เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ นิยาย บท 1395

ตอนที่ 1395 คนรวยก็มีแบ่งแยกชนชั้นเหมือนกัน

เที่ยวบินตรงจากนิวยอร์กสู่เมืองหลวงประเทศจีน ใช้เวลาราวเจ็ดถึงแปดชั่วโมง บนเครื่องบินไพรเวทเจ็ทมีตั้งแต่พ่อครัวส่วนตัว บาร์เทนเดอร์ส่วนตัว ไปจนถึงแอร์โฮสเตสประจำเครื่อง… เฉินชางตระหนักได้ว่า คนรวยก็มีแบ่งแยกชนชั้นเหมือนกัน โดยเฉพาะเมื่อรีฟส์บอกเฉินชางว่า พ่อครัวคือเชฟมิชลินสามดาว แต่ประจำอยู่ที่ตระกูลเคิร์ตมาสิบห้าปีแล้ว ถึงขั้นที่ว่าในสายตาของมหาเศรษฐีเหล่านี้ เครื่องบินส่วนตัว เรือยอร์ชส่วนตัว ตลอดจนคฤหาสน์ใหญ่และรถหรู ไม่ใช่ของที่จะเอามาโอ้อวดเปรียบเทียบกันอีกต่อไป สิ่งที่พวกเขาเอามาเปรียบเทียบกันคือซอฟต์พาวเวอร์ ยกตัวอย่างเช่นพ่อครัวในตระกูลเป็นใคร ครูสอนกอล์ฟคือไทเกอร์ วูดส์ อะไรทำนองนั้น…

แต่ว่าซอฟต์พาวเวอร์ที่สุดยอดที่สุดย่อมเป็นการมีสุขภาพแข็งแรงอย่างไม่ต้องสงสัย! พอคุยกันมาถึงช่วงท้ายสุด รีฟส์หยิบบัตรเงินสดอีกใบออกมา เตรียมไว้ให้เฉินชางพลางเอ่ยว่า “ศาสตราจารย์เฉิน ผมรู้ว่าออกจะดูอวดดีไปหน่อย แต่ผมหวังว่าคุณจะยอมช่วยผมสักเรื่องครับ” รีฟส์เอ่ยอย่างจริงจัง

เฉินชางอดตะลึงไปเล็กน้อยไม่ได้ ให้เงินยี่สิบล้านดอลลาร์ก็มากพอแล้ว ตอนนี้จะให้บัตรอีกใบด้วย รีฟส์คิดจะทำอะไรกัน “ช่วยอะไรครับ” เฉินชางไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ แต่เอ่ยถาม

รีฟส์เอ่ยว่า “คุณพ่อของผมเป็นโรคหัวใจ เป็นไปได้ ผมหวังว่าถ้าตกอยู่ในสถานการณ์วิกฤตจะได้รับการรักษาจากคุณ นี่คือเงินมัดจำสิบล้านดอลลาร์ครับ!”
เฉินชางตะลึงงันไปทันที! เขาขมวดคิ้ว กล่าวว่า “ผมยินดีครับ แต่ว่า… ไม่จำเป็นต้องวางมัดจำเลย ให้การรักษาเพื่อนไม่จำเป็นต้องเอาเงินมาจ่ายหรอกครับ”

หลังจากรีฟส์ได้ยินเฉินชางตอบตกลงก็ดีใจขึ้นมาในทันใด บังคับยัดเยียดบัตรให้เฉินชาง! “ผมดีใจมากที่คุณรับปาก แต่ว่าคุณจำเป็นต้องรับเงินนี้ไว้นะครับ” ดึงดันกันอยู่สักพัก รีฟส์บอกจะเพิ่มวงเงินให้สูงขึ้นตามความน่าเชื่อถือ เฉินชางจึงหมดทางเลือก เขาอดถอนหายใจไม่ได้ ให้เงินมากเกินไป! มากเกินไปแล้วจริงๆ ตอนแรกได้มายี่สิบล้านดอลลาร์ ตอนนี้ได้มาอีกสิบล้านดอลลาร์ ตีเป็นเงินหยวนก็เกือบสองร้อยล้านแล้ว

