ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 502

มาถึงตรงนี้ กู้หว่านเยว่เข้าใจต้นสายปลายเหตุเกือบทั้งหมดแล้ว

ฉินทงถูกสตรีลึกลับขู่ ตีขนาบทั้งด้านในและด้านนอกกับอีกฝ่าย

คนสกุลกงซุนทั้งหมดล้วนถูกวางยา ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีความสามารถต่อต้าน

ถูกจัดการทั้งหมดในคราวเดียว

“ตอนนี้สตรีลึกลับคนนั้นอยู่ที่ใด?”

“ข้าไม่รู้ นางมาไร้เงาไปอย่างไร้ร่องรอย”

ฉินทงส่ายหน้า เห็นซูจิ่งสิงจะลงมืออีกครั้ง รีบพูดว่า

“ใช่แล้ว ข้านึกออกแล้ว นางติดต่อกับใต้เท้าสองท่านที่มาจากเมืองหลวง ยิ่งไปกว่านั้นนางหาของที่ต้องการไม่พบ ดังนั้นนางอาจยังอยู่ที่เขตซีเป่ย ไม่แน่ว่าตอนนี้ก็อยู่ภายในหมู่บ้านโซ่วหวางขอรับ”

กู้หว่านเยว่พบจุดบอดแล้ว “ในเมื่อสตรีลึกลับคนนั้นต้องการคนสกุลกงซุน เหตุใดกงซุนฉิงจึงอยู่ในมือเจ้า เจ้ากลับไม่มอบให้นาง?”

“เอ่อ...”

ใบหน้าฉินทงเผยแววรู้สึกผิด คิดว่าอย่างไรเสียตนเองก็พูดความลับมากเพียงนี้แล้ว ไม่ขาดเรื่องนี้ไป

“เพราะข้าเองก็อยากเรียนเคล็ดลับควบคุมสัตว์ร้าย...ดังนั้นข้าจึงเก็บกงซุนฉิงไว้ศึกษา...”

น่าเสียดายปากของกงซุนฉิงปิดสนิท ไม่ว่าเขาทรมานเยี่ยงไร

ปากนั้นของนางกัดแน่นไม่ยอมเปิดออก

ต่อให้ตายก็ไม่แย้มพรายแม้คำเดียว

ภายใต้ความเอือมระอา ฉินทงทำได้เพียงขังนางไว้ในห้องลับของตน

นำเคล็ดลับควบคุมสัตว์ร้ายของนางออกมาศึกษาอย่างละเอียด น่าเสียดายยังไม่ทันค้นคว้าอะไรออกมาได้

ก็ถูกกู้หว่านเยว่และซูจิ่งสิงจับมาแล้ว

“เจ้าพูดว่าเคล็ดลับควบคุมสัตว์ร้าย สิ่งนี้กระนั้นรึ?”

กู้หว่านเยว่หยิบหนังสือเล่มนั้นที่หาพบบนเตียงของเขาออกมา

“ใช่ ท่านให้ข้า...”

ฉินทงลุกขึ้นต้องการแย่งไป ถูกซูจิ่งสิงเตะกระเด็นออกไปแล้ว

“ได้”

ซูจิ่งสิงรีบดึงผ้าปูเตียงออกมา ห่อศีรษะของฉินทงไว้ภายใน

ศพของฉินทงถูกพวกเขาสองคนโยนออกไปภายนอกโดยตรง รอสุนัขป่ามากินเป็นอาหาร

ซูจิ่งสิงโอบพากู้หว่านเยว่เหินบินออกไป ทั้งสองมาข้างกำแพงเมือง

ตอนนี้ดึกแล้ว องครักษ์ลดลงครึ่งหนึ่ง

เหลือเพียงทหารสองสามคนและนักรบหมาป่าหนึ่งฝูงเดินลาดตระเวนอยู่ใต้กำแพงเมือง

“ทาสิ่งนี้ไว้บนตัว สามารถหลบเลี่ยงการได้กลิ่นของนักรบหมาป่าได้”

กู้หว่านเยว่หยิบน้ำยาสมุนไพรหนึ่งขวดออกจากมิติ น้ำยานี้มีฤทธิ์กระตุ้นฝูงหมาป่าอย่างร้ายกาจ พวกมันเกลียดกลิ่นนี้มาก

ซูจิ่งสิงรับน้ำยาไป ทั้งคู่ทาเต็มตัว

ลมพัดหอบหนึ่ง

ดังคาด นักรบหมาป่าอยู่ห่างออกไปไม่ไกลได้กลิ่นก็ขยับจมูก หันไปอีกทางหนึ่งอย่างรังเกียจ