Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1014

ตอนที่ 1014-2 บดขยี้ (2)

หลินเยวียนคาดการณ์ไว้ไม่ผิด

ไม่ใช่เพียงฉินโจวที่เลือกจะทุ่มสุดตัวในรอบที่สอง แต่ทุกทวีปต่างก็ลงเดิมพันทั้งหมดในรอบนี้เช่นกัน!

ส่งผลให้การแข่งขันในรอบที่สองเต็มไปด้วยความดุเดือดและเข้มข้นสุดขีด!

ทุกคะแนนพุ่งสูงขึ้น!

ห้องถ่ายทอดสดของแต่ละทวีปเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและเสียงเชียร์กึกก้อง!

‘คะแนนเกือบทั้งหมดแตะ 90 ขึ้นไปแล้ว!’

‘ร้องกันได้สุดยอดมาก!’

‘แค่รอบที่สองก็เทียบเท่ากับรอบชิงในเวทีประกวดเพลงทั่วไปแล้ว!’

‘ทำไมรู้สึกว่านักร้องแต่ละคนระเบิดพลังกันหมดเลย?’

‘ก็ต้องระเบิดพลังสิ เพราะถ้าพวกเขาไม่ปล่อยของตอนนี้ ก็อาจไม่มีโอกาสอีกเลย รอบที่สองมีเพียงแค่ สามโควตา สำหรับรอบชิง ถ้าเข้าไปได้ อย่างน้อยก็มีเหรียญทองแดง แต่ถ้าตกรอบ ทุกอย่างจบ!’

‘หมายความว่าไง’

‘พวกเขาเลือกใช้เพลงที่เตรียมไว้สำหรับรอบชิง ตั้งแต่รอบนี้เลย!’

‘เฮ้ย!’

‘ถึงว่า! แต่ละคนร้องออกมาโหดขนาดนี้!’

เดิมทีผู้ชมยังสงสัยว่าทำไมผู้เข้าแข่งขันถึงพากันโชว์ฟอร์มดุดันแบบผิดปกติ เมื่อได้ฟังคำอธิบายของผู้บรรยายและโค้ชรับเชิญ ก็เข้าใจทันทีว่าทุกคนกำลังสู้สุดชีวิต!

นี่คือเรื่องของกลยุทธ์ในการแข่งขัน

แต่ถึงแม้ว่าทุกทวีปจะทุ่มสุดตัวแล้ว ก็ยังไม่สามารถสกัดกั้นจงโจว จากการคว้าชัยได้

ในที่สุด นักร้องสองคนจากจงโจวก็ทะลุเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ

ส่วนที่นั่งสุดท้ายตกเป็นของนักร้องจากเว่ยโจว

ทางฝั่งฉินโจว

มู่หลีพ่ายแพ้

สุดท้าย เหรียญทองและเหรียญเงินของการแข่งขันร้องโอเปร่าชายเดี่ยว ถูกจงโจวเหมาไปหมด!

เมิ่งเหว่ยได้เหรียญทอง

เว่ยโจวได้เหรียญทองแดง

ส่วนทวีปอื่นๆ กลายเป็นเพียงตัวประกอบในเกมนี้

ผู้ชมของเว่ยโจวรู้สึกพอใจมาก แค่ได้เหรียญทองแดงก็นับว่าดีมากแล้ว ถึงอย่างไรเหรียญทองและเหรียญทองแดงก็ถูกจงโจวคว้าไปแล้ว

พ่ายแพ้ต่อจงโจวก็ไม่น่าอับอาย

ในเมื่อจงโจวอยู่อีกระดับของการแข่งขันเสมอ เว่ยโจวก็แค่ปัดเศษ และนับว่าตนเองคว้าอันดับหนึ่งของการแข่งขันโอเปร่าชายเดี่ยวไปเลยแล้วกัน!

…

ฉินโจว

ทีมโค้ชเงียบไป

ผ่านไปสักพักหยางจงหมิงจึงเอ่ยขึ้นว่า “โอเปร่าเป็นจุดอ่อนของเรา ผลลัพธ์นี้จึงไม่ใช่เรื่องเหนือความคาดหมาย”

อิ่นตงพยักหน้า “มู่หลีพยายามเต็มที่แล้ว”

เฉินเฮ่อเซวียนหนึ่งในพ่อเพลงส่ายหน้า “อีกนิดเดียวเขาก็จะได้เหรียญทองแดงแล้ว”

“แค่การแข่งขันแรกเท่านั้น”

ลู่เซิ่งกัดฟันแน่น “การแข่งหลังจากนี้ยังอีกยาวไกล”

เห็นได้ชัดว่า

เมื่อฉินโจวไม่สามารถเข้าสู่สามอันดับแรก ทุกคนต่างรู้สึกอึดอัด

ห้องถ่ายทอดสดของฉินโจว

เจิ้งจิงมีสีหน้าหนักใจเล็กน้อย

ผู้บรรยายพยายามลดบรรยากาศตึงเครียด “ถึงแม้พวกเราจะไม่ได้เข้าสู่สามอันดับแรก และไม่ได้เหรียญรางวัล แต่มู่หลีทุ่มเทเต็มที่แล้ว คะแนนของเขาอยู่ในอันดับที่สี่ ซึ่งห่างจากการได้เหรียญทองแดงไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้นครับ”

“ไม่เป็นไร!”

