Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1015

ตอนที่ 1015-2 ราชินีเพลงที่ฝีมือพอใช้ได้ (2)

ปู้ติงเอ่ยขึ้นว่า

“นอกจากนักร้องหญิงฝีมือดีทั้งสามคนจากราชวงศ์ปลาแล้ว อาจารย์เซี่ยนอวี๋มีความรู้เกี่ยวกับผู้เข้าแข่งขันจากทวีปอื่นไหม คิดว่าแต่ละคนมีความสามารถเป็นอย่างไรครับ”

ขณะนี้ผู้เข้าแข่งขันจากแต่ละทวีปได้ปรากฏตัวแล้ว

หลินเยวียนเคยร่วมศึกษาและวิเคราะห์ผู้เข้าแข่งขันจากทวีปอื่นร่วมกับหัวหน้าโค้ชคนอื่นๆ ในช่วงเก็บตัวฝึกซ้อม เขามองดูรายชื่อของผู้เข้าแข่งขันจากทุกทวีปก่อนจะกล่าวขึ้นว่า

“ผู้เข้าแข่งขันจากจงโจวสามคนพอใช้ได้”

ปู้ติงและเซียงเซียงถึงกับชะงักไปชั่วขณะ พวกเขาหันมามองหน้ากันด้วยความตกตะลึง

นี่คือการประเมินของคุณงั้นหรือ?

ผู้เข้าแข่งขันจากจงโจวสามคน…

พอใช้ได้?

แต่พวกเขาเป็นถึงสามราชินีเพลงของจงโจวเลยนะ!

ผู้ชมจากฉินโจวพากันตกตะลึง

‘อะไรฟระ?’

‘พ่อเพลงอวี๋ฝันอยู่หรือไง?’

‘ผู้เข้าแข่งขันจากจงโจว…พอใช้ได้?’

‘ถ้าผู้เข้าแข่งขันจากจงโจวยังแค่พอใช้ได้ แล้วผู้เข้าแข่งขันจากทวีปอื่นล่ะ แล้วซย่าฝานกับจ้าวอิ๋งเก้อล่ะ?’

‘คู่ซ้อม?’

‘ฉินโจวเรายังสู้จงโจวไม่ได้เลย เมื่อวานก็แพ้เละเทะ!’

พอดีกับที่

การแข่งขันเริ่มขึ้นพอดี

ผู้เข้าแข่งขันจากจงโจวเป็นคนแรกที่ขึ้นเวที

เธอเลือกขับร้องเพลงรัก

เพียงแค่เพลงเดียวก็ทำให้ผู้ชมทั้งฮอลล์ต้องตกตะลึงในทันที!

สำหรับการแข่งขันเพลงพ็อปหญิงในวันนี้ มีกรรมการทั้งหมดเจ็ดคน

หกคนจากเจ็ดคนให้คะแนนเก้าสิบขึ้นไป

ส่วนกรรมการเพียงหนึ่งเดียวที่ไม่ให้ถึงเก้าสิบ ก็ยังให้คะแนนสูงถึงแปดสิบเก้า

‘เพลงนี้สุดยอดจริงๆ !’

‘ร้องได้เยี่ยมมาก!’

‘จงโจวไม่มีจุดอ่อนเลยหรือไง!’

‘เมื่อวานการแข่งขันโอเปร่าแข็งแกร่งมากอยู่แล้ว วันนี้เพลงพ็อปก็ยังไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากันเลย!’

‘เริ่มรู้สึกหมดหวังแล้วนะ…’

‘นี่คือสิ่งที่เซี่ยนอวี๋บอกว่าพอใช้ได้งั้นเหรอ?’

‘เหอะๆ บอกตามตรง มีคนบางคนเริ่มอวดดีแล้วนะ’

‘พอได้เป็นหัวหน้าโค้ชลำดับที่หนึ่ง ก็เริ่มเข้าข้างราชวงศ์ปลาอย่างเปิดเผย แบบนี้เพราะก้าวหน้าในวงการได้อย่างราบรื่นเกินไปใช่ไหม ตอนนี้ชักจะอวดดีไปหน่อยแล้วนะ’

มีคนไม่พอใจเซี่ยนอวี๋

แต่ปู้ติงแสร้งทำเป็นไม่เห็นคอมเมนต์แสดงความไม่พอใจเหล่านั้น แล้วกล่าวด้วยความชื่นชมว่า “ราชินีเพลงของจงโจวแต่ละคนมีเอกลักษณ์ของตัวเองจริงๆ ทุกคนมีไม้ตายของตัวเอง อย่างเช่นราชินีเพลงซึ่งเพิ่งขับร้องไปเมื่อครู่ เธอมีเสียงที่อ่อนโยนราวกับสายน้ำ แฝงความเศร้าเล็กๆ ฟังแล้วสบายหูมากจริง ๆ ครับ”

เซียงเซียงพยักหน้า “ไม่ว่าจะเป็นลมหายใจหรือเทคนิคการร้อง ล้วนสมบูรณ์แบบมาก อาจารย์เซี่ยนอวี๋คิดว่าอย่างไรคะ”

ทั้งสองหันไปมองหลินเยวียน

หลินเยวียนตอบว่า “โดยรวมผ่านมาตรฐาน แต่จุดที่ยังไม่สมบูรณ์แบบคือช่วงเปลี่ยนจากท่อนคอรัสไปท่อนเวิร์สยังขาดอะไรบางอย่างไป นี่เป็นเหตุผลที่มีกรรมการบางคนไม่ได้ให้คะแนนเก้าสิบขึ้นไป ถ้าเป็นผม ผมก็คงให้แค่แปดสิบเก้าเหมือนกัน”

ในคอมเมนต์เริ่มมีคนเดือดดาล ‘ถึงจะเป็นคู่แข่งก็เถอะ ไม่เห็นต้องพยายามติขนาดนี้เลยไหม?’

