ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 444

ตอนนั้นเพราะเรื่องนี้ ทังฮูหยินยังรู้สึกว่าตัวเองขี้ระแวงไปเรื่อย ทำให้นายอำเภอทังเสียหน้า รู้สึกผิดต่อเขาเป็นอย่างมาก

ในเวลานั้นทังเหวินเข้าไปในจวน นายอำเภอทังจับความรู้สึกผิดของนางได้

“ส่งคนไปที่ตรอกไป่ฮวา พาผู้หญิงคนนั้นมานี่”

ทังฮูหยินสูดหายใจเข้าลึก ๆ หลังจากสงบสติอารมณ์ลง ก็หาเก้าอี้มานั่ง

“ฮูหยิน ถ้ามีอะไรจะพูด เรากลับไปค่อยคุยกัน...”

สีหน้าของนายอำเภอทังดูหม่นหมอง ทังฮูหยินเมินเฉยเขาอย่างสิ้นเชิง

ไม่นานหลังจากนั้น หญิงชราสองคนก็พาสตรีที่ออกเรือนแล้วแต่ยังพราวเสน่ห์เห็นแล้วก็หลงรักคนหนึ่งเข้ามา

“ฮูหยิน ผู้หญิงคนนี้ชื่อหลิ่วเหนียง”

“ทำไมต้องจับข้า ข้าทำผิดอะไร?” ทันทีที่หลิ่วเหนียงเข้ามาก็พูดด้วยความหวาดกลัว

ทังฮูหยินไม่พลาดจังหวะที่นายอำเภอทังเห็นนาง สายตาที่หวาดหวั่นนั้น แววตาของนางเผยความผิดหวังออกมาอย่างรุนแรง

เดิมทีเคยคิดว่านางกับนายอำเภอทังมีความรักต่อกันอย่างหาที่เปรียบมิได้ แต่สุดท้ายปรากฏว่าตัวตลกกลับกลายเป็นนางเอง?

คำนวณจากการตั้งครรภ์สิบเดือน หญิงผู้นี้ได้รับการเลี้ยงดูอยู่ข้างนอกมาอย่างน้อยเจ็ดปีแล้ว

“ท่านอยู่กับนางมานานแค่ไหนแล้ว”

เมื่อยอมรับความจริงแล้ว ท่าทีของทังฮูหยินกลับยังสงบนิ่งจนน่ากลัว

นายอำเภอทังยังต้องการโต้แย้ง “เอ่อ ฮูหยิน เจ้ากำลังพูดเรื่องอะไร ข้าไม่รู้จักผู้หญิงคนนี้ด้วยซ้ำ เคยอยู่กับนางตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”

“ยังจะเสแสร้งอยู่อีกใช่ไหม?”

ทังฮูหยินส่งสายตาให้แม่นมทั้งสอง แม่นมทั้งสองรีบเดินเข้าไปหา จับหลิ่วเหนียงไว้คนละข้างซ้ายขวา จากนั้นก็ง้างฝ่ามือตบใบหน้าอันบอบบางของนางทั้งซ้ายและขวา

“โอ๊ย เจ็บ เจ็บมาก ฮูหยิน ท่านกำลังทำอะไรน่ะ ปล่อยข้าไปเถอะ เจ็บมากเหลือเกิน!”

“แม่ของข้าไม่ใช่ท่าน แม่ของข้าอยู่นี่ ผู้หญิงที่จิตใจชั่วร้ายอย่างท่าน ทำไมข้าต้องเรียกท่านว่าแม่ด้วย ท่านตีแม่ของข้าขนาดนี้ ข้าจะไม่ให้อภัยท่านแน่!”

ถึงอย่างไรทังเหวินก็ยังเป็นเด็กน้อย ปกติยังพอเสแสร้งได้ แต่ตอนนี้มาเห็นแม่ของตัวเองถูกตีจนอยู่ในสภาพนี้ ก็ย่อมเสแสร้งไม่ไหวอีกต่อไป

พลางหันกลับมาร่ำไห้บอกกับนายอำเภอทัง “ท่านพ่อ ท่านแม่ถูกตีแบบนี้ ทำไมท่านพ่อไม่ช่วยนาง ทุบตีหญิงชั่วผู้นี้ซะ!”

สายตาที่ทังเหวินมองทังฮูหยินเต็มไปด้วยความเกลียดชัง ไม่เหมือนมองแม่บุญธรรมของตัวเองเลยสักนิด แต่เหมือนมองศัตรูที่ฆ่าแม่ตัวเองมากกว่า

ทังฮูหยินเจ็บปวดใจ “อย่างน้อย ข้าก็เลี้ยงดูเจ้ามาตั้งหลายปี”

เด็กคนนี้แยกแยะผิดชอบชั่วดีไม่เป็นงั้นหรือ?

“ถ้าไม่ใช่เพราะท่านมายึดตำแหน่งของแม่ข้า ครอบครัวของเราสามคนคงได้กลับมาอยู่ด้วยกันแล้ว แต่เป็นเพราะท่าน ข้าถึงถูกบังคับให้ต้องแยกจากแม่”

ใครบอกว่าเด็กไม่เข้าใจอะไรเลย แท้จริงแล้วเข้าใจทุกอย่าง และตอนนี้ก็กำลังระบายความเกลียดชังใส่ตัวทังฮูหยิน