ตอนที่ 748
ตอนที่749ความหมายของการอาบน้ำ
October 28, 2026
ตอนที่749ความหมายของการอาบน้ำ
หลังจากชีวภาและชนุดมเดินเข้าบ้านตอนถอดรองเท้จะไว้ที่ชั้นวางตัวคนก็ถูกกักกุมที่ชั้นวางโรงเท้าและประหน้า
เธอเงยหน้ามองผู้ชายที่ใช้สายตาที่กองไฟน้อยๆกำลังก่อตัวอยู่อย่างเงียบๆเธอใช้อารมณ์ปกติ”อะไรหรอ?”
อะไรหรืองั้นหรอ?
ชนุดมยกปากขึ้นถามอย่างยิ้มเบาๆ“เมื่อกี้นี้ใครหรอ?”
“หัวหน้าในสายงานฉันเองค่ะ”
“หัวหน้า?”เดิมทีชนุดมก็ขมวดคิ้วอยู่แล้วยิ่งขมวดแน่นไปกว่าเดิมอีก“เธอไม่รู้หรอว่าควรหลี่กเลี่ยงการทำงานกับหัวหน้าอีกอย่างเธอเป็นแค่เด็กฝึกงานแล้วตอนนี้มันกี่โมงกี่ยามเข้าไปแล้วยังมาจะอยู่ด้วยกันอีก”
“ก็ไม่มีคนเห็นอีกอย่างวันที่เลิกงานดึกมีคนมาส่งก็ดีแค่ไหนแล้ว”หากเมื่อเปรียบกันแล้วชีวภานิ่งกว่าเขาเยอะ“คุณหลบไปฉันอยากขึ้นไปอาบน้ำแล้ว”
ชนุดมที่ไม่รู้ว่าเดิดอารมณ์มาจากไหนเห็นยิ่งเห็นหล่อนไม่ได้อธิบายอะไรให้ชัดเจนและไม่มีการขอโทษใดๆสุดท้ายเลยเกิดระเบิดลงจริงๆ
เขาไม่เพียงแต่ไท่หลบออกกลับเขยิบเข้าด้านหน้าใกล้ชิดขึ้นอีก“ชีวภาเธอคิดว่าฉันเป็นคนที่ตายแล้วใช่ป่าว?”
ชีวภากระดกคิ้ว“คุณพูดมั่วอะไร”
ตั้งแต่ผ่านเรื่องที่ใกล้จะตายคราวนั้นทุกครั้งที่เห็นคำนี้ยังส่งผลกระทบต่อใจเป็นอย่างมากทุกครั้งที่พูดถึงใจยังคงเต้น‘ระทึก’อยู่
ชนุดมสูดลมหายใจเข้าแล้วพ่นออกมา“ผมพูดมั่วอะไรในสายตาคุณยังเห็นผมเป็นแฟนอยู่ไหม?”
เขาไม่ได้ร้องขอให้เธอเอาเขาไว้ในกล่วงดวงใจส่วนเรื่องที่เขาเคยทำมาหล่อนแค่ต้องการเวลาบำบัดมันก็เป็นเรื่องปกติ
แต่ว่าการที่นั่งกับผู้ชายในรถยามวิกาลไม่ยอมกลับเข้าบ้านผู้ชายที่ไหนก็รับไม่ได้ชนุดมก็ด้วย
ชีวภามองเขาที่แสดงการรีบร้อนอย่างหมดความอดทนหล่อนได้แต่ส่ายหัวนึกขึ้นมาได้ว่าตอนที่ทั้งคู่เพิ่งรู้กันไม่นานเขาพูดเองว่า“คุณพูดเองว่าคุณจะไม่ให้ผู้หญิงคนในเข้ามาวุ่นวายในใจคุณได้ไง?”
ชนุดมอึ้งไปพักได้แต่กัดฟันตอบ“เมื่อก่อนคือเมื่อก่อนแต่ตอนนี้ผมมีคุณแล้วนี่หน่าจะเหมือนเดิมได้ไหม?”
“,มันแตกต่างกันตรงไหนคะ?”ชีวภามองเขาอย่างมีเลศนัยแต่ก่อนตอนอยู่หน้าเขาได้แต่ตัวเกร็งและระวังเนื้อระวังตัวหลังจากผ่านเรื่องตายออกมาพักฟื้นที่โรงพยาบาลหล่อนดูผ่อนคลายสบายลงเยอะ“ตรงไหนแตกต่างไหนคุณบอกมาสิคะ”
“ผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับคนอื่นก็เลยไม่ได้สนใจเลยกับคุณไม่เหมือนกัน”ชนุดมปกติไม่ได้เป็นคนปากหวานนักเวลาที่เขาพูดแบบนี้สีหน้าดูไม่ค่อยเป็นธรรมชาติเท่าไหร่
ชีวภาถามกลับ“แล้วเรื่องที่ดีกับนัชชาหล่ะ?”
นัชชา?
ชนุดมเลิกคิ้วขึ้นไม่รู้ว่าเพราะอะไรเธอถึงได้ถามเรื่องนัชชา
แต่ว่าก็ตอบตรงๆไป”เคยสนใจแต่ว่า....”
“งั้นก็จบแล้ว”ไม่รอให้เขาพูดเสร็จชีวภาก็พูดแทรกไปก่อน“คุณลุกขึ้นฉันจะขึ้นบ้านแล้ว”
ชนุดมดันมือที่เธอพยายามผลักออก”พูดยังไม่จบก็ไม่ให้พูดต่อคุฌเป็นอะไรเนี่ย?”
“ฉันได้ยินแล้วเนี่ย”
“คุณฟังให้จบ”พูดไปชนุดมก็กลืนน้ำลายไปถึงได้ยอมพูดอีกครั้ง“ผมเคยสนใขจเขาผมยอมรับแต่ว่าการสนใจที่ว่านี่ไม่เหมือนกันหนึ่งอาทิตย์เจอหนึ่งครั้งหรือยาวถึงหนึ่งเดือนเจอหนึ่งครั้งก็ได้แต่สำหรับคุณมันไม่ได้ไม่เจอคุณใจผมก็ตุ้มๆต่อมๆยิ่งเห็นคุณอยู่กับผู้ชายคนอื่นผมก็ยิ่งอยากเข้าไปฆ่ามันให้สิ้นซาก”
“........”ชีวภาเห็นสีหน้าตอนที่เขาพูดเรื่องที่โมโหผู้ชายคนอื่นอยู่กลับรู้สึกทั้งหมดคำพูดทั้งน่ารักเปลือกตาเธอกระตุกมันแทรกซึมไปด้วยความตลก“คุณอายุเท่าไหร่แล้ว?”
“สามสิบกว่า”
“แล้วทำไมคิดอะไรเป็นเด็กๆอยู่?”
“ก็เป็นเพราะว่าคุณไม่เคยใส่ใจผมเลยตลอดทั้งวันไม่ใช่หรอ?”ชนุดมพูดเหมือนว่าตัวเองลำบากวันๆอยู่แต่ข้างหลังหล่อนตลอดจะโผล่หน้าออกมาให้ก็ดูไม่ดี