งวาบกึกก้อง ใต้เท้าสองคนพลันโล่ง เท้าลอยคว้าง เห็นชัดว่าลำไส้ท่อนใหญ่เส้นหนึ่งถูกผ่าขาด สองคนร่วงหล่นลงไป
ด้านล่างคือโพรงมหึมา มีลำไส้ขนาดยักษ์นับไม่ถ้วนไขว้ไปมาซ้อนกัน ทั้งสองตกลงบนท่อลำไส้เส้นหนึ่งที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางหลายเมตร พวกเขาตะลึงงันกับภาพตรงหน้า
เสวี่ยอู่ร้องลั่น “ที่นี่มันที่ไหนเนี่ย?”
ทั้งคู่เหมือนอยู่ในช่องท้องของสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมา รอบตัวเต็มไปด้วยสิ่งที่เหมือนลำไส้ และยังมีเยื่อบางๆ เป็นริ้วคล้ายเยื่อที่คอยยึดลำไส้ไว้ อู๋เป่ยเพ่งดูอยู่ครู่หนึ่ง สีหน้าก็เคร่งเครียดขึ้น
เสวี่ยอู่เช็ดคราบสกปรกบนหน้า ถามว่า “พี่เป่ย นี่มันที่อะไรกันแน่!”
“สถานที่ซ่อนศพ!” อู๋เป่ยเอ่ยทีละคำชัดเจน
“สถานที่ซ่อนศพคืออะไร?” เสวี่ยอู่ไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน
อู๋เป่ย “ราชาศพบางตนที่ทรงอำนาจ สามารถอัดฉีดพลังซากศพลงในผืนดินภูผาสายน้ำ สร้างโลกแห่งศพขึ้นมา พลังน่าสะพรึง เรียกสิ่งนี้ว่า ‘สถานที่ซ่อนศพ’!”
เสวี่ยอู่ “งั้นก็หมายความว่าเราอยู่ในโลกแห่งศพ?”
อู๋เป่ย “ดีที่โลกแห่งศพนี้ยังไม่สมบูรณ์ ไม่งั้นเราแทบไม่มีทางมีชีวิตรอดออกไปได้!”
เสวี่ยอู่ยิ้มขื่น “นึกว่าเป็นเรื่องจิ๊บๆ ที่ไหนได้อันตรายขนาดนี้”
อู๋เป่ยว่า “คนข้างนอกน่าจะรู้เรื่องโลกแห่งศพอยู่แล้ว แต่จงใจไม่บอกพวกเรา”
เสวี่ยอู่ตกใจ “ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วย?”
อู๋เป่ย “การก่อรูปโลกแห่งศพต้องดูดกลืนพลังชีวิตจำนวนมหาศาล ผมสงสัยว่าพวกมันตั้งใจให้พวกเรามาตาย!”
เสวี่ยอู่กัดฟันด่า “พวกซุนเจียนี่ชั่วช้าจริง!”
แล้วเธอถามอย่างกังวล “พี่เป่ย แล้วเราจะออกไปได้ไหม?”
อู๋เป่ยหัวเราะเย็น “ไม่จำเป็นต้องออกไป โลกแห่งศพที่ยังไม่สมบูรณ์แบบนี้ สำหรับผมน่ะของดีเลย!”
เสวี่ยอู่ยังงง ถาม “หมายความว่ายังมีประโยชน์อะไรอีกเหรอ?”
อู๋เป่ย “ก่อนโลกแห่งศพจะสมบูรณ์ จะเกิดผลึกศพขึ้นมา ภายในแม้มีพลังซากศพ แต่ก็อัดแน่นด้วยพลังชีวิตจำนวนมาก ได้ผลึกศพมา ผมก็จะใช้มันปรุงยาอายุวัฒนะชั้นสูงบางอย่างได้”
“แล้วผลึกศพอยู่ที่ไหน?” เสวี่ยอู่กวาดตามองไปรอบๆ
อู๋เป่ยมองปราดแล้วชี้ไปทางหนึ่ง “เห็นตรงนั้นไหม? สิ่งที่เต้นตุบๆ เหมือนหัวใจ ผลึกศพอยู่ในนั้น!”
เสวี่ยอู่ว่า “มีอันตรายไหม?”
อู๋เป่ย “ไม่เป็นไร เธอรออยู่ตรงนี้ ผมไปแป๊บเดียวเดี๋ยวก็กลับมา!”
เขาหยิบดาบเซียนพยัคฆ์ขาว พุ่งไปยังก้อนที่คล้ายหัวใจนั้น พอเข้าใกล้ เขาฟาดดาบยาวทีเดียว สิ่งที่เต้นอยู่นั้นถูกผ่าครึ่ง ภายในเป็นโพรง มีผลึกสีม่วงขนาดกำปั้นร่วงลงมา อู๋เป่ยคว้ารับไว้ได้พอดี
ทันใดนั้นเสียงคำรามดังลั่น อู๋เป่ยคว้าเสวี่ยอู่ทันที มือสะบัดดาบเซียนรัวๆ ฟาดฟันจนเปิดเป็นทาง สองคนพุ่งทะลุออกไป!
ขณะนั้น ซุนลี่จงกับเมียวเจินกู่ที่อยู่ด้านนอกยังรอฟังข่าวอยู่ พลันได้ยินเสียงระเบิดดังสนั่น บริเวณถ้ำซือพลันถล่มลง แล้วเงาร่างสองคนก็ทะยานออกมา นั่นก็คืออู๋เป่ยกับเสวี่ยอู่!
ซุนลี่จงยืนอึ้ง มองจุดที่ถล่มอย่างเหม่อลอย