ตอนที่ 706 ไม่ได้ปกป้องเธออย่างดี

ตอนที่ 706 ไม่ได้ปกป้องเธออย่างดี

ขณะที่กนต์รพีกำลังจะหมดสติ ชนัยก็หยุดในที่สุด กนต์รพีนึกว่าเรื่องทั้งหมดจะผ่านไป ไม่คิดว่าฝันร้ายเขาเพิ่งเริ่มต้นขึ้น

“กล้าอยากได้ผู้หญิงของฉัน แกเป็นคนแรก”

กนต์รพีส่ายศีรษะไม่หยุด การอาละวาดเมื่อครู่ได้หายไปแล้ว เหลือแต่เพียงความตื่นตระหนกและความตกใจที่ไม่มีที่สิ้นสุด

“แกว่า ฉันจะให้รางวัลแกยังไงดี?” มุมปากชนัยวาดโค้งดูน่ากลัวจนตัวสั่น “ทำให้เสื่อมสมรรถภาพทางเพศดีไหม?”

“!!”

กนต์รพีเบิกตากว้าง แม้ว่าเลือดจะคลุ้งอยู่ในปาก แต่ตอนนี้ยืนกรานที่จะพูดออกไป “ไม่ ท่านชนัย ได้โปรดให้อภัยผม......”

“ให้อภัยแกหรอ?” ชนัยจงใจพูดช้าๆ ใช้วิธีนี้ทรมาณเขา

กนต์รพีรีบพยักหน้า กลัวว่าช้ากว่านั้นวินาทีเดียวจะถูกเขาลงโทษ

แต่หลังจากชนัยถามคำถามนี้จบ ยิ้มเย็นชาบนใบหน้าก็หายไป แล้วแทนที่ด้วยบรรยากาศที่อึมครึมสุดขีด “ให้อภัยแกน่ะหรอ ไม่ใช่ว่าต่อไปจะมีใครมาขี้รดบนหัวฉันอีกล่ะ?”

ในใจกนต์รพีเต้นขึ้นลงระหว่างที่เขาพูด เหมือนกับนั่งเครื่องเล่นโรลเลอร์คอสเตอร์

ราวกับว่าเบื่อหน่ายกับบทสนทนาแบบนี้ ชนัยยืนขึ้นมาอีกครั้ง เขาขยับข้อเท้า ท่ามกลางสายตาตื่นตระหนกตกใจของกนต์รพี จ้องลงไปบริเวณระหว่างขาสองข้างของเขา......

ไม่มีเสียงใดดังขึ้นอีก ความเจ็บดั่งสึนามิโจมตีเข้ามา กนต์รพีก็สลบไปเลย

ชนัยได้ยินเสียงหักของท่อนเนื้อนั้น เขายกเท้าออกอย่างไม่แยแสส แล้วเดินไปที่หน้าประตูเรียกบอดี้การ์ด “ให้คนมาเอาออกไป”

“ครับ”

บอดี้การ์ดดึงร่างกนต์รพีออกไปในทันที เหมือนกับลากสุนัชที่ตายไปแล้วตัวหนึ่ง

คนที่อยู่ในห้องตอนนี้ยืนอยู่หน้าประตู ได้ยินเสียงขยับในห้องน้ำ เห็นรอยเลือดของกนต์รพีที่ถูกลากออกไป ก็เบือนหน้าหนีกันทีละคน

น่ากลัวเกินไปแล้ว

นี่คือจุดจบคนที่ทำให้ชนัยไม่พอใจ

โชคดีที่คนที่เกิดอารมณ์ไม่ใช่พวกเขา ไม่อย่างนั้น......

นึกถึงผลลัพธ์แบบนี้แล้ว พวกผู้ชายก็สั่นกันทีละคน ผู้หญิงคนที่ตั้งใจสาดน้ำใส่ปลายเท้าดราณี ตอนนี้นั่งอยู่บนพื้นชาไปทั้งตัว “จบแล้ว ฉันจบแล้ว......”

ท่าทีเมื่อครู่ของชนัย เธอคิดไมม่ถึงว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะเป็นแบบนี้ แม้ว่าเธอจะไม่โดนกระทืบแบบกนต์รพี แต่หลังจากวันนี้ได้เปลี่ยนไปอย่างแน่นอน

เธอไม่กล้าคิด ทั้งร่างชาไปหมดแล้ว

ภายในห้องน้ำ หลังจากชนัยมองกนต์รพีที่ถูกจัดการออกไปแล้ว ถึงผลักประตูเข้าไปในห้องแยกแล้วย่อตัวลงไปข้างเธอ เสื้อสูทสีเข้ม ร่างเล็กของเธอยิ่งดูอ่อนแออย่างชัดเจน

ใบหน้าเธอเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกหวาดกลัว ยังไม่มีสติกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่อย่างชัดเจน รับรู้ถึงเขาที่เข้ามาใกล้ เธอเอียงตัวไปด้านข้างตามสัญชาตญาณ หลีกหนีสัมผัสของเขา

มือของชนัยที่ยื่นออกไปชะงัก แล้ววางลงบนไหล่เธอเบาๆ กลัวว่าจะทำให้เธอกลัว “ไม่มีอะไรแล้ว มีฉันอยู่ไม่มีใครทำร้ายเธอได้”

ดื่มวิสกี้ดีกรีแรงแก้วเดียว เธอก็มึนหัวอยู่แล้ว เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดเมื่อครู่ทำให้เธอสร่างเมา พอคิดถึงตอนที่เขาจูบกับผู้หญิงอีกคนในห้อง ก็ไม่ยอมรับสัมผัสใดๆจากเขา

“คุณอย่ามาจับฉัน......” เธอเอ่ยต่อต้านเสียงแผ่ว ด้วยน้ำเสียงแหบพร่า