ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 314

กู้หว่านเยว่เอ่ยเตือนว่า “ข้าพวกเจ้าสารภาพออกมาตอนนี้ ถึงตอนนั้นก็ไม่ต้องลำบากมากนัก”

“พวกเราสารภาพๆ หัวหน้าหมู่บ้านเฉินสั่งให้พวกเราลงมือเมื่อคืนนี้”

“หัวหน้าหมู่บ้านเฉินและใต้เท้าสวีสมรู้ร่วมคิดกัน”

“พวกเราเองก็เคยจัดการกับคนที่ไม่เชื่อฟังในหมู่บ้านก่อนหน้านี้ด้วย”

“สวรรค์เอ๋ย ที่แท้ก็เป็นพวกเจ้าที่ฆ่าลูกชายของข้า!”

หญิงชราคนหนึ่งกระโดดออกมา จับโจรไปทุบตีอย่างแรง กัดทึ้งเขาไม่ปล่อย

ในอดีต ลูกชายของนางไม่ชอบท่าทางของหัวหน้าหมู่บ้านเฉิน มักจะต่อต้านเขาอยู่เสมอ

ต่อมา ครอบครัวนี้ก็ถูกโจรโจมตีอย่างไร้เหตุผล ลูกชายของนางที่ยังไม่ถึงยี่สิบหนาวถูกทำร้ายจนเสียชีวิต

หญิงชราคิดเสมอว่านี่เป็นฟ้าดินลงโทษ ที่ไหนได้ เป็นฝีมือมนุษย์

นางร้องไห้หัวใจแตกสลาย ดวงตาแดงก่ำด้วยความเกลียดชัง

“ไปหาหัวหน้าหมู่บ้านเฉิน ต้องให้เขาอธิบายให้พวกเราฟัง!”

ทุกคนจับกลุ่มกัน มัดสมาชิกตระกูลเฉินทุกคนที่ต้องการหลบหนี ล้อมรอบทั้งตระกูลเฉินด้วยท่าทางดุดัน

หัวหน้าหมู่บ้านเฉินเพิ่งได้ยินข่าว กำลังเตรียมตัวหนี

ชาวบ้านจึงบุกเข้ามาตรึงเขาไว้กับพื้น

“ปล่อยข้า ข้าเป็นหัวหน้าหมู่บ้านนะ!”

“ถ้าพวกเจ้ากล้าทำเช่นนี้ ระวังข้าจะไปแจ้งทางการ!”

หัวหน้าหมู่บ้านเฉินตะโกนอย่างบ้าคลั่ง เมื่อชาวบ้านได้ยินว่าใต้เท้าสวีตายแล้ว ก็ต่างลืมกฎระเบียบจนหมดสิ้น ปล่อยหมัดใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง

“เจ้ามันไม่ใช่คน ถึงขั้นจ่ายเงินเพื่อฆ่าลูกชายของข้า ไม่ต้องรอให้เจ้าไปแจ้งทางการหรอก ข้าจะพาเจ้าไปทางการเดี๋ยวนี้เลย!”

โจวลิ่วหลางขึ้นเสียงว่า “ยังมีตระกูลโจวของข้า หัวหน้าหมู่บ้านเฉิน เจ้าติดสินบนสาวใช้ข้างกายภรรยาข้าและวางยานาง ข้าในยามนี้ไม่มีสิ่งใดทำไม่ได้ ย่อมไม่จบกับเจ้าง่ายๆ แน่!”

ภายใต้การกระตุ้นเตือนของกู้หว่านเยว่ โจวลิ่วหลางตรวจสอบทั้งตระกูลอย่างละเอียด

ก่อนจะพบว่าพานเถียนเถียนคนนั้นผิดปกติ ถูกตระกูลเฉินติดสินบนไปนานแล้ว

กู้หว่านเยว่ไม่รีบร้อน นั่งชมการแสดงอย่างสงบ มีฟู่หลานเหิงอยู่ที่นี่ หากนางต้องการติดสินบน ฝันไปเถอะ

ทว่านางเถียนที่อ่อนแอเหมือนต้นหลิวลู่ลมดูไม่เหมือนคนจากหมู่บ้านชาวประมงเท่าใดนัก กู้หว่านเยว่ทายคำตอบบางอย่างเอาไว้ในใจ

จากนั้น นางเถียนก็คุกเข่าลงเสียงดังตึง

“รายงานใต้เท้า ผู้น้อยต้องการฟ้องศาล หัวหน้าหมู่บ้านเฉินไม่สนใจชีวิตมนุษย์เจ้าค่ะ!”

“เจ้าพูดอะไร?” หัวหน้าหมู่บ้านเฉินตกใจมาก ไม่เคยคิดเลยว่านางเถียนจะทรยศเขา

หรือว่านางรู้เรื่องแล้ว?

เป็นไปไม่ได้! สิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้นเป็นความลับอย่างดี นางเถียนไม่มีทางรู้เรื่องนี้ได้แน่

อีกอย่าง นางเถียนอยู่ครองคู่เป็นภรรยาสามีเขามาห้าหกปีแล้ว ทว่าจู่ๆ หัวหน้าหมู่บ้านเฉินก็หุบปากลง เขาเห็นนางเถียนเอาสมุดบัญชีออกมาเล่มหนึ่ง

“นังแพศยา เจ้ากล้าหรือ?!”

นางเถียนยิ้มเศร้าๆ “ท่านก็รอดูว่าถ้ากล้าหรือไม่!”