เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น บทที่ 59 เป็นผู้ชายรักเดียวใจเดียว

sprite

"ว้าวโอ๊ย....ฉันไม่มีชีวิตอยู่แล้ว!"

เมื่อหงยวี่เห็นว่าเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนไม่เปิดประตูแน่นอน จมูกและน้ำตาไหลจนเต็มหน้า ร้องไห้เศร้าโศกราวกับไว้ทุกข์ "เสี่ยวเหนียนหยู ฉันยังฟินไม่พอเลยนะ! คุณทำให้ฉันติดจนไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรแล้ว ไม่ใช่คนหลอกลวงใช่ไหม?"

"พี่หงยวี่ ไม่คิดเลยว่าคุณจะเป็นเลสเปี้ยน ในเลสเปี้ยนก็มีฝ่ายรับด้วยเหรอ?" บอดี้การ์ดคนหนึ่งถามขึ้นมาอย่างงงงวย

หงยวี่เกลือกกลิ้งอย่างทุกข์ทรมาน จนไม่มีเวลามาตอบกลับ เพียงแค่ตกหลุมรักความรู้สึกที่ถูกเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนทุบตี มากกว่าจุดไคลแม็กซ์~สายน้ำยังละลาย~วิญญาณ

"ให้เธอไสหัวไปซะ! ถ้ายังกรีดร้องอยู่ละก็ ฉันจะให้เซียวเซิ่งเปลี่ยนบอดี้การ์ดไปซะ!" เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนพูดข่มขู่มาจากข้างในประตู เดิมเธอเหนื่อยจนจะหมดแรงอยู่แล้ว แล้วยังถูกทำให้อารมณ์เสียจากเสียงร้องเอะอะโวยวาย ทำให้ยิ่งโกรธมากขึ้นไปอีก

"ครับ คุณเอี๋ยน" บอดี้การ์ดไม่กล้าที่จะล่าช้า บังคับลากหงยวี่ออกไป เหมือนกับโยนขยะทิ้งไปในถังขยะอย่างไงอย่างนั้น

ปัง! ปัง! ปัง!

โรงเรียนอนุบาลเซอร์ไพรส์ โนเบิลก็เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นเช่นกัน

เย่เฟิงอุ้มเอี๋ยนต้าฟาไว่ในอ้อมแขนของเขา เท้าข้างหนึ่งเตะผู้อำนวยการจนลงไปกองกับพื้น มือไปคว้าเอาไม้มาทุบตีของมีค่าที่อยู่ข้างในจนเละเทะไปหมด

เด็กทั้งสี่คนที่ถูกลงโทษอยู่มุมกำแพงก็ตกใจกลัวจนความกล้าพังสลายไปหมด พวกเขาเคยทำเรื่องผิดมามากมาย แต่ไม่เคยถูกชำระบัญชีได้น่ากลัวมากขนาดนี้มาก่อน

“ขอโทษครับ คุณเย่ ขอโทษนะ หนูน้อยเซียวอู๋เหิน….”

ผู้อำนวยการหม่าหลิวลุกขึ้นมาจากพื้น คำนับขอโทษขอโพยอย่างเคารพนบนอบอยู่ข้างหลังของเย่เฟิง "เด็กสองสามคนตรงนั้นต่างก็เป็นนายน้องของครอบครัวไฮโซ อย่าทำให้พวกเขาตกใจกลัวมากเลย หมี่อี้โหยวยังเป็นหลานชายของกงเส้านะครับ!"

"ใช่!" หมี่อี้โหยวหาความกล้าหาญที่มีเล็กน้อยในทันที แล้วเลิกหัวคิ้วขึ้นมาอย่างภาคภูมิใจ "คุณตาของฉันคือกงจินเฉิง ลุงของฉันคือกงเสวียนโม่ โรงเรียนอนุบาลแห่งนี้เป็นของพวกเราตระกูลกง ใครกล้ามาหาเรื่องฉัน? พูดอีกอย่างคือบ้านฉันมีเงิน ชดใช้เงินไม่ใช่ว่าจบเรื่องแล้วเหรอ! เป็นเรื่องใหญ่อะไรกัน?"

“ใช่ใช่ใช่….ต่างก็เป็นแค่เรื่องเล็ก”

ผู้อำนวยการรีบช่วยพูดสนับสนุน แล้วมองอย่างประจบไปที่เย่เฟิง "คุณอยากจะได้เท่าไร สามารถเสนอราคามาได้เลย ขอเพียงแค่ไม่ต้องขู่ขวัญเด็กๆอีกต่อไปแล้ว ผู้จัดการและพ่อแม่ของพวกเขากำลังมาในตอนนี้แล้ว"

"เฮอเฮอ...." เย่เฟิงยิ้มเยาะ ความโกรธเริ่มเพิ่มขึ้นมาทีละน้อย แล้วดึงคอเสื้อของผู้อำนวยการขึ้นมา "หลานชายของตระกูลกงจะมานับกับผีอะไร! แต่นายน้อยของตระกูลฉันเป็นลูกชายของเซียวเซิ่ง เซียวเซิ่ง เคยได้ยินมาบ้างไหม?"

