ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 425

คนชุดดำหลายคนพุ่งตัวเข้ามาจากข้างนอก ล้อมกู้หว่านเยว่และซูจิ่งสิงทั้งสามคนไว้

“ใครกันบังอาจบุกรุกจวนโหว?” คนชุดดำตะโกนถามด้วยความไม่พอใจ

ทั้งสามคนปลอมตัวมา คนชุดดำจำไม่ได้ว่าพวกเขาเป็นใคร รู้สึกแค่ว่าพวกเขากล้ามาก

“ท่านพี่ รีบจัดการให้เร็วที่สุด”

กู้หว่านเยว่ขยิบตาให้ซูจิ่งสิง การหาหลักฐานเป็นเรื่องสำคัญ จึงไม่อยากเสียเวลากับพวกเขา

นางยื่นมือโปรยผงพิษออกไป ร่างกายของคนชุดดำหลายคนก็อ่อนยวบในทันที ซูจิ่งสิงกลั้นหายใจแล้วพุ่งตัวขึ้นไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นปาดคอทั้งห้าคน

จัดการคนได้รวดเร็ว และไม่ทำให้คนข้างนอกตกใจ

ทั้งสามคนยังคงค้นหาหลักฐานต่อไป

จากบทเรียนเมื่อครู่ ตอนนี้หลี่เฉินอันไม่กล้าพลิกอะไรมั่ว ๆ แล้ว

“ข้ามีความรู้เรื่องกลไก ข้าจัดการเอง”

ซูจิ่งสิงสังเกตอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพบว่าเมื่อครู่หลี่เฉินอันไปโดนแท่นหมึกบนโต๊ะหนังสือ ทำให้กลไกทำงาน

และดูจากการจัดวางโดยรวมของห้อง พบว่าโต๊ะหนังสือ หัวเตียง และตามจุดต่าง ๆ ล้วนมีกลไกซ่อนอยู่

เขาหลีกเลี่ยงจุดเหล่านั้นอย่างระมัดระวัง จากนั้นค้นหาหลักฐาน ในที่สุดก็พบจดหมายลับที่สวีหลานจ้างวานฆ่าคนอยู่ใต้โต๊ะ รวมถึงจดหมายที่ให้ผู้ว่าการอำเภอหลินวางยาพิษเกิ่งกวงด้วย

ซูจิ่งสิงเก็บจดหมายเหล่านั้นเอาไว้ในอก

“ไปดูที่เรือนของท่านหลี่โหว”

กู้หว่านเยว่พยักหน้า เพื่อประหยัดเวลา ซูจิ่งสิงจึงคว้าคอเสื้อของหลี่เฉินอันแล้วให้เขาชี้ทาง

ทั้งสามมาถึงนอกเรือนของท่านหลี่โหวอย่างรวดเร็ว

แต่พอไปถึง ก็เห็นแม่นมอู๋ยืนเฝ้าอยู่ที่ประตู สีหน้าท่าทางมีพิรุธเล็กน้อย

ซูจิ่งสิงพุ่งตัวเข้าไป แล้วใช้สันมือสับเข้าที่คอของอีกฝ่ายจนสลบไป

จากนั้นก็พากู้หว่านเยว่ไปที่หน้าห้อง ทั้งสามคนร่วมมือกันเจาะรูที่หน้าต่างอย่างเงียบ ๆ แล้วมองเข้าไปข้างใน

แต่สิ่งที่พวกเขาเห็นนั้น กลับทำให้ทั้งสองคนตกตะลึงจนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง

สวีหลานหัวเราะคิกคัก นางเพิ่งได้รับความสุขสม ราวกับเป็นสาวน้อยอีกครั้ง

“เจ้าบอกว่าทำต่อหน้าเขาจะยิ่งเร้าใจมิใช่หรือ?”

“ครั้งสองครั้งก็เร้าใจอยู่หรอก แต่พอหลาย ๆ ครั้งเข้า ก็ไม่สนุกแล้ว”

“เจ้าก็ทนหน่อย ตอนนี้เราต้องทำที่นี่ แบบนี้พอข้าท้องขึ้นมา ทุกคนถึงจะเชื่อว่าลูกเป็นของเขา”

เวลานี้สวีหลานก็ไม่สามารถปิดบังทุกอย่างได้ เพราะผู้อาวุโสในสกุลหลี่ต่างจับตามองอยู่

“แล้วเจ้าเด็กเหลือขอนั่น ตายหรือยัง?”

ชายคนนั้นลูบคางสวีหลาน จากนั้นจูบนาง

“เจ้าหมายถึงหลี่เฉินอัน เขาและแม่ของเขาล้วนเป็นคนไร้ค่า ถึงจะไม่ตาย แล้วจะทำอะไรได้?”

สวีหลานพยายามข่มความหงุดหงิด นางก็กังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้เช่นกัน

“งั้นเรารีบมีลูกกันเถอะ พอคลอดลูกออกมาเป็นผู้ชาย ฆ่าตาแก่นั่นทิ้งซะ ต่อไปข้าก็จะได้เข้าออกจวนนี้อย่างเปิดเผยแล้ว”