เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ นิยาย บท 1442

บทที่ 1442 หมอเฉินผู้ยิ่งใหญ่และน่าเคารพ!
เฉินชางนอนดูคะแนนสะสมอยู่บนเตียง!
ชั่วขณะนี้ ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมผู้หญิงถึงชอบเถาเป่า
เพราะมันสะใจมากจริงๆ!มองของดีที่มากมายขนาดนี้ ทุกคนต่างก็อยากได้มาเป็นของตัวเอง
ทำไมถึงไม่มีพวก ‘เครดิต’ นะ
เฉินชางเห็นคะแนนกะปริดกะปรอยของตนแล้วรู้สึกอับจนอีกครั้งทรมานมากจริงๆ
ทว่านี่ไม่กระทบต่อความสุขในการชมสินค้าของเฉินชาง!
เลื่อนไปเลื่อนมาก็เกือบจะเช้าแล้ว แต่เฉินชางกลับหิวเฉินชางเสียใจภายหลังมาก สาบานว่าพรุ่งนี้จะไม่นอนดึกแล้ว
แต่…ก็นึกขึ้นมาได้ว่า ถ้าไม่นอนตอนหกโมงเช้า
ก็นับว่าไม่นอนดึกแล้ว น่าจะเรียกว่าโต้รุ่ง!เขาคิดถึงตรงนี้ เขาจึงหาอุปกรณ์ที่ตนต้องการสักสองสามชุด
ขีดๆ เขียนๆ บนกระดาษ จากนั้นให้พนักงานโรงแรมมาส่งอาหารเช้า
หลังจากกินเสร็จ ก็หลับไปอย่างพอใจทุกคนมองเฉินชางที่มาถึงห้องผู้ป่วยเช้าขนาดนี้ก็อึ้งไปทันที!
“ศาสตราจารย์เฉิน คุณไม่นอนพักอีกหน่อยเหรอ”
“ศาสตราจารย์เฉิน…คุณ…”คนพวกนี้ล้วนเป็นหมอเวรดึก ตอนนี้เพิ่งจะเจ็ดโมงเช้า
เฉินชางก็เข้าห้องผู้ป่วยมาแล้ว
อย่าลืมว่าเมื่อวานหลังจากเขากลับไป ก็ตีสี่แล้วมั้งเฉินชางโบกมือพร้อมรอยยิ้ม “ผมนอนไม่หลับนะครับ”
“จึงมาดูว่ามีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า ถึงอย่างไร…เห็นคนไข้เยอะขนาดนี้”
“ผมเป็นห่วง นอนไม่หลับ!”“ผมเลยมาดูอาการคนไข้ รอพวกเขาพักผอนให้เต็มที่ก่อน”
“จึงสะดวกต่อการวางแผนการรักษา!”
ทันใดนั้น…หลังจากทุกคนได้ยินคำพูดของเฉินชางต่างอึ้งไป!เป็นห่วงคนไข้จนนอนไม่หลับ…
ช่างเป็นหมอที่ยิ่งใหญ่มาก
ชั่วขณะนี้ ในใจของทุกคนต่างเกิดความคิดหนึ่งเฉินชางเป็นคนดีจริงๆ เลย!
ไม่แปลกที่เขาจะเก่ง!
นี่สิถึงจะเป็นจิตวิญญาณอย่างฟลอเรนซ์ ไนติงเกล [1]!อุทิศตน เสียสละ ช่วยชีวิต รักษาผู้บาดเจ็บและการเคารพชีวิต!
นอกจากนี้ คนพวกนี้ไม่ใช่คนจีน ศาสตราจารย์เฉินเพียงแค่มาช่วย
แต่…เขาไม่คิดแบ่งพรมแดนกับคนไข้ ทุกคนต่างประทับใจนับเป็นบุญอย่างยิ่งที่มีพันธมิตรเช่นนี้
จากการช่วยเหลือชีวิตเมื่อวานทั้งวัน ตอนนี้แผนกฉุกเฉินและไอซียูงานยุ่งมาก
ตอนนี้หมอเวรดึกทุกคนเหนื่อยจนไม่เหลือสภาพตอนนี้เอง เสียงหนึ่งดังขึ้น
“หมอซุยก้า เตรียมวางท่อที่หลอดเลือดดำเตียงสามสิบเอ็ด”
ซุยก้าเตรียมจะลุกขึ้น เฉินชางกดเขาเอาไว้“ผมไปเอง พวกคุณเหนื่อยมามากแล้ว ควรพักสักหน่อย!”
