ตอนที่736ทำตัวติดกันตลอดเวลา

"ไม่ได้ขัดขวางความสุขฉัน"ชนัยพูดพลางโบกมือไล่"ไปๆ"

ทั้งสองเห็นว่าเขาไม่อยากแนะนำแฟนให้รู้จักก็เริ่มจับต้นชนปลายไม่ถูกมองตากันพักหนึ่งคนที่รูปร่างสูงโปร่งกล่าวขึ้นก่อน"แปลกจริงปกติคบกับใครก็ชอบเปิดเผยให้คนอื่นรู้พอถึงตอนนี้กลับไม่อยากแนะนำซะอย่างนั้น"

"ครั้งหน้าครั้งหน้า"ชนัยเริ่มหมดความอดทน"รีบไปเร็วๆอย่าทำให้รำคาญ"

เห็นว่าท่าทีของเขาแน่วแน่ขนาดนั้นพวกเขาเลยไม่อยากยั่วโมโหอีกพูดอีกไม่กี่ประโยคก็เดินออกจากห้องนั้นไป

ในทันใดนั้นห้องที่เสียงดังเอะอะก็เงียบสงบลงพอประตูปิดลงเขาถึงปล่อยมือที่กุมศีรษะของดราณีออกกระซิบกระซาบกับเธอว่า"ผู้ชายแท้ๆพูดเยอะยังกับผู้หญิง......"

ดราณียกมือขึ้นจัดผมของตัวเองไม่ค่อยเข้าใจการกระทำของเขา"คุณกดหัวฉันทำไมล่ะ?"

ไม่อยากแนะนำฉันให้เพื่อนคุณรู้จักเหรอ?

หรือว่าสภาพฉันแบบนี้ไม่เหมาะกับคุณ?

มือที่จับตะเกียบของชนัยชะงักไปพักหนึ่งแล้ววางตะเกียบลงดวงตาเรียวยาวของเขามองไปที่เธอแววตาของเขาทำให้คนที่เห็นใจเต้นไปเป็นส่ำ"ในหัวเธอคิดอะไรอีกล่ะ?"

ดราณีมองเขาด้วยความรู้สึกไม่ค่อยพอใจ"ไม่ใช่หรอ?ทำไหมคุณถึงกดหัวฉันล่ะ"

ชนัย"หน้าเธอแดงซะขนาดนั้นจะให้คนอื่นเห็นได้ยังไง?"

"อา?"เธอพูดไม่ออกคุยไปคุยมาทำไมพูดถึงตัวเราได้...

ชนัยพูดว่าเธอเฉยพูดแบบมีหลักการหนักหนา"ผู้หญิงของฉันหน้าแดงฉันมองได้แค่คนเดียวคนแอบดูนิดเดียวก็ไม่ได้"

"......"

ทันใดนั้นดราณีก็เข้าใจว่าทำไมเขาถึงมีท่าทีผิดไปเธอพอจะเข้าใจว่าคนที่คบกันบางทีก็จะใส่ใจซึ่งกันและกันโดยไม่รู้ตัว

แต่คนที่หวงแฟนขนาดนี้ก็เพิ่งเห็น

"มันไม่ต้องขนาดนี้ก็ได้มั้ง..."ดราณีกระซิบกระซาบกับตัวเอง

"แน่นอนล่ะจะให้พวกเขาเห็นได้ยังไงพวกนั้นดูท่าจะตาบอดฉันออกเดทแต่ละทีเธอคิดว่าง่ายหรอจะมีเวลาให้คนอื่นได้ยังไง"

ดราณีไม่ค่อยเข้าใจมิตรภาพระหว่างผู้ชายแต่อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ"นิสัยแบบคุณมีเพื่อนด้วยหรอ"

ถ้าเปลี่ยนเป็นผู้หญิงเห็นแฟนสำคัญกว่าเพื่อนแบบนี้สงสัยคงกลายเป็นเรื่องหลังอาหารเช้ากลางวันเย็นแน่ๆ

เมื่อชนัยฟังจบก็ยิ่งอารมณ์ขึ้น"ดราณีเธอยังไม่เข้าใจสถานะของฉันในเมืองJมีใครไม่อยากเป็นเพื่อนกับฉันบ้าง"

"ค่ะๆๆ"ดราณีทนความหลงตัวเองของเขาไม่ได้"ฉันรู้ว่าคุณเก่งแค่ไหนแต่จะเก่งแค่ไหนก็ต้องกินข้าวไม่ใช่เหรอ?"

พูดจบเธอก็หยิบปลาชิ้นหนึ่งวางไว้ในจานของเขาใช้วิธีนี้ปิดปากเขา

ชนัยถึงได้หยุดปากกินปลาที่แฟนหยิบให้

ทั้งสองกินอาหารเสร็จก็หกโมงเย็นดราณีบอกกับที่บ้านว่าจะกลับตอนหนึ่งทุ่มยังเหลือเวลาอีกหนึ่งชั่วโมง

"วันนี้ฉันจะไปพักที่บ้านอาไม่ไปโรงพยาบาลคะ"

ชนัยยกคิ้ว"อ้อบ้านคุณอาคนนั้นนั่นเหรอ"

แม้ว่าน้ำเสียงของเขาจะราบเรียบแต่ดราณีก็ยังฟังออกว่าเขารู้สึกไม่ค่อยชอบใจเธอมองไปที่คนที่อยู่ข้างๆ"คุณไม่ชอบอาของฉันเหรอ?"

"ไม่มีอะไรนี่ไม่รู้สึกอะไร"

ความคิดเห็น