ผู้บรรยายอีกคนช่วยเสริม “การแข่งหมวดโอเปร่ามีอีกประเภทให้เราลุ้นต่อ เราต้องสู้ต่อไป อาจารย์เจิ้งจิง พอจะวิเคราะห์แนวโน้มของการแข่งขันที่เหลือจากมุมมองของหัวหน้าโค้ชได้ไหมครับ?”

“ภารกิจหนักหนา หนทางข้างหน้ายังยาวไกล”

เจิ้งจิงตอบเพียงสั้นๆ

เธอไม่สามารถพูดออกมาตรงๆ ได้ว่าฉินโจวไม่แข็งแกร่งด้านโอเปร่า เพราะจะเป็นการบั่นทอนกำลังใจของทีม เธอจึงเลือกใช้ถ้อยคำที่ระมัดระวังแทน “ฉันเชื่อมั่นในตัวผู้เข้าแข่งขันที่เหลือของพวกเรา และหวังว่าทุกคนจะให้การสนับสนุนพวกเขา เพราะการแข่งขันโอเปร่าชายเดียวเป็นเพียงหนึ่งในการแข่งขันหนึ่งร้อยแปดรายการเท่านั้น”

…

หลังจากที่ห้องถ่ายทอดสดของแต่ละทวีปพูดคุยกันอยู่ประมาณสิบกว่านาที

ทันใดนั้นเอง

ผู้บรรยายของแต่ละทวีปต่างมีสีหน้าตื่นเต้นขึ้นมาอีกครั้ง!

ผู้บรรยายของฉินโจว

“โอ้ ผู้ชมทุกท่านโปรดให้ความสนใจ!”

“การแข่งขันโอเปร่าหญิงเดี่ยว กำลังจะเริ่มขึ้นแล้วครับ!”

“คนแรกที่ขึ้นแสดงคือเว่ยห่าวอวิ้น ผู้เข้าแข่งขันจากฉินโจว!”

“สถานการณ์ค่อนข้างไม่สู้ดีนะครับ การเป็นคนแรกที่ร้องบนเวที แรงกดดันย่อมสูงมาก”

“โอ้?”

“ยอดเยี่ยมมาก!”

“การร้องของเว่ยห่าวอวิ้นยอดเยี่ยมจริงๆ กรรมการทั้งห้าคนให้คะแนนเฉลี่ยถึงแปดสิบแปดคะแนน!”

“พระเจ้า!”

“สามคน!”

“ตัวแทนสามคนของฉินโจว ผ่านเข้ารอบสองได้ทั้งหมด!”

“และยังมีอีกทวีปหนึ่งที่ทำได้เช่นเดียวกัน นั่นก็คือจงโจว!”

“ใครบอกว่าผู้หญิงไม่เก่งเท่าผู้ชาย นักร้องโอเปร่าหญิงของฉินโจว แสดงให้เห็นถึงความเป็นมาตุภูมิแห่งดนตรีได้อย่างสมศักดิ์ศรี!”

ในประเภทหญิงเดี่ยว โชคดีที่ฉินโจวทำผลงานได้ดีกว่าประเภทชายเดี่ยว!

นักร้องหญิงทั้งสามคนของฉินโจว ผ่านเข้าสู่รอบที่สองทั้งหมด!

เช่นเดียวกับจงโจว ที่ผ่านเข้ารอบกันครบทั้งสามคน!

ส่วนสองที่นั่งสุดท้ายตกเป็นของเว่ยโจวและฉีโจว

…

ภายในห้องถ่ายทอดสดของฉินโจว!

ผู้ชมต่างตื่นเต้นดีใจ!

‘ในที่สุดก็แสดงให้เห็นแล้วว่าทำไมพวกเราถึงเป็นมาตุภูมิแห่งดนตรี!”

‘รอบแรกมีถึงสี่ทวีปที่ตกรอบ เหลือแค่สี่ทวีปที่ผ่านเข้ารอบ และคนของทวีปเราก็เข้าไปสามคนเลย!”

‘มีลุ้นแล้ว!’

‘รอบนี้จะคว้าแชมป์ได้ไหม!?’

‘ผมรู้สึกว่าพวกเรามีโอกาสชนะจงโจว!’

