ตอนที่ 714
ตอนที่ 715 อารมณ์เหมือนไปเจอพ่อตาแม่ยาย
October 28, 2026
ตอนที่ 715 อารมณ์เหมือนไปเจอพ่อตาแม่ยาย
ดราณีก็มีความคิดแบบนี้พอดี เลยพยักหน้า “ดีค่ะ แต่แม่ไม่ต้องรีบหรอก รอให้พ่อสุขภาพดีขึ้นก่อน สำหรับเรื่งอื่นค่อยคุยก็ยังไม่สาย”
“อืม ดี!” เสนานีเห็นเธอพูดแบบนี้ก็ยิ่งวางใจ คิดถึงชนัยจึงถามขึ้น “เดี๋ยวถ้าพ่อดีขึ้นแล้ว วันไหนพวกเราชวนเจ้านายลูกมาทานข้าว เป็นการขอบคุณน้ำใจเขาสักหน่อย”
ดราณีกระตุกเปลือกตาเล็กน้อย นึกภาพที่พวกเขาทานข้าวด้วยกัน......
“แม่คะ ไม่ต้องหรอก เจ้านายปกติเขายุ่งมาก ไม่มีเวลาทานข้าว”
“งั้นลูกถามเขาหน่อย ยังไงก็ต้องขอบคุณเขา ไม่มีเวลาทานข้าวอย่างน้อยก็ต้องไปขอบคุณต่อหน้า อาจจะไม่เหมาะสม พวกเราต้องสำนึกบุญคุณนะ!” เสนานียิ่งพูดก็ยิ่งประทับใจ สำหรับเธอ เงินแสนมันเป็นตัวเลขที่เยอะมาก ถ้ายอมรับอย่างเงียบๆจริงๆ ในใจเธอคงหนักอกหนักใจ
ดราณีไม่อยากทำให้เธอตื่นเต้น จึงได้แต่พยักหน้า “โอเค งั้นเดี๋ยวหนูกลับไปถาม”
ดังนั้น อยู่โรงพยาบาลอาทิต์แรกผ่านไป ตอนตรวจสุขภาพของทยุติอีกครั้งชนัยก็มาเยี่ยมด้วยตัวเองหนึ่งครั้ง ดราณีห้ามไม่อยู่ จึงได้แต่ประจันหน้ามากับเขาอย่างหมดหนทาง
“คุณไม่ต้องมาแล้ว คุณมาแล้วแม่ฉันไม่ปล่อยคุณไปแน่”
“??” ใบหน้าชนัยเต็มไปด้วยความตะลึง เดิมทีเธอปฏิเสธเขาไม่หยุดจนทำให้เขาหงุดหงิด ตอนนี้ก็ห้ามไม่อยู่แล้ว “หมายความว่ายังไง?”
ดราณีไม่มีทางเลือก จึงได้แต่พูดความจริง “ก่อนหน้านี้แม่ฉันพูดว่าคุณช่วยครอบครัวพวกเรามากขนาดนี้ อยากจะชวนคุณมาทานข้าวและขอบคุณต่อหน้า ฉันกว่าผลัดได้ ตอนนี้คุณไปเธอต้อง......”
“งั้นดีเลย!” สิ่งที่เหนือความคาดหมายคือ ชัยไม่ได้ถอยหนี แต่กลับตอบตกลง “คุณแม่อยากเจอฉัน ฉันจะไม่มีเวลาได้ยังไง ถึงจะไม่ว่างก็ว่าง โอเคไหม?”
พูดจบ จู่ๆเขาก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่าง หรี่ตามองหญิงสาวตัวเล็กที่นั่งข้างๆ “ดราณี ทำไมเธอเป็นแบบนี้ ไม่ถามความเห็นคนอื่นเลย เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันจะไม่ไปอ่ะ?”
คราวนี้ทำให้ดราณีดูทึ่มไปเลย
เธอไม่เข้าใจว่าชนัยจะทานอาหารกับเสนานีลงได้อย่างไร พวกเขาจะคุยอะไรกัน?
“ฉันคิดดูแล้วคุณน่าจะปฏิเสธอ่ะ ฉันเลยยืดเยื้อมันมาตลอด......”
“ฉันอะไรล่ะ ฉันดีใจมากนะ! ทานข้าวกับคุณแม่นั่นคือความสุขของฉันเลย” ชนัยยิ่งพูดก็ยิ่งกระตือรือร้น สุดท้ายก็โทรหาผู้ช่วยให้ไปจองร้านอาหารทันที “เอาวันนี้แล้วกัน ฉันให้คนจองที่ที่บรรยากาศดี พวกเราไปทานอาหารกลางวันด้วยกัน”
“……”
ดราณีเกิดลางสังหรณ์ใจอะไรบางอย่าง “คุณ......อย่าตื่นเต้นสิ”
“ฉันเปล่าตื่นเต้น ผมมีเหตุผลมาก” ชนัยพูดไปด้วยพลางส่งข้อความไปหาผู้ช่วย “คุณแม่ชอบทานอะไร? โดยปกติแล้วคนอายุเท่านี้ ค่อนข้างชอบทานอาหารจีนใช่ปะ?”
ดราณีเห็นเข้าตั้งใจเตรียมการมาก เลยกดมือเขาไว้ ใช้สายตาสบตากับเขา เธอค่อยๆพูดอย่างจริงจัง “ชนัย นั่นแม่ฉันนะ”
ชนัยถอนหายใจไร้เสียง แล้วพยักหน้า “รู้แล้ว”
“งั้นคุณไปเจอ ไม่ใช่เรื่องแปลกหรอ?”
“แปลกตรงไหน?”
“ก็......” ดราณีไม่รู้จะพูดอย่างไร คิดอยู่นานก่อนจะโพล่งออกมาอย่างยากลำบาก “คุณเป็นแฟนฉันนี่ ครอบครัวฉันก็ไม่รู้ คุณไปตอนนี้ก็ถูกจับง่ายๆเลยสิ”
“ไม่หรอก” ชนัยขมวดคิ้ว “ถึงฉันจะป่าวประกาศ แต่ถ้าเธอรู้สึกว่ามันไม่เหมาะสม ฉันช่วยเธอโกหกก็ได้”
อะไรนะ??
ดราณีอึ้งไปเลย พูดโกหก?!