เฉินชางพูดจบก็ใส่ถุงมือเดินเข้าห้องผู้ป่วยไป
สิบนาทีหลังจากนั้นก็วางท่อเสร็จ![ติ๊ง! สำเร็จการผ่าตัดหลอดเลือดดำส่วนกลางในระดับสมบูรณ์ จะได้รับ 100 คะแนน]
เฉินชางดีใจมาก! เป็นอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด
ดังนั้นตอนเจ็ดโมงเช้าภายในห้องทำงานแผนกฉุกเฉินก็คึกคักขึ้นมาแล้วชายหนุ่มจากประเทศจีนวิ่งไปทั่วทุกมุมของแผนกฉุกเฉิน
โรงพยาบาลเมืองหลวงปากีสถาน
เขาทําได้ทุกอย่าง!ตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ วัดความดันโลหิต เปลี่ยนยา…
เขาไม่เคยเกี่ยงงานเล็กๆ เลย
ใส่สายสวนปัสสาวะ ล้างแผล ดูดเสมหะ…เขาไม่เคยรังเกียจสิ่งสกปรกเลยตั้งแต่เจ็ดโมงถึงเก้าโมง เฉินชางที่เหงื่อเต็มหน้าผากวิ่งวุ่นไปทั่ว
ซุยก้าซาบซึ้งใจจนน้ำตาคลอเล็กน้อย!
เขารู้สึกว่านี่แหละหมอที่ยิ่งใหญ่หมอที่ไม่เคยเกี่ยงงาน ไม่ว่าจะเป็นการผ่าตัดขั้นสูง
หรือว่างานเบ็ดเตล็ดอย่างการใส่สายสวนปัสสาวะ ก็ทำเองทั้งหมด
หมอแบบนี้ใครจะเกลียดลง! หมอแบบนี้ใครจะไม่เคารพทุกคนถอนหายใจ มองเฉินชางที่วิ่งไปวิ่งมาจนเหงื่อซึมแผ่นหลังแล้วสะเทือนใจ
ผู้ยิ่งใหญ่อย่างศาสตราจารย์เฉินกลับทำงานเบ็ดเตล็ดพวกนี้ให้เรา
เมื่อคืนจนถึงตอนนี้เขาเพิ่งนอนมากี่ชั่วโมงเอง?ตอนนี้เอง ผู้อำนวยการซีบร้ากลับมาแล้ว
หลังจากเขาได้ยินหมอเวรรายงานเรื่องนี้ก็รีบวิ่งมา
เขาสีหน้ามืดมน เดินเข้าโรงพยาบาลมาก็ตามทุกคนเข้าไปที่ห้องทำงาน“ใครให้ศาสตราจารย์เฉินทำงานจิปาถะพวกนี้”
ทุกคนเงียบ
ซีบร้าโกรธจนตบโต๊ะ “คุณรู้ไหมว่าเมื่อคืนศาสตราจารย์เฉินนอนกี่โมง”“ผมจะบอกให้นะ เมื่อคืนศาสตราจารย์เฉินนอนเกือบหกโมงเช้า!”
“มาถึงโรงพยาบาลตอนเจ็ดโมงกว่า เมื่อคืนเขานอนไปแค่หนึ่งชั่วโมง!”
“เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญขั้นสูงของประเทศ เป็นอัจฉริยะระดับโลก”“พอรู้ว่าเราต้องการความช่วยเหลือก็เดินทางไกลมาเพื่อช่วยคนเจ็บของเรา”
“พวกคุณคิดว่าตัวเองลำบากเท่าศาสตราจารย์เฉินเหรอ”
“อีกไม่กี่วันศาสตราจารย์เฉินก็จะแต่งงานแล้ว”“เขาต้องทิ้งคู่หมั้นไว้ที่บ้านเพื่อมาช่วยเหลือเรา”
“ให้ผ่านความยากลำบากครั้งนี้ไปให้ได้!”
“คุณดูสภาพพวกคุณ ศาสตราจารย์เฉินใช่คนที่จะมาทำงานเบ็ดเตล็ดพวกนี้ให้พวกคุณเหรอ”“ผมพูดจากใจจริง อย่าว่าผมเลย ทั้งปากีสถานไม่มีใครที่การรักษาจะสู้ศาสตราจารย์เฉินได้”
“เฮ้อ ช่างเป็นคนดีจริงๆ!”
ซีบร้าพูดไปพูดมาก็ซาบซึ้งใจจนขอบตาแดงก่ำ“เมื่อวานผมได้ยินพนักงานในโรงแรมบอกว่า ตอนหกโมง”
“ศาสตราจารย์เฉินสั่งอาหารไปทานที่ห้อง ตอนไปส่งอาหารไฟห้องยังเปิดอยู่เลย”
“ศาสตราจารย์เฉินกำลังนั่งเขียนข้อมูลที่ซับซ้อนจนอ่านไม่เข้าใจ!”“เฮ้อ…ผมคิดว่า คงกำลังวางแผนการรักษาให้คนไข้อยู่!”
ทุกคนได้ยินแบบนี้แล้วอึ้งไปทันที!
ชั่วขณะนี้ทุกคนต่างตกใจกับการกระทำของเฉินชางตอนนี่เอง เฉินชางเดินเข้ามาพูดกับซุยก้าว่า
“หมอซุยก้า เตียง 13 15 17 20 26 จัดการเสร็จแล้วนะครับ”
“อ้าว ผู้อำนวยการซีบร้า ตื่นเช้ามากครับ!”ซีบร้ารีบคว้าเฉินชางไว้ “ศาสตราจารย์เฉิน คุณลำบากมากแล้ว”
“วันนี้ยังมีงานอีกมากมาย ไม่สิ! วันนี้คุณกลับไปนอนพักสักหน่อยเถอะครับ!”
เฉินชางจะยอมได้อย่างไรถึงอย่างไรตลอดช่วงเช้านี้ เหนื่อยก็ส่วนเหนื่อย แต่ผลเก็บเกี่ยวหลากหลาย
ช่วงเช้านี้ได้คะแนนสะสมมาเกือบหนึ่งพันกว่าคะแนนเลย
จะยอมแพ้ได้อย่างไรเฉินชางใช้ยาบำรุงพลังไปหนึ่งขวด อิงตามมูลค่าในดันเจี้ยนมอลล์ก็แค่ห้าสิบคะแนน
แต่ได้กลับคืนมาหนึ่งพันกว่าคะแนน
เฉินชางคิดว่า ตนไม่น่าจะจำเป็นต้องนอนแล้ว…โอกาสไม่ควรปล่อยให้หลุดมือ เวลาที่ผ่านไปไม่อาจย้อนกลับมาได้
เฉินชางจ้องซีบร้าพร้อมยิ้มพูด “ผู้อำนวยการซีบร้า ชีวิตคนไข้มีค่ามาก”
“ผมยังไหวอยู่ ทุกคนต่างลำบากมากแล้ว ไม่ได้นอนทั้งคืนเลย”“ผู้อำนวยการซีบร้าอย่าโทษทุกคนเลยนะครับ!”
ซีบร้ามองเฉินชางพร้อมใบหน้าแดงก่ำ สูดหายใจเข้าลึกๆ
ตบไหล่เฉินชาง “ศาสตราจารย์เฉิน…คุณเป็นหมอที่ผมเคารพที่สุดในชีวิต!”“และเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของปากีสถาน!”
ทุกคนได้ยินแล้วถอนหายใจเล็กน้อย สายตาที่มองเฉินชางเต็มไปด้วยความเคารพ!
“ศาสตราจารย์เฉิน ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากมอบของขวัญที่ล้ำค่าที่สุดให้คุณในงานแต่ง!”

[1] ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล เป็นนักปฏิรูปสังคม นักสถิติชาวอังกฤษ และผู้ให้กำเนิดการพยาบาลสมัยใหม่ ไนติงเกลมีชื่อเสียงในขณะที่ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการและครูฝึกพยาบาลในช่วงสงครามไครเมีย