เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ นิยาย บท 1413

ตอนที่ 1413 อย่าให้ฟอร์ม
หลังเฉินชางได้ยินก็จนใจ ร้องไห้ไม่ได้หัวเราะไม่ออก ยังมีชีวิตอยู่ก็ดีแล้ว แต่ว่า… ในรั้วโรงเรียนมีป้ายแถบผ้าอยู่มากมาย เรื่องน่าขายหน้านี้ตามมาถึงในโรงเรียนแล้ว นี่จะมีหน้าไปเจอคนเหรอ! ตอนนี้เอง ยามของโรงเรียนเดินเข้ามา
“พวกคุณคือใคร ใครให้พวกคุณมาติดป้ายผ้า ออกไปเดี๋ยวนี้!”
ยามในโรงเรียนก็สุดแสนจะจนปัญญา! นี่มันสามสี่วันแล้วนะ คนกลุ่มนี้บ้าไปแล้วหรือ ทุกวันมาติดป้ายผ้าเนี่ย! ป้ายผ้าไม่ต้องเสียเงินหรือไง เก็บทุกวันก็ยังมีใหม่ในวันถัดมา

แถมกระทั่งในเว็บไซต์รั้วโรงเรียนยังมีการรับลงป้ายแบบสาธารณะ วันละสองร้อยหยวน คนรวยช่างเล่นแบบนี้เลยหรือ แต่ว่า… ยามกลุ่มนี้ไล่พวกเขาเพราะเป็นงานล้วนๆ ความจริงในใจพวกเขาก็ดูแคลนคนที่ไปเป็นชู้กับคนอื่นแบบนี้ มองป้ายผ้าเหล่านี้ พวกเขายังสนุกสนาน สำราญใจเป็นอย่างยิ่ง แม้แต่พวกนักเรียนในโรงเรียนก็คุยกันอย่างออกรส อย่างไรเสียมีข่าวแบบนี้ในโรงเรียน พวกนักเรียนก็ยังกินเผือกไปพลาง ทำงานพาร์ทไทม์ไปพลางได้อย่างสบายใจ

แต่สำหรับคนในเหตุการณ์แล้ว กลับอาจเป็นภัยทำลายล้างตัวได้เลย แม้เฉินชางไม่ชอบเฉินเสี่ยวลี่ กระทั่งคิดว่าเธอโลภในชื่อเสียง ไม่เข้าใจพ่อแม่ ใช้เงินมือเติบ… ก็ตาม แต่ในเวลานี้ เฉินชางก็สงสารเธออยู่บ้าง และทนเห็นเธอเป็นแบบนี้ไม่ได้

นึกถึงตรงนี้ เฉินชางลังเลเล็กน้อยว่าจะบอกเรื่องนี้กับคนในครอบครัวเธอดิไหม นี่ถ้าคนในครอบครัวรู้เข้า… คิดได้ดังนั้นเฉินชางก็ลังเลอยู่บ้าง ผ่านไปครู่หนึ่ง เสี่ยวโหรวก็ลงมา เธอเป็นเด็กสาวตะวันออกเฉียงเหนือที่รูปร่างสูงโปร่งแต่อ่อนโยนมาก หลังเฉินชางส่งเงินให้เธอแล้วก็ไม่รู้ควรพูดอะไร
“นี่ ขอบคุณนะ เสี่ยวโหรว รบกวนดูแลเธอด้วย”
เสี่ยวโหรวพยักหน้า เกิดเรื่องแบบนี้ ใครก็นึกไม่ถึงทั้งนั้น แต่… เฉินชางก็ขึ้นไปไม่ได้ เลยพูดคุยกับเสี่ยวโหรวหนึ่งรอบแล้วกลับไปโรงพยาบาล แต่ยังคงลังเลว่าจะบอกครอบครัวของฝ่ายตรงข้ามดีไหมตอนบ่าย เฉินชางยังคงไม่รู้จะทำอย่างไร ไม่บอกแล้วกัน เรื่องใหญ่ขนาดนี้ เฉินชางตัดสินใจไม่ได้แม้แต่น้อย แต่ว่า! ตอนสี่โมงเย็น มีคนโทรมาที่ศูนย์ฉุกเฉิน 120
“นักเรียนคนหนึ่งของโรงเรียนศิลปะ xx ได้รับพิษจากยาเบื่อหนูทางปาก ตอนนี้มีเลือดกำเดาไหลและไอเป็นเลือดครับ…”
สายเดียวทำเฉินชางหน้าเปลี่ยนสีทันที! โรงเรียนศิลปะ xx ก็อยู่ข้างโรงพยาบาลนี่เอง! เฉินชางคิดได้โดยสัญชาตญาณ หรือว่าจะเกี่ยวกับเฉินเสี่ยวลี่ เขาหยิบมือถือขึ้นมาโทรหาเสี่ยวโหรว สายถูกรับอย่างรวดเร็ว เสียงสะอื้นไห้ดังขึ้นมา
“พี่เฉิน เสี่ยวลี่ไอเป็นเลือด แล้วก็มีเลือดกำเดาไหล เธอดื่มยาเบื่อหนูลงไป จะตายไหมคะ”

อย่างที่คิดจริงๆ ด้วย! เฉินชางหน้าเปลี่ยนสีทันที นึกถึงตรงนี้ เฉินชางก็หยิบมือถือโทรหาพ่อที่บ้านเก่าอย่างเด็ดขาด เขาเล่าเรื่องของเฉินเสี่ยวลี่ให้ฟังอย่างละเอียดหนึ่งรอบ หลังพูดจบ เฉินชางพูดกับนางพยาบาลเสี่ยวเคอที่อยู่ข้างๆ “เสี่ยวเคอ ผมไปกับคุณด้วย!”

พูดจบ เฉินชางก็พาเสี่ยวเคอขึ้นรถพยาบาลวิ่งไปยังโรงเรียนศิลปะ เฉินชางพาเสี่ยวเคอกับเฒ่าหลิวคนขับรถไปยังประตู คุณป้าเจ้าของหอตกใจจนอึ้งแล้วรีบร้อนให้ทาง เฉินชางนึกไม่ถึงแม้แต่น้อยว่าการมาหอพักหญิงเป็นครั้งแรกของตัวเองจะกลับกลายเป็นแบบนี้ คิดดังนั้น เขาก็อดเศร้าไม่ได้

เสี่ยวโหรวเห็นเฉินชางเข้ามาก็รีบบอก “พี่เฉิน ตอนเที่ยงหนูมีคาบเลยไปเรียน แต่กลายเป็นว่ากลับมาก็เห็นเสี่ยวลี่เป็นแบบนี้แล้ว” ใบหน้าของเสี่ยวโหรวเต็มไปด้วยน้ำตาและความหวาดกลัว กระทั่งมีความเสียใจ! “หนูควรจะดูเธอไว้…” เฉินชางอดพูดไม่ได้ “ไม่เกี่ยวกับเธอหรอก ไม่ต้องห่วงนะ”