CRAZY LOVE คลั่งรัก | SM25 EP.50 CRAZY LOVE คลั่งรัก ♥ ตอน กระทงหลงทาง

sprite

EP.50 CRAZY LOVE คลั่งรัก ♥

ตอน กระทงหลงทาง

"ขอบคุณตัวแทนคณะวิศวะด้วยนะคะที่ขึ้นมากล่าวอะไรให้น้อง ๆ ได้ฟัง" ฉันพูดขึ้นตามบทพิธีกร แต่ไม่ได้มองใบหน้าของเขาเลยสักนิด

ฟาเรนเดินลงจากเวที กลับไปหากลุ่มเพื่อนของเขาที่ตั้งวงดื่มเหล้าดื่มเบียร์กันอย่างสนุกสนานเมื่อเทียบกับซุ้มของคณะอื่น ๆ

"แล้วกิจกรรมต่อไปของเราคืออะไรคะ…พี่ไรอัน" ฉันหันไปพูดกับไรอันต่อทันที

"กิจกรรมต่อไปของเราคือการแจกกระทงให้กับน้อง ๆ และพี่ ๆ ให้พวกเราได้ลอยกระทงเพื่อส่งเสริมประเพณีที่มีมาอย่างยาวนานของไทยเรา"

ไรอันพูดต่อสคริปต์กับฉัน ก่อนที่ทางรุ่นพี่ทั้งหลายจะยกกระทงใบตองสวย ๆ มาแจกจ่ายให้กับรุ่นน้องปีหนึ่ง ซึ่งบางคนก็รีบหยิบโทรศัพท์มาถ่าย

และดูเหมือนพวกเขาจะตื่นเต้นกันมาก ๆ เพราะมหาลัยของเรามีชาวต่างชาติและลูกครึ่งเยอะมากกว่านักเรียนไทยแท้ซะอีก

"งั้นคืนนี้พวกเราพี่น้องมาลอยกระทงร่วมกันนะคะ" ฉันเอ่ยไปอย่างยิ้มแย้ม

"ขอให้สิ่งไม่ดี สิ่งชั่วร้ายได้ลอยออกไปกับสายน้ำในค่ำคืนนี้ด้วยนะครับ" ไรอันพูดขึ้นและมองกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะหันมาหยุดที่ฉัน

"นับจากนี้ขอให้เราได้เจอะเจอแต่สิ่งดี ๆ" เขาพูดต่ออย่างลื่นไหลและเป็นมืออาชีพ

"งั้นเดี๋ยวเชิญรุ่นพี่รุ่นน้องทุกคนจุดไฟในกระทง อธิษฐานและลอยกันได้ตามอัธยาศัยเลยนะครับ"

"ขอให้ทุกคนสนุกกับค่ำคืนสุดพิเศษนี้ไปด้วยกันนะคะ" ฉันกล่าวปิดทันทีเมื่อเห็นว่าพิธีการต่าง ๆ ได้จบลงแล้ว

"ไว้เจอกับพี่ไรอันและพี่น้ำขิงได้ใหม่ในคืนพรุ่งนี้นะครับ" ไรอันพูดเสริมต่อด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

"สวัสดีค่ะ/สวัสดีครับ" ทั้งฉันและไรอันก็พูดขึ้นพร้อม ๆ กัน ก่อนจะวางไมโครโฟนลงและเดินลงจากเวทีเมื่อเสร็จสิ้นภารกิจบทบาทพิธีกร

ไรอันเดินลงเวทีไปก่อนพร้อมกับยื่นฝ่ามือมาทางฉัน

หลังจากที่ฉันเดินลงมาจากเวที ทางทีมงานก็เดินมายื่นกระทงให้เราทั้งสองคนทันที

END OF NAM KHING’S PART

-ริมสระน้ำที่กว้างใหญ่-

บรรยากาศงานรับน้องปีนี้อบอุ่นและครื้นเครงไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ แสงไฟจากเทียนเล่มน้อย ๆ ส่องสว่างไสวเต็มผืนน้ำไปหมด

"เดี๋ยวเราสองคนไปถ่ายรูปลงโพรโมตเว็บมหาลัยกันก่อนดีกว่าเนอะ" เสียงของประธานหนุ่มคณะนิเทศเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินถือกระทงใบเล็ก ๆ เดินเคียงข้างกับคนตัวเล็กที่สวมชุดไทยเด่นสง่า

