บทที่ 434 สิ่งของที่เรียกว่าขาตั้งหิน

หัวใจของเย่เสวียน เต้นรัว แม้ว่าเขาจะไม่ได้ฝึกฝนมากนัก แต่เขาก็ยังมีความรู้อยู่บ้างและรู้ว่าวิธีการหายใจนี้มีค่าเพียงใด เขาอดไม่ได้ที่จะจริงจังและพูดว่า: "ท่านน้อยไตร่ตรอง น้ำใจอันยิ่งใหญ่ของคุณนั้นชาตินี้ฉันคงไม่สามารถตอบแทนมันได้!"

อู๋เป่ย เยาะเย้ย: "ถ้าฉันคาดหวังให้คุณตอบแทน คุณคงล้มละลายไปนานแล้ว หยุดพูดเรื่องไร้สาระแล้วตั้งใจฟัง!"

เย่ดสวียน ตกใจและเงี่ยหูทันที

สิ่งที่เขาสืบทอดให้กับเย่เสวียน คือชุดวิธีการหายใจที่เหนือกว่า วิธีหายใจนี้ยากมาก หาก เย่เสวียน ไม่มีคุณสมบัติเพียงพอ เขาก้ไม่สามารถสืบทอดให้กับเขาได้

คนหนึ่งสอนอย่างละเอียดและอีกคนก็ศึกษาอย่างจริงจัง เมื่อถึงเวลาประมาณตี 3 เย่เสวียนก็เข้าสู่การนั่งสมาธิลึกขึ้นและหายใจแรง

หลังจากรุ่งสางเย่เสวียนก็ลืมตาขึ้นและรู้สึกผ่อนคลายไปทั่วทั้งตัว เขาพูดอย่างมีความสุขว่า: "ท่านน้อย วิธีการหายใจนี้วิเศษมากจริงๆ! ไม่รู้ว่ามันดีกว่าของคุณปู๋ฉันไหม?"

อู๋เป่ย: "น่าจะดีกว่าของเขา แต่คุณไม่สามารถบอกใครได้ว่าฉันสอนอะไรคุณ"

เย่เสวียนพยักหน้าอย่างรวดเร็ว: "ท่านน้อยไว้ใจได้เลย แม้แต่คุณปู่ฉันก็จะไม่บอก!"

อู๋เป่ยพยักหน้า: "ฝึกฝนดีๆ และหลังจากนั้นไม่นาน ฉันจะสอนวิถีอันทรงพลังชุดหนึ่งให้กับคุณ"

ดวงตาของเย่เสวียน สว่างขึ้น: "ท่านน้อยวิถีนี้มีประสิทธิภาพมากกว่าปู่ของฉันหรือไม่"

อู๋เป่ยยิ้มและพูดว่า: "คุณอยากจะเหนือกว่าปู่ของคุณงั้นเหรอ ไม่มีปัญหา อีกไม่กี่ปีความแข็งแกร่งของคุณก็จะอยู่เหนือเขาอย่างแน่นอน"

เย่เสวียนดีใจมาก: "ขอบคุณมากท่านน้อย!"

หลังจากนั้นไม่นาน ถงปิงอวิ้น ก็มาพบเขา เมื่อเธอเห็น เย่เสวียน เธอก็จำเขาได้และพูดว่า "คุณชายเย่ ลมอะไรถึงได้พัดคุณมาที่นี่ได้"

ย่เสวียน ลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว: "คุณหนูถัง ฉันมาที่นี่เพื่อพบท่านน้อยของฉัน พวกคุณคุยกัน ฉันจะไม่รบกวนแล้ว"

เย่เสวียน ไม่ต้องการเป็นก้างขวางคอและจากไปอย่างรวดเร็ว

ทันทีที่เขาจากไป ถังปิงอวิ้น พูดว่า: " ถังอันโทรมาถามว่าคุณจะให้นาอมฤตกับเขาตอนไหน"

อู๋เป่ย: "ฉันจะกลับไปที่เขตหมิงหยางในตอนเช้า และเอายาอมฤตให้เขาในวันพรุ่งนี้"

ถังปิงอวิ้น: "งั้นได้ ฉันจะกลับไปให้คำตอบเขาในอีกสักครู่ ทางอาคารถังไม่ได้มีปัญหาอะไร ดังนั้นคุณสามารถกลับไปได้โดยไม่ต้องกังวล"

อู๋เป่ย: "ได้ ถ้ามีเรื่องอะไรก็ติดต่อฉัน"

ถังปิงอวิ้น: "ฉันส่งคุณไปสนามบิน"

อู๋เป่ย ไม่ปฏิเสธ พอดีว่าเขามีเรื่องต้องคุฯถังปิงอวิ้น ระหว่างทาง

หลังจากเก็บสัมภาระและหยิบกระเป๋าเดินทาง ถังปิงอวิ้นก็ส่งเขาไปที่สนามบิน ระหว่างทาง ทั้งสองพูดคุยถึงแผนการในอนาคตของพวกเขาและตกลงที่จะไปที่ตระกูลถังล่วงหน้าหนึ่งวันเพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงตระกูลถัง

ในไม่ช้า เครื่องบินก็บินตรงไปยังเขตหมิงหยาง

มีสนามบินกองทหารเล็กๆ ในเขตหมิงหยาง ที่เครื่องบินของอู๋เป่ยลงจอด

กังจื่อขับรถมารับเขา และเมื่อเขาขึ้นรถแล้วเขาก็ถามว่า "ที่บ้านเป็นยังไงบ้าง"

กังจื่อ: "ทุกอย่างปกติดีครับ บอส ผมจะแต่งงานวันจันทร์หน้า ดังนั้นคุณต้องมานะ"

อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม: "แน่นอนว่าฉันต้องไปอยู่แล้ว วันนี้เป็นวันพฤหัสบดี ยังเหลือเวลาอีกสามวัน คุณกลับไปเตรียมงานก่อน"

กังจื่อยิ้มแล้วพูดว่า "ไม่เป็นไร พ่อแม่ของฉันอยู่ที่นั่นแล้ว พวกเขาขอให้ฉันกลับไปในวันมะรืนนี้"

อู๋เป่ยพยักหน้า: "ก็โอเค งานแต่งนี้ คุณมีเงินติดตัวพอไหม?"

กังจื่อเกาหัว: "พอแล้ว เงินที่บอสให้มานั้นฉันใช้ไปแค่ครึ่งเดียวเอง"

อู๋เป่ย: "พวกเขาให้ลูกสาวตัวเองนั้นแต่งงานกับคุณ อย่าทำให้เธอต้องลำบาก เธอชอบอะไรก็ซื้อ หากเงินไม่พอก็มาขอที่ฉัน"

กังจื่อยิ้มอย่างซื่อๆและพูดว่า: "บอส ฉันและซินเย่ว์ด้คุยกันว่าจะจัดงานแต่งสองที่ งานหนึ่งจัดที่บ้านเก่าของฉันและอีกงานจัดที่บ้านใหม่ของฉัน ญาติของเธอจะมาร่วมงานที่บ้านใหม่ด้วย"