ตอนที่ 711 แฟนหนุ่มทำอาหารให้ฉันทาน

ตอนที่ 711 แฟนหนุ่มทำอาหารให้ฉันทาน

ในคืนนี้ชนัยนอนอยู่ในห้องสำหรับแขก นี่เป็นครั้งแรกที่เขานอนในห้องสำหรับแขกคนเดียวหลังย้ายบ้าน มองดูเพดานที่ดูแปลกตา ช่วงเวลานี้เขาก็หวั่นไหว

แต่ถ้านึกถึงหญิงสาวตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้า หญิงสาวที่เป็นแฟนเขาอย่างเป็นทางการนอนอยู่บนเตียงกับตน ในใจก็เต็มไปด้วยฟองสีชมพู

การมีแฟนสำหรับเขาไม่ใช่เรื่องจำเป็น มันเป็นความรู้สึกที่เขาจะได้เมื่อเขาต้องการอยู่เสมอ ไม่เคยมีความรู้สึกเติมเต็มแบบนี้ขณะนี้จริงๆ

ไม่เหมือนกับที่เขาจินตนาการไว้เลยจริงๆ ความรู้สึกเดิมทีที่เคยเย้ยหยั่นตอนนี้ทำให้เขามีความสุขอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ เขาสบายใจกว่าการคุยเรื่องไหนๆ

ค่ำคืนหมดลง แสงอาทิตย์ขึ้นยามเช้าวันต่อมา ไม่ว่าจะเกิดเรื่องราวอะไรขึ้น เธอก็อยู่ข้างกายตน แค่คิดก็มีความสุข

อายุสามสิบกว่าปีมา เมื่อคืนนี้ชนัยหลับสนิทที่สุด เขาเป็นคนที่หลับไม่ค่อยสนิทอยู่เสมอ แต่นี่หลับจนรุ่งสางเลย

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะในใจมีใครอยู่หรือเปล่า ตอนเช้าหกโมงครึ่งเขาก็ตื่นแต่เช้า สิ่งแรกที่ทำหลังจากตื่นก็คือเดินไปห้องใหญ่ฝั่งตรงข้าม ไปดูว่าเธอยังอยู่ไหม

ผลักประตูเข้าไป กลางเตียงใหญ่ ก้อนขาวเล็กๆอยู่ใต้ผ้าห่ม เขาเดินไปที่หัวเตียง มองลงมายังร่างที่งอตัวอยู่ หญิงสาวที่ผมปรกลงมา

เธอหลับได้สงบนิ่ง ปากเผยอหายใจเบาๆ คลายระหว่างคิ้วออก เดาว่าเมื่อคืนวานได้ทนทุกข์ทรมาณสาหัส ตอนนี้เลยหลับลึกมาก

หกโมงครึ่งเอง ให้เธอได้หลับอีกหน่อย

ชนัยไม่ได้ใจร้ายปลุกเธอให้ตื่น และก็ไม่ได้ฉวยโอกาสด้วย เป็นครั้งแรกที่เกิดความรักทะนุถนอมอีกฝ่ายให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

กลัวว่าการกระทำของตัวเองจะทำให้อีกฝ่ายตื่น ไปรบกวนความฝันที่หาได้ยากนี้

หลังจากออกไปจากห้องอย่างระมัดระวัง ชนัยก็หมุนตัวลงมาด้านล่าง เขายังสวมชุดนอนอยู่ เดินไปที่ห้องครัวเปิดดูว่าตู้เย็นมีอะไรบ้าง ด้านในมีวัตถุดิบสดใหม่ที่เพิ่มเข้ามาตามฤดูกาล แต่ไม่มีใครมาแตะมัน

ปกติมีแต่คนมาดูแล อาหารเช้าผู้จัดการก็เตรียมให้เขาเสร็จ ห้องครัวในบ้านไม่เคยเข้ามา มีแต่ช่วงที่เขาโง่ถูกไฟลวก ที่ดราณีทำอาหารให้เขาทาน

มองดูอุปกรณ์พวกมีดนำเข้าที่จัดวางเป็นระเบียบเรียบร้อย จู่ๆชนัยก็รู้สึกอยากทำอะไรขึ้นมา ทำอาหาร......คงไม่ได้ยากขนาดนั้นมั้ง?

คิดแบบนี้ เขาก็ยื่นมือไปหยิบมะเขือเทศ ไข่ไก่ ขนมปังโฮลวีตหนึ่งแผ่นและแยมในตู้เย็นออกมา

ทั้งหมดนั้นเป็นวัตถุดิบที่เรียบง่าย หลังจากเปิดก๊อกน้ำล้างมือ เขาก็ลงมือทำ ‘แซนวิช’ ตามจินตนาการของเขา

ไม่ใช่แค่ทอดไข่ดาว หั่นมะเขือเทศ จากนั้นก็ทาแยมหรอ มันจะไปยากอะไร

ชนัยเอาขนมปังหนึ่งแผ่นใส่เครื่องปิ้งขนมปัง ตั้งเวลาเสร็จก็เริ่มเปิดไฟเตรียมทอดไข่ดาว

ไม่เคยเป็นคนเริ่มลงมือทำมาก่อน ไม่รู้ว่าทอดไข่ดาวต้องใส่น้ำมันก่อน พอกระทะร้อนแล้วก็ตอกไข่ลงไปเลย

เสียง ‘ซ่า’ ดังขึ้น ควันสีขาวลอยจากกระทะขึ้นมา เขาถอยหลังหนี กลัวว่าตัวจะมีกลิ่นควัน

ไม่รู้ว่าต้องใช้ไฟแรงแค่ไหน ปรับไฟเป็นแรงสุด รออย่างสงบไม่กี่นาที เขาก็คิดว่าคงจะพลิกได้แล้ว แต่พบว่ามันติดกระทะแน่น เอายังไงก็ไม่ออก

“……”

ชนัยหน้าดำหมดแล้ว ในมือก็ไม่ได้นับ ใช้แรงเพียงเล็กน้อยหั่นไข่ออกเป็นสามส่วน

อีกด้านที่พลิกมา ไม่ได้เป็นสีเหลืองขาว กลายเป็นสีดำหมดแล้ว ดูแล้วไม่ต้องถามเลย มันเหมือนกับหยิบของที่คนอื่นไม่กินแล้วออกมาจากขยะ

ชนัยรู้สึกว่าความมั่นใจตัวเองถูกโจมตี เขาไม่สามารถตั้งใจทำไข่ดาวได้ เลยวางกระทะไว้ข้างถังขยะแล้วเอาเศษไข่ทำลายทิ้งลงในถังขยะ

“หมดความมั่นใจแล้ว......” เขาเอากระทะไปล้างน้ำ แล้วเดินกลับไปที่เคาเตอร์ครัว และทอดไข่ตามวิธีเมื่อครู่อีกครั้ง