บทที่ 43 เจ้าพ่อหลง

ครูจ้าวรีบเรียกอู๋เหมยมา เพื่อดาวน์โหลดคำตอบที่ถูกต้องของข้อสอบจากอินเทอร์เน็ต

อู๋เหมยจำได้หมดทุกข้อ ตอนที่เธอตอบคำถามออกมา ใบหน้าของ ครูจ้าวก็ยิ้มมากขึ้นเรื่อยๆ พอตอบข้อสุดท้ายเสร็จ เขาก็ยิ้ม แล้วพูดว่า "ไม่น่าแปลกใจเลย ครั้งนี้คุณจะได้คะแนนเต็ม!"

อู๋เป่ย: "สอบได้คะแนนเต็มแล้วได้บรางวัลที่หนึ่งไหม"

ครูจ้าวยิ้ม แล้วพูดว่า "นี่เป็นเพียงการสอบรอบแรก ตอนบ่ายจะมีการสอบเป็นรอบที่สอง การทดสอบครั้งแรกคะแนนเต็ม 120 คะแนน และการทดสอบครั้งที่สองคะแนนเต็ม 180 คะแนน รวมเป็น 300 คะแนน โดยปกติแล้ว ถ้าหากคะแนนการทดสอบครั้งแรกและครั้งที่สองเกิน 250 คะแนน ก็จะได้อันดับที่ดี

อู๋เป่ย พูดว่า "ถ้าอย่างนั้นก็หาที่พักผ่อน"

เขาเปิดโรงแรมห้าดาวแถวนั้น ให้อู๋เหมยได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ แล้วก็ไปกินข้าวกลางวันในร้านอาหารของโรงแรม ในระหว่างกินข้าว เขาก็นวดหัวให้อู๋เหมย เปิดเส้นลมปราณ เพื่อบรรเทาความเหนื่อยล้า

การทดสอบครั้งที่สองกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว คือเวลาตั้งแต่ 14.30 น. ถึง 17.20 น. หลังจากพักผ่อนเพียงพอแล้ว อู๋เป่ยก็ไปเข้าร่วมการทดสอบครั้งที่สอง

เห็นได้ชัดว่าข้อคําถามของการทดสอบครั้งที่สองนั้นยากกว่ามาก ครั้งนี้อู๋เหมยไม่ได้ส่งกระดาษคำตอบล่วงหน้า จนหมดเวลาถึงออกมา

ครูจ้าวถามเธออย่างรวดเร็วว่า "อู๋เหมยเป็นยังไงบ้าง ทําเสร็จหมดแล้วใช่ไหม"

อู๋เหมยพยักหน้า: "ครูคะ เสร็จหมดแล้วค่ะ"

ครูจ้าว ดูข้อคําถามการทดสอบจากอินเทอร์เน็ต แล้วเขาเทียบดูทีละข้อ ครั้งนี้อู๋เหมยพลาดในการทําคะแนนเต็ม แต่จากคะแนนเต็ม 180 คะแนน เธอก็น่าจะได้ 175 คะแนน

หลังจากคํานวณผลลัพธ์ทั้งหมดออกมา ครูจ้าก็อ้าปากค้างและพูดว่า "มากกว่าสองร้อยเก้าสิบคะแนน! คะแนนนี้ได้เป็นผู้ชนะอันดับหนึ่งในการแข่งขันนี้อย่างแน่นอน!"

อู๋เป่ยมีความสุขมาก: "ถ้าได้อันดับหนึ่ง ก็จะสามารถเข้าร่วมการแข่งขันระดับชาติได้ใช่ไหม"

ครูจ้าวพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม: "อันที่จริง คะแนนปัจจุบันของอู๋เหมย เธอก็สามารถได้รับคัดเลือกเข้ามหาวิทยาลัยชิงเปียได้แล้ว แต่ ฉันแนะนําให้เธอเข้าร่วมการแข่งขันระดับชาติ แล้วต่อจากนั้นก็เข้าร่วมการแข่งขันคณิตศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ ถ้าเธอชนะรางวัลใหญ่ในระดับสากล เธอจะสามารถเลือกเรียนที่ไปเรียนมหาวิทยาลัยต่างประเทศได้