พอเห็นท่าทีของเฉินชาง รีฟส์เอ่ยอย่างจริงจังว่า “ศาสตราจารย์เฉิน อันที่จริง… เมื่อเทียบกับชีวิตแล้ว เงินจำนวนนี้เล็กน้อยมากสำหรับพวกเรา ถึงขั้นที่เทียบมูลค่ากับเครื่องบินเจ็ทกัลฟ์สตรีมรุ่น G700 ที่พวกเรานั่งอยู่ตอนนี้ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ แต่เครื่องบินส่วนตัวเป็นแค่ยานพาหนะ ถึงขั้นที่เรียกว่าของเล่นเลยก็ได้ แต่สิ่งที่คุณต้องแบกรับคือชีวิตนะครับ!”
เฉินชางชะงักไปเล็กน้อย สอบถามอย่างจริงจัง “เครื่องบินลำนี้แพงขนาดไหนครับ” เขามองกัลฟ์สตรีมที่หรูหราลำนี้แล้วค่อนข้างหวั่นไหว ถึงขั้นที่ตัดสินใจว่าในอนาคตจะซื้อไว้สักลำ ถึงยังไงในอนาคตก็ต้องเดินทางออกไปทำธุระนอกประเทศ ถ้ามีเครื่องบินส่วนตัว… คงจะสบายมากสินะรีฟส์เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ลำนี้คุณพ่อผมเป็นคนซื้อ เป็นรุ่น G700 ที่ปรับแต่งแบบเฉพาะตัว ราคาไม่ถึงร้อยล้านดอลลาร์ครับ แต่ตกรุ่นเกินไปแล้ว ผมไม่ชอบเท่าไร ถ้าคุณมีเวลาผมจะพาคุณไปชมเรือยอร์ชของผม มันเป็นเรือยอร์ชที่ใหญ่และสวยที่สุดในงานเทศกาลเรือยอร์ชโมร็อกโกปี 2019 ได้มาในราคาสามร้อยล้านดอลลาร์เท่านั้นครับ!”
เฉินชางอ้าปากค้าง เขาไม่เข้าใจโลกของอภิมหาเศรษฐีเลยจริงๆ

ครอบครัวเคิร์ตเป็นตระกูลเก่าแก่ที่ทำธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เจ้าใหญ่ที่สุดในนิวยอร์ก ปู่ทวดเป็นสมาชิกสภาคองเกรส ตระกูลนี้เริ่มรับงานซ่อมแซมทางรถไฟในยุคของแวนเดอร์บิลต์[1] จนร่ำรวยกลายเป็นตระกูลใหญ่ กว่าจะมาถึงสนามบินของเมืองหลวงก็เป็นเวลาสี่โมงกว่าแล้ว ประหยัดเวลากว่าเที่ยวบินปกติหนึ่งชั่วโมง

ณ สนามบินเมืองหลวง แสงตะวันส่องจ้า ดวงอาทิตย์ใหญ่จนน่าตกใจ ทำให้คนไม่อยากออกไป พอลงเครื่องแล้วก็ไม่มีใครมารอรับ หลังจากรีฟส์ออกมาพร้อมกับผู้ช่วยและบอดี้การ์ด พอเห็นแสงตะวันเจิดจ้าบนฟ้า ผู้ช่วยก็รีบกางร่มทันที “มีคนมารับไหมครับ”
เฉินชางหน้าแดง “เดี๋ยวเรียกแท็กซี่ครับ…”

จู่ๆ สวีอ้ายฉิงที่ยืนอยู่ด้านในก็เอ่ยเรียก “ศาสตราจารย์เฉิน คุณมานี่หน่อย”
เฉินชางผงะไปเล็กน้อย เดินตามสวีอ้ายฉิงไปทางนั้น ตรงนี้มีรถจอดเรียงอยู่เป็นแถว หลังจากเดินเข้าไปเฉินชางก็ถาม “มีอะไรเหรอครับ”
สวีอ้ายฉิงชี้ไปที่รถ “เมื่อกี้ฉันส่องกระจกดู จู่ๆ ก็สังเกตเห็นว่ามีเด็กคนหนึ่งอยู่ในรถตรงเบาะหลัง คุณดูสิ…”

หลังจากเฉินชางเอ่ยจบ ขณะที่กำลังจะหันหลังกลับ จู่ๆ ก็ชะงักเท้า! เขาตระหนักถึงบางอย่างขึ้นมากะทันหัน! เด็กคนนี้… ดูเหมือนจะผิดปกติรึเปล่านะ เขาส่องดูด้านในอย่างละเอียด พบว่าท่าทางของเด็กน้อยดูเหมือนผิดปกติไป! ใช่จริงๆ ด้วย! ว่ากันตามจริง แพทย์ที่ผ่านการทำงานมานาน สายตาจะถูกหล่อหลอมให้เฉียบไวขึ้น หมอสูงวัยที่พรั่งพร้อมด้วยประสบการณ์มองคนแวบเดียวก็วินิจฉัยได้ในระดับหนึ่งแล้ว เรียกได้ว่ามองแวบเดียวก็หยั่งรู้ได้! ถึงแม้เฉินชางจะไม่ได้มีความสามารถขนาดนั้น! แต่เขาก็สังเกตเห็นว่าเด็กคนนี้ดูเหมือนผิดปกติไป! เกิดอะไรขึ้นกันแน่

พอเขายกมือปาดเหงื่อ จู่ๆ ก็ผงะไป! เขาตบหน้าขาฉาดหนึ่ง ตระหนักได้แล้ว! นี่มันเรื่องใหญ่ชิบเป๋งแล้ว หรือว่าเด็กคนนี้จะเกิดอาการฮีทสโตรก[2] จนเป็นลมไป พอคิดได้แบบนี้ เฉินชางรีบออกแรงตบกระจกรถเสียงดังปังๆ หวังจะปลุกเด็กน้อยคนนี้ แต่ว่า… ความพยายามของตนไร้ความหมาย ไม่มีการตอบสนองจากด้านในเลย เวลานี้เฉินชางเริ่มลนลานแล้ว เรื่องนี้อาจจะถึงแก่ชีวิตได้เชียวนะ!

พอคิดได้แบบนี้ เฉินชางรีบเอ่ยกับสวีอ้ายฉิงว่า “พี่สวี คุณไปดูหน้ารถทีว่ามีช่องทางติดต่อบ้างไหม” สวีอ้ายฉิงรีบเดินออกไปดูทันที ตามปกติแล้วเพื่อความสะดวกในการย้ายรถ ส่วนมากบรรดาเจ้าของรถจะทิ้งช่องทางติดต่อของตนไว้ที่หน้ารถ เวลานี้ทุกคนที่อยู่รอบๆ ก็สังเกตเห็นความผิดปกติทางนี้แล้ว จึงรีบเดินเข้ามาหา
“รถสวยไม่เลว!”
“เกิดอะไรขึ้นเหรอเฉินชาง” หลี่เปาซานถามเวลานี้สวีอ้ายฉิงก็เอ่ยขึ้นอย่างร้อนใจเช่นกัน “ศาสตราจารย์เฉิน ไม่มีเบอร์ติดต่อ”
เฉินชางเอ่ยอย่างร้อนรน “ในรถมีเด็กคนหนึ่งครับ ผมดูจากสถานการณ์แล้วไม่เหมือนหลับอยู่ แต่เหมือนจะหมดสติไปแล้ว! อีกอย่างพวกคุณดูอากาศตอนนี้สิครับ ไม่แน่ว่าเด็กคนนี้อาจจะเป็นฮีทสโตรกไปแล้ว! จะปล่อยเด็กไว้นานเกินไปไม่ได้ ไม่อย่างนั้น… เกิดปัญหาใหญ่แน่!”[1] ความมั่งคั่งของตระกูลแวนเดอร์บิลต์เริ่มขึ้นในยุคของคอร์นีเลียส แวนเดอร์บิลต์ (Cornelius Vanderbilt) ที่สร้างความมั่งคั่งให้กับทางรถไฟและการขนส่งด้วยการลงทุนในอุตสาหกรรมทางรถไฟที่เติบโตอย่างรวดเร็ว พลิกโฉมการเดินทางของสหรัฐอเมริกาอย่างมีประสิทธิภาพ
[2] Heat Stroke หรือโรคลมแดด เป็นภาวะฉุกเฉินที่เกิดจากร่างกายมีความร้อนสูงเกินไป มักเป็นผลมาจากการสัมผัสหรือออกแรงทางกายภาพเป็นเวลานานในอุณหภูมิสูง อุณหภูมิร่างกายจะร้อนขึ้นเรื่อยๆ แต่ไม่มีเหงื่อ ความดันลดต่ำลง หัวใจเต้นเร็ว หน้ามืดวิงเวียน หากอาการรุนแรงจะมีอาการชัก หมดสติ ส่งผลกระทบต่ออวัยวะภายในจนถึงขั้นพิการหรือเสียชีวิตได้ เมื่อเกิดอาการขึ้นจำเป็นต้องปฐมพยาบาลอย่างถูกต้องและเร่งด่วน