เข้าสู่ระบบผ่าน

ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 200

เมื่อมาถึงนอกเรือน เขาก็ผลักประตูเรือนออก เข้าไปด้วยสีหน้าระแวดระวัง ถือโอกาสลงกลอนประตูเสร็จสรรพ

“ตามเข้าไปดู”

ซูจิ่งสิงโอบเอวของกู้หว่านเยว่ พานางเหาะขึ้นไปบนหลังคา

ยกแผ่นกระเบื้องออกมองลงไปด้านล่าง ผลคือได้เห็นคนที่อยู่เหนือความคาดหมายของพวกเขา

“หมอหญิงลั่ว ยังไงท่านก็กินสักหน่อยเถอะ กว่าข้าจะช่วยท่านกลับมาได้ไม่ง่ายเลย ถ้าท่านอดข้าวตาย ข้าไม่ช่วยท่านเสียเปล่าหรอกหรือ?”

ใช่แล้ว ผู้หญิงที่นอนอยู่บนเตียงด้วยใบหน้าซีดเผือดก็คือลั่วยาง

ที่แท้นางยังไม่ตาย และได้รับการช่วยชีวิตโดยหลู่ซื่อ

ทว่า ในเวลานี้ลั่วยางก็ไม่ต่างจากคนที่ตายไปแล้ว

นางเคยมีรูปร่างบอบบาง คิ้วและดวงตาเผยความหยิ่งทะนง แต่ตอนนี้แก้มตอบลงจากความหิวโหย มองแวบแรกช่างน่าตกใจจริง ๆ

ลั่วยางจ้องมองเขา

“ท่านขังข้าไว้ที่นี่ ไม่ยอมปล่อยข้าออกไป ข้ายอมตายดีกว่ากินข้าว”

กู้หว่านเยว่ที่แอบดูอยู่เพิ่งสังเกตเห็นว่ามีโซ่ตรวนเส้นหนึ่งที่ขาของลั่วยาง ทำให้การเคลื่อนไหวของนางในห้องถูกจำกัด

หลู่ซื่อคิดผู้นี้คิดจะทำอะไร เหตุใดถึงช่วยใครมาแล้วขังเอาไว้

หลู่ซื่อเองก็จนปัญญาเช่นกัน

“หมอหญิงลั่ว ไม่ใช่ว่าข้าจะไม่ปล่อยท่านไป เพียงแต่ว่าถ้าท่านออกไปตอนนี้และท่านอ๋องเห็นเข้า หัวของข้าจะหลุดจากบ่า”

เมื่อพูดถึงมู่หรงอวี้ ลั่วยางก็เกิดความคิดฟุ้งซ่านขึ้นภายในใจ

“ท่านอ๋องไม่เคยเสียใจเลยหรือ?”

“เสียใจ?” หลู่ซื่อส่ายหัวด้วยความสัตย์จริง “ท่านอ๋องมีหญิงใหม่แล้ว แทบจะลืมไปแล้วว่าท่านคือใคร”

“...เลือดเย็นไร้มโนธรรม” ลั่วยางปิดหน้าร้องไห้ฟูมฟายอย่างทนไม่ไหว

เมื่อเห็นนางเป็นเช่นนี้ หลู่ซื่อก็รู้สึกเสียใจมาก นั่งลงข้าง ๆ อย่างกลัดกลุ้ม พลางถอนหายใจออกมา

“หมอหญิงลั่ว ท่านอย่าเสียใจไปเลย ถ้าท่านไม่รังเกียจ ข้าหลู่ซื่อยินดีดูแลท่าน เป็นวัวเป็นม้าให้ท่านรับใช้”

แต่นางก็แน่ใจเช่นกันว่าหลู่ซื่อไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อนาง จึงรู้สึกสบายใจขึ้นมาก

“ข้าไม่ต้องการให้ท่านดูแลข้าไปตลอดชีวิต ในเมื่อตอนนี้ท่านไม่ยินดีปล่อยข้าไป รอให้เรื่องซาแล้ว รบกวนท่านส่งข้ากลับไปอยู่กับอาจารย์ของข้าเถิด”

“เฮ้อ ตกลง...”

หลู่ซื่อไม่อาจซ่อนความผิดหวังไว้ได้ อดจินตนาการไม่ได้ว่าหากลั่วยางสามารถอยู่เคียงข้างเขาได้จะดีแค่ไหน แต่ไม่นานเขาก็ส่ายหัว

หมอหญิงลั่วสูงจนไม่อาจเอื้อมถึง ความคิดผิดบาปนี้ไม่สมควรมีอยู่

“หมอหญิงลั่ว ท่านพักผ่อนให้สบาย วันหลังข้าจะมาเยี่ยมท่านใหม่”

หลู่ซื่อวางกล่องอาหารลง แล้วเดินออกไปอย่างเหม่อลอย

“นึกไม่ถึงว่า หลู่ซื่อผู้นี้จะเป็นพวกคลั่งรัก”

หลังจากหลู่ซื่อออกไป กู้หว่านเยว่และซูจิ่งสิงก็ลงไปที่ชานเรือนอย่างเงียบ ๆ

ในขณะเดียวกัน สีหน้าของทั้งสองก็ตกตะลึงเช่นกัน

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ชายาแพทย์พลิกชะตา