อู๋เป่ยพยักหน้า: "เอาล่ะ พอถึงตอนนั้นก็มาดูความเห็นของอู๋เหมย"

ทั้งสามคนมีความสุขมาก ก่อนอื่นต้องกลับไปที่โรงแรมก่อน หน้าที่ของครูจ้าวเสร็จสิ้นแล้ว คืนนี้เขาจะกลับไปที่มณฑลหมิงหยาง จึงออกเดินทางก่อน ส่วนอู๋เป่ยกับอู๋เหมยอยู่เที่ยวในตัวจังหวัดอีกสักสองสามวัน

ก่อนจะค่ำ อู๋เป่ยพาอู๋เหมยไปเยี่ยมหลี่กวงหลง

หลี่กวงหลงอาศัยอยู่ในชุมชนที่หรูหราที่สุดในตัวจังหวัด อยู่ริมแม่น้ำหลงติง ราคาบ้านที่นี่มากกว่า 50,000 หยวนต่อตารางเมตร และหลี่กวงหลงเป็นเจ้าของอาคารห้าหลังและวิลล่าอีก 20 หลัง

เขาอาศัยอยู่ในวิลล่าที่ใหญ่ที่สุด มีพื้นที่ก่อสร้างมากกว่า 3,000 ตารางเมตร พร้อมสระว่ายน้ําและลานจอดเฮลิคอปเตอร์ วิลล่าสูงห้าชั้น เป็นราชาแห่งริมน้ําหลงติง ทางตอนเหนือล้อมรอบด้วยภูเขา และตอนใต้ล้อมรอบด้วยน้ํา ทิวทัศน์งดงาม

ขับรถไปถึงหน้าวิลล่า ก็มีชายวัยกลางคนหัวล้านใส่เสื้อคอจีนรออยู่ที่ประตูด้วยรอยยิ้ม เมื่ออู๋เป่ยลงจากรถ เขาก็รีบเดินไปและพูดว่า "น้องอู๋ ผมตั้งหน้าตั้งตารอคุณ"

เขากอดอู๋เป่ย และหัวเราะฮ่าฮ่า

อู๋เป่ยยิ้มและพูดว่า "พี่หลง คุณอ้วนขึ้น"

หลี่กวงหลงกลอกตาและพูดว่า "คุณนั้นแหละอ้วน"

จากนั้นเขาก็มองไปที่อู๋เหมยที่ลงจากรถและยิ้ม "นี่คือน้องสาวของเราเหรอ"

อู๋เป่ยพยักหน้า: "อู๋เหมย เรียกพี่หลงสิ"

"พี่หลง" อู๋เหมยทักทาย

หลี่กวงหลงหัวเราะ "ฮ่าฮ่า" แล้วพูดว่า "น้องสาวเราสวยมาก หน้าตาดีกว่าพี่ชายเยอะเลย"

พูดคุยหัวเราะอยู่พักหนึ่ง เขาก็เชิญอู๋เป่ยและน้องสาวไปที่ห้องรับแขก การตกแต่งห้องรับแขกนั้นหรูหรามาก และพื้นที่มีขนาดใหญ่จนทึ่ง ทําให้ผู้คนรู้สึกโล่งสบาย

หลี่กวงหลงให้คนรับใช้เสิร์ฟชา จากนั้นก็เขาก็หยิบกล่องกล่องหนึ่งออกมาจากด้านข้าง พอเปิดออกมา ปรากฏว่าเป็นสายกําไลเพชรที่สวยงามมาก เขาพูดว่า "เจอน้องสาวครั้งแรก พี่ไม่มีอะไรจะให้ นี่พี่ให้นะ"

อู๋เป่ยเห็นว่าสร้อยข้อมือแพงมาก จึงพูดว่า "พี่หลง มันแพงเกินไป"

หลี่กวงหลงโบกมือ: "อั้ย น้องสาวของผม แพงอะไรกัน"

อู๋เป่ยยิ้มและพูดกับอู๋เหม่ยว่า "เสี่ยวเหมยรับไป"