ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 328

ทำให้เขาพบโอกาสทางธุรกิจที่ยิ่งใหญ่เข้าแล้ว

“คือว่า ข้าขอแนะนำตัวก่อน ข้าเป็นผู้นำตระกูลของสกุลจิน สกุลจินของพวกเราก็ทำธุรกิจเผาอิฐเช่นกัน”

กู้หว่านเยว่ซดโจ๊กไข่เยี่ยวม้าหมูชิ้นเข้าไปคำหนึ่ง “แล้วดังนั้น?”

“ดังนั้น เรามาร่วมมือกันเถอะ ข้าจะออกเงินลงทุนสร้างโรงเผาอิฐและจ้างคนงาน ส่วนเจ้าก็เอาเทคโนโลยีออกมา? กำไรเราแบ่งกันหกต่อสี่ เป็นอย่างไร”

“หกสี่?” กู้หว่านเยว่ยิ้มอย่างอันตราย

“เช่นนั้นก็เจ็ดสาม ท่านเจ็ดข้าสาม นี่ข้าแสดงความจริงใจออกมาแล้วนะ!”

จินโหย่วเฉียนรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

โรงเผาอิฐสกุลจินของพวกเขาขาดทุนมาหลายปีแล้ว เนื่องจากเทคโนโลยีไม่ดี แต่เขาเพิ่งเห็นว่าโรงเผาอิฐของกู้หว่านเยว่มีอัตราความสำเร็จที่น่าทึ่ง

เพียงแค่ได้ร่วมมือกับกู้หว่านเยว่ ต้องทำให้โรงเผาอิฐของพวกเขาฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้อย่างแน่นอน

“สกุลจินของเรามีโรงเผาอิฐหลายแห่ง และสร้างเสร็จแล้ว เจ้าไม่ต้องไปสร้างใหม่อีก สะดวกกว่าเยอะเลย ข้ายังสามารถช่วยเจ้าจัดการคนงานในโรงเผาอิฐแห่งอื่น ๆ ได้ด้วย”

กู้หว่านเยว่ใช้นิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ แล้วยิ้มเล็กน้อย

“ข้าแปดท่านสอง คุณชายจินรับได้หรือไม่?”

“สองหรือ ดูเหมือนจะน้อยไปหน่อยนะ” จินโหย่วเฉียนแสดงสีหน้าลำบากใจ

กู้หว่านเยว่รีบส่ายนิ้ว “ไม่ใช่ ไม่ใช่แบบนั้น ท่านลองดูสิ พอเราเป็นหุ้นส่วนกันแล้ว คุณชายจินก็จะสามารถมาทานข้าวที่นี่ได้ทุกวัน”

ผลักองุ่นที่อยู่บนโต๊ะไปข้างหน้า

“องุ่นอร่อย ๆ แบบนี้ ทั้งลูกใหญ่ทั้งกลม

ฮะเก๋าแสนอร่อย ก็สามารถชิมได้ฟรี ๆ คุณชายจิน ท่านได้กำไรสุด ๆ เชียวนะ!”

จินโหย่วเฉียนรู้สึกมึนงงไปหมด เหมือนถูกชักจูงไปง่าย ๆ

“พอเจ้าพูดแบบนี้ ดูเหมือนข้าได้กำไรแล้ว...”

“ใช่แล้ว” กู้หว่านเยว่พยักหน้า “อย่ารอให้ข้าเปลี่ยนใจเด็ดขาด พอข้าคิดได้ ข้าจะไม่ตกลงแล้วนะ...”

“ไม่ได้ ๆ เจ้าห้ามกลับคำ พวกเราแบ่งสองแปด ข้าจะเขียนสัญญาเดี๋ยวนี้”

“สัญญาข้ามีอยู่แล้ว เราลงชื่อเลยก็ได้”

กู้หว่านเยว่หยิบสัญญาออกมาหนึ่งฉบับ

เมื่อเห็นกู้หว่านเยว่ยิ้มราวกับจิ้งจอก จินโหย่วเฉียนก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

กู้หว่านเยว่รู้สึกดีใจมาก ต่อไปนี้หมู่บ้านสือหานก็เป็นของนางแล้ว

“อ้อ ใต้เท้าฟู่ ท่านพอจะช่วยข้าติดต่อคนคนหนึ่งได้หรือไม่ เขาชื่อว่าเกิ่งกวง น่าจะเป็นนายพลประจำชายแดน”

หลี่เฉินอันกลั้นหายใจ สายตาดูเคร่งเครียดเล็กน้อย

ฟู่หลานเหิงพยักหน้า “ไว้ใจข้าได้เลย”

จากนั้นก็ขึ้นรถม้าออกไป

“ข้าจะไปฝึกฝนวรยุทธและเขียนหนังสือเดี๋ยวนี้แหละ!” หลี่เฉินอันรีบวิ่งกลับไป เขาต้องการที่จะเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วเพื่อล้างแค้นให้แม่ของเขา

“พี่สะใภ้ มีข่าวน่ายินดีอย่างยิ่ง!”

ทันใดนั้น ซูจื่อชิงก็รีบวิ่งเข้ามา ยิ้มจนตัวสั่นเล็กน้อย

“ท่านแม่ฟื้นแล้ว นางจำพวกเราได้แล้ว!”

นางหยางนั่งอยู่บนเตียง เรียกชื่อของทุกคนอย่างอ่อนโยนและชัดเจน

“หว่านเยว่ จิ่งสิง จื่อชิง จิ่นเอ๋อร์ ชิงหว่าน...”