ตอนที่ 1022 ฝีมือของผมแค่ระดับมืออาชีพเอง (2)
หานโจว
ชาวหานซึ่งพลาดแชมป์ไป ถึงกับจิตใจพังทลายไปไม่น้อย!
เหมือนกับว่าชาวอเมริกันถูกชาวจีนเอาชนะด้วยเพลงภาษาอังกฤษ เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
ต้องเข้าใจก่อนว่า
ในฉินโจวนั้น วัฒนธรรมแร็ปไม่ใช่กระแสหลัก
แต่หานโจวต่างหาก ที่ถือเป็นสวรรค์ของดนตรีแนวแร็ป
ชาวหานมีความหวังกับการแข่งขันแร็ปครั้งนี้สูงมาก ถึงขั้นวางแผนจะโกยเหรียญทองหลายเหรียญจากรายการนี้เลยทีเดียว!
“ฝีมือเราไม่ถึงเขาจริงๆ !”
“ภาษาอังกฤษของเฉินจื้ออวี่ ทำไมถึงคล่องขนาดนั้น!”
“อะไรที่ทำให้ผู้เข้าแข่งขันจากฉินโจวคนนี้ ขยันฝึกภาษาอังกฤษขนาดนี้กัน!?”
“ไหนทุกทวีปต่างก็บอกว่าภาษาอังกฤษเรียนยากไง?”
“สรุปว่าใครกันแน่ที่เป็นคนหานโจว!?”
“เทียบกับเฉินจื้ออวี่แล้ว ผู้เข้าแข่งขันของหานโจวอย่างกับคนฉินที่พูดอังกฤษไม่เป็น!”
ทำไมเฉินจื้ออวี่ถึงเก่งอังกฤษขนาดนี้?
คำตอบข้อนี้ คนในราชวงศ์ปลาเท่านั้นที่รู้ดีที่สุด
เพื่อจะได้ร้องเพลงภาษาอังกฤษที่เซี่ยนอวี๋แต่ง สมาชิกในราชวงศ์ปลาทุกคนเคยฝึกอังกฤษกันอย่างเอาเป็นเอาตาย
ถึงขั้นเกิดศึกชิงตำแหน่งกันภายในเลยด้วยซ้ำ!
เพื่อจะชนะศึกแย่งสิทธิ์ในราชวงศ์ปลา
เฉินจื้ออวี่ถึงกับไปจ้างครูสอนภาษาอังกฤษจากหานโจวมาเรียนแบบจัดเต็ม ใช้เวลาฝึกไม่รู้กี่ชั่วโมง!
เขาแค่ต้องการเป็นคนแรก ที่จะได้ร้องเพลงภาษาอังกฤษของเซี่ยนอวี๋เท่านั้น!
ด้วยพื้นฐานแบบนี้
แม้แต่เว่ยห่าวอวิ้นซึ่งภาษาอังกฤษอ่อนสุดในราชวงศ์ปลา ยังสามารถสนทนาภาษาอังกฤษกับชาวหานได้สบาย!
…
จงโจว
ในห้องถ่ายทอดสด
ผู้บรรยายทั้งสองก็ทยอยประกาศผลการแข่งขันของสามรายการเล็ก
ก่อนหน้านี้ที่เคยกวาดชัยชนะทั่วทั้งเจ็ดทวีป
แต่กลับเก็บได้เพียงสามเหรียญเงินจากการแข่งขันสามรายการเล็กในรอบนี้!
ไม่ได้เหรียญทองแม้แต่เหรียญเดียว!
ถึงเหรียญเงินจะนับว่าใช้ได้ แต่การที่ไม่ได้เหรียญทองเลย นั้นทำให้ทั้งจงโจวยอมรับไม่ได้!
“ทำไมราชวงศ์ปลาถึงแข็งแกร่งขนาดนี้คะ!”
เสียงของผู้บรรยายหญิงจากจงโจวถึงกับสั่นเครือจนแทบร้องไห้
ใครจะได้เหรียญทองที่สองให้ฉินโจวก็ช่าง
แต่ทำไมต้องเป็นคนจากราชวงศ์ปลา!?
“เราประเมินราชวงศ์ปลาต่ำไปจริงๆ ”
ผู้บรรยายชายพูดด้วยน้ำเสียงขมขื่น “เจียงขุย จ้าวอิ๋งเก้อ ซย่าฝาน แล้วก็เฉินจื้ออวี่ แต่ละคนแข็งแกร่งมาก ราชวงศ์ปลาซึ่งมีนักร้องแค่หกคน อาจกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจของจงโจวในมหกรรมดนตรีบลูสตาร์ครั้งนี้เลยก็ได้นะครับ”
ต้องเข้าใจว่า
ไม่นานก่อนหน้านี้
ในห้องถ่ายทอดสดของจงโจว
ผู้ชมจากจงโจวยังพูดจาเสียดสีราชวงศ์ปลา หยอกล้อคำว่า ‘ราชวงศ์’ ในชื่อกลุ่มของพวกเขา
ทว่าตอนนี้ พวกเขาทั้งหมดโดนราชวงศ์ปลาตบหน้ากลับไปเต็มรัก ทั้งที่มีนักร้องเพียงแค่หกคน กลับมีถึงสองคนที่คว้าเหรียญทองให้ฉินโจวได้!