‘ตอนดูการแข่งขันของฝั่งผู้ชาย ฉันอึดอัดแทบตาย! แต่พอถึงรอบของฝั่งผู้หญิง ฉันรู้สึกสะใจสุดๆ !’

‘เว่ยห่าวอวิ้นร้องได้ดีมาก!’

‘ก่อนหน้านี้ผมยังไม่รู้เลยว่าเธอเก่งโอเปร่าขนาดนี้!’

ท่ามกลางการพูดคุยของผู้ชม

รอบที่สองเริ่มขึ้น

ตัวแทนสามคนจากฉินโจว

ขณะที่จงโจวโชว์ฟอร์มเหนือชั้น บดขยี้ทุกคน กวาดหกเหรียญทอง แถมพวกเขายังได้เหรียญเงินอีกสองเหรียญ!

…

ทีมโค้ชจากฉินโจว

ทุกคนต่างตกอยู่ในความเงียบงัน

ห้องถ่ายทอดสดของฉินโจว

ผู้บรรยายต่างพยายามรักษาบรรยากาศให้มีชีวิตชีวา ทว่าเจิ้งจิง ไม่สามารถฝืนยิ้มได้อีกต่อไป

‘ไม่ดูแล้ว!’

‘ผิดหวังสุดๆ !’

‘ผู้เข้าแข่งก็ไม่ไหว!’

‘โค้ชก็ไม่ไหว!’

‘นี่เรียกว่ามาตุภูมิแห่งดนตรีงั้นเหรอ?’

‘เผชิญหน้ากับจงโจวแล้วสู้กลับไม่ได้เลย!’

‘แพ้ให้จงโจวก็ยังพอเข้าใจ คนเขาเก่งมาโดยตลอดอยู่แล้ว แต่ผลลัพธ์กลับแย่กว่าเว่ยโจวกับฉู่โจวซะอีก นี่มันเกินไปจริงๆ !’

‘ศิลปินพวกนี้ต้องหันกลับไปทบทวนตัวเองแล้ว!’

‘ไม่ต้องดูการแข่งขันรอบต่อไปแล้ว!’

เจิ้งจิงเหลือบไปเห็นคอมเมนต์บนหน้าจอ ความเจ็บปวดพลันแล่นเข้ามาในหัวใจ ใบหน้าของเธอซีดลงอย่างเห็นได้ชัด

แม้ระบบไลฟ์สดจะถูกออกแบบมาให้โต้ตอบกับผู้ชมได้อย่างเป็นมิตร

เพื่อสร้างปฏิสัมพันธ์ที่ดี ผู้บรรยายสามารถเห็นข้อความที่ส่งเข้ามาได้

แม้ว่ากว่าร้อยละ 90 ของความคิดเห็นจะเป็นคำปลอบโยนและให้กำลังใจ

ทว่าร้อยละ 10 กลับเป็นถ้อยคำตำหนิด่าทอ

เจิ้งจิงมองเห็นเพียงคอมเมนต์ตำหนิและด่าทอ

มนุษย์ก็มักเป็นเช่นนี้

สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือคำพูดที่บาดลึก จนทำให้มองข้าม คำปลอบโยนและกำลังใจซึ่งมีมากกว่าไปโดยไม่รู้ตัว

“นี่เพิ่งจะวันแรกเองค่ะ…”

ผู้บรรยายของฉินโจวเห็นทิศทางของคอมเมนต์ รวมถึงสีหน้าอมทุกข์ของเจิ้งจิง จึงพยายามฝืนยิ้มและพูดขึ้นว่า

“พวกเราต้องเชื่อมั่นในตัวนักกีฬา เชื่อมั่นในโค้ช การแข่งขันที่เหลือยังต้องการกำลังใจจากทุกคน…”

ทุกคนเป็นชาวฉินโจว

ทุกคนจึงเจ็บปวดไปด้วยกัน

แต่จะทำอะไรได้ล่ะ

ความแข็งแกร่งของจงโจวนั้นชวนให้รู้สึกสิ้นหวังเหลือเกิน!

และที่ทำให้ชาวฉินโจวรับไม่ได้ยิ่งกว่า คือ ฝีมือทางดนตรีของแต่ละทวีปก็ไม่ได้ย่ำแย่เลย

เว่ยโจว

หานโจว

ฉู่โจว

ฉีโจว

ทวีปเหล่านี้ แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการแข่งขันที่ชัดเจน

ราวกับว่าพวกเขาไม่ได้อ่อนแอกว่าฉินโจวที่ได้รับฉายาว่า มาตุภูมิแห่งดนตรีเลยแม้แต่น้อย!

หรือว่าฉายานี้เป็นเพียงเปลือกนอกที่ว่างเปล่า?

หรือว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา ฉินโจวถูกทวีปอื่นแซงหน้าไปอย่างช้าๆ โดยไม่รู้ตัว?

……………………………………………………….