“ผมจะลองเปลี่ยนวิธีร้องในท่อนนั้นใหม่ให้ดูก็ได้”

หลินเยวียนบังเอิญเห็นข้อความนี้พอดี จึงตัดสินใจใช้เสียงร้องผู้หญิงของตัวเองร้องท่อนนั้นให้ฟังใหม่อีกครั้ง

ในชั่วพริบตา

เสียงขับร้องดังขึ้น

เป็นความรู้สึกอันอ่อนโยนราวสายน้ำพลิ้วไหว

ไม่มีดนตรีประกอบ แต่กลับกระตุ้นความรู้สึกเศร้าในใจทุกคน!

โดยเฉพาะเทคนิคการงับคำในบางจุด แม้จะฟังดูคล้ายกับวิธีที่ผู้เข้าแข่งขันจงโจวใช้ แต่หากฟังให้ลึกซึ้งจะสัมผัสได้ถึงความแตกต่างมากมาย

เพียงไม่กี่ประโยค

หลินเยวียนพาผู้ชมทั้งหมดเข้าสู่โลกของเสียงเพลงที่ก้องกังวานอยู่ในหัวใจ จนหลายคนเริ่มหวังว่าเขาจะร้องต่อไปเรื่อยๆ ไม่อยากให้จบลง

“…”

“…”

ทั้งห้องถ่ายทอดสดตกอยู่ในความเงียบ

ปู้ติงและเซียงเซียงมองหลินเยวียนด้วยแววตาประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด

ในวินาทีถัดมา

คอมเมนต์ถล่มทลาย!

ทั้งหน้าจอเต็มไปด้วยคอมเมนต์แน่นขนัด!

‘แม่เจ้าโว้ย พ่อเพลงอวี๋โคตรเทพพพพพ!’

‘เปลี่ยนการงับคำแค่นิดเดียว แต่ความรู้สึกที่ถ่ายทอดออกมากลับเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว!’

‘ฮ่าๆๆๆ ใครบอกว่าพ่อเพลงอวี๋อวดดีเกินไป!?’

‘ขนาดนี้ยังไม่มีสิทธิ์อวดดีอีกเหรอ?’

‘เขาไม่ได้แค่ชี้จุดอ่อนของนักร้องคนนั้น แต่ยังแสดงให้เห็นว่าวิธีไหนที่ดีกว่า!’

‘พ่อเพลงอวี๋บอกว่าผู้เข้าแข่งขันจากจงโจวแค่พอใช้ได้ ไม่ใช่เพราะเปรียบเทียบในฐานะนักร้อง แต่เปรียบเทียบในฐานะของตัวเองต่างหาก!’

‘โธ่เอ๊ย ทำไมพ่อเพลงอวี๋ต้องเป็นโค้ชด้วย!’

‘ทำไมไม่ไปสร้างชื่อในงานมหกรรมดนตรี มานั่งเป็นผู้บรรยายทำไมเนี่ย!?’

ต้องฝีมือระดับไหนกันเนี่ย!?

ผู้ชมตกตะลึงจริงๆ !

แค่หลินเยวียนเปิดปากร้องเพลงออกมา ไม่ต้องใช้ดนตรีประกอบ ไม่ต้องมีการเตรียมตัวล่วงหน้าด้วยซ้ำ เสียงร้องของเขากลับเหนือกว่าผู้เข้าแข่งขันแบบทิ้งห่างไม่เห็นฝุ่น!

“เอาละครับ…”

ปู้ติงยิ้มเจื่อนๆ แล้วถอนหายใจ

“ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมอาจารย์เซี่ยนอวี๋ถึงบอกว่าผู้เข้าแข่งขันจากจงโจวแค่พอใช้ได้ เมื่อเปรียบเทียบกับระดับของอาจารย์ อีกฝ่ายก็คงทำได้แค่พอใช้ได้จริงๆ …”

เซียงเซียงซึ่งอยู่ข้างกันก็พยักหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง!

บรรดาคอมเมนต์ซึ่งเคยบอกว่าเซี่ยนอวี๋อวดดี ก็หายไปหมดในชั่วพริบตา!

การที่มีคนในห้องถ่ายทอดสดสามารถสอนนักร้องอาชีพได้เช่นนี้ ทำให้ผู้ชมพูดไม่ออกเลยจริงๆ !

นี่มันโคตรโหดเลยเว้ย!!!

