บทที่ 858 จิตใจดีงามผิดไหม?

“ไสหัวออกไป!”

เขาหยิบแก้วน้ำและสิ่งของอื่นๆ พวกนั้นบนโต๊ะข้างเตียงโยนมา หลังจากเสียง “เพล้ง!” ดังขึ้น—

ถ้าไม่ใช่ว่าเส้นหมี่หลบได้ไว สิ่งของพวกนี้เขวี้ยงโดนตัวเธอแล้ว

นี่ทำเกินไปแล้ว!

คิดว่าตระกูลที่อยู่เบื้องหลังเขายิ่งใหญ่ ก็สามารถดูถูกคนคนหนึ่งได้ตามใจชอบแบบนี้เหรอ?

ในที่สุดเส้นหมี่ก็เกิดความโมโหแล้ว

เธอไม่พูดออกมาสักนิด แล้วหันหลังเดินออกไปตามที่เขาต้องการ

สิบนาทีต่อมา เธออยู่ในห้องทำงานแพทย์แผนกอายุรกรรม เห็นหัวหน้าแผนกอายุรกรรมเดินมา เธอหยิบบัตรทำงานและหูฟังแพทย์ของตัวเองวางลง

“หมอคิตตี้...”

หมอนัทที่รับรู้ทุกอย่าง และอยู่เป็นเพื่อนเธอที่นี่สิบกว่านาที เห็นภาพนี้ ก็เข้ามาโอบบ่าเธอไว้อย่างเสียใจมาก

เส้นหมี่ตบบ่าเธอ แสดงออกว่าไม่เป็นไร

เธอไม่เป็นกังวลเรื่องนี้จริงๆ เป้าหมายหลักของเธอไม่ใช่ว่าจะต้องอยู่ที่โรงพยาบาลนี้จริงๆ ถูกไล่ออก หลังจากนั้นสามารถให้ด็อกเตอร์ไพบูลย์พาเธอไปส่งที่เดอวิวซี

หัวหน้าแผนกอายุรกรรมในที่สุดก็มาถึงที่พวกเธอ

“คิตตี้ เมื่อครู่ผู้ป่วยเตียง 16 ด่าคุณเหรอ?”

“คะ?”

เส้นหมี่ลุกขึ้นยืนในทันที: “หัวหน้าคะ เรื่องนี้ฉัน...”

“เมื่อครู่เขาหาฉันแล้ว บอกว่าให้ฉันมาขอโทษคุณ เขาวู่วามเกินไป ไม่ควรจะใส่อารมณ์กับคุณ คุณไปดูเขาเถอะ วันนี้เช้าจ่ายยานิดหน่อย ยังไม่ผสมออกมา”

พูดจบ หัวหน้าคนนี้ก็นำผลตรวจสองสามแผ่นให้กับเธอ และยังมีใบสั่งยาบางอย่าง

เส้นหมี่ตกตะลึง

รวมทั้งหมอนัทที่อยู่ข้างเธอ ก็มองหัวหน้าคนนี้ด้วยใบหน้างงงัน

ไม่ใช่มั้ง? คุณชายน้อยตระกูลไวท์ที่สูงส่งคนนี้ คิดไมถึงว่าจะขอโทษคนอื่น?!!

พวกเธอไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม?

คนที่อยู่ในห้องพักแพทย์ทั้งหมดก็ไม่อยากจะเชื่อ

“คิตตี้ ฉันคิดว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์สมองเขาต้องพัง แต่ว่าแบบนี้ก็ยิ่งดี คุณไม่ต้องถูกไล่ออกแล้ว เป็นเรื่องดี!”

หัวหน้าแผนกอายุรกรรมออกไปแล้ว หมอนัทวิเคราะห์อยู่ข้างๆ เส้นหมี่

พร้อมแสดงความยินดีกับเธอ

เส้นหมี่ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้

นี่คุณชายอะไรกัน ทำเหมือนหมอเหล่านี้ไม่ถูกเขาฟ้องร้องไล่ออกไป ก็ซาบซึ้งน้ำใจเป็นอย่างมากแล้ว

เส้นหมี่นำใบสั่งผสมยาเหล่านี้เข้ามาในห้องพักผู้ป่วยอีกครั้ง

เป็นจริงด้วย หลังจากเห็นเธอเข้ามา วัยรุ่นที่ท่าทางร้ายกาจเป็นอย่างมากเมื่อครู่นี้ที่ให้เธอไสหัวไป ใบหน้าที่ซูบเซียวผอมแห้งเผยความเก้กังบนใบหน้าขึ้นในทันที

สายตา ยิ่งหลบออกไป