ตอนที่ 1397 ทางเลือกที่ดีที่สุด!
อันที่จริง เฉินชางมีอีกหลายวิธีสำหรับเปิดประตู! อย่างเช่นโทรหา 119 หรือโทรแจ้งตำรวจ ที่สนามบินก็มีสายตรวจสอดส่องอยู่มากเหมือนกัน แต่ตอนนี้ถ้าต้องเที่ยวไปเที่ยวมาจะเสียเวลามากขนาดไหนกัน ถ้าเรียกคนมาต้องรอนานแค่ไหน จัดเตรียมอุปกรณ์มาต้องใช้เวลาเท่าไร กว่าจะมาถึงต้องเสียเวลานานขนาดไหน ขั้นตอนการแจ้งเรื่องและยื่นพิจารณาต่างจำเป็นต้องเสียเวลาแค่ไหน รถหรูแบบนี้ คุณคิดว่าคนธรรมดาจะกล้าแตะหรือ มีหลายครั้งที่คุณคิดว่าเวลาผ่านไปเร็วมาก แต่คุณคิดสิว่าถ้าจะเตรียมทุกอย่างให้พร้อมดำเนินการต้องใช้เวลานานขนาดไหนถึงจะมาทุบกระจกรถได้
มีหลายครั้งที่การกู้ชีพไม่ได้ขึ้นอยู่กับวิธีการ แต่อยู่ที่ว่าจะทำอย่างไรถึงจะมีเวลาเพิ่มมากขึ้น ต่อให้รออีกไม่กี่นาทีเจ้าของรถอาจจะกลับมาแล้ว แต่เด็กไม่ไหวแล้ว จะทำอย่างไร เฉินชางมีความมั่นใจในพละกำลังของตนดี เสียเวลาแค่สองสามนาทีชกใส่กระจกอย่างต่อเนื่องจนแตกคือวิธีที่ประหยัดเวลาได้มากที่สุดหนทางหนึ่ง ต่อให้ตำรวจมาก็ไม่เป็นไร หลังจากอธิบายกันชัดเจนแล้วก็แก้ไขง่ายมาก
สิ่งสำคัญคือเวลา! หลายครั้งปัญหายุ่งยากที่สุดสำหรับการกู้ชีพฉุกเฉินก็คือการมีความขัดแย้งในการทำงานกับเจ้าหน้าที่ บางครั้งก็จำเป็นต้องมีหน่วยกู้ภัยหรือตำรวจอยู่จริงๆ หากเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ใหญ่ แบบนั้นจำเป็นต้องมีเจ้าหน้าที่ แต่การกู้ชีพฉุกเฉินไม่ใช่แบบนั้น รอตำรวจมาแล้วจะทุบกระจกเปิดประตูได้หรือ บางครั้งกระบวนการอันยุ่งยากก็เป็นส่วนที่ทำให้เสียเวลาที่สุด
เฉินชางเคยเจอเคสที่ผู้ป่วยเสียชีวิตเพราะการนำส่งของตำรวจและหน่วยจราจรมามากมายแล้ว บอกได้เพียงว่าการเสียชีวิตกรณีนี้ไม่ผิดกฎหมาย ตอนนี้จำเป็นต้องแข่งกับเวลา! ใครจะไปรู้ว่าตอนนี้รถตากแดดมานานแค่ไหนแล้ว! แม้แต่ระบบเองก็แจ้งว่าเด็กอยู่ในอาการโคม่าแล้ว เฉินชางอยากจะทำแบบนี้อย่างนั้นหรือ แน่นอนว่าไม่อยาก ถึงขั้นที่ปวดใจมากเหลือเกินด้วย!
อย่างแรกคือปวดใจที่ต้องเสียเงิน รถรุ่นนี้ราคาตั้งเจ็ดแปดล้าน เปลืองเงินขนาดนี้ หากอีกฝ่ายต้องการให้ตนชดใช้ขึ้นมา แบบนี้จะต้องจ่ายมากขนาดไหน ต่อมาก็คือปวดใจกับมือ ความเจ็บปวดที่หลังมือแผ่ซ่านออกมาจากในกระดูก ตอนนี้เฉินชางรีบใช้งานน้ำยาฟื้นฟูทันที ดื่มน้ำยาฟื้นฟูเข้าไปสองขวด ต้องกล่าวเลยว่าพละกำลังฟื้นฟูกลับมาไม่น้อยเลย แต่ว่า… มือที่แตกไปแล้วก็ยังแตกเหมือนเดิม ตรงที่ควรเจ็บก็ยังเจ็บเหมือนเดิม! พวกเมิ่งซีเห็นเฉินชางแยกเขี้ยวกัดฟันก็รู้สึกสะเทือนใจอย่างแท้จริง
รีฟส์เองก็เช่นกัน! เวลานี้ เขาก็นับว่าได้เห็นนิสัยใจคอที่แท้จริงของเฉินชางอย่างชัดเจนแล้ว คนแบบนี้ คู่ควรได้รับความไว้วางใจแล้ว! พอเห็นถุงมือสีขาวที่เฉินชางสวมเปื้อนเลือดแล้ว รีฟส์อดถอนหายใจไม่ได้ หยิบเสื้อสูทที่เขาโยนทิ้งไว้บนพื้นขึ้นมา ยื่นให้ผู้ช่วย “เก็บไว้ซะ” ผู้ช่วยผงะไปเล็กน้อย จากนั้นก็พยักหน้ารับ
เวลานี้พวกเมิ่งซีเตรียมตัวสำหรับรองรับเด็กน้อยไว้เรียบร้อยแล้ว หลังจากเฉินชางออกมา ตำรวจสองนายรีบปรี่เข้ามา “เกิดอะไรขึ้น”พอตำรวจได้ยินคำพูดเฉินชางก็ต้องการสอบปากคำเฉินชาง แต่เวลานี้เฉินชางมีเวลาพอเสียที่ไหน จึงรีบเอ่ยกับเหอจื้อเชียนที่อยู่ข้างๆ “ผู้อำนวยการเหอ คุณไปให้การทีเถอะครับ!” หลังพูดจบก็อุ้มเด็กไปยังมุมที่ร่ม
เมิ่งซีรีบวิ่งตามกลับมา “ฉันมีน้ำแข็ง!” เฉินชางเห็นฉากนี้ก็ค่อนข้างแปลกใจกับการตอบสนองของอาจารย์เมิ่ง เขารีบเปิดน้ำเย็นแล้วเอ่ยกับสวีอ้ายฉิงเฉินชางเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “จะไม่ทันการณ์ครับ อีกอย่าง… ถึงพวกคุณมาแต่ถ้าไม่โทรรายงานหัวหน้าของพวกคุณก่อน จะกล้าทุบรถกันหรือครับ” บรรดาตำรวจพูดไม่ออกไปชั่วขณะ พวกเขาล้วนเป็นคนธรรมดา รถคันนี้ราคาเจ็ดแปดล้าน หากอีกฝ่ายเรียกค่าเสียหาย คุณจะจ่ายไหวหรือ ชีวิตไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดหรอกนะ!
เฉินชางถอดเชิ้ตแขนสั้นออก ราดน้ำแร่เย็นฉ่ำลงไป จากนั้นก็เริ่มเช็ดตัวให้เด็กน้อยวนไปวนมา จุดประสงค์ที่ต้องการคือลดอุณหภูมิลงในระดับหนึ่ง! จากนั้นก็ทุบไอศกรีมแท่งที่ซื้อมาวางไว้บนหน้าผากและท้ายทอยของเด็กน้อย ดำเนินการลดอุณหภูมิส่วนศีรษะ แม้แต่บริเวณของเส้นเลือดใหญ่อย่างรักแร้และขาหนีบก็เริ่มใช้น้ำแข็งคลายความร้อนเช่นกัน! สิ่งสำคัญในตอนนี้ก็คือการลดอุณหภูมิ! หากไม่ลดอุณหภูมิลงตั้งแต่ตอนนี้แล้วส่งตัวไปยังโรงพยาบาลคือรนหาที่ตาย!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