เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ นิยาย บท 1528

ถ้าบอกว่าคนเรามักจะมีความเข้าใจเหมือนกันในด้านใดด้านหนึ่ง หรือพูดอีกอย่างว่ามีความคิดเห็นที่ตรงกันในบางเรื่อง ผมคิดว่าอาจจะมีเรื่องหนึ่งที่เป็นแบบนั้น นั่นคือการเลี้ยงลูก!

สำหรับพ่อแม่ทุกคน ไม่ว่าจะรวยหรือจนก็อยากให้ลูกมีอนาคตที่ดี ในขณะเดียวกันตั้งแต่ชั่วขณะที่ลูกลืมตาดูโลกก็จะถูกพ่อแม่ตั้งความหวังในระดับที่ต่างกัน
ในสังคมปัจจุบันพ่อแม่ส่วนใหญ่ล้วนอยากให้ลูกของตนเป็นคนเก่ง ประสบความสำเร็จในชีวิตช่วงนี้เหล่าหม่ากับเฉินชางมีเป้าหมายเดียวกัน!
คนอื่นๆ เริ่มจากตอนเป็นเด็กทารก เหล่าหม่าโหดกว่าเริ่มตั้งแต่เป็นอสุจิเลย!

ตอนแรกเฉินชางไม่อยากยุ่งเรื่องนี้แต่… ชั่วขณะที่เขาเห็นลูกของเหล่าหม่าก็รู้สึกว่าตนควรจะพยายามสักหน่อย!

ความจริงลูกของเหล่าหม่าถือว่าใช้ได้ อายุสิบสามปีก็สูงหนึ่งเมตรหกสิบเซนติเมตรแล้ว รูปร่างกำยำคล้ายกับเหล่าหม่า มั่นใจได้ว่าเป็นลูกแท้ๆ!
นอกจากนี้พอเด็กคนนี้อ้าปากพูด เฉินชางก็รู้เลยว่าความจริงไม่เพียงแค่หน้าตาคล้ายกัน กิริยาท่าทางก็เหมือนกันด้วย!

ในชีวิตประจำวันเหล่าหม่ามักจะหลงๆ ลืมๆ ไม่ค่อยสนใจอะไร ทำให้เฉินชางประหลาดใจมากว่าทำไมในระหว่างผ่าตัด เหล่าหม่าถึงกลายเป็นคนที่แทบจะเรียกได้ว่าย้ำคิดย้ำทำ เพราะฉะนั้นหมาซั่งเจี้ยนมักจะมาส่งของให้เหล่าหม่าที่โรงพยาบาล ไปๆ มาๆ ทุกคนก็ถือว่าสนิทกัน

ทั้งสามกินมื้อเที่ยงที่โรงอาหารของโรงพยาบาล ไม่ไปไหนไกล ต้องยอมรับว่าภรรยาของเหล่าหม่าสอนเด็กคนนี้ดีมากจริงๆ ถ้าไม่อ้าปากพูดทุกคนจะต้องคิดว่าเด็กคนนี้เป็นเด็กดีมาก!
การแต่งกายก็ไม่ได้เกินความจำเป็น ถึงอย่างไรฐานะของเหล่าหม่าก็มั่งคั่งมากไม่น่าจะขาดแคลนเงิน แต่จากเสื้อผ้าแบรนด์ยูนิโคล่ทั้งตัวที่เด็กคนนี้ใส่อยู่ เฉินชางยิ่งมั่นใจว่าทำไมในกระเป๋าของเหล่าหม่าไม่เคยมีเงินเกินสองร้อยหยวน

“วันนี้ไปอยู่เวรผู้ป่วยนอก คนไข้คนหนึ่งถามผมว่าเป็นหัวหน้าใหญ่ใช่ไหม ฮ่าๆๆ หรือทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยมของผมทำให้เขาตกใจ! ดูเหมือนว่าบุคลิกและความสามารถของผมจะพัฒนาอย่างก้าวกระโดดเลยเชียว!” เหล่าหม่ายิ้มพูด

