ตอนที่ 1010 Victory
“พวกคุณยืนเรียงเป็นแถว…”
“ยืดอกตรง เชิดหน้า!”
“สายตาต้องแน่วแน่ ทำให้เหมือนวีรบุรุษ!”
“เอามือกอดอกไว้…ไม่ต้องกังวลว่าท่าทางนี้จะดูเชยไป เราจะช่วยปรับแต่งให้เองในตอนโพสต์โพรดักชัน…เชิดคางขึ้นอีกนิด สูงขึ้นอีก อารมณ์ข้าคือที่หนึ่งของโลก ขอแบบใช้รูจมูกมองคนอื่นอะ!”
“ใช่เลย แบบนั้นแหละ!”
“ลองยิ้มเยาะดูสิ…ฉันบอกว่ายิ้มเยาะนะ ไม่ใช่ยิ้มโง่ๆ !”
“…”
ฉินโจว
ศูนย์ฝึกซ้อม
เบื้องบนออกคำสั่งให้ผู้เข้าแข่งขันถ่ายทำวิดีโอโปรโมต ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับพิธีปฏิญาณตน
เดิมทีเรื่องนี้ฟังดูไม่น่าแปลกอะไร
แต่เมื่อผู้กำกับเริ่มแจกแจงแนวทางการถ่ายทำ ผู้เข้าแข่งขันต่างพากันสงสัย
ท่าทางที่ผู้กำกับให้เราทำ ดูยโสโอหังเกินไปหรือเปล่า?
ถ้าคู่แข่งจากทวีปอื่นได้เห็นพวกเราทำแบบนี้ พวกเขาจะมองว่าคนฉินเล่นใหญ่เกินไปไหม?”
เอาเถอะ
สุดท้ายคนตัวเล็กต้องจำยอมต่อผู้มีอำนาจ
สุดท้ายผู้เข้าแข่งขันทุกคนก็ทำตามที่ผู้กำกับบอก แม้ว่าหลายคนจะรู้สึกเขินอาย เพราะการออกแบบท่าทางดูจะโอเวอร์ไปหน่อยและให้ความรู้สึกเบียวพอสมควร
ขณะเดียวกัน
แต่ละทวีปต่างทยอยปล่อยวิดีโอโปรโมตของตนเองออกมา
เช่นเดียวกับมหกรรมกีฬาบลูเกมส์
แม้ว่าการแข่งขันจะยังไม่เริ่ม แต่ชาวเน็ตผู้สนับสนุนทั้งเจ็ดทวีปต่างเริ่มรวมตัวกันแล้ว
ฉิน ฉี ฉู่ เยี่ยน หาน จ้าว และเว่ย
ส่วนจงโจวยังไม่เข้าร่วมศึกในครั้งนี้ เพราะมีกำแพงวัฒนธรรมกั้นอยู่ มิฉะนั้นตอนนี้คงครบทั้งแปดทวีปแล้ว
เมื่อถ่ายทำเสร็จขั้นตอนตัดต่อก็ง่ายมาก
เพียงแค่เรียงฟุตเทจ ใส่ดนตรีประกอบ จากนั้นจึงส่งไปให้ผู้มีอำนาจตรวจสอบ
เบื้องบนของฉินโจวให้ความสำคัญกับวิดีโอโปรโมตนี้มาก หลังจากได้รับชม ก็ออกคำสั่งทันที
เผยแพร่ให้ทั่วฉินโจว!
มีเพียงทางการเท่านั้นที่สามารถดำเนินการได้ในระดับนี้
เมื่อคำสั่งถูกส่งออกไป ตั้งแต่สถานีโทรทัศน์ ป้ายโฆษณาในสถานีรถไฟใต้ดิน ไปจนถึงจอขนาดยักษ์ตามจัตุรัส สถานที่สาธารณะหลายแห่งในฉินโจวแทบจะพร้อมใจกันฉายวิดีโอโปรโมตนี้!!
