ตอนที่741แผนทำลายคู่รัก

ตอนที่741แผนทำลายคู่รัก

เสียงยังไม่หลุดออกจากปากทันใดนั้นต้นคอของหล่อนถูกพละกำลังที่แรงมากดึงขึ้นมาเมื่อหล่อนมองไปยังด้านหน้าเห็นเงาสีดำที่ทอดลงมาไม่ทันมีการตั้งรับใดๆปากก็ถูกครอบครองปิดสนิทอย่างแน่นหนา

เขาโจมตีอย่างดุเดือดส่วนมืออีกข้างก็ดันบริเวณด้านหลังเอวคอดของเธอและพยายามผลักดันตัวเธอชิดผนังกำแพงด้านหน้า

หลังของดราณีชิดผนังกำแพงในที่สุดเธอก็หาทางออกให้ตัวเองได้นิดหนึ่งหล่อนเบิกโตโพลงมองคนที่อยู่ตรงหน้าหล่อน

เมื่อเทียบกับความตกใจกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับหล่อนแล้วชนัยกำลังหลับตาขนคิ้วสั่นเทาตอนจูบเธอเขารุนแรงไปนิดเขาแทบไม่ได้สนใจเลยว่าฟันของเขาจะขบโดนริมฝีปากเธอหรือไม่แต่เขาพยายามใช้ลิ้นลุกล้ำเข้ามาแทรกเกี่ยวกระหวัดกวัดแกว่งเกี่ยวพันปลายลิ้นของเธอยิ่งทวีคูณเรื่อยๆอย่างไม่ลดละ

ทำไมเขาถึงได้...

ดราณีรับไม่ได้กับจุมพิตอันเร่าร้อนที่เกิดขึ้นแบบไม่ทันตั้งตัวเธอพยายามหลีกเลี่ยงแต่กับถูกเขาใช้มือกดบังคับไว้แน่นครึ่งตัวของเขาเกือบแนบสนิทชิดกายเธอความร้อนระอุกำลังถาโถมและเริ่มลุกไหม้

“ชะชนัย.....”ดราณีเริ่มอ่อนระทวยยืนไม่ไหวเมื่อกี้เพิ่งเผชิญหน้ากับความน่ากลัวของคุณปู่ยังไม่ทันตั้งตัวไหงตอนนี้กลับมาเนื้อแนบแอบชิดขนาดนี้หล่อนไม่รู้จะทำอย่างไรดี

แต่ชนัยไม่ได้มีความคิดที่จะปล่อยหล่อนให้หลุดมือไปยิ่งควานหาร้องขอมากขึ้นทีละนิดๆ

ในทรวงอกกำยำของเขามันมีเรื่องราวต่างๆมากมายที่กำลังสัมผัสได้ซึ่งไม่สามารถแสดงออกมาเป็นคำพูดได้ต้องทำอะไรสักอย่างดวงตาของเขาร้อนดั่งไฟกำลังแผดเผาเขาได้ยินหัวใจของเขาเองที่กำลังเต้นอยู่

‘ตุ๊บ—ตุ๊บ--’

เสียงที่ดังขึ้นเรื่อยๆมันดังสนั่นเข้าไปในโสตประสาทหูเสียงนั่นมันทำให้เลือดเขาพล่านซ่านไม่หยุดไปทั่วกายเหมือนกับเลือดกำลังวิ่งเตลิดชนเข้ากับเส้นเลือดหรือของอะไรบางอย่างที่กำลังโจมตีร่างกายของเขาอยู่

ชนัยไม่สามารถทนต่อไปได้แล้วสิ่งที่เขาหื่นกระหายคือสาวน้อยของเขามีเพียงแค่ดราณีเท่านั้นที่สามารถเป็นยาชั้นดีที่จะรักษาอาการของเขาได้

เขาหลับตาพริ้มพร้อมทั้งบรรจงจูบเธอไม่หยุดหย่อนในดวงตาของเขามันปรากฎภาพที่หล่อนกล้าที่จะยืนเผชิญหน้าสู้กับเหตุการณ์ที่เพิ่งจะเกิดขึ้นด้านหน้าหล่อนกลัวมากทำไมเขาจะไม่รู้