"เซียวเซิ่งNC ชื่อเสียงอันเลื่องลือ ทำไมจะไม่เคยได้ยินกันล่ะ?" ผู้อำนวยการก้มหัวลงอย่างหวาดกลัว แต่ก็ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าเซียวเซิ่งมีลูกชายด้วย บางทีอาจจะเป็นลูกชายบุญธรรม เช่นนั้นก็จะไม่ได้สายเลือดโดยตรงเหมือนอย่างหลานชายของตระกูลกง

"เคยได้ยินแล้วก็ดี หัวของนายจะได้อยู่บนคอไปอีกชั่วคราว!"

เย่เฟิงผลักผู้อำนวยการออกไปอย่างโหดร้าย "หากไม่ใช่เพราะว่านายน้อยของตระกูลฉันแข็งแกร่ง หรือถ้าเป็นเด็กที่มีคุณสมบัติปานกลางระดับหนึ่งก็คงจะจมน้ำตายไปแล้ว! ฉันเย่เฟิงก็คงจะต้องรับผิดชอบโดยการลาออกไปด้วย นี่มันไม่ใช่เรื่องเล็ก"

"ใช่ใช่ใช่" ผู้อำนวยการมีใบหน้ายิ้มแย้ม แล้วมองไปที่ประตูเป็นระยะ หวังว่าเหล่าผู้จัดการโรงเรียนรีบมาจัดการ เขารับมือไม่ไหวแล้ว ทำได้เพียงพูดให้กับเด็กทั้งสี่คนต่อไป "โดยปกติพวกเด็กน้อยพวกนี้จะชอบกลั่นแกล้งเด็กที่มาใหม่อยู่แล้ว แต่ก็ไม่เคยทำผิดพลาดครั้งใหญ่ ใครจะไปรู้ว่าครั้งนี้จะทิ้งนายน้อยของตระกูลเซียวลงไปในสระบัวได้"

"ใช่ไหม?" เย่เฟิงพ้นลมหายใจอย่างเย็นชา ดวงตาของเขาหรี่ลงเหมือนกับมีดที่คมกริบจ้องมองไปที่ผู้อำนวยการ "โดยรอบสระบัวมีลวดตาข่ายที่มีความสูงถึงหนึ่งเมตรห้าเซ็น ฉันอยากที่จะถามว่าเด็กทั้งสี่คนที่ตัวสูงแค่หนึ่งเมตรสองเซ็น จะเอานายน้อยของฉันทิ้งเข้าไปได้อย่างไร

"พวกเราแค่เอาเขาไปไว้ที่สนามเด็กเล่นเท่านั้น ไม่ได้ทิ้งลงไปในสระแน่นอน!" เด็กโชคร้ายทั้งสี่คนพูดขึ้นมาพร้อมกัน

"นี่...." ผู้อำนวยการหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดเหงื่อ เขาควรที่จะแจ้งตำรวจดีไหม? แต่ก็ไม่สามารถแจ้งได้ ทำได้เพียงแค่รอคนเบื้องบนลงมา

"ช่างมันเถอะ ลุงเฟิง ถึงอย่างไรผมก็ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร" เอี๋ยนต้าฟาพูดอย่างใจกว้าง เขาถูกห่อตัวอยู่ในผ้า ทั้งมือและเท้าต่างก็ไม่สามารถที่จะขยับได้ เหลือเพียงแค่ดวงตาราวน้ำค้างออกมาข้างนอก มันน่ารักเป็นอย่างมาก

เย่เฟิงตกหลุมรักเอี๋ยนต้าฟามาตั้งแต่แรกแล้ว ดวงตาทั้งสองข้างมองไปที่เขาอย่างอ่อนโยน "ยังมีบาดแผลจากน้ำแข็งอยู่เลย จะให้ช่างมันได้ยังไงกันครับ"

"ที่จริงแล้วจะเย็นสักหน่อยก็ไม่เป็นไรหรอก ผมก็มีร่างกายเป็นเด็กจริงๆ ร่างกายเป็นหยางบริสุทธิ์ ความสามารถในการทนต่อสภาพหนาวเย็นค่อนข้างแข็งแกร่ง~ โธ่ ถ้าหากว่าหม่ามี้ของผมถูกทิ้งลงไปในสระน้ำก็คงจะอนาถใจแล้ว แต่ว่าใครจะกล้าทำอย่างนั้นกับหม่ามี้ของผมกันล่ะ ผมจะต้องทำให้ชดใช้ถึงสองเท่าแน่นอน"

"เอ่อ...." เย่เฟิงกะพริบตาปริบๆ บนใบหน้าที่หล่อเหลาของเขามีความอับอายปรากฏอยู่ ไม่นานก่อนหน้านั้น ที่จริงแล้วเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนถูกประธานโยนลงไปในน้ำแข็ง มันน่าน่าเวทนามาก....