แน่นอนว่าโลกออนไลน์ก็ไม่มีทางรอดพ้นจากกระแสนี้เช่นกัน
…
วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ฉินโจว
โรงอาหาร
ช่วงนี้หัวข้อสนทนาของเหล่านักศึกษาล้วนเกี่ยวข้องกับมหกรรมดนตรีบลูสตาร์
“ยังไม่ประกาศรายชื่อผู้เข้าแข่งขันเลย ไม่รู้ว่าฉินโจวของเราจะส่งใครเข้าร่วมบ้าง”
“ก็คงพอเดาได้ คนที่จะได้เป็นตัวแทนฉินโจวไปแข่งได้ ต้องเป็นคนระดับแนวหน้าของวงการเพลงฉินโจวแน่ๆ เดี๋ยวรอให้คลิปโปรโมตออกมาก็จะรู้เอง”
“แต่ทำไมวิดีโอโปรโมตของฉินโจวออกมาช้าจัง”
“ได้ยินว่าอีกแค่อาทิตย์เดียว ทีมจากแต่ละทวีปก็ต้องเดินทางไปเว่ยโจวแล้ว ไม่รู้ว่าฉินโจวเราที่เป็นมาตุภูมิแห่งดนตรี จะสู้กับจงโจวได้แค่ไหน”
“สู้จงโจวไม่ได้หรอก”
“จริงสิ วันนี้ทำไมไม่มีเพลงเปิด?”
จู่ๆ ก็มีนักศึกษาคนหนึ่งเอ่ยถามขึ้น
ปกติในโรงอาหารของสถาบันดนตรีฉินโจวจะมีจอขนาดใหญ่แขวนอยู่บนผนัง
รอบๆ ยังติดตั้งลำโพงคุณภาพสูง
ถึงอย่างไรที่นี่ก็เป็นวิทยาลัยดุริยางคศิลป์
ช่วงเวลารับประทานอาหารของนักศึกษามักจะมีเพลงคลอไปด้วยเสมอ
แต่วันนี้เงียบผิดปกติ ในโรงอาหารไม่มีเสียงดนตรีเลย
นักศึกษาหลายคนเริ่มสงสัย จึงเหลือบไปมองจอใหญ่ ทันใดนั้นเอง ก็มีคนอุทานขึ้นมา
“ดูนั่นสิ!”
เขาใช้ตะเกียบที่ชี้ไปยังหน้าจอ
“เฮ้ย!”
มีคนหันไปมองตาม แล้วก็ตะโกนขึ้นด้วยความตกใจ “นั่นมัน… วิดีโอโปรโมต!?”
ใช่แล้ว
นี่คือวิดีโอโปรโมตของฉินโจว!
ทันใดนั้น หน้าจอขนาดใหญ่ก็มืดสนิท จากนั้นลำแสงสว่างจ้าจะพุ่งลงมาอย่างกะทันหัน
แสงสว่างทะลวงผ่านความมืด พร้อมกับเสียง ‘ครืน’ ดังสนั่น
กลุ่มคนในชุดสีขาวเหมือนกันทั้งหมดปรากฏตัวขึ้น
มองไม่เห็นใบหน้าชัดเจน มีเพียงเงาด้านหลังของพวกเขาที่ปรากฏในฉาก บนชุดของพวกเขามีคำหนึ่งตัวสะท้อนอยู่
“ฉิน”
นักศึกษายังไม่ทันได้พูดคุยกัน เสียงเพลงจากลำโพงในโรงอาหารก็ดังกระหึ่มขึ้นมาอย่างกะทันหัน!
เสียงดนตรีที่ดังขึ้นอย่างฉับพลัน เป็นการบรรเลงร่วมกันของเครื่องดนตรี!
เสียงเปียโนและเครื่องสายเป็นพื้นฐาน กีตาร์และเครื่องเป่าประสานเข้ามาพร้อมกัน
เสียงเครื่องสายทุ้มต่ำผสานกับจังหวะกลองที่สั่นสะเทือน!
จังหวะหนักแน่น!
ราวกับเสียงหัวใจของอสูรกายโบราณที่กำลังเต้นแรง สอดประสานกับท่วงทำนองของดนตรี
ยิ่งใหญ่และอลังการ!
พลังเปี่ยมล้น!
ทั้งที่หวะจะไม่ได้เร่งเร้า แต่กลับสร้างความรู้สึกกดดันมหาศาล ดุจดั่งคันธนูที่ถูกดึงจนสุด!
พร้อมปล่อยศรออกไปทุกเมื่อ!
ในที่สุดภาพตัดไปยังใบหน้าของตัวแทนจากฉินโจว!
“เฟ่ยหยาง!”
“ซูอวี๋!”
“เฉินผิง!”
นี่คือสิ่งที่พวกเขาทุกคนมีร่วมกัน!