ทุกคนเกือบลืมไปแล้วว่าพ่อเพลงอวี๋ไม่ได้เป็นเพียงพ่อเพลง

ในรายการราชาหน้าการนักร้องตอนนั้น เซี่ยนอวี๋เคยเอาชนะราชาและราชินีเพลงมาแล้ว!

ปู้ติงมีสีหน้าเคร่งเครียดและกล่าวว่า “เมื่อเทียบกับเมื่อวาน คะแนนเฉลี่ยของผู้เข้าแข่งขันวันนี้ดูจะสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด จนถึงตอนนี้ แม้แต่นักร้องที่ได้คะแนนน้อยที่สุด ก็ยังมีคะแนนเฉลี่ยไม่เกินแปดสิบห้า”

“ถูกต้องค่ะ”

เซียงเซียงกล่าวเสริม “แปดสิบห้าคะแนน ถ้าเป็นเมื่อวาน ในรอบแรกของกลุ่มโอเปร่าก็นับว่าสูงมากแล้ว”

ในขณะนั้น

ในสนามแข่งขัน

จ้าวอิ๋งเก้อกำลังก้าวขึ้นสู่เวที

ปู้ติงรีบรวบรวมพลังใจกลับคืนมา “ผู้ชมทุกท่านครับ จ้าวอิ๋งเก้อ ผู้เข้าแข่งขันจากฉินโจวของพวกเราได้ขึ้นเวทีแล้ว!”

“อาจารย์เซี่ยนอวี๋คิดว่าจ้าวอิ๋งเก้อร้องได้…”

“สมบูรณ์แบบ”

หลินเยวียนแบมือยักไหล่

ความตึงเครียดและแรงกดดันของผู้ชมทั้งหมด ถูกทำลายลงในพริบตา เพราะความกวนประสาทของเซี่ยนอวี๋

ให้ตายสิ

จ้าวอิ๋งเก้อยังไม่ได้ร้องสักคำเลยนะ!

นี่มันลำเอียงเข้าข้างราชวงศ์ปลาชัดๆ !

แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีใครในห้องถ่ายทอดสดกล้าด่าพ่อเพลงอวี๋อีกต่อไป

การบรรยายของหลินเยวียนในวันนี้ สร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วหมู่ผู้ชมจากฉินโจว!

สายตาที่มองทะลุทุกสิ่ง ความสามารถในการประเมินนักร้องอาชีพจากมุมสูง เข้าขั้นน่ากลัวด้วยซ้ำ!

คนอย่างเขา มีสิทธิ์เต็มที่ที่จะพูดว่าผู้เข้าแข่งขันจากจงโจวแค่ ‘พอใช้ได้’

ต่อให้เขาพูดว่า ‘ก็ธรรมดาๆ เท่านั้น’ หากมองจากมุมมองส่วนตัวของเขาก็ไม่มีอะไรผิดเลย!

เขาแข็งแกร่งเกินไปจริงๆ !

แข็งแกร่งแบบที่เหนือกว่าไม่ใช่เพียงมิติเดียว

มิน่าล่ะ ตอนที่เก็บตัวฝึกซ้อม เซี่ยนอวี๋เคยพูดว่า คนบางคนฝีมือ ‘อ่อนเหมือนนักร้องแถวหน้า’

แต่ว่าสุดท้ายแล้ว ก็ยังเป็นอย่างเดิม ต่อให้เซี่ยนอวี๋จะแข็งแกร่งแค่ไหน มันก็ไม่มีประโยชน์ เพราะการแข่งนี้ จะวัดผลกันที่ผู้เข้าแข่งขันบนเวทีเท่านั้น

จ้าวอิ๋งเก้อจะไหวไหม?

แม้ว่าคู่แข่งของเธอ

จะเป็นเพียงราชินีเพลงน้อยที่ ‘พอใช้ได้’ ในสายตาของพ่อเพลงอวี๋

แต่จ้าวอิ๋งเก้อเอง เหมือนจะยังไม่ถึงขั้นเป็น ‘ราชินีเพลงน้อย’ ด้วยซ้ำ?

‘เฮ้อ’

ในคอมเมนต์เริ่มมีข้อความปลอบใจกันเองล่วงหน้า

‘ไม่ต้องคาดหวังอะไรกับรอบนี้หรอก รอดูเจียงขุยแล้วกัน’

ในสายตาของผู้ชม

การแข่งรอบนี้ มีเพียงราชินีเพลงเจียงขุยเท่านั้น ที่พอจะมีหวังในการคว้าเหรียญทองให้กับฉินโจว

ส่วนซย่าฝาน

กับจ้าวอิ๋งเก้อ

สองคนนี้ก็เป็นแค่ไม้ประดับเท่านั้น ไม่ต้องไปคาดหวังอะไร

เช่นเดียวกับ ‘นักกีฬารุ่นเยาว์’ ซึ่งถูกส่งมาแข่งในมหกรรมกีฬาบลูเกมส์ มาเพื่อฝึกฝนและสั่งสมประสบการณ์ ไม่ได้ถูกคาดหวังให้คว้าแชมป์

………………………………………………….