ตอนที่676 ช่วยเธอบังกระทะ

ตอนที่676 ช่วยเธอบังกระทะ

เมื่อคิดเช่นนี้ ดราณีก็รู้สึกน้อยใจมาก แต่ในขณะที่น้อยใจก็ไม่กล้าพูดอะไรออกมา เมื่อเธอตระหนักว่าชนัยอาจจะทำร้ายเธอขึ้นมา ใจเธอก็นึกกลัวขึ้นมา

คนที่ “ลงมือ” นั้นยิ่งประสาทเสียไปกันใหญ่ เขามองไปที่หญิงสาวที่ขดหัวเหมือนนกกระทา ใจชนัยก็ยิ่งรู้สึกทรมานใจ

ชิบหาย ทำไมต้องปาแม่นขนาดนั้นด้วยนะ เมื่อครู่ความจริงเขาต้องการให้แฉลบไปทางด้านข้างเล็กน้อย บ้าเอ้ย!

บรรยากาศมาคุมาก ทั้งคู่ไม่มีใครพูดจา ดราณีก้มทั้งหัวลงมองไปที่โต๊ะ ให้อีกฝ่ายเห็นเพียงแค่สีดำของหัวด้านบนของเธอเท่านั้น

ในที่สุดชนัยก็อดทนไม่ไหวแล้ว เขาถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ผละตัวขึ้นจากเก้าอี้อย่างแรงและเดินไปหาเธอ “ดราณี เงยหน้าขึ้น”

ดราณีรู้สึกได้ว่าเขากำลังใกล้เข้ามา สายตาเธอสามารถมองเห็นรองเท้าหนังสีน้ำตาลเข้มสไตล์อังกฤษอยู่ที่ด้านข้างของเธอ เธอลังเลว่าจะเงยหน้าขึ้นดีหรือไม่ คางของเธอก็ถูกคนบีบไว้ บังคับให้เธอหันหน้าไปหา

ชนัยเชยคางจนยกทั้งหน้าผากเธอขึ้น แสงไฟจ้ามาก ผิวหน้าผากหน้าผากด้านซ้ายเป็นสีแดงอย่างชัดเจน บริเวณที่แดงนั้นยังนูนขึ้นมาเล็กน้อย ถูกปาใส่จนบวมแดง

ไม่ร้ายแรงอะไร แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้คนรู้สึกลำบากใจ อย่างน้อยชนัยก็ลำบากใจ

เขาขมวดคิ้วและมองไปที่ใบหน้าของเธอ “เจ็บรึเปล่า”

เขายังมีหน้ามาถามดราณีอีกว่าเจ็บรึเปล่า คำถามนี้ทำให้คนน้อยใจจนตาแดงขึ้นมาและสั่นศีรษะ เธอต้องการที่จะหลุดพ้นจากมือของเขา “ไม่ต้องแกล้งทำมาเป็นสงสาร…”

ชนัยไม่สนใจ และยังคงพูดต่อไป “อีกสักครู่ผมจะให้พนักงานเสิร์ฟเอาถุงน้ำแข็งมาให้”

“ฉันบอกว่าคุณไม่ต้อง….”

“ผมไม่ได้ตั้งใจ” ชนัยพูดพลางเปลี่ยนตำแหน่งเท้าของเขา ดูเหมือนว่าเขาจะรู้สึกอาย หลังจากเงียบไม่นานเขาก็พูดขึ้นอีกครั้ง “ขวดเปล่านั่นความจริงผมต้องการที่จะโยนทิ้งไป ใครจะไปรู้ว่าคุณจะขยับตัว”

เมื่อเขาบอกเช่นนั้นใจดราณีก็ชื้นขึ้นเล็กน้อย แต่เธอก็ยังไม่มีอารมณ์อยู่ดี “โอเค โทษผมก็ได้”

ชนัยพ่นเสียงออกมา ดูเหมือนเขาไม่รู้จะอธิบายอย่างไร ฝ่ามือใหญ่จับไปที่ใบหน้าของเธอ “ผมไม่ได้ตั้งใจทำแบบนั้น ผมเป็นแฟนคุณจะเอาของไปปาใส่คุณได้อย่างไร”

“แต่ว่าคุณก็ทำไปแล้วนี่!”

“ผมโกรธเพราะเห็นคุณเล่นโทรศัพท์มือถือ”

“เล่นโทรศัพท์แล้วยังไง เอาของมาปาใส่ได้หรือไง”

“เล่นมือถือได้ แต่ว่า---” เมื่อชนัยพูดถึงตรงนี้ก็ทำท่าทางเคร่งขรึมขึ้นมา สายตาที่ล่องลอยก็กลายเป็นจริงจังขึ้นมา “ส่งข้อความกระหนุงกระหนิงต่อหน้าแฟนมันไม่ค่อยดีเท่าไรจริงไหม ว่ายังไง? คุณเป็นแฟนผมแต่กลับไปปาร์ตี้กับผู้ชายคนอื่น ยังจะมาบอกให้ผมใจเย็นได้อีกหรอ ต้องการยั่วให้ผมโมโหใช่ไหม”

ดราณีงุนงงอยู่ทั้งเย็นว่าคนคนนี้โมโหอะไร เมื่อได้ฟังเช่นนี้เธอถึงได้เข้าใจ

ที่แท้เพราะเขาโกรธที่เธอไปเข้าชมรมรึ

แต่ว่ามิตรภาพในชมรมที่เธอพูดถึงมันไม่ใช่เป็นการไปมีกิ๊กสักหน่อย!

ดราณีอึดอัดใจที่พูดออกมาไม่ได้ “มันเป็นแค่การพูดคุยกันของสมาชิกในชมรมเท่านั้น คุณคิดอะไรอยู่น่ะ!”

“ผมจะไปรู้ได้อย่างไรว่าคุณคุยกันเฉยๆ หรือว่าคุยกันไปถึงไหน ถ้าจู่ๆมีคนมาตัดหัวผักกาดของผมไปจะทำยังไง”

หัวผักกาด…. เปรียบเทียบแบบนี้เป็นใครไปไม่ได้เลยจริงๆ