ขณะที่เสียงดนตรีหนักแน่นจากเสียงเครื่องดนตรีแต่ละชนิด ค่อยๆ หลอมรวมเป็นหนึ่ง จังหวะถูกเร่งขึ้นอย่างเป็นระบบจนถึงจุดสูงสุดของเพลง ทันใดนั้นเอง เสียงร้องของหญิงสาวพลันดังกึกก้อง!
“อ๊าาาาาาาาาาาาา”
เสียงร้องที่ไต่ระดับขึ้นไปประดุจน้ำพุพุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด ก่อนจะแตกกระจายเป็นละอองแสงระยิบระยับร่วงหล่นลงมา ท่วงทำนองงดงามอย่างเหลือเชื่อ!
ในวินาทีนั้น
นักศึกษาทุกคนในโรงอาหารขนลุกซู่!
พวกเขาแทบไม่สนใจที่จะไล่ดูด้วยซ้ำว่ามีผู้เข้าแข่งขันชื่อดังคนใดปรากฏอยู่ในภาพบ้าง เพราะแทบทุกคนถูกเสียงดนตรีกังกวนกระตุ้นจนขนลุกซู่ โลหิตเดือดพล่าน จิตวิญญาณลุกโชน จนแทบอยากจะกระโจนเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของฉากนั้นด้วยตัวเอง!
“ฉิน!”
ความภาคภูมิใจในแผ่นดินเกิด พุ่งทะยานขึ้นจนเอ่อท้นออกมาจากอก!
แม้แต่คุณป้าพนักงานตักอาหารในโรงอาหารยังลืมใช้สกิลเขย่าทัพพีไปโดยไม่รู้ตัว แถมยังเผลอตักซี่โครงให้กับนักศึกษาที่กำลังรับอาหารจนเต็มจาน อีกทั้งแรงที่ใช้เหวี่ยงทัพพีก็ดูจะแรงกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด!
ห้านาทีกว่าๆ
ห้านาทีเต็มๆ !
ทั้งโรงอาหารปราศจากเสียงพูดคุยใด มีเพียงเสียงดนตรีอันหนักแน่นที่จุดไฟในหัวใจของทุกคน ก่อนที่ทุกอย่างจะค่อยๆ สงบลงในวินาทีสุดท้าย
ตัวอักษรยาวเหยียดปรากฏบนหน้าจอ
นั่นคือรายชื่อของเหล่าผู้เข้าแข่งขันจากฉินโจว
แน่นอน
ข้อมูลของเพลงก็ปรากฏขึ้นเช่นกัน
ชื่อเพลง: ชัยชนะ (Victory)
ทำนอง: เซี่ยนอวี๋
…
เสียงดนตรีหยุดลง ทว่าโรงอาหารยังคงเงียบกริบ
จนกระทั่ง
เสียงกรี๊ดแหลมดังสนั่น
เสียงกรีดร้องแหลมสูงทำให้บรรยากาศที่เงียบสงบถึงขีดสุดปะทุขึ้น!
ทันใดนั้น ทั้งโรงอาหารพลันเดือดพล่านไปด้วยเสียงโห่ร้อง!
“ฉันกินข้าวเพิ่มอีกสามชามยังได้เลยตอนนี้!”
“เหล้ามา!”
“ในโรงอาหารจะไปเอาเหล้ามาจากไหน!”
“เสียดายว่าฉันเกิดช้าไปไม่กี่ปี ไม่งั้นฉันก็ต้องเป็นตัวแทนฉินโจวแน่ๆ !”
“ต่อไปต้องมีจัดอีกแน่นอน ฉันสาบานเลย สักวันฉันจะต้องไปอยู่ในวิดีโอโปรโมตแบบนี้บ้าง!”
“นี่คือเพลงใหม่ของพ่อเพลงเซี่ยนอวี๋?”
“เพลงระดับนี้ ข้าน้อยขอคารวะพ่อเพลงอวี๋!”
“ฉันรู้สึกว่าเราชนะแล้วละ เทียบกับวิดีโอโปรโมตของทวีปอื่น บอกเลยว่าของพวกเรากินขาด!”
“จงโจวจะมาสู้อะไรกับเรา!”
นักศึกษาคนหนึ่งซึ่งก่อนหน้านี้ยังบอกว่าฉินโจวสู้จงโจวไม่ได้หรอกตอนนี้กลับฮึกเหิมสุดขีด มิหนำซ้ำรอบตัวยังแผ่ไอสังหารออกมาอีกด้วย!
…………………………………………….

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...