เข้าสู่ระบบผ่าน

Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1022

ตอนที่ 1022 ฝีมือของผมแค่ระดับมืออาชีพเอง (1)

การแข่งขันในหมวดเพลงพ็อปนั้น ถือเป็นหนึ่งในไฮไลต์สำคัญของมหกรรมดนตรีบลูสตาร์!

กระแสความสนใจที่ได้รับนั้น เหนือกว่ากระแสความสนใจในการแข่งขันหมวดโอเปร่ามาก!

และนี่แหละคือเหตุผลว่าทำไมการที่ฉินโจวคว้าเหรียญทองในหมวดนี้ได้ จึงทำให้ผู้ชมจากทั่วทุกทวีปต่างให้ความสนใจและถึงกับตกตะลึง!

ยิ่งมีผู้คนให้ความสนใจมากเท่าไร เหรียญทองนั้นก็ยิ่งมีน้ำหนักมากขึ้นเท่านั้น!

เปรียบได้กับมหกรรมกีฬาโอลิมปิก

แชมป์โอลิมปิกมีเป็นร้อยในแต่ละสมัย

แต่ทำไมถึงมีเพียงไม่กี่คนที่กลายเป็นตำนาน?

เพราะโอลิมปิกมีการแข่งขันนับร้อยรายการ ซึ่งบางรายการก็เป็นกีฬาเฉพาะกลุ่มมาก

เหรียญทองจากการแข่งขันในเฉพาะกลุ่ม ถึงแม้จะเป็นเหรียญทองเหมือนกัน แต่ด้วยระดับความสนใจที่ต่ำ ส่งผลให้ไม่สามารถสร้างอิทธิพลในวงกว้างได้!

อย่างพวกยิงธนู จักรยาน ปีนหน้าผา เป็นต้น

เว้นแต่ว่าคุณจะเป็นแฟนพันธุ์แท้ของกีฬานั้นๆ ไม่เช่นนั้นก็คงไม่ค่อยมีใครอยากเสียเวลานั่งดูถ่ายทอดสดหรอก

คนทั่วไปก็แค่อยากรู้ว่าแชมป์เป็นคนจากทีมชาติไหนก็พอ

นี่คือความจริง

และในมหกรรมดนตรีบลูสตาร์ก็เช่นกัน

เพราะรูปแบบของมหกรรมดนตรีบลูสตาร์ ก็คือการยกโครงสร้างมาจากมหกรรมกีฬาบลูเกมส์

ซึ่งหมายความว่า

เหรียญทองที่ฉินโจวคว้ามาได้ในรอบนี้ ถือเป็นเหรียญทองที่สำคัญที่สุด ของการแข่งขันจนถึงตอนนี้!

ลองย้อนกลับไปดูการแข่งขันในหมวดโอเปร่าก่อนหน้านี้

แน่นอนว่าการร้องโอเปร่ามีความยากอยู่ระดับหนึ่ง ไม่ใช่ทุกคนจะเข้าใจหรือดื่มด่ำได้

แต่เพลงพ็อปนั้นใช้วิธีร้องแบบที่ทุกคนร้องตามได้ง่าย และสามารถสัมผัสได้ถึงเสน่ห์ของดนตรีอย่างเต็มที่

นั่นแหละคือข้อได้เปรียบของเพลงพ็อป

และไม่ว่าจะในมหกรรมกีฬาบลูเกมส์ หรือมหกรรมดนตรีบลูสตาร์

ความน่าเศร้าของการแข่งขันในหมวดที่ไม่เป็นกระแสนิยมก็คือ

พวกเขาไม่เพียงแค่ได้รับความสนใจน้อยเท่านั้น แต่แม้ตารางเวลาแข่งขันก็ยังดันไปชนกับหมวดหมู่ที่เป็นกระแสนิยมบางอย่างอีกด้วย

ใช่แล้ว

ระหว่างที่การแข่งขันในหมวดเพลงพ็อปกำลังดำเนินอยู่

ในเวลาเดียวกันก็ยังมีอีกสามประเภทจากมหกรรมดนตรีบลูสตาร์ซึ่งเป็นประเภทเฉพาะกลุ่มกำลังจัดการแข่งขันอยู่เช่นกัน

ทั้งสามประเภทนั้นได้แก่

การแข่งขันประเภทเพลงