เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ นิยาย บท 1494

ทันใดนั้นเอง ฟ่านชิงหัวก็ลืมตาขึ้นมา คนแรกที่ได้เห็นก็คือซุนเจี้ยน!
“แม่! แม่ฟื้นแล้ว! แม่ ในที่สุดแม่ก็ตื่นแล้ว!”ซุนเจี้ยนจับสองมือของผู้เป็นแม่ด้วยความตื่นเต้น นั่งอยู่ข้างเตียง เอ่ยเสียงสั่นสะอื้นไห้
พูดกันตามตรง ซุนเจี้ยนเฝ้ารอเวลานี้มานานเหลือเกิน เวลานี้เขารู้ซึ้งแล้วจริงๆ ว่าความหวั่นวิตกเป็นอย่างไร
เขาลืมไปแล้วว่าตนกล่าวคำสาบานอยู่ตรงนั้นมากน้อยแค่ไหน เอ่ยคำมั่นไว้มากเท่าไร
วินาทีที่ผู้เป็นแม่ลืมตาขึ้นมา เขาพลันรู้สึกว่าฟ้าสว่างแล้ว! ไม่ต้องกลัวอะไรอีกแล้ว!เมื่อฟ่านชิงหัวเห็นซุนเจี้ยนนั่งอยู่ข้างกายในสภาพแข็งแรงดีก็ยิ้มออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่
สองแม่ลูกล้วนหลั่งน้ำตาออกมาในทันใดฟ่านชิงหัวไม่ได้เอ่ยคำพูดตื้นตันออกมามากมายนัก เพียงแต่ยิ้มแล้วเอ่ยประโยคหนึ่ง
“รีบนอนพักเถอะ เพิ่งผ่านการผ่าตัดมา พักผ่อนเถอะ! รอออกจากโรงพยาบาลแล้ว แม่จะทำของอร่อยให้ลูกนะ!”คำพูดนับหมื่นพันก็เทียบกับความห่วงใยในประโยคเดียวของแม่ไม่ได้
พยาบาลเห็นฟ่านชิงหัวฟื้นขึ้นมาก็วิ่งไปที่ห้องทำงานด้วยความตื่นเต้น!
“ผู้อำนวยการคะ คุณนายฟ่านตื่นแล้วค่ะ!”พอได้ยินประโยคนี้ ดวงตาของเกาหรงฮว่าเปล่งประกายทันที!
ถึงแม้จะคาดการณ์ไว้แต่แรกแล้วว่าต้องฟื้นแน่ แต่ใครจะรับประกันได้ละ!
ฟื้นก็ดีแล้ว! ฟื้นขึ้นมาก็ดีแล้ว!เกาหรงฮว่ารีบหยิบมือถือขึ้นมาโทรหาเฉินชาง
ตอนนั้นเฉินชางเพิ่งจะพันแผลที่แขนให้ชายชราคนหนึ่งเสร็จพอดี เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
“ต่อไประวังหน่อยนะครับ!”ชายชราพยักหน้าหัวเราะร่า
“เจ้าหนุ่ม ขอบใจมากนะ คุณมีความอดทนจริงๆ ฉันจะบอกคุณให้นะ ถ้าเดินหน้าต่อไปด้วยความอดทนและมุมานะ จะทำเรื่องยิ่งใหญ่สำเร็จแน่นอน!
อย่ามองแค่ว่าวันนี้แค่ทำแผลบาดเจ็บภายนอกจุดเดียวเลย แต่อีกไม่นานเราอาจจะได้ผ่าตัดใหญ่ก็ได้!”พยาบาลสาวเฉิงอี๋ที่เป็นผู้ช่วยอยู่ข้างกายเฉินชางอดไม่ได้ที่จะยิ้มแล้วเอ่ยว่า
“คุณปู่ตาแหลมจริงๆ นะ!”เฉินชางยิ้มออกมา ช่วงที่ศูนย์ฉุกเฉินมีงานยุ่ง เฉินชางก็ทำทั้งงานเล็กงานใหญ่ได้ไม่เกี่ยงเลย
ชายชราหัวเราะออกมา “นี่ไม่ใช่เรื่องตาแหลมหรอกนะ เป็นความจริง คนหนุ่มน่ะจำเป็นต้องมีแบบนี้…”ในเวลานี้เอง มือถือของเฉินชางดังขึ้น ทางนี้กำลังเปลี่ยนยายังไม่สะดวก พยาบาลเฉิงอี๋จึงช่วยรับแทน
เพิ่งจะกดรับสายก็ได้ยินเสียงที่ฟังดูตื่นเต้นของเกาหรงฮว่าแว่วออกมา!“ศาสตราจารย์เฉิน การผ่าตัดปลูกถ่ายตับประสบความสำเร็จมาก! ฟ่านชิงหัวกับซุนเจี้ยนฟื้นทั้งคู่แล้ว
ตัวชี้วัดต่างๆ บ่งชี้ว่าการผ่าตัดประสบความสำเร็จมาก คุณเก่งกาจมากจริงๆการผ่าตัดปลูกถ่ายตับแบบหนึ่งตับสองชีวิตนี้จะบุกเบิกแนวทางใหม่ขึ้น!
ศาสตราจารย์เฉิน นี่อาจจะเป็นกรณีการผ่าตัดปลูกถ่ายตับแบบหนึ่งตับสองชีวิตเคสแรกของประเทศเราเลย!
ถ้าคุณมีเวลาละก็ ขึ้นมาดูหน่อยเถอะ!”พอเฉินชางได้ฟังเสียงของเกาหรงฮว่า เขาตอบอืมอย่างเรียบเฉย
“ได้ครับ ขอเวลาสิบนาที ทางผมกำลังทำแผลให้ผู้ป่วยคนหนึ่งอยู่ เดี๋ยวจัดการเสร็จผมจะขึ้นไปหา”เกาหรงฮว่าถูกน้ำเสียงเรียบเฉยของเฉินชางทำให้ตะลึงไปเล็กน้อย
นี่ไม่ตื่นเต้นหน่อยเลยเหรอ นี่เป็นเคสหนึ่งตับสองชีวิตเชียวนะ! จะมีสักกี่คนที่ทำได้กัน
นี่คือการบุกเบิกแนวทางใหม่ของวงการปลูกถ่ายตับเลยทำเรื่องยิ่งใหญ่ขนาดนี้แล้ว ศาสตราจารย์เฉินยังสงบใจทำแผลให้ผู้ป่วยคนหนึ่งได้อีกเหรอ
นี่มัน… ต้องมีจิตใจระดับไหนกัน ชั่วขณะนั้น เกาหรงฮว่าค่อนข้างตกอยู่ในภวังค์ความคิด
บางทีนี่คงเป็นความห่างชั้นระหว่างตนกับปรมาจารย์ละมั้ง…หลังจากวางสายแล้ว เกาหรงฮว่าเอ่ยขึ้นว่า
“ไปเถอะ พวกเราไปห้องสังเกตอาการกันก่อน”