"ได้สิ" น้ำขิงพยักหน้าตอบไปทันที

ขณะที่พวกเขาทั้งคู่กำลังยืนเคียงคู่กันถ่ายรูปอยู่นั้นเอง

"หนึ่ง สอง สาม" เสียงตากล้องเอ่ยขึ้นพร้อมกับกดชัตเตอร์ใส่ทั้งสองคนอย่างรัว ๆ

"เปลี่ยนท่าได้ ขอแบบชิด ๆ กันหน่อย" ตากล้องที่เป็นเพื่อน ๆ กันก็ออกคำสั่งทันทีอย่างเป็นกันเอง

"มองหน้ากัน…ยิ้มให้กันแบบฟีลแฟนหน่อยดิมึง" เสียงจีจี้เกย์ควีนที่แต่งหน้าเต็มแต่ผมสั้น ๆ เดินมาบงการการถ่ายรูปโพรโมตให้มหาลัยต่อทันที

"น่าจะได้รูปสวย ๆ เยอะแล้วล่ะ" ช่างกล้องหยุดถ่ายภาพก่อนจะก้มเช็กรูปที่เขาถ่ายไปแล้วว่าสวยมากพอแล้วหรือยัง

"ลองเอาไปเลือกดูหน่อยสิท่านประธาน…ว่าคุณมึงจะเอาแบบไหน" ชายคนนั้นยื่นกล้องส่งให้ไรอันเลือกทันที

"ไหนขอดูหน่อยว่าจะใช้ภาพไหนดี" เขาก็รับกล้องมาไล่ดูรูปพร้อม ๆ กับน้ำขิง

ขณะที่ไรอันกำลังกดเลื่อนดูไปทีละภาพ ๆ

จู่ ๆ เสียงโทรศัพท์มือถือของน้ำขิงก็สั่นขึ้น

ครืด ครืด~

"เดี๋ยวพวกนายดูแล้วเลือกเลยก็ได้นะ" เธอพูดกับไรอันอย่างยิ้ม ๆ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดอ่านข้อความดูทันที

____________

(ข้อความจาก: ฟาเรน)

ฉันให้โอกาสเธอถึงเที่ยงคืนวันนี้เท่านั้น!

(ข้อความจาก: ฟาเรน)

ถ้าเธอยังไม่บอกกับมันว่าเธอคือผู้หญิงของใคร

(ข้อความจาก: ฟาเรน)

เธอเจอดีแน่!

_____________

หญิงสาวก้มอ่านข้อความก่อนจะรีบเงยหน้าขึ้นมองไปรอบ ๆ

เจอฟาเรนที่ยืนกอดอกมองตรงมาที่เธอกับไรอันอยู่พอดี

ฟาเรนถือแท่งอะไรบางอย่างที่ยาว ๆ สีขาว ๆ

เขาชูมันขึ้นไปบนท้องฟ้า

และ...

วี้ดด บูม!!

ดอกไม้ไฟจากแท่งสีขาวในมือของเขาพุ่งขึ้นไปบนชั้นอากาศ ประกายแสงระยิบระยับทะยานสู่ท้องฟ้าที่มืดสนิท ก่อนจะระเบิดออกเป็นวงกว้างพร้อมกับเสียงพลุดังสนั่น

ประกายไฟแตกออกเป็นรูปดาวกระจาย ส่องสว่างวาบในยามค่ำคืน ลำแสงพุ่งออกจากแท่งยาวสีขาวที่ฟาเรนถือเอาไว้ครั้งแล้วครั้งเล่า เสียงกึกก้องกังวานทำเอาคนในงานพากันเงยหน้าขึ้นมองไปยังท้องฟ้า ก่อนที่จะมีกลุ่มเพื่อน ๆ ของเขาจุดดอกไม้ไฟตาม ๆ กัน จนท้องฟ้าในตอนนี้สวยงามตระการตาไปด้วยพลุดอกไม้ไฟ