เหตุเพราะฝ่ามือเขานั้นกุมมือสาวน้อยเย็นเฉียบ

แต่ตอนนั้นสาวน้อยก็เลือกมีจะปกป้องเขา

ชีวิตสามสิบสามปีที่ผ่านมาความสัมพันธ์ระหว่างปู่กับเขาไม่ใช่แค่ผู้สูงอายุธรรมดาเขาเป็นตัวแทนในเรื่องราวต่างๆมากมาย

เป็นตัวแทนซึ่งการสูญเสียและความเย็นชาอันหนาวเหน็บในวัยเด็กของเขาเป็นตัวแทนในเรื่องการรับผิดชอบอย่างไม่มีทางเลือกและการร้องขอเป็นคนคอยการแทรกแซงชีวิตเขาทุกกระเบียดนิ้วทั้งชีวิต

ตั้งแต่เขาเริ่มจำความได้ปู่พยายามทดสอบเขาตลอดเวลาการทดสอบที่ว่านี้ไม่ใช่การทำการบ้านให้เสร็จหรือการเรียนรู้ทักษะเพิ่มเติมมากมายแต่สุดท้ายแล้วการทดสอบนี้มันเหมือนการทดสอบที่ไม่ใช้ความเป็นมนุษย์

การทดสอบแบนี้วันแล้ววันเล่ามันทำให้ชนัยชินชาจนพ่อกับแม่ยังรับรู้ถึงผลกระทบชนัยถึงได้เกิดอารมณ์ความรู้สึกอื่นตามมานั่นคือความ–เกลียด

แม้ว่าจะเป็นความเกลียดชังนานวันเข้ามันกลายเป็นทรมานหากเป็นการเกลียดกันธรรมดามันคงแก้ไขได้แต่กับเขามันไม่ใช่การใช้อารมณ์ความรู้สึกหลอมรวมเข้าด้วยกันมันทำให้เขาทรมานทุกวัน

แปบเดียวระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมามันก็ผ่านไปแล้ว

ไม่ต้องกลัวเลยว่าหากชนัยหงุดหงิดใจขึ้นมาจะไม่เกิดอาการลงไม้ลงมือทำอะไรปู่ได้จริงๆบางสิ่งที่มันฝังเข้าไปในกระดูกตั้งแต่เด็กแล้วไม่มีทางแก้ไขอะไรได้

แต่ตอนนี้กลับมีหล่อนที่ยอมเอาตัวเองยืนหยัดต่อสู่อยู่ด้านหน้าระหว่างเขากับปู่

ความรู้สึกแบบนี้มันเกินคำว่าซาบซึ้งไม่มีคำพูดใดๆที่สามารถอธิบายถ่ายทอดออกมาได้

ดราณีรับรู้ได้ถึงความรู้สึกอารมณ์ของเขาที่ปล่อยวางไม่ได้สักทีหล่อนซุกในอ้อมอกเขาอย่างว่าง่ายโดยไม่มีการต่อต้านใดๆ

ถึงแม้ว่าเดาไม่ถูกว่าทำไมอารมณ์เขาถึงได้ขึ้นได้ขนาดนี้แต่พอจับจุดได้เรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อกี้นี้ก็เดาออกได้บ้าง

ชีวิตเขาน่าจะผ่านความยากลำบากมาก่อนมั้งไม่งั้นคงไม่อารมณ์รุนแรงกับเรื่องเล็กๆนี้ได้แน่ๆ

บ้านของเธอก็แค่ม่มีเงินแต่พ่อแม่ของเธอเสนานีและทยุติต่างให้แต่สิ่งที่ดีที่สุดแก่เธอเสมอแต่ชนัยช่างต่างกับเธอเขาไม่เคยได้อะไรเลยนอกจากเงิน

เขาจุมพิตจนไม่สามารถหยุดยั้งชนัยตวัดแขนเกี่ยวตัวหล่อนหอบขึ้นสวรรค์วืมานชั้นสองเขากวาดโทรศัพท์มือถือที่เงียบสนิทที่วางอยู่ตรงกลางผ้าห่มปุยนุ่นลงพื้นเสียงดังครืดๆ