อัตราการคว้าแชมป์จะสูงไปไหม!?
“บ้าชะมัด ที่นี่มันเป็นราชวงศ์ของวงการเพลงจริงๆ !”
“มีนักร้องแค่หกคน แต่สองคนคว้าเหรียญทองได้!”
“เพิ่งจะวันที่สองของการแข่งขันเองนะ ใครจะกล้ารับประกันว่าราชวงศ์ปลาจะไม่คว้าเหรียญทองให้ฉินโจวอีก?”
“นี่มันวงอันดับหนึ่งของฉินโจวชัดๆ !”
“แย่แล้วไหมล่ะ อันดับเหรียญทองของพวกเราจะโดนแซงไหมเนี่ย?”
“รายการพวกนี้ พวกเราไม่ใช่แค่แพ้ฉินโจว แต่แพ้แม้กระทั่งฉีโจวกับเว่ยโจวด้วย!”
“ทีมโค้ชทำอะไรกันอยู่!?”
หลินเยวียนพูดอยู่นานโข แต่พบว่าผู้ชมในคอมเมนต์เข้าใจเพียงส่วนน้อย ส่วนใหญ่พิมพ์กลับมาว่า ‘ไม่เข้าใจ แต่ฟังดูเท่มาก’
“งั้นแบบนี้แล้วกัน”
หลินเยวียนตัดสินใจใช้วิธีที่ง่ายและตรงไปตรงมาที่สุด “เดี๋ยวผมจะเล่นให้ดูสักหน่อยก็แล้วกันครับ”
…
ห้านาทีต่อมา
เสียงบรรเลงวิโอลาของหลินเยวียนก็ดังขึ้นในห้องถ่ายทอดสด
ผู้ชมจำนวนไม่น้อยที่เล่นวิโอลาเป็นถึงกับตะลึงไปกับการบรรเลงของเซี่ยนอวี๋
จากนั้นคำพูดคลาสสิกประจำห้องถ่ายทอดสดก็ปรากฏเต็มหน้าจอว่า
‘คุณไปลงแข่งเดี๋ยวนี้เลย!!’
ผู้ที่เข้าใจจริงต่างก็รู้กันดีว่า ฝีมือการบรรเลงวิโอลาของเซี่ยนอวี๋นั้นนับว่าว่าสูงมาก เป็นระดับมืออาชีพได้เลยทีเดียว!
แต่หลินเยวียนกลับตอบอย่างถ่อมตัว แถมยังตรงไปตรงมาจนน่าตกใจว่า “ฝีมือการเล่นวิโอลาของผมน่ะแย่มากเลยครับ แค่ระดับมืออาชีพเอง ไปลงแข่งก็คงทำผลงานได้ไม่ดีหรอก…”
[ฝีมือแย่มาก]
[ระดับมืออาชีพ]
ปัญหาคือ คนที่รู้จริงต่างก็รู้ว่าเขาไม่ได้คุยโม้ เพราะพ่อเพลงคนนี้ฝีมือด้านวิโอลาอยู่ในระดับมืออาชีพจริงๆ
นี่มันหมายความว่าอย่างไร
แม้จะเป็นพ่อเพลง แต่โดยทั่วไปแล้วพ่อเพลงแค่ถนัดด้านการแต่งเพลงกับทฤษฎีดนตรี หากให้มาเล่นเครื่องดนตรีจริงๆ ละก็ จะมีสักกี่คนที่แตะถึงระดับมืออาชีพหรอก
แต่สิ่งที่ทุกคนไม่รู้ และไม่มีใครกล้าคิดเลยก็คือ…
ที่จริงแล้วเครื่องดนตรีทุกชนิดของหลินเยวียน ล้วนได้รางวัลจากระบบ จนมีฝีมือในระดับมืออาชีพมาหมดแล้ว
โดยเฉพาะเปียโนที่ทะลุถึงระดับปรมาจารย์ไปเรียบร้อย!
แล้วระดับปรมาจารย์นั้นหมายความว่าอย่างไรน่ะหรือ?
ประมาณว่าถ้าหากหลินเยวียนลงแข่งในมหกรรมดนตรีบลูสตาร์จริงๆ เขาอาจจะคว้าเหรียญทองมาได้เลยนั่นแหละ!
แน่นอนว่า…
ตราบใดที่หลินเยวียนยังเล่นสนุกอยู่ในห้องถ่ายทอดสดนี้ต่อไป วันหนึ่งทุกคนก็จะได้รู้เรื่องนี้กันอยู่ดี!
………………………………………………………

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...