"พลุสวยมากเลยเนอะ" เธอเผลอพูดออกมาขณะที่เงยหน้ามองดูพลุบนท้องฟ้า เมื่อเสียงพลุสงบลงมันทำให้เธอได้มองเห็นพระจันทร์ที่สวยสง่ากว่าทุกคืนที่ผ่าน ๆ มา

"ไปลอยกระทงกันเถอะ" ไรอันสะกิดเรียกน้ำขิงเมื่อเห็นว่าเธอยืนมองดอกไม้ไฟนั้นจนจบลงแล้ว

"อ๋อ...ไปสิ" เธอพยักหน้าตอบไปก่อนจะเดินเคียงคู่ไรอันไปถึงยังริมขอบสระน้ำที่กว้างใหญ่ และมีกระทงของคนอื่นอีกมากมายลอยอยู่ในนั้น

-ท่าน้ำ-

คนในงานรับน้องเริ่มซาลงไปเยอะ บางคนก็เดินกลับห้องไปนอนหลับพักผ่อน เพราะในตอนนี้มันก็ค่อนข้างจะดึกมากแล้ว

หรือบางคณะพวกรุ่นพี่ก็เรียกรุ่นน้องของตัวเองไปพูดคุยไปรวมตัวกันต่างหาก จึงทำให้ท่าน้ำสำหรับลอยกระทงเหลือคนอยู่ไม่มาก

หลังจากที่ช่วยงานต่าง ๆ ของมหาวิทยาลัยจนเสร็จ ไรอันกับน้ำขิงจึงมีโอกาสได้มาลอยกระทงเหมือนกับคนอื่น ๆ

ไรอันหยิบเทียนที่ตั้งอยู่ริมท่าน้ำมาจุดให้เธอและเขา ก่อนที่ทั้งคู่จะนั่งอธิษฐานขอพรจากพระแม่คงคาไปพร้อม ๆ กันแบบเงียบ ๆ และก็ลอยกระทงออกไปอย่างเรียบง่าย ๆ

หญิงสาวเหม่อลอยและคิดถึงแต่ใบหน้าของใครอีกคน ทำให้เธอเอาแต่นั่งเงียบมองกระทงของตัวเองลอยห่างออกไป ๆ แม้ว่าจะลอยไปเคียงข้างกันแต่สุดท้ายกระทงของเธอกับไรอันก็ค่อย ๆ แยกจากกันไปคนละทิศคนละทางอยู่ดี

"เรื่องที่เราถามขิงไปเมื่อวานก่อนน่ะ" ไรอันพูดขึ้น ขณะที่อีกฝ่ายยังคงเหม่อลอยถึงคำพูดบนเวทีของใครอีกคน

"ขิงพร้อมจะตอบคำถามของเรารึยัง?" เขาพูดขึ้นอย่างเฝ้ารอฟังคำตอบจากปากของหญิงสาวตรงหน้าอย่างมีความหวัง

แต่เหมือนว่าอีกฝ่ายจะเงียบไปนานมาก ๆ

สายตาของเธอมองหาใครอีกคนที่ไม่รู้ว่าหายไปไหนซะแล้ว จนลืมไปว่าเธอกำลังนั่งอยู่ตรงหน้าผู้ชายอีกคนที่กำลังรอฟังคำตอบจากปากของเธอ

"น้ำขิง~" ไรอันจึงตัดสินใจเรียกเธอดัง ๆ อีกครั้ง

"ฮะ ๆ" คนตัวเล็กหันกลับมามองหน้าไรอันทันที

"พอดีเรามัวแต่นั่งดูกระทงน่ะ" เธอเอ่ยตอบไปเสียงอ่อน

"โทษทีนะ…เมื่อกี้นายพูดว่าอะไรเหรอ" น้ำขิงเอ่ยไปอย่างรู้สึกผิดที่เหม่อใส่เขาไปแบบนั้น

"เราแค่ถามว่า…เรื่องที่เราคุยกันเมื่อวานก่อน" ผู้ชายใจเย็นตรงหน้าไม่มีท่าทีหงุดหงิดใด ๆ ที่จะทวนคำถามเดิมให้เธอฟังอีกครั้ง

"ขิงพร้อมจะตอบเรารึยัง?" ไรอันจ้องมองเข้ามาในแววตาที่กลมโตสวยของคนตรงหน้า

"จริง ๆ เราเคยแอบชอบไรอันเหมือนกันนะ"

