ตอนที่516 สืบสาวราวเรื่ อง

นี่ไม่ค่อยสมเหตุสมผลเลยจริงๆ เฉิงฉือได้ยินแล้วก็ขมวดคิ้วมุ่น พึมพําขึ้นว่า “นอกจากนี้แล้ว เจ้ายังได้ยินอะไรอีกบ้าง” โจวเสาจิ่นขบคิดตรึกตรองพลางกล่าวว่า “ข้าจําได้ว่าปีนั้นเป็นปีปิ๋งอู่ และเป็นปีที่ยี่สิบเก้า ในรัชศกจื้อเต๋อ พี่ชายอี้มาเยี่ยมข้าครั้งหนึ่ง ก่อนหน้านั้นไม่ได้ยินข่าวคราวอะไรเลย แต่จู่ๆ ก็บอก ว่าท่านอารองล้มป่วยแล้วเสียชีวิต เขาเลยรีบไปซอยซิ่งหลินเจ้าค่ะ” นางมองเฉิงฉืออย่างละอาย ใจเล็กน้อย “หลังจากที่ข้าออกมาจากซอยจิ่วหรู ก็ติดต่อกับซอยจิ่วหรูน้อยยิ่ง ต่อให้บางครั้งบาง คราวได้ยินข่าวคราวอะไร ก็เพียงเป็นข่าวเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น ตอนที่ท่านอารองจากไป ข้าไม่ได้ ไปร่วมงานศพ ตอนนั้นข้ายังคิดว่าพี่สาวทราบ จึงไม่ได้พูดเรื่องนี้กับนาง ภายหลังพี่สาวพูดถึง ขึ้นมา ข้าจึงรู้ว่าพี่สาวก็ทราบข่าวทีหลังเหมือนกัน ตอนที่ไปหาโลงศพของท่านอารองก็เคลื่อนย้าย ลงใต้กลับไปจินหลิงแล้วเจ้าค่ะ ท่านก็รู้ เหตุเพราะเรื่องของข้า หากพี่สาวไม่ได้รับผิดชอบดูแลการ งานในตระกูลเลี่ยว ก็คงจะไม่ไปมาหาสู่กับซอยซิ่งหลินแม้แต่น้อย ในเมื่อมิได้แจ้งข่าวคราวการ จากไปของท่านอารองให้นางทราบ นางจะเป็นฝ่ ายไปกราบไหว้ศพก่อนได้อย่างไร จะว่าไปแล้ว พวกข้าสองพี่น้องต่างไม่เคยจุดธูปให้ท่านอารองเลยเจ้าค่ะ…” เฉิงฉือไม่ได้พูดอะไร สีหน้าเคร่งเครียด โจวเสาจิ่นรีบปลอบเขาว่า “หรือว่าข้าคิดมากไปเองเจ้าคะ ตอนนั้นพวกข้าพี่น้องเมินเฉย ต่อซอยจิ่วหรูถึงเพียงนั้น ท่านอารองจากไปกะทันหัน เป็นไปได้ว่าทุกคนคงสับสนวุ่นวายไปหมด ชั่วขณะนั้นจึงไม่ได้ใส่ใจ พี่ชายอี้ถูกเรียกตัวไป ก็เป็นเพราะเวลานั้นเฉิงเจิ้งอาศัยอยู่ที่จิงเฉิงแล้ว ระหว่างพวกเขาที่เป็นญาติพี่น้องยังพบปะกันอยู่บ้าง เขาเคยไปเยี่ยมที่บ้านเฉิงเจิ้งครั้งหนึ่ง…” เฉิงฉือตบไหล่ของโจวเสาจิ่นเป็นการปลอบโยน แล้วตัดบทสนทนาของนางขึ้นว่า “เจ้าให้ ข้าคิดสักหน่อย”

