ตอนที่ 670
ตอนที่671 อีกไม่ช้าเธอจะตื่นขึ้นมา
October 28, 2026
ตอนที่671 อีกไม่ช้าเธอจะตื่นขึ้นมา
ขอบเขตนั้นเล็กน้อยมาก ยังไม่ทันได้คลาดสายตาของเขา
หน้าอกของชนุดมเหมือนถูกคนชกจนจุก เขาลุกขึ้นในทันทีเพื่อดูภาพที่หน้าจอ แน่นอนว่าค่าหนึ่งในนั้นมีความผันผวนมาก เขาเตรียมพร้อมยกมือขึ้นเพื่อกดปุ่ม แพทย์ที่อยู่ด้านนอกประตูเข้ามาอย่างรวดเร็ว
“ญาติกรุณาถอยไปก่อนครับ ตรวจเช็คคลื่นสมองของผู้ป่วย!” แพทย์แต่ละท่านทำอะไรกับอาการตรงหน้าไม่ได้ พวกเขากั้นชนุดมไว้ทางด้านนอกสุด ผู้คนล้อมรอบเตียงของชีวภา พยาบาลที่คอยติดตามอาการรวบรวมข้อมูลทั้งหมดเบื้องต้นอย่างระมัดระวัง
“ดูเร็ว ขยับอีกครั้งแล้วใช่หรือเปล่า!” ไม่รู้ว่าเป็นใคร จู่ๆก็ร้องตะโกนขึ้นมา ทุกคนพากันมองจ้อง ชนุดมไม่สามารถหาซอกมุมที่จะสามารถมองเห็นใบหน้าสีขาวได้อย่างชัดเจน
ในห้องผู้ป่วย ทุกคนเปลี่ยนไปหายใจอย่างระมัดระวัง กลัวว่าจะพลาดในช่วงเวลานี้ เมื่อทุกคนกลั้นหายใจและมองดูอย่างตั้งใจ คนตัวน้อยซึ่งเมื่อสักครู่มีปฏิกิริยาตอบสนองขึ้นมา ตอนนี้ก็ได้เงียบลงแล้ว
เมื่อผ่านไปห้านาที ทุกคนก็ยังคงรออยู่
ผ่านไปสิบนาที คนที่บนเตียงไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆอีกเลยแม้แต่น้อย
หลังจากที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น หมอคนหนึ่งก็ถามขึ้นอย่างไม่แน่ใจ “คุณแน่ใจนะว่าไม่ได้ดูพลาดไปเอง”
คำถามที่ถามขึ้นก็ค่อนข้างคลุมเครือเช่นกัน ท้ายที่สุดการปฏิกิริยานั้นเกิดขึ้นอยากฉับพลัน จนกระทั่งตัวเขาเองก็ยังไม่แน่ใจนัก….
อย่างไรก็ตามในเวลานี้ ร่างเล็กที่อยู่บนหมอนก็กระพริบตาขึ้นอีกครั้ง ไม่ จะว่าไปมันก็ไม่เหมือนการกระพริบตาสักเท่าไร มันเหมือนกับการชักกระตุกของเส้นประสาทมากกว่า
ในเวลานี้ ทุกคนชัดเจนแล้ว แม้แต่ชนุดมที่ยืนอยู่อีกฟากหนึ่งก็เห็นได้อย่างชัดเจน
มั่นใจแล้วว่านี่ไม่ใช่ภาพลวงตา
ทุกคนล้วนประหลาดใจและปลื้มปิติ ทุกฝ่ายปฏิบัติการมาตรวจสอบร่างกายของชีวภา
ในอีกด้านหนึ่ง ปรัณซึ่งเพิ่งจะเสร็จจากห้องผ่าตัด เขายังไม่ทันมีเวลาได้พักผ่อนหายใจก็ได้รับแจ้งถึงสถานการณ์ทางด้านนี้
เข้ารีบมาเพื่อทำความเข้าใจ หลังจากได้ยินเรื่องปฏิกิริยาตอบสนองของเปลือกตาชีวภาครั้งที่สอง เขาถอนหายใจอย่างโล่งอก “นี่เป็นปรากฏการณ์ที่ดี คุณหมอหลี่ เครื่องกระตุ้นไฟฟ้าที่คุณเตรียมไว้ก่อนหน้านี้จะได้เริ่มใช้งานแล้ว”
“เตรียมไว้แล้วครับ อยู่ในห้องถัดไป”
“ติดตั้งเครื่อง และเริ่มการทำงานได้ทันที”
“ตอนนี้เลยรึครับ”
“ใช่” ปรัณยืนยันกับทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้น “คุณแน่ใจแล้วใช่ไหมว่าข้อมูลของร่างกายไม่มีปัญหาอะไร”
“ไม่มีปัญหาครับ”
“ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มกันเลย”
หลังจากที่อธิบายเสร็จเรียบร้อย ปรัณเรียกชายที่เกือบจะยืนแข็งทื่ออยู่ที่ด้านข้างไปที่ด้านนอกห้องผู้ป่วย “อีกสักพักเราจะทำการผ่าตัดเล็ก คุณไม่สามารถเข้าไปได้ กรุณารออยู่ตรงนี้สักครู่ ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงก็เสร็จครับ”
“ผม… อยู่ด้านข้างไม่ได้หรอครับ”
“ไม่ได้ครับ” ปรัณหันไปมองและปฏิเสธคำขอของเขา “คุณอยู่ด้านข้างก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้ อาจทำให้การทำงานของแพทย์ล่าช้ายิ่งขึ้นอีกด้วย เราจะต้องให้แน่ใจว่าจะไม่มีข้อผิดพลาดใดๆในกระบวนการรักษา”
อารมณ์ของชนุดมโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ถึงแม้ว่าเขาจะกังวลแต่ว่าเขาก็ต้องประนีประนอม เขาพยายามคิดว่าทั้งหมดก็เพื่อความปลอดภัยของชีวภาเอง เขาจึงไม่ได้พยายามบังคับให้ปรัณยอมรับอะไร