เฉินชางเผยรอยยิ้มไม่ได้พูดอะไร หมาซั่งเจี้ยนกลับมีความคิดเห็น
“พ่อแน่ใจนะว่าไม่ใช่เพราะหน้าตาดูแก่ พ่อดูผมบนหัวพ่อ… ทุกวันนี้ผมกังวลปัญหาเส้นผมของตัวเองมาก”เฉินชางหลุดขำออกมา เด็กคนนี้อายุเพิ่งจะสิบสามปีก็มีความร้ายกาจแบบเหล่าหม่าแล้ว!
ตอนนี้เขารู้แล้วว่าทำไมเหล่าหม่าถึงเตรียมมีลูกอีกคน ไม่ใช่เพราะหมาซั่งเจี้ยนไม่เก่งพอ แต่เพราะหมาซั่งเจี้ยนโดดเด่นเกินไป และจะเก่งเกินวัยอยู่แล้ว!
เหล่าหม่าจึงตัดสินใจมีลูกอีกคนและฝึกใหม่ตั้งแต่ต้น

ทว่ากับคนนอก หมาซั่งเจี้ยนมีมารยาทมาก กับเฉินชางยิ่งเคารพนับถือ ทั้งหมดนี้หนีไม่พ้นการสั่งสอนของเหล่าหม่า เวลาเหล่าหม่ากับหมาซั่งเจี้ยนอยู่ด้วยกันเหมือนเพื่อนกันเสียมากกว่า และทั้งสองยังร่วมเงินกันเลี้ยงปิ้งย่างเสียบไม้เฉินชางมื้อหนึ่ง!

เฉินชางรู้สึกว่าถ้าเหล่าหม่าอายุสิบห้า ทั้งสองคงเป็นพี่น้องกันได้โดยไม่รู้สึกแปลก!

ช่วงนี้เฉินชางกับเหล่าหม่าล้วนกำลังออกกำลังกาย ตอนพักทั้งสองก็จะอ่านหนังสือและฟังเพลง เหล่าหม่าพูดอย่างดีใจ
“อบรมตั้งแต่ในครรภ์ก็คงไม่ทัน! อย่างผมเรียกว่าสอนตั้งแต่เป็นอสุจิ ผมเก่งจริงๆ เลย!”แม้เฉินชางไม่เชื่อวิธีของเขาแต่… ถ้าได้ผลขึ้นมาล่ะ ทำไปก็ไม่เสียหาย!
ความจริงเฉินชางคิดว่าความหล่อของตนจะถ่ายทอดไปหรือไม่ก็ได้ ทางที่ดีที่สุดคือถ่ายทอดระบบไป ถ่ายทอดระบบอะไรก็ได้!
แต่ถึงอย่างไรคนรุ่นหลังก็ย่อมเก่งกว่า ไม่ว่าจะเป็นระบบความมั่งคั่ง ระบบเด็กเรียน ระบบเศรษฐี… อะไรก็ได้!

ตอนกลางวันโทรทัศน์ของห้องทำงานแผนกฉุกเฉิน นอกจากตอนประชุมและบรรยาย PPT ปกติน้อยมากที่จะเปิด แต่กลางคืนตอนที่ทุกคนทำชาร์ตผู้ป่วยก็จะเปิดไว้ แม้ไม่ดูแต่ก็เปิดโทรทัศน์ไว้ฟังเสียงทำให้บรรยากาศไม่ตึงเครียดเกินไป และทุกคนยังล้อเล่นกันเป็นครั้งคราว

ตอนที่พวกพยาบาลเขียนบันทึกก็มักจะมาดู Sisters Who Make Waves [1] ที่ห้องทำงาน เรื่องนี้พวกผู้ชายก็ไม่ได้ถือสา ถึงอย่างไร… พี่สาวกลุ่มที่ไปร่วมรายการก็เคยเป็นเทพธิดาของพวกเขา

แต่เหล่าหม่ากลับไม่สนใจเรื่องดารา ตอนประมาณห้าทุ่มกว่าคนไม่เยอะแล้ว เหล่าหม่าจึงเปิดรายการ สมองที่ล้ำที่สุด ดู เขาพลางดูพลางพึมพำ “คนพวกนี้เก่งจริงๆ เลย ทำไมความจำดีขนาดนี้!”

หมอจินพลันตอบว่า
“ใช่ครับ เด็กคนนี้สายตาไม่ค่อยดี ตอนผมวัดสายตาให้เขาคราวก่อน แถวสุดท้ายที่ตัวเล็กที่สุดเขายังมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ตอนนั้นผมอึ้งไปเลย สุดท้ายคุณรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น พอแม่ของเขาบอกผมว่าเด็กคนนี้ท่องตัวเลขในตารางวัดสายตาได้!”