4798

โจวเสาจิ่นซุกตัวในอ้อมอกของเขาอย่างเชื่อฟัง ไม่ได้ส่งเสียงพูดอีก ทว่าเฉิงฉือกลับถามนางอย่างรวดเร็วขึ้นว่า “เจ้าบอกว่า ตอนที่ท่านอารองเสียชีวิต ไม่ได้ แจ้งให้พี่สาวของเจ้าทราบ อีกทั้งสาเหตุที่พี่สาวของเจ้าทราบข่าวของซอยซิ่งหลิน ก็เพราะว่านาง เป็นสะใภ้คนโตของตระกูลเลี่ยว ดูแลการงานของตระกูลในจิงเฉิง กล่าวได้ว่า สาเหตุที่ซอยซิ่ง หลินยังคงรักษาสัมพันธ์กับพี่สาวของเจ้า เป็นเพราะว่าตระกูลเลี่ยวกับตระกูลเฉิงเป็นสหาย เก่าแก่ของกันและกัน เช่นนั้นเจ้าได้ยินพี่สาวของเจ้าพูดถึงบ้างหรือไม่ว่าตอนที่ท่านอารองจากไป ตระกูลเก่าแก่อื่นๆ ในเจียงหนาน เช่น ตระกูลเซินหรือตระกูลฟางได้ไปร่วมงานศพด้วยหรือไม่” โจวเสาจิ่นตอบว่า “เพียงจัดงานเงียบๆ ไม่มีข่าวคราวใดๆ ข้าจึงคิดว่าแปลกเจ้าค่ะ! ตอน นั้นเฉิงซวี่ท่านผู้นําตระกูลจากจวนรองไม่อยู่แล้ว ท่านอารองจึงเป็นผู้อาวุโสที่สุดในซอยจิ่วหรู ยิ่งกว่านั้นท่านอารองยังเป็นทั่นฮวา เป็นอาจารย์สอนบัณฑิตในสํานักฮั่นหลินตั้งหลายปี ตาม หลักและเหตุผลแล้วตระกูลเฉิงก็ควรจะจัดงานศพอย่างยิ่งใหญ่ถึงจะถูก ทว่าเรื่องของท่านอารอง ทุกคนกลับดูเหมือนไม่ทราบข่าวใดๆ อย่างไรอย่างนั้น…” “เช่นนั้นจึงไม่ได้แจ้งให้แต่ละตระกูลทราบข่าว ต่อให้แจ้งให้ทราบ ก็เป็นเรื่องหลังจากตั้ง ศพเจ็ดวันเจ็ดรอบของท่านอารองไปแล้ว โลงศพก็เคลื่อนย้ายลงใต้เรียบร้อยแล้ว” เฉิงฉือกล่าว “สาเหตุที่เจ้าทราบข่าวการจากไปของท่านอารอง ก็เนื่องจากเฉิงอี้อยู่กับเจ้าพอดี หลังจากนั้นเฉิง อี้ได้มาอําลาเจ้าหรือไม่” โจวเสาจิ่นส่ายศีรษะ “เพียงส่งบ่าวเด็กข้างกายมาบอกข้าเท่านั้น บอกว่าปลีกตัวออกมา ไม่ได้จริงๆ เจ้าค่ะ…” เฉิงฉือถามอีกว่า “เช่นนั้นเขาช่วยแบกโลงศพลงใต้หรือ” “เจ้าค่ะ!”

4799

“แล้วเฉิงเจิ้งเล่า” เฉิงฉือถามต่อ “เจ้าบอกว่าภายหลังเฉิงเจิ้งเล่าเรียนกับพี่ชายใหญ่ของข้า จากนั้นก็สอบได้เป็นจิ่วเหริน จิ้นซื่อและบัณฑิตซู่จี๋เรื่อยมา แล้วเขาเล่า ได้ไปส่งท่านอารองด้วยหรือไม่”ตอนนั้นเฉิงสวี่เสียคนไปแล้ว เฉิงเจิ้งผู้เป็นหลานชายที่ติดตามข้างกายเฉิงจิงมาโดยตลอดคนนี้ในสายตาของคนนอกก็เป็นผู้สืบทอดที่เฉิงจิงยอมรับ ความสัมพันธ์เช่นนี้ ใกล้ชิดแน่นแฟ้นยิ่งกว่าบุตรชายตนเองเสียอีก“ข้าไม่ทราบเจ้าค่ะ” โจวเสาจิ่นตอบอย่างหดหู่ “พี่ชายอี้เพียงฝากจดหมายมาให้ข้า บอกว่าซอยซิ่งหลินทางด้านโน้นขาดคน เขาต้องไปแบกโลงศพให้ท่านอารอง ส่วนเรื่องที่ว่าเฉิงเจิ้งกลับไปหรือไม่นั้น เขาไม่ได้บอก ข้าเลยไม่ทราบเจ้าค่ะ”เฉิงฉือยิ้มเย็นพลางกล่าวว่า “เขาไม่ได้กลับไปอย่างแน่นอน ถ้าหากเขากลับไปล่ะก็อย่างไรก็ไม่ถึงคราวที่เฉิงอี้ต้องรับผิดชอบงานใหญ่เช่นนี้ ด้วยอุปนิสัยของเฉิงอี้ อย่างไรเขาก็ต้องหาเวลาว่างมารํ่าลาเจ้า เนื่องจากปลีกตัวออกมาไม่ได้จริงๆ เขาจึงไม่ได้มาบอกลาเจ้า ทั้งยังส่งคนมาแจ้งเจ้า… เจ้าดูเฉิงอี้สิ เป็นไปได้ว่าเขาก็ไม่ชอบเฉิงเจิ้ง แต่เวลาเขามาจิงเฉิง ก็ยังไปเยี่ยมเยียนเฉิงเจิ้งตามมารยาทอยู่บ่อยๆ… เจ้ามิได้บอกหรอกหรือว่าเขาทุบตีเฉิงสวี่เพื่อเจ้ายกหนึ่ง เห็นได้ว่าเขานับเจ้าเป็นน้องสาวจริงๆ…”พอถูกเฉิงฉือพูดอย่างนี้ โจวเสาจิ่นก็รู้สึกว่าแปลกประหลาดขึ้นมา กล่าวว่า “ใช่แล้วเจ้าค่ะ! ตอนนั้นความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเฉิงเจิ้งไม่ดีนัก แต่กลับไม่อยากไปอยู่กับพี่ชายเก้าทางด้านโน้น เลยมาหาข้า… เดิมทีข้ายังคิดว่าเขาเพียงไปช่วยงานศพ… ซอยจิ่วหรูจะขาดคนได้อย่างไร งานศพของท่านอารองเป็นงานใหญ่ เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีแม้แต่คนแบกโลงศพลงใต้หรอกเจ้าค่ะ!”นางรู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมาก กล่าวว่า “ตอนนั้นข้าก็ไม่สนใจเกินไปเช่นกันเจ้าค่ะ”