น้ำขิงตัดสินใจสารภาพไปตามตรง เพราะว่าเธอก็ลำบากใจมาก ๆ ที่จะปฏิเสธเขาไป

ทั้ง ๆ ที่เธอเองก็รู้สึกเสียดายผู้ชายที่แสนดีตรงหน้าคนนี้มาก ๆ

เขาดูอบอุ่น แสนดี และใจเย็นมาก ๆ

ถ้าเทียบกับใครอีกคน เท่าที่รู้จักไรอันมา เขาไม่เคยมีข่าวฉาวเรื่องชู้สาวใด ๆ เลย

เขาเคยมีแฟนตอนปีหนึ่งแต่ก็เลิกรากันไปนานมากแล้ว และที่สำคัญเขาคือคนที่เธอเคยรู้สึกหวั่นไหวมากจริง ๆ ในชั่วเวลาหนึ่ง แต่ทว่าตอนนี้เธอกลับชักจะไม่แน่ใจซะแล้ว

"แล้วตอนนี้ล่ะ?" ไรอันถามกลับมาอย่างตรงประเด็น เขายังคงยิ้มกว้างออกมาเช่นเคย

"ก็…" น้ำขิงมองใบหน้าของเขาและเงียบไปอย่างลำบากใจที่จะพูดต่อ

เพราะลึก ๆ แล้ว เธอก็ยังคงสับสนกับความรู้สึกของตัวเอง

มันไม่ใช่แค่คำขู่ของฟาเรน แต่มันคือความรู้สึกที่มีในใจว่าเสียดายคนดี ๆ แบบคนตรงหน้าเธอในตอนนี้

เธอไม่มีความรู้สึกหวั่นไหวหรือใจเต้นแรงอะไรเลย ทั้ง ๆ ที่ทั้งสองคนอยู่ใกล้และได้ใช้เวลาร่วมกันสองต่อสองแบบนี้

หมับ! ไรอันจับที่ไหล่ของเธอเบา ๆ

"ไม่เป็นไร...ไว้พร้อมค่อยตอบก็ได้นะ" เขาพูดขึ้นด้วยเสียงที่สุขุมนุ่มนวลและบีบไหล่ของน้ำขิงเบา ๆ

"เรากลับไปพักที่ห้องพักกันเถอะ" ไรอันเห็นท่าทีของน้ำขิงจึงชวนเปลี่ยนเรื่องคุยเพื่อไม่ให้เธอรู้สึกลำบากใจมากไปกว่านี้

"วันนี้เหนื่อยกันมาทั้งวันแล้ว" เขาพูดพร้อมกับลุกขึ้นยืนก่อนจะยื่นมือส่งให้เธอ

คนตัวเล็กยิ้มรับก่อนจะวางมือลงที่ฝ่ามือนุ่ม ๆ ของเขาและค่อย ๆ

หนึ่งโคมไฟแทนหนึ่งคณะ จึงทำให้ท้องฟ้าในคราวนี้มีเกือบ ๆ 10 อัน

CRAZY LOVE คลั่งรัก | SM25 EP.50 CRAZY LOVE คลั่งรัก ♥ ตอน กระทงหลงทาง โดย อยู่ในตะเกียงแก้ว

อ่าน EP.50 CRAZY LOVE คลั่งรัก ♥ ตอน กระทงหลงทาง ของนิยาย CRAZY LOVE คลั่งรัก | SM25 ที่นี่ นวนิยายชุด CRAZY LOVE คลั่งรัก | SM25 ประเภท: นวนิยายโรแมนติกของจีนอัปเดตเป็น EP.50 CRAZY LOVE คลั่งรัก ♥ ตอน กระทงหลงทาง อ่านนิยาย CRAZY LOVE คลั่งรัก | SM25 ฉบับเต็มได้ที่ novelones.com

คำค้นหาที่เกี่ยวข้อง EP.50 CRAZY LOVE คลั่งรัก ♥ ตอน กระทงหลงทาง:

CRAZY LOVE คลั่งรัก | SM25 EP.50 CRAZY LOVE คลั่งรัก ♥ ตอน กระทงหลงทาง

EP.50 CRAZY LOVE คลั่งรัก ♥ ตอน กระทงหลงทาง