ทุกคนชะงักไป อดถามไม่ได้ “จะไม่รอศาสตราจารย์เฉินเหรอครับ”

เกาหรงฮว่าเดินออกไปด้านนอก เอ่ยเสียงเรียบ
“ศาสตราจารย์เฉินทำแผลให้ผู้ป่วยนอกคนหนึ่งอยู่ ต้องใช้เวลาอีกสิบนาที พวกเราไปก่อนเถอะ”พอเกาหรงฮว่าเอ่ยประโยคนี้ออกมา ภายในห้องทำงานแพทย์เงียบกริบลงทันที!
ทุกคนล้วนมองไปที่เกาหรงฮว่าด้วยสีหน้าแปลกใจ บนหน้าแปะคำว่าไม่เชื่อไว้!อย่างไรก็ตาม ศาสตราจารย์เฉินมีตำแหน่งชื่อเสียงโด่งดังขนาดนี้ จะไปรักษาเบื้องต้นอย่างล้างแผลพันแผลแบบนี้ได้เหรอ
เขาน่าจะอยู่ในห้องผ่าตัดทุกวัน ถูกรายล้อมด้วยพยาบาลห้องผ่าตัดหน้าตาสะสวย
มีระดับผู้อำนวยการนับไม่ถ้วนห้อมล้อม ตีพิมพ์บทความ SCI เป็นระยะๆ
ไปเข้าร่วมงานประชุมต่างประเทศเป็นครั้งคราว ยื่นเรื่องกับทางมูลนิธิวิจัยวิทยาศาสตร์ธรรมชาติแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนแบบชิลๆ แล้วบังเอิญได้รับรางวัลไม่ใช่เหรอเขามีเวลาไปทำแผลด้วยเหรอ
ตอนนี้เอง ไม่รู้ว่าเป็นใครที่ถามขึ้นมา “นี่คือความต่างระดับสินะ!”พอเอ่ยประโยคนี้ออกไป ทั้งห้องพลันเงียบลง
หลังจากทุกคนไตร่ตรองดูรอบหนึ่ง ก็อดมองหน้าแล้วพยักหน้าให้กันไม่ได้ซึ่งในเวลาเดียวกันนั้น ขณะที่เฉินชางรับสาย ชายชราที่รับการทำแผลอยู่ข้างๆ ก็พลอยได้ยินไปด้วย
คนเราแก่ตัวลงย่อมได้เห็นโลกมามาก ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงโลกเมืองหลวงแห่งนี้เลย
ย่อมได้ยินเช่นกันว่าอีกฝ่ายเรียก “คุณ” อยู่เนื่องๆ ถึงกับเรียกว่่า “ศาสตราจารย์เฉิน” ด้วย
ไหนจะการผ่าตัดปลูกถ่ายตับที่พูดถึงตลอด ถึงขั้นที่บอกว่าเป็นเคสแรกของประเทศ เป็นการนำร่องอะไรพวกนั้นด้วย…
ถ้อยคำเหล่านี้ที่ได้ฟังเต็มไปด้วยความยิ่งใหญ่! แบบนี้จะเก่งเกินไปแล้วมั้งชายชราก็ไม่ได้เข้าใจมากนัก แต่ก็พอจะเข้าใจราวเจ็ดแปดส่วน
เขาเบิกตากว้างมองดูเฉินชาง เต็มไปด้วยความสนใจใคร่รู้รอจนผ่านไปหลายนาที เฉินชางทำแผลเสร็จเรียบร้อย เขายิ้มแล้วเอ่ยกับชายชราว่า
“คุณปู่ จำไว้ว่าอย่าให้โดนน้ำนะครับ… เสี่ยวอี เธอกำชับคุณปู่อีกนิดหน่อยนะ ผมจะไปก่อนละ”
พูดจบก็ลุกเดินออกไป!

