เมื่อมาถึงนอกเรือน เขาก็ผลักประตูเรือนออก เข้าไปด้วยสีหน้าระแวดระวัง ถือโอกาสลงกลอนประตูเสร็จสรรพ
“ตามเข้าไปดู”
ซูจิ่งสิงโอบเอวของกู้หว่านเยว่ พานางเหาะขึ้นไปบนหลังคา
ยกแผ่นกระเบื้องออกมองลงไปด้านล่าง ผลคือได้เห็นคนที่อยู่เหนือความคาดหมายของพวกเขา
“หมอหญิงลั่ว ยังไงท่านก็กินสักหน่อยเถอะ กว่าข้าจะช่วยท่านกลับมาได้ไม่ง่ายเลย ถ้าท่านอดข้าวตาย ข้าไม่ช่วยท่านเสียเปล่าหรอกหรือ?”
ใช่แล้ว ผู้หญิงที่นอนอยู่บนเตียงด้วยใบหน้าซีดเผือดก็คือลั่วยาง
ที่แท้นางยังไม่ตาย และได้รับการช่วยชีวิตโดยหลู่ซื่อ
ทว่า ในเวลานี้ลั่วยางก็ไม่ต่างจากคนที่ตายไปแล้ว
นางเคยมีรูปร่างบอบบาง คิ้วและดวงตาเผยความหยิ่งทะนง แต่ตอนนี้แก้มตอบลงจากความหิวโหย มองแวบแรกช่างน่าตกใจจริง ๆ
ลั่วยางจ้องมองเขา
“ท่านขังข้าไว้ที่นี่ ไม่ยอมปล่อยข้าออกไป ข้ายอมตายดีกว่ากินข้าว”
กู้หว่านเยว่ที่แอบดูอยู่เพิ่งสังเกตเห็นว่ามีโซ่ตรวนเส้นหนึ่งที่ขาของลั่วยาง ทำให้การเคลื่อนไหวของนางในห้องถูกจำกัด
หลู่ซื่อคิดผู้นี้คิดจะทำอะไร เหตุใดถึงช่วยใครมาแล้วขังเอาไว้
หลู่ซื่อเองก็จนปัญญาเช่นกัน
“หมอหญิงลั่ว ไม่ใช่ว่าข้าจะไม่ปล่อยท่านไป เพียงแต่ว่าถ้าท่านออกไปตอนนี้และท่านอ๋องเห็นเข้า หัวของข้าจะหลุดจากบ่า”
เมื่อพูดถึงมู่หรงอวี้ ลั่วยางก็เกิดความคิดฟุ้งซ่านขึ้นภายในใจ
“ท่านอ๋องไม่เคยเสียใจเลยหรือ?”
“เสียใจ?” หลู่ซื่อส่ายหัวด้วยความสัตย์จริง “ท่านอ๋องมีหญิงใหม่แล้ว แทบจะลืมไปแล้วว่าท่านคือใคร”
“...เลือดเย็นไร้มโนธรรม” ลั่วยางปิดหน้าร้องไห้ฟูมฟายอย่างทนไม่ไหว
เมื่อเห็นนางเป็นเช่นนี้ หลู่ซื่อก็รู้สึกเสียใจมาก นั่งลงข้าง ๆ อย่างกลัดกลุ้ม พลางถอนหายใจออกมา
“หมอหญิงลั่ว ท่านอย่าเสียใจไปเลย ถ้าท่านไม่รังเกียจ ข้าหลู่ซื่อยินดีดูแลท่าน เป็นวัวเป็นม้าให้ท่านรับใช้”
แต่นางก็แน่ใจเช่นกันว่าหลู่ซื่อไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อนาง จึงรู้สึกสบายใจขึ้นมาก
“ข้าไม่ต้องการให้ท่านดูแลข้าไปตลอดชีวิต ในเมื่อตอนนี้ท่านไม่ยินดีปล่อยข้าไป รอให้เรื่องซาแล้ว รบกวนท่านส่งข้ากลับไปอยู่กับอาจารย์ของข้าเถิด”
“เฮ้อ ตกลง...”
หลู่ซื่อไม่อาจซ่อนความผิดหวังไว้ได้ อดจินตนาการไม่ได้ว่าหากลั่วยางสามารถอยู่เคียงข้างเขาได้จะดีแค่ไหน แต่ไม่นานเขาก็ส่ายหัว
หมอหญิงลั่วสูงจนไม่อาจเอื้อมถึง ความคิดผิดบาปนี้ไม่สมควรมีอยู่
“หมอหญิงลั่ว ท่านพักผ่อนให้สบาย วันหลังข้าจะมาเยี่ยมท่านใหม่”
หลู่ซื่อวางกล่องอาหารลง แล้วเดินออกไปอย่างเหม่อลอย
“นึกไม่ถึงว่า หลู่ซื่อผู้นี้จะเป็นพวกคลั่งรัก”
หลังจากหลู่ซื่อออกไป กู้หว่านเยว่และซูจิ่งสิงก็ลงไปที่ชานเรือนอย่างเงียบ ๆ
ในขณะเดียวกัน สีหน้าของทั้งสองก็ตกตะลึงเช่นกัน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ชายาแพทย์พลิกชะตา
ใช้บัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...
เติมเงินด้วยบัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...