4800

“จะโทษเจ้าได้อย่างไรเล่า” เฉิงฉือโอบกอดนางในวงแขน แล้วลูบหลังของนางเบาๆ พร้อมกับกล่าวว่า “ยังดีที่เป็นเจ้า หากเปลี่ยนเป็นคนอื่นล่ะก็ เมื่อประสบเรื่องราวเช่นนั้นครั้งหนึ่ง หากไม่โวยวายต่อว่าจวนหลักจนฟ้าพลิกแผ่นดินควํ่าครั้งหนึ่งถึงจะแปลก? ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องหลังจากที่กลับมาแล้วยังคิดจะช่วยตระกูลเฉิงอย่างไรด้วยซํ้า!”โจวเสาจิ่นถูกเฉิงฉือเอ่ยชมเช่นนี้ ดวงหน้าก็ขึ้นสีแดงเรื่อ แต่หลังจากนั้น นางก็สัมผัสถึงไอเย็นเยียบประหนึ่งนํ้าแข็งสายหนึ่งนางอดเงยหน้าขึ้นมาอย่างตกใจไม่ได้ดวงหน้าของเฉิงฉือเคร่งเครียด สายตาคมปลาบราวกับลําแสงดาบก็ไม่ปาน“เป็นอะไรไปหรือเจ้าคะ” โจวเสาจิ่นเห็นแล้วใจกระตุก เอ่ยถามว่า “เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ”เฉิงฉือเงียบงันชั่วครู่หนึ่ง แล้วกล่าวเสียงเข้มว่า “หากเจ้าจําไม่ผิด การตายของท่านอารองคงจะไม่เรียบง่ายเช่นนั้น หากไม่ล่วงเกินองค์ฮ่องเต้ ก็คงมีคนลอบสังหารเขา… ไม่คาดคิดว่าพี่ชายใหญ่อะไรก็ไม่ถาม อะไรก็ไม่ทํา แล้วฝังท่านอารองไปเช่นนั้น! หากมิใช่เพราะท่านอารองยอมถอยออกมา เขาจะเป็นขุนนางใหญ่ในราชสํานักได้หรือ เพียงแค่ท่านอารองไม่สนใจชื่อเสียงเงินทอง ก็คาดหวังว่าตนจะได้จารึกชื่อเสียงอันดีในประวัติศาสตร์แล้วกระมัง หากท่านอารองมิได้รักษาตําแหน่งในสํานักฮั่นหลินเอาไว้ พี่ชายใหญ่เขาจะมีโอกาสเข้าสู่ราชสํานักได้อย่างไรท้ายที่สุดแล้ว เขาก็เพียงเหยียบหัวไหล่ของครอบครัวเพื่อก้าวไปข้างหน้าก้าวหนึ่งเท่านั้น… ทว่า