ตอนที่ 210 ต่างฝ่ายต่างทรมาณ

ตอนที่ 210 ต่างฝ่ายต่างทรมาณ

“หลังจากนั้นล่ะ?”

สายตาของปาลียังคงจ้องไปยังตาของดนุพล

ดนุพลขืนต่อไป ไม่กล้าที่จะสบตาปาลีตรงๆ “หลังจากนั้น...ก็ดื่มจนเมา ก็หลับไปในห้องนั่นแหละ”

“แล้วหลังจากนั้นอีกล่ะ?”

สีหน้าของปาลียิ่งเยือกเย็น สายตานั้นมองจนทำให้ดนุพลขลาดกลัว

แต่ว่าในเมื่อเริ่มโกหกแล้ว มาถึงตรงนี้จะมากลับคำได้ยังไง ด้วยเหตุนี้ดนุพลกัดฟัน โกหกต่อไป “ไม่มีต่อแล้วล่ะ พอเช้าฉันตื่นมาก็รีบกลับบ้านทันที กลับได้ยินว่าเธอเข้าโรงพยาบาล ด้วยเหตุนี้ฉันก็รีบมาโรงพยาบาล ที่รัก ฉัน....”

“พอได้แล้ว!”

ปาลีปิดตาลงอย่างแรง มุมปากยกยิ้มเยาะ ลืมตาขึ้นอีกครั้ง ในดวงตาเยือกเย็นและเกลียดชังจนทำให้คนประหลาดใจ “คุณออกไป ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณ”

ได้ยินแบบนี้ ปิยะที่อยู่ในห้องนิ่งอึ้งไปเลย ตัวดนุพลก็ยิ่งงงเข้าไปใหญ่

“ที่รัก...”

ดนุพลยังอยากจะพูดอะไรออกไป ใครจะรู้ว่าพอเขากำลังเปิดปากพูด ปาลีก็ตะโกนอย่างโกรธว่า “หุบปาก อย่าเรียกฉัน ออกไป ฉันบอกให้คุณออกไป คุณไม่ได้ยินหรือไง ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณ ออกไป ออกไปให้พ้นหน้าฉันซะ....”

เวลานี้ ปาลีไม่อยากจะควบคุมตัวเองอีกต่อไปแล้ว เทียบกับลูกที่จากไป การหักหลังของดนุพลนั้นทำเธอเจ็บยิ่งกว่า เสียงแหลมของเธอที่เป็นโรคฮิสทีเรีย คลั่งราวกับจะฉีกหมอนและผ้าปูที่นอน แบบนั้นดูเหมือนกับคนบ้าจริงๆ

ปาลีที่จู่ๆก็ศูนย์เสียการควบคุมอารมณ์ตรงหน้า ใบหน้าปิยะซีดเผือด ตรงเข้าไปห้ามปาลีทันที เพิ่งจะแท้งลูกร่างกายจะถูกทำให้เจ็บปวดแบบนี้ได้ยังไง

แต่ไม่ต้องรอให้พวกเขาตรงเข้าไป ดนุพลก็ใช้แรงกอดปาลีเอาไว้แล้ว พูดอย่างเจ็บปวดว่า “ที่รัก คุณอย่าเป็นแบบนี้เลยนะ คุณเป็นแบบนี้ก็จะทำร้ายตัวเอง”

“อย่าห้ามฉัน ปล่อยฉัน ปล่อยฉัน ฉันเกลียดคุณ ฉันเกลียดพวกคุณจะตายแล้ว ฉันต้องแก้แค้นให้ลูกของฉัน แก้แค้น อะ....”