ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 208

หรือไม่อยากเห็นนางมีชีวิตที่ดีหรือ?

นางได้รับความรักจากหวายหนานอ๋อง ท่านพ่อไม่สมควรภาคภูมิใจหรือ?

อย่างไรเสียจวนหนานหยางอ๋องก็เป็นเพียงอ๋องต่างแซ่ ไฉนเลยจะสูงศักดิ์เท่าหวายหนานอ๋อง?

อย่างไรเสียก็มีชาติกำเนิดจากอนุ ฟู่เยียนหรานไฉนเลยจะรู้ว่าหากอยู่กับมู่หรงอวี้ นั่นก็เท่ากับลากจวนหนานหยางอ๋องลงน้ำ กระนั้นต่อให้นางรู้ก็ไม่ใส่ใจ

“หุบปาก บุญคุณช่วยชีวิต พ่อต้องช่วยเจ้าตอบแทนเป็นแน่!”

หนานหยางอ๋องตวาดเสียงเฉียบ

หากพูดว่าเพราะเหตุใดหนานหยางอ๋องจึงเกลียดมู่หรงอวี้เพียงนี้ ก็เพราะมีสาเหตุ

มู่หรงอวี้เป็นคนเช่นไร ไอ้คนขี้ขลาดพึ่งพาสตรีจึงได้มาซึ่งอำนาจ

มิหนำซ้ำเขาเคยเป็นแม่ทัพมาก่อน รู้เรื่องมู่หรงอวี้ต้องการดึงเข้าไปเป็นพรรคพวกอย่างชัดเจน

นี่มิใช่กำลังรนหาที่ตายหรือ?

ยกลูกสาวให้แต่งกับเขา นั่นเท่ากับว่าต้องตายไปพร้อมกับเขา!

“ท่านอ๋องผู้เฒ่า ข้าเลื่อมใสท่านมานานแล้ว มิสู้กินข้าวด้วยกันสักหนึ่งมื้อดีหรือไม่?” มู่หรงอวี้เชี่ยวชาญเรื่องเอาใจคน

“ไม่เป็นไร มองอะไร กลับห้องกับพ่อ!”

หนานหยางอ๋องลากลูกสาวไม่ได้เรื่องฟู่เยียนหรานเข้าห้อง

มู่หรงอวี้ที่ถูกประตูปิดใส่หน้าก็หันหน้ามา มองห็นกู้หว่านเยว่และซูจิ่งสิงยืนมองเรื่องตลกของเขาที่ฝั่งหนึ่ง

“กู้หว่านเยว่!”

หญิงคนนี้ไม่เพียงหนีออกมา ยังยืนแทะเมล็ดแตงอย่างผ่าเผยตรงหน้าเขาที่นี่ เห็นเขาเป็นคนตายไปแล้วกระนั้นรึ?

“อ๊า!”

กู้หว่านเยว่ปิดหู

“ร้องตะโกนเสียงดังทำอันใด? อาการท้องร่วงของท่านอ๋องหายดีแล้วหรือ เห็นทีไม่ปวดท้องแล้ว นี่ถึงสามารถตะโกนเสียงดังเพียงนี้ได้”

“อุบ...” มู่หรงอวี้ปิดทวารหนักในทันใด ท้องของเขาไม่เป็นไร แต่ทวารหนักใกล้ใช้งานไม่ได้แล้ว!

เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันออกมาทีละประโยค “ข้าก็ว่าแล้วเชียวเพราะเหตุใดท้องเสียเช่นนี้ ที่แท้เจ้าก็วางยาข้ากระนั้นรึ? ! ข้าจะฆ่าเจ้า!”

“ช้าก่อน”

“ท่านพี่ นี่คือสมุดบัญชีที่ก่อนนี้พวกเราได้รับจากจวนเถียนเฝิน ท่านให้คนนำไปวางไว้ในห้องของท่านอ๋องผู้เฒ่าเถอะ”

กู้หว่านเยว่หยิบสมุดบัญชีออกมา นางเพิ่มอุปสรรคให้แก่มู่หรงอวี้อย่างไม่เกรงใจอย่างหนึ่ง

“อ้อใช่แล้ว ยังมีเรื่องลั่วยางอีกด้วย ท่านก็แย้มพรายให้ท่านอ๋องผู้เฒ่ารู้หน่อยเถอะ”

จริงๆ เท็จๆ ท่านอ๋องผู้เฒ่าจะต้องเชื่อเป็นแน่

มีสองเรื่องนี้ ทีแรกท่านอ๋องผู้เฒ่าอาจไม่ชอบเขา ต่อมาน่ากลัวว่าต้องเกลียดเขาเป็นแน่

ในเมื่อมาถึงโถงแล้ว ทั้งสองก็ห่ออาหารเล็กน้อย นำกลับไปให้ทุกคนกิน

ปรากฏว่าเพิ่งจ่ายเงินเรียบร้อย ก็มองเห็นทหารแบกหวังปี้วิ่งพรวดพราดเข้ามาแล้ว

“แม่นางกู้ แม่นางกู้รีบช่วยเร็วเข้า ดูว่าท่านแม่ทัพของพวกเราเป็นอะไรไปแล้ว”

กู้หว่านเยว่มองแวบหนึ่ง หวังปี้ตัวดีใกล้ถูกแช่แข็งเป็นไอศกรีมแท่งแล้ว!

“เขาทำอันใด หรือคิดอันใดไม่ตกกระโดดลงทะเลสาบกระนั้น?”

ทหารมีสีหน้าเสียใจ “อย่าพูดเลย ก็เพราะคุณหนูใหญ่นั่นล่ะ!”