ชายคนนั้นพยักหน้า “ใช่แล้ว ตั้งแต่ท่านหลี่โหวเป็นอัมพาต ฮูหยินท่านโหวก็ดูแลท่านอย่างใกล้ชิด แล้วยังไปตามพระมาสวดมนต์ขอพรให้ท่านหลี่โหวอีก ช่างเป็นภรรยาที่ดีจริง ๆ ”
“เหอะ ๆ... ”
หลี่เฉินอันหัวเราะอย่างประชดประชัน
ชายคนนั้นโมโห “นี่เจ้าหัวเราะอะไร? คำพูดของข้ามันตลกมากหรือไร?”
เห็นว่าทั้งสองคนกำลังจะทะเลาะกันอีกแล้ว กู้หว่านเยว่ก็รีบดึงหลี่เฉินอันออกไป
“อาจารย์หญิง ท่านพ่อของข้าเป็นอัมพาต ต้องเป็นฝีมือของสวีหลานแน่ ๆ ”
นี่มันบังเอิญเกินไปหน่อย กู้หว่านเยว่และซูจิ่งสิงมองหน้ากัน ทั้งสองคนรู้สึกปวดหัวเล็กน้อย เดิมทีตั้งใจจะพาหลี่เฉินอันกลับจวนโหวโดยตรง แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจวนโหวคงตกอยู่ในมือของสวีหลานทั้งหมดแล้ว
ถ้าพวกเขากลับไปทั้งแบบนี้ ก็เหมือนเอาตัวเองไปให้สวีหลานจัดการง่าย ๆ
“ท่านหลี่โหวเป็นอัมพาตแล้ว สกุลหลี่ก็ต้องมีผู้อาวุโส มีผู้อาวุโสคนไหนที่เจ้าไว้ใจได้บ้างหรือไม่?”
“มี ท่านผู้อาวุโสลำดับสอง เขารักและเอ็นดูข้ามาตลอด”
หลี่เฉินอันรีบตอบ
“เช่นนั้นผู้อาวุโสท่านนั้นอยู่ที่ไหน?”
“อยู่ที่จวนหลี่ในตรอกอวี่ฮวา”
สกุลหลี่อยู่ในเมืองอวี้อย่างน้อยก็ร้อยปีแล้ว คนในสกุลมีมากมายนับไม่ถ้วน เป็นไปไม่ได้ที่ทุกคนจะอยู่ในจวนโหว หลายคนก็แยกย้ายออกไปแล้ว
ครึ่งชั่วยามต่อมา ทั้งสามคนก็มาถึงจวนหลี่
“ไม่รู้ว่าผู้อาวุโสลำดับสองจะเชื่อคำพูดของข้าหรือไม่”
หลี่เฉินอันเคาะประตูด้วยความกังวลเล็กน้อย
ไม่นานประตูก็เปิดออก มีชายชราผมขาวคนหนึ่งเดินออกมา เมื่อเห็นหลี่เฉินอันแล้วก็จำเขาไม่ได้
“เจ้าเป็นใครกัน มาหาใคร?”
หลี่เฉินอันถอดผ้าคลุมหน้าออก เผยให้เห็นใบหน้าครึ่งหนึ่ง “ท่านผู้อาวุโสลำดับสอง ข้าเอง”
“จะ เจ้าคือเสี่ยวอัน?”
น้ำเสียงคุ้นเคยมาก ผู้อาวุโสลำดับสองก็จำได้ทันที
“เจ้าไม่ได้ถูกโจรฆ่าตายไปแล้วหรือ? แล้วแม่เจ้าล่ะ ข้างนอกลือกันว่านางหนีตามโจรไปแล้ว”
ผู้อาวุโสลำดับสองตกใจ จากนั้นก็ส่ายหน้าอย่างจริงจัง
สวีหลานรักษาภาพลักษณ์ภายนอกที่ดีของนายหญิง ดูแลทั้งภายในและภายนอกเรือน ในสกุลหลี่ไม่มีใครคิดว่านางไม่ดี
ดังนั้นเมื่อได้ยินคำพูดนี้ ปฏิกิริยาแรกของเขาก็คือไม่เชื่อ
หลี่เฉินอันถูกกระตุ้นแล้ว “ข้าจะพูดมั่ว ๆ ได้อย่างไร ถ้าไม่ใช่เพราะข้าดวงแข็ง ตอนนี้คงกลายเป็นวิญญาณใต้คมดาบของสวีหลานไปแล้ว! ผู้อาวุโสลำดับสอง สวีหลานนางไม่ใช่คนดี”
หลี่เฉินอันตาแดงก่ำ เล่าเรื่องราวอย่างละเอียดว่าตนเองเห็นแม่ของเขาถูกฆ่าตายอย่างไร และถูกสวีหลานไล่ล่าอย่างไร
ผู้อาวุโสลำดับสองตกใจอย่างมาก
“เป็นเรื่องจริงแท้แน่นอน ข้าใส่ร้ายนางแล้วได้ประโยชน์อะไร?” หลี่เฉินอันถามกลับ
ผู้อาวุโสลำดับสองพยักหน้า หลี่เฉินอันใส่ร้ายสวีหลานแบบนี้ ก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรจริง ๆ
“แต่สวีหลานฆ่าอนุภรรยาเกิ่งและเจ้า แล้วนางจะได้ประโยชน์อะไรเล่า?”
หลี่เฉินอันก็เคยนึกถึงคำถามนี้มาก่อน
แต่ต่อมาเขาก็เข้าใจแล้วว่า สวีหลานเป็นคนหน้าเนื้อใจเสือ นางทำเป็นแสดงความกังวลต่อท่านหลี่โหวว่าจวนโหวจะไม่มีผู้สืบทอด จึงขอรับเลี้ยงหลี่เฉินอันมาเป็นบุตรบุญธรรม

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ชายาแพทย์พลิกชะตา
ใช้บัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...
เติมเงินด้วยบัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...