ตอนที่ 726
ตอนที่ 727 ฉันคุยกับคุณแค่คนเดียว
October 28, 2026
ตอนที่ 727 ฉันคุยกับคุณแค่คนเดียว
แม้ดราณีจะกำลังทานอาหาร ในปากก็กำลังเคี้ยวเหมือนเครื่องจักร ความคิดไม่ได้อยู่ตรงนี้ มีรสชาติอะไรเธอไม่ได้สนใจ
“ฉันไม่เชื่อ” สำหรับคำพูดนี้ของชนัย เธอปฏิเสธอย่างทันควัน บ่งบอกว่าตัวเองไม่เชื่อ
“จริงๆ” ชนัยขมวดคิ้ว “ฉันสาบานเธอก็ยังไม่เชื่อหรอ?”
“ในเมื่อไม่ชอบจะพูดขึ้นทำไม......”
“ฉันไม่ได้พูดถึงนะ!” ชนัยกะพริบตา ค่อนข้างอธิบายไม่ได้แต่ยิ่งไปกว่านั้นคือเขาบริสุทธิ์ “เธอเองที่พูดขึ้นก่อน ฉันแค่ตอบเท่านั้นเอง”
จริงๆดราณีอิจฉา ตอนนี้ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรก็จะรู้สึกไม่พอใจเป็นพิเศษ ยกข้อศอกกระทุ้งเขาหนึ่งที “คุณปล่อยมือฉัน!”
“ฉันไม่ปล่อย”
ดราณีก็ไม่ได้ดิ้นอีก แต่สีหน้าก็ไม่ได้ดีนัก ทานข้าวโดยที่ไม่ได้พูดอะไร ตะเกียบก็ไม่ได้ส่งไปที่ปากเขาอีก
ชนัยรู้ว่าเธองอนเขา เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้อย่างหน้าไม่อาย “ฉันอยากทานด้วย อ้าม~”
ดราณีมองท่าทางเขาที่ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก็ยิ่งโกรธ ยัดตะเกียบใส่ในมืออีกข้างของเขา “งั้นคุณก็ทานสิ ฉันไม่ทานแล้ว”
“……”
ชนัยค่อนข้างสับสน รู้สึกว่าเธออยากจะลุกขึ้น มือก็คว้าเธอเข้ามาในอ้อมกอด สายตากวาดไปที่ใบหน้าเล็กที่โกรธเคือง เขาพูดด้วยเสียงทุ้มต่ “ฉันไม่ได้หมายความอย่างอื่นเลยนะ ก็อย่างที่พูดออกไป”
“คุณต้องคิดถึงใครอยู่อะ ไม่งั้นจะพูดขึ้นมาได้ไง”
ชนัยตกตะลึง “ฉันเปล่าจริงๆ! ฉันทานข้าวกับเธอ ในหัวก็มีแต่เธอ จะคิดถึงใครได้อ่ะ!?”
สำหรับเรื่องอื่นเขาก็ยอมรับ แต่เขาไม่ได้คิดถึงใครต่อหน้าเธอจริงๆ แค่เธอคนเดียวเขาก็ทั้งมองและคิดถึงไม่พออยู่แล้ว จะเอาเวลาที่ไหนไปสนใจคนอื่นล่ะ!
“ดราณี คุณอาจจะไม่รู้จักฉันจริงๆ” ชนัยกลัวว่าเธอจะรำคาญตัวเอง เขายากที่จะตั้งใจอธิบายขนาดนี้ “เมื่อก่อนแนมีแฟนฉันก็แค่เล่นๆเท่านั้น ไม่เคยจริงจังมาก่อน เธออย่าบอกว่าไม่ได้ตั้งใจ ถึงจะให้ฉันได้คิด ฉันก็คิดไม่ออก ลืมไปหมดแล้วจริงๆ”
คนพวกนั้นชื่อว่าอะไร หน้าตาเป็นอย่างไร ส่วนมากเขาก็จำได้ลางๆ สำหรับรายละเอียดนั้น มันได้ออกไปจากหัวหมดแล้ว
แต่ได้ยินเขาพูดแบบนี้ ก็ไม่ได้ลดความน้อยใจของดราณีลง
เธอหันศีรษะมามองอย่างกล่าวโทษ “คุณยังภูมิใจมากอีกหรอ?”
“เปล่านะเปล่า......” ชนัยเหงื่อออกหลังศีรษะ “เมื่อก่อนเพราะว่าไม่ได้เจอเธอ เลยปล่อยตัวเอง ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว เธอได้ให้โอกาสที่บริสุทธิ์ในการพิสูจน์ตัวเองกับฉัน เรื่องอื่นๆที่เธอพูดฉันยอมรับ แต่เรื่องความรู้สึก ฉันชอบเธอคนเดียวจริงๆนะ”
น้ำเสียงเขาจริงใจเหลือเกิน กลัวว่าเธอจะไม่เชื่ออย่างนั้นแหละ สุดท้ายดราณีก็รู้สึกถึง แต่ก็ยังคงเจ็บใจกับความไม่เป็นธรรม “คุณมีแฟนมาตั้งมากมาย แต่ฉันคุยกับคุณแค่คนเดียว ไม่ยุติธรรมเลยอ่ะ......”
ชนัยคิดว่าประโยคต่อไปนี้จะปลอบจะยอมรับผิดอย่างไร จู่ๆได้ยินประโยคนี้ ก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าทันที “เธอว่าไงนะ?”
ดราณีไม่ได้ตระหนักถึงอะไรสักนิด เลยย้ำอีกที ในขณะที่พูด เอวก็ถูกเขารวบไว้ไม่เบาไม่แรง
เธอตะโกนเสียงต่ำทันที “โอ๊ย! คุณทำอะไร!”
“เธอมีฉันคนเดียวไม่พอหรอ ยังน้อยใจอีกใช่ปะ?” เขาหรี่ตาเล็กน้อย แววตาส่อความร้ายกาจ “ว่าไง เธอชอบใคร อยากจะอยู่กับใครดี?”
ถ้าในปกติ ดราณีจะต้องตื่นตระหนกแน่นอน แต่วันนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อน เธอค่อนข้างมั่นใจ “ตอนนี้มีไอดอลวัยรุ่นตั้งมากมาย อยู่กับใครไม่ได้บ้างล่ะ ยิ่งคุยมากเท่าไหร่ก็ยิ่งมีประสบการณ์”
ถ้าบอกว่าชนัยเมื่อครู่นี้คือเมฆที่ปลอดโปร่ง งั้นใบหน้าตอนนี้ก็ดำเหมือนเมฆหนาครึ้ม เขาขยี้เหงือกไปมา อารมณ์เริ่มไม่ดี แต่นึกถึงคำพูดตัวเองเมื่อครู่ก็ทำได้เพียงอดทน
“ดราณี พูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง?”