เขยอันดับหนึ่งของจักรพรรดิ นิยาย บท 32

เดิมทีจางเหลียนฮวาคาดหวังว่ายามที่เฉินจินเซียงกลับมาเยี่ยมเฉินฟู่ ให้เฉินเจียงนำเบี้ยที่เฉินจินเซียงนำกลับมา ไปซื้อเนื้อหมูในเมือง คลายความอยากของนาง

ทว่าคิดไม่ถึงเดือนก่อนตอนที่เฉินจินเซียงกลับมา นางนำเพียงข้าวสารห้าจินมาเท่านั้น ไม่มีเนื้อสัตว์ ทั้งยังไม่ให้เงิน

เป็นไปไม่ได้ที่จะเกิดภัยธรรมชาติขึ้นกับหมู่บ้านเพียงหมู่บ้านเดียว ในปีนี้ผลประกอบการครอบครัวสามีของเฉินจินเซียงก็ไม่ดีนัก กลับมาครั้งนี้ นางไม่มีเงินมาให้เฉินฟู่

ตอนกลับ ยังบอกอีกว่าแม่สามีสุขภาพร่างกายไม่แข็งแรง ต้องมีคนคอยดูแล ฤดูเหมันต์นี้นางไม่กลับมาเยี่ยมแล้ว ต้องรอจนกว่าจะกลับก็เข้าฤดูวสันต์ในปีหน้า

สำหรับเรื่องนี้ จางเหลียนฮวาโกรธนานกว่าหนึ่งเดือน ยามคุยกับคนชราทั้งสองก็คอยพูดจาเหน็บแนม

...

ซื้อมันหมูมากขนาดนี้ในครั้งเดียวได้ น่าจะเป็นเหล่าจูที่อยู่บ้านตรงข้ามกระมัง

เหล่าจูเป็นพ่อค้าหาบเร่ที่ไปตามหมู่บ้านต่างๆ หลายปีมานี้ ลูกชายของเขาก็เริ่มเร่ขายของเช่นเดียวกัน ในตระกูลมีพ่อค้าหาบเร่สองคน แน่นอนว่าฐานะก็ย่อมดีขึ้น

ทว่าในยุคโบราณชนชั้นพ่อค้าต่ำต้อย

โดยเฉพาะพ่อค้าหาบเร่ขายของตามหมู่บ้านต่างๆ อย่างเหล่าจู มีชนชั้นต่ำสุดในบรรดาพ่อค้า

เฉินเจียงเป็นผู้ช่วยของหลี่เจิ้ง ทั้งยังเป็นปัญญาชนผู้มีความรู้ แม้จะมีเงินทองไม่มากเท่าเหล่าจู แต่ตำแหน่งของเขาสูงกว่าเหล่าจูมาก

อีกทั้งเหล่าจู ยังต้องนำของมาให้เฉินเจียงที่เรือนเป็นครั้งคราว

จางเหลียนฮวาคิดแล้วโมโหเล็กน้อย เหล่าจูที่เป็นเพียงพ่อค้าหาบเร่ต่ำต้อยคนหนึ่ง เวลานี้ซื้อมันหมูตั้งมากมายมา แต่กลับไม่ส่งมาให้พวกตนแม้เพียงเล็กน้อย

จางเหลียนฮวาอุ้มลูกน้อยกำลังจะเดินไปเรือนตรงข้าม เพิ่งเดินไปถึงประตูใหญ่ จางเหลียนฮวาก็รู้สึกถึงความผิดปกติ

เหตุใดกลิ่นน้ำมันจึงเบาบางลง

จางเหลียนฮวาทำจมูกฟุดฟิด กลิ่นน้ำมันเบาบางลงจริงๆ

หรือว่า กลิ่นน้ำมันไม่ได้ลอยมาจากเรือนของเหล่าจู?

จางเหลียนฮวากลับไปที่เรือน เดินตามกลิ่นน้ำมันไป ตอนที่นางเดินไปถึงกำแพ้กั้นกลางระหว่างเรือนของตนกับเรือนของเฉินฝาน ปฏิกิริยาแรกของจางเหลียนฮวาคือ ระยะนี้นางคิดถึงเนื้อมากไป จนสติวิปลาสไปแล้วหรือไม่

อีกฟากหนึ่งของกำแพงนี้เป็นเรือนของเฉินฝาน

เฉินฝานเป็นอันธพาลประจำหมู่บ้าน ขณะเดียวกันเขาก็เป็นคนยากจนที่มีชื่อเสียงที่สุดในหมู่บ้าน

ขณะที่จางเหลียนฮวากำลังจะเดินกลับเรือน เสียงใสดังก้องในหู

นี่เป็นเสียงของฉินเย่ว์เจียว เวลานี้จางเหลียนฮวาเพิ่งมั่นใจว่า นางไม่ได้คิดไปเอง เฉินฝานบอกให้ฉินเย่ว์เจียวไปหยิบขวดมาใส่น้ำมัน

แต่นางยังคงไม่ค่อยเชื่อเท่าใดนัก

แม้กระทั่งครอบครัวของนางยังไม่มีปัญญาซื้อเนื้อมารับประทาน ครอบครัวของเฉินฝานจะมีปัญญาซื้อเนื้อได้อย่างไร

กลิ่นหอมของน้ำมันฝั่งตรงข้ามลอยมาไม่หยุด ทำให้จางเหลียนฮวาจำต้องยอมรับความจริง

เสียงพูดคุยอย่างมีความสุขของสองพี่น้องตระกูลฉิน ทำให้จางเหลียนฮวาทุกข์ใจอย่างมาก

เฉินฝานและสองพี่น้องตระกูลฉิน ควรจะต่ำต้อยกว่าพวกเขา มีชีวิตดีกว่าพวกเขาได้อย่างไร

ครอบครัวของเฉินฝานที่มีเพียงกำแพงกั้นกลางกับจางเหลียนฮวา ย่อมไม่รู้ว่าอีกฟากหนึ่งของกำแพง มีคนริษยาพวกเขาแทบบ้า

ฉินเย่ว์เจียวอุ้มขวดน้ำมันจากเรือนใหญ่ เดินไปยังห้องครัวอย่างมีความสุข

ขวดน้ำมันนี้ไม่ได้ใส่น้ำมันนานกว่าครึ่งปีแล้ว