ตอนที่ 9 ทั้งหมดนั่นผ่านไปแล้ว

ชื่อจริงของชาญคือ ชาญ จิตสุภาพ เขาเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงของวงการนักสเก็ตน้ำแข็งที่มาแรงในช่วงสองปีที่ผ่านมา

เมื่อเอมิกาและเบญญามาถึง เขายืนพิงราวจับอยู่ในชุดฝึกสเก็ตพร้อมรองเท้าสเก็ต ร่างของเขาเพรียวบาง ขายาว ชายเสื้อฟูฟ่อง ดูราวกับว่าชาญเป็นเทพบุตรที่ถูกขับออกจากสรวงสวรรค์จนต้องลงมาอยู่บนพื้นพิภพ

เขาถอดแบบชนชั้นสูงรูปงามตามภาพวาดต่าง ๆ มาอย่างสมบูรณ์แบบโดยเฉพาะผมหน้าม้าสองสามเส้นทราประดับใบหน้าอันหล่อเหลาประณีตของเขา เสน่ห์อันหาคนเทียบได้ยากของชาญทำให้เอมิกาถอนหายใจ “ช่างเป็นผู้ชายรูปหล่อเหลือเกิน! ความสง่างามที่อ่อนโยนของเขาเหนือกว่าผู้ชายคนอื่นทั้งหมดแบบไม่เห็นฝุ่นเลย”

รอยยิ้มเขินอายปรากฏขึ้นบนหน้าของเขาทันทีที่เห็นเอมิกา “ไง เอมิกา”

เอมิกาดึงเบญญาเข้ามาใกล้ และดันตัวให้เธอทักทายชาญ “เร็วเข้า ทักทายคุณชาญสิ”

“คุณชาญ คุณรูปหล่อและเสน่ห์เหลือล้นมากเลยค่ะ ราวกับเทพบุตรบนสวรรค์เลยค่ะ หนูขอเรียกคุณว่า คุณเทพบุตร ได้ไหมคะ” เบญญาผู้หลุดพ้นจากคฤหาสน์ศิลาเกียรติแห่งนั้นมาแล้ว เธอปล่อยจินตนาการของตัวเองให้พลุ่งพล่าน โยนบทเรียนเรื่องมารยาทชั้นสูงที่ถูกยัดเยียดมาทิ้งไปจนหมด ดังนั้น เธอจึงไม่ระวังคำพูดตัวเองอีก

ชาญยิ้มอย่างเขินอายกับคำยกย่องของเด็กน้อย เขาเอาสร้อยข้อมือสีขาวเส้นเล็ก ๆ ให้เธอเป็นของขวัญด้วย

เบญญาชอบมากจนเธอไปเริ่มพิจารณาและเล่นกับมันอยู่คนเดียว

“เอมิกา ผมได้ยิน... ข่าวของคุณ คุณไม่เป็นไรใช่ไหมครับ” ชาญมองเธอด้วยสายตากังวลหลังจากที่เห็นว่าเบญญาอยู่ห่างจากเธอออกมาแล้ว

เอมิกายักไหล่อย่างไม่ใส่ใจนัก พูดว่า “เรื่องทั้งหมดนั่นผ่านไปแล้ว ชีวิตกำลังไปได้สวยเลยค่ะ”

สายตาของชาญสั่นไหวขณะที่เขาพินิจพิจารณาเธอ เขาเป็นคนที่ใส่ใจรายละเอียดอย่างมาก เขาย่อมรู้ดีว่าเอมิกายังไม่ดีขึ้นจากการแต่งงานครั้งก่อนของเธอ แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็หยุดถามคำถามเพิ่มเติมในเรื่องนั้นอย่างมีไหวพริบ

ดังนั้น เขาจึงแนะนำอย่างช่างคิดว่า “เอมิกา มาแสดงการฝึกสเก็ตกันดีกว่าครับ”

เขาว่ากันว่า เราควรหาวิธีทำใจที่ดีต่อสุขภาพจิต ดังนั้น หัวใจเธอจึงเต้นแรงขึ้นมากด้วยความตื่นเต้นทันทีที่ได้ยินคำแนะนำนั้น

ถึงแม้ว่าการเล่นสเก็ตของเธอจะไม่ได้ยอดเยี่ยมเท่าเขา แต่เธอก็ผ่านการฝึกอย่างจริงจังแล้วเหมือนกัน เดิมทีนั้น เธอฝึกสเก็ตไว้เพื่อชักชวนชาญมาเล่นด้วยเท่านั้น ไม่ได้คิดเลยว่าเธอจะตกหลุมรักกีฬานี้เข้าเสียเอง

“ได้สิ” เพราะเธอไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว เธอเลยคิดว่าได้เวลาทำอะไรสนุก ๆ บ้างก็ดีเหมือนกัน “แต่ฉันอยากพาเบญญามาเล่นสเก็ตกับฉันด้วย”

เขาย่อมไม่คัดค้านคำขอของเธออยู่แล้ว

เมื่อเบญญาได้ยินว่าชาญกับเอมิกากำลังจะพาเธอไปเล่นสเก็ตกับพวกเขาด้วย เธอก็ตื่นเต้นมีความสุขมากจนกระโดดตบมือไปมาด้วยความยินดี

จากนั้นไม่นาน เขาเอาชุดฝึกสเก็ตและรองเท้าสเก็ตมาให้ทั้งสอง ก่อนจะพาพวกเธอเข้าไปที่ลานสเก็ต

ขณะที่เอมิกากำลังอบอุ่นร่างกายเตรียมพร้อมลงสู่ลานสเก็ต ชาญก็พาเบญญามาทำความคุ้นเคยกับลานสเก็ตก่อน และสอนให้เบญญารู้ถึงท่าทางการเคลื่อนไหวง่าย ๆ บางท่า

สำหรับเด็กอายุ 3 ขวบอย่างเบญญา เบญญาถือเป็นเด็กที่เรียนรู้ได้เร็วมาก เธอสามารถทำท่าหมุนตัวบนลานสเก็ตภายใต้การสั่งของชาญได้ในเวลาไม่นานนัก

จากนั้น เอมิกาก็ไล่ตามพวกเขาด้วยท่าทางการร่อนอย่างสง่างาม และจูงมืออีกข้างหนึ่งของเบญญาไปด้วย ทั้งสามเล่นสเก็ตด้วยกันแบบนั้นในลานสเก็ต

ทั้งสามคน ผู้ใหญ่สองคนและเด็กน้อยหนึ่งคน ปรากฏตัวพร้อมกันบนลานสเก็ตด้วยราวกับครอบครัวแสนสุข ผู้ใหญ่ทั้งสองคนสมกันดีราวกับคู่สร้างคู่สม เด็กน้อยน่ารักน่าเอ็นดู พวกเขาเลยกลายเป็นจุดสนใจและที่ชื่นชมของคนที่รับชมอยู่โดยรอบบริเวณ