ด้านนอกประตู ร่างสูงคนหนึ่งหยุดลงกะทันหัน

เซียวเซิ่งพึ่งเดินมาถึงหน้าประตูก็ได้ยินคำพูดนี้ของเอี๋ยนต้าฟาเข้า สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ดังนั้น เขาไม่มีทางให้เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนและลูกชายพบหน้ากันจริงๆ มิฉะนั้นเด็กคนนี้จะต้องเสียใจในทันที เพราะถึงอย่างไรตัวเองก็เคยทำร้ายแม่ของเขา

เอียนหยู่โรวที่ตามหลังมา หน้าเปลี่ยนสีมากขึ้นไปอีก ไอ้บ้าเอ๊ย เซียวเซิ่งไม่ได้บอกว่าจะมาจัดการงานศพหรอกเหรอ? ทำไมเอี๋ยนต้าฟายังเปิดปากพูดได้อีกล่ะ?

“เซียวอู๋เหิน”

น้ำเสียงที่เป็นเหมือนแม่เหล็กน่าเกรงขามดูเหมือนจะเคาะอยู่ในหัวใจ เป็นแดดดี้ที่มาแล้ว!

ทันทีที่มองเห็นเซียวเซิ่ง ดวงตาที่ดำสนิทของเอี๋ยนต้าฟามีแสงสว่างเป็นมันเงาปรากฏออกมาในทันที ดีใจจนร่างกายบิดไปหมด "แดดดี้ อุ้ม"

"อืม" เซียวเซิ่งไม่ตกใจในความแปลกประหลาด ก็รับเอาเด็กมาจากอ้อมกอดของเย่เฟิง แล้วเดินไปที่ห้องถัดไป ให้ปล่อยให้โอเลย์ดร.นิติศาสตร์คนนี้สอบถามปัญหา

"ต้าฟา~"เอียนหยู่โรวเดินตามไปด้วย อยากที่จะแสดงความรักกับหลายชายตัวน้อย แต่กลับถูกเย่เฟิงขวางเอาไว้ "คุณเอี๋ยน โปรดอยู่ที่นี่เถอะ"

เห็นได้ชัดว่า ประธานต้องการที่จะสร้างความสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูก นอกจากนี้จะช่วยลูกชายเอาความกลัวที่อยู่ในจิตใจออกมา ถ้ามีป้ามาแทรกอยู่ระหว่างกลาง จะพูดคุยก็ไม่ค่อยสะดวกเท่าไร

พอดีที่เอียนหยู่โรวไม่อยากที่จะเห็นเอี๋ยนต้าฟาอยู่เหมือนกัน เธอยินดีที่จะยืนรอดูความสนุกอยู่ที่นี่ อยากที่จะรู้ว่าฆาตกรที่อยู่ที่นี่จะพยายามเล่นละครอย่างไร ใช่คนของเธอที่เป็นคนทำหรือไม่.....

ห้องที่อยู่ถัดไปเงียบสงบมาก และยังอบอุ่นอีกด้วย

เอี๋ยนต้าฟานอนคว่ำหน้าอยู่บนไหล่ที่กว้างและแข็งแรงของเซียวเซิ่ง ได้รับความรู้สึกปลอดภัยอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ถึงแม้ว่าจะยังไม่ได้พูดกัน แต่ทว่าความลึกซึ้งของพ่อลูกนั้นกลับไหลเวียนอยู่ในอากาศอย่างช้าๆ

"ต้าฟา กลัวไหม?" หลังจากที่ผ่านไปนาน เซียวเซิ่งก็ถามขึ้นอย่างนุ่มนวล

อ่าน เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น บทที่ 59 เป็นผู้ชายรักเดียวใจเดียว

นิยาย เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น นี้เต็ม อ่าน บทที่ 59 เป็นผู้ชายรักเดียวใจเดียว และบทอื่น ๆ ได้ที่นี่

นิยาย เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น โดย BUNNY กำลังมาถึงสถานการณ์ที่น่าทึ่งโดยมี บทที่ 59 เป็นผู้ชายรักเดียวใจเดียว ที่ซึ่งความรักของนักแสดงนำชายและนางเอกจะดำเนินไป ติดตามนิยายเรื่องนี้ได้ที่ novelones.com

คำค้นหาที่เกี่ยวข้อง:

เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น บทที่ 59 เป็นผู้ชายรักเดียวใจเดียว

นิยาย เรื่องวิวาห์ของเจ้าสาวจำเป็น บทที่ 59 เป็นผู้ชายรักเดียวใจเดียว