เฉิงอี๋พยักหน้ารับด้วยรอยยิ้ม “ได้ค่ะ ศาสตราจารย์เฉิน รีบเถอะค่ะ ทางนี้ฉันดูแลเอง!”

รอจนเฉินชางออกไปแล้ว ชายชราคนนี้ถึงได้เบิกตากว้างถามด้วยความอยากรู้
“แม่หนู คนนี้คือ…”เฉิงอี๋ยิ้มตาหยีตอบไปว่า
“ศาสตราจารย์เฉินนะคะ ไม่ใช่หมอทั่วๆ ไปหรอกค่ะ! เขาคือสมบัติล้ำค่าของโรงพยาบาลเรา!”

ชายชราได้ฟังก็อยากรู้ยิ่งกว่าเดิม “โฮ่ ล้ำค่าอย่างไรละ”

เฉิงอี๋เอ่ยด้วยรอยยิ้ม
“เอาแบบนี้นะคะ หนูจะบอกตำแหน่งสองสามอย่างกับคุณปู่ ศาสตราจารย์เฉินคือหัวหน้าสมาคมศัลยกรรมทางเดินอาหารโลก เป็นระดับโลก…”
เฉิงอี๋พูดเจื้อยแจ้วอยู่สองสามนาที ถึงได้หยุดลงชายชราฟังแล้วตาค้างอ้าปากหวอ เงียบงันพูดไม่ออก
“คนที่เก่งกาจขนาดนี้มาล้างแผลพันผ้าให้ฉันงั้นเหรอ ไม่แปลกเลยที่จะทำเรื่องยิ่งใหญ่สำเร็จ
สติปัญญาระดับนี้ ฉันให้คะแนนเต็ม! เฮ้อ! บุคลากรที่เก่งขนาดนี้ ฉัน… ทำไมฉันไม่สร้างความประทับใจเอาไว้กันนะ!”ชายชราถอนหายใจด้วยความเสียดาย ลุกขึ้นเดินออกไป
ผู้สูงอายุอย่างพวกเขาชอบมาคุยเล่นพูดโม้กันทุกวัน เขามองผ้าพันแผลครั้งนี้ของตนเล็กน้อย ทอดถอนใจคราหนึ่ง
เรื่องนี้คุยโม้ได้อีกครึ่งปีเชียวละ!แต่ในเวลานี้ เฉินชางเดินไปยังห้องทำงานแล้ว!
มีผู้คนคลาคล่ำในศูนย์ฉุกเฉิน เดินไปเดินมา ลิฟต์แน่นไปหมด
บนทางเดินมีคนเอ่ยทักทายเฉินชางตลอดทาง
“สวัสดีครับศาสตราจารย์เฉิน”
“ศาสตราจารย์เฉิน จะไปไหนเหรอคะ!”
“โอ๊ะ ศาสตราจารย์เฉิน ไปชั้นไหนครับ”หัวหน้าแพทย์ทุกคนที่ได้พบหน้าระหว่างทาง ไม่ว่าจะรู้จักหรือไม่รู้จักก็ล้วนอยากจะทักทายทั้งสิ้น
เฉินชางก็ผงกหัวตอบรับ คนที่เดินผ่านไปเห็นต่างเหลียวหลังมอง
คนหนุ่มที่ยังหนุ่มแน่นแบบนี้ได้เป็นศาสตราจารย์แล้วงั้นเหรอ ไม่รู้เหมือนกันว่าแต่งงานหรือยัง
หน้าตาก็หล่อเหลาเอาการ ดูเหมือนเงินเดือนก็คงสูงมาก แถมยังอยู่ในโรงพยาบาลระดับประเทศ เป็นลูกเขยในฝันของแท้!เมื่อมาถึงหน้าประตูลิฟต์ พนักงานประจำลิฟต์กดลิฟต์ส่วนตัวให้ ผงกหัวเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
“ศาสตราจารย์เฉิน คุณจะไปชั้นไหนครับ”