ตอนที่ 4
ตอนที่ 4
September 21, 2026
แม้ว่าเด็กหญิงตัวน้อยจะยังเด็ก แต่นางกลับวิ่งได้อย่างว่องไวเหลือเชื่อ เมื่อนางเห็นถังเย่ นางกลับเปลี่ยนทิศทางอย่างเด็ดขาดแล้ววิ่งหนีไปอีกทาง การกระทำนี้ทำให้ระยะห่างระหว่างนางกับราชาอสรพิษยักษ์แคบลง และถ้าถังเย่หันหลังวิ่งหนี ตอนนี้เขาก็อาจจะรอดไปได้
ถังเย่ลังเลอยู่ชั่วขณะ แต่เพียงเสี้ยววินาที เขาก็สูดลมหายใจลึกแล้วเลิกลังเล เขาหยิบก้อนหินก้อนใหญ่ข้างทางขึ้นมาแล้ววิ่งตรงเข้าหาราชาอสรพิษยักษ์ เมื่อเขาเข้าไปใกล้มากกว่า 10 เมตร เขาก็ยกหินขึ้นเหนือหัวแล้วรวบรวมแรงทั้งหมดในร่างกาย ขว้างหินใส่หัวราชาอสรพิษยักษ์อย่างสุดแรง
ปัง!
หินก้อนนั้นกระแทกเข้ากับหัวของราชาอสรพิษยักษ์ ก่อนจะแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ
เปลือกตาของถังเย่กระตุกเมื่อเห็นภาพนั้น นี่มันป้องกันได้แข็งแกร่งเกินไปแล้วหรือเปล่า?!
การถูกหินฟาดใส่ทำให้ราชาอสรพิษยักษ์โกรธจัด มันทิ้งเด็กหญิงตัวน้อยทันทีแล้วบิดตัวพุ่งเข้าหาถังเย่อย่างดุดัน
ร่างกายของราชาอสรพิษยักษ์มีขนาดใหญ่โต ทุกที่ที่มันผ่านไปล้วนกลายเป็นซากปรักหักพัง ทุกสิ่งที่โดนมันฟาดล้วนถูกบดขยี้อย่างไร้ความปรานี แรงปะทะของมันน่าตกตะลึงยิ่งนัก
“รีบหนีไป!” ถังเย่ตะโกนลั่น เมื่อเห็นเด็กหญิงตัวน้อยยังยืนมองเขาด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น ในขณะเดียวกัน เขาก็หยิบก้อนหินบนพื้นขึ้นมาแล้ววิ่งเข้าหาอสรพิษยักษ์อีกครั้ง
พูดตามตรง ถังเย่ไม่ได้มีความมั่นใจแม้แต่น้อยในการเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดยักษ์นี้ แต่เขาหนีไม่ได้จริงๆ ถ้าเด็กหญิงตัวน้อยลากอสรพิษยักษ์มาหาเขาตั้งแต่แรก เขาคงหนีไปแล้วแน่ๆ แต่เด็กหญิงกลับยอมถูกไล่ล่าเองดีกว่าทำให้เขาเดือดร้อน
นางเป็นเด็กหญิงที่จิตใจดีมาก เหมือนกับเสี่ยวเหยาเลย!
แน่นอน ปัจจัยสำคัญที่สุดก็คือ ตอนนี้เขายังมีแรงพอจะสู้กับมันได้
เมื่อเห็นถังเย่พุ่งเข้าหาอสรพิษยักษ์ เด็กหญิงตัวน้อยก็หอบหายใจ ดวงตากลมโตดำขลับของนางจ้องมองเขาอย่างตกตะลึง เห็นได้ชัดว่านางไม่คาดคิดเลยว่าเด็กหนุ่มศิษย์แรงงานคนนี้จะกล้าสู้กับอสรพิษยักษ์เพื่อนาง
“อ๊าก!” ถังเย่ตะโกนสุดเสียง รวบรวมแรงทั้งหมดในร่างกาย ฟาดก้อนหินในมือใส่หัวอสรพิษยักษ์
ปัง!
เสียงทึบๆ ดังสนั่น หินแตกกระจาย ถังเย่ถูกแรงปะทะจนกระเด็นลอยไปกระแทกพื้นอย่างแรง เขาเช็ดเลือดสดที่มุมปาก ก่อนจะเข้าใจความหมายของคำว่า “เอาไข่ไปกระแทกหิน” อย่างแท้จริง!
เมื่อครู่มันเหมือนกับเอาหินไปฟาดเหล็กดำ ไม่เพียงแต่หินจะแตก แต่แขนของเขายังชาไปหมดจากแรงกระแทก
ฟ่อ~ ฟ่อ~
หลังจากถูกถังเย่โจมตี ราชาอสรพิษยักษ์แลบลิ้นออกมา ก่อนจะบิดตัวพุ่งลงมาหาถังเย่อีกครั้ง
เมื่อมองดูร่างใหญ่โตของราชาอสรพิษยักษ์ที่เหมือนภูเขาลูกเล็กๆ ถังเย่ก็รู้สึกขนลุกซู่ ไม่กล้าคิดอะไรฟุ้งซ่านอีก เขารีบลุกขึ้นแล้วบ้วนเลือดออกมาก่อนจะพุ่งเข้าใส่อีกครั้ง
เขาหนีไม่ได้แน่ๆ เพราะข้างหลังไม่มีอะไรขวางอสรพิษยักษ์เลย ถ้าเป็นพื้นราบแบบนี้ เขาก็ไม่มีทางวิ่งหนีมันได้ทัน!
ในเมื่อหนีไม่ได้ ก็ต้องสู้ตายเท่านั้น
เมื่อเข้าไปใกล้เพียง 2 เมตร ถังเย่ตะโกนลั่น ก่อนจะกระทืบเท้าลงพื้นอย่างรวดเร็ว ร่างของเขากระโดดขึ้นฟ้าแล้วทุบหมัดลงไปที่ดวงตาสีฟ้าขนาดเท่ากำปั้นของอสรพิษยักษ์
ฟ่อ~
เมื่อเห็นหมัดของถังเย่พุ่งเข้าใส่ อสรพิษยักษ์บิดตัว หางใหญ่ของมันกวาดมาอย่างรวดเร็วพร้อมเสียงลมหวีดหวิว
หางของมันเร็วจนถังเย่ยังไม่ทันเข้าใกล้ ก็ถูกฟาดเข้าเต็มแรง
ปัง!
ถังเย่รู้สึกเหมือนเอวหัก เขาส่งเสียงครางในลำคอ เลือดสดพุ่งออกจากปาก ร่างของเขาถูกแรงหางอสรพิษฟาดจนกระเด็นไปไกลเกือบ 10 เมตร ก่อนจะตกลงบนพุ่มหญ้า ฝุ่นฟุ้งกระจายเต็มฟ้า
“สู้มันไม่ได้แน่!” จริงๆ แล้วเขารู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าสู้มันไม่ได้ พลังป้องกันของสัตว์อสูรนั้นเหนือกว่ามนุษย์ในระดับเดียวกันมาก บางตัวยังข้ามขั้นไปสู้กับมนุษย์ที่เหนือกว่าตัวเองได้ด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าอสูรตรงหน้านี้ยังมีพลังเหนือกว่าเขาอีก!
“เจ็บ...เจ็บไหม!?” ขณะนั้น เป่าเอ๋อร์รีบวิ่งมาหาถังเย่ นางช่วยพยุงเขาขึ้นพลางพูดเสียงเบา
“ยังไม่หนีอีกเหรอ!?” ถังเย่พยายามลุกขึ้นยืน สีหน้าก็พลันมืดลงเมื่อเห็นว่าเด็กหญิงยังไม่หนีไป เขาอุตส่าห์เสี่ยงชีวิตสร้างโอกาสให้นางหนี แต่นางกลับไม่ยอมหนี ถังเย่ถึงกับอยากจะตีใครสักคนขึ้นมาทันที!
เป่าเอ๋อร์ส่ายหัวเบาๆ เปียที่ถักไว้แกว่งไปมา นางพูดอย่างจริงจังว่า “เจ้ากล้าหาญขนาดนี้ เป่าเอ๋อร์จะทิ้งเจ้าไว้แล้วหนีคนเดียวได้ยังไง เป่าเอ๋อร์จะอยู่เป็นตายด้วยกันกับเจ้า เอานี่ ติดยันต์พลังนี้ไว้ แล้วไปสู้ต่อ!”
พูดจบ นางก็หยิบกระดาษยันต์ออกมาจากถุงผ้าเล็กๆ ที่หน้าอก แล้วแปะลงบนไหล่ของถังเย่ทันที