บทที่ 1.10

เมื่อรู้ว่าการเล่นฉินของนางเลื่องลือ เยี่ยฮูหยินอยู่กับนางก่อนเป็นลม เยี่ยฮูหยินเองก็ชอบเล่นฉิน ผู้คนก็ยิ่งสงสัย...

งานเลี้ยงที่ดูคล้ายเป็นงานเลี้ยงจับคู่ เด็กสาวที่ยังไม่ปักปิ่นไปล่วงรู้อะไรจึงตื่นตระหนกจนเป็นลม คงมิใช่ว่าเยี่ยฮูหยินอยากแต่งสะใภ้เข้าจวนแม่ทัพ แม้ว่าอีกฝ่ายจะยังไม่ปักปิ่นล่วงเข้าสู่วัยออกเรือนหรอกนะ!!!

ฝานจิ่นสิง...อึ้งงันเมื่อคนสนิทเข้ามารายงาน

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นจึงระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น “ฮ่าๆๆๆ คุณหนูสามจวนเยี่ยนกั๋วกงผู้นี้...น่าสนใจจริงๆ ข้าประเมินเจ้าต่ำไปสินะ!!”

“คุณชายหมายความว่า...นางจงใจ?”

“คิดเป็นอื่นได้หรือ นางได้ยินชัดเจนว่าตัวองตกเป็นเป้าหมาย จากนั้นก็ทำตัวเองมือบาดเจ็บเพื่อที่จะไม่ต้องเล่นฉินในงานเลี้ยง จากนั้นยังเป็นลมต่อหน้าเยี่ยฮูหยินอีก เด็กสาวที่ยังไม่ปักปิ่นต้องตื่นตระหนกเพียงใดจึงเป็นลมในงานเลี้ยง เรื่องขายหน้าเช่นนี้นางยังทำออกมาได้ ทว่า...เกรงว่าการจับคู่หลังจากนี้คงไม่ง่ายแล้ว เยี่ยฮูหยินรักหน้าออกขนาดนั้นคงโกรธน่าดู ยิ่งเกิดข่าวลือเช่นนี้ก็ยิ่งยากที่นางจะทำใจยอมรับคนเข้าจวน”

“แต่ว่า...อาจเป็นเรื่องบังเอิญ”

“บังเอิญหรือไม่เจ้าไปสืบเรื่องข่าวลือนั่นก็รู้แล้ว”

“คุณชายสงสัยว่าเป็นคนของจวนกั๋วกงปล่อยข่าวลือ?”

“ไม่ใช่คนของจวนกั๋วกง แต่เป็นคนของคุณหนูสามผู้นั้นต่างหาก ไม่เชื่อเจ้ากับข้ามาลองพนันกันสักครั้ง”

“แต่การสืบหาข่าวลือ...”

“ยาก ข้ารู้ เอาเป็นว่าเจ้าไปจับตาดูสาวใช้กับบ่าวคนสนิทของนางก็พอ แล้วเจ้าจะเข้าใจ เด็กสาวเช่นนั้นไม่มีทางทำเอง ทั้งไม่มีทางใช้คนอื่น วันก่อนเห็นสาวใช้กับบ่าวรับใช้ข้างกายนาง พวกเขานั่นละ”

"เช่นนั้นข้าน้อยจะรีบไปสืบดู”

“อวิ๋นซูฮวา...บุปผาแรกแย้มจวนเยี่ยนกั๋วกง...น่าสนใจจริงๆ น่าสนุกยิ่ง” อยู่ๆ เขาก็รู้สึกว่ามีคนเล่นละครเก่งกว่าตน สตรีที่ยังไม่ปักปิ่นผู้นั้น เด็กสาวที่ดูเหมือนไร้เดียงสา เขาอยากรู้ว่านางเป็นสตรีเช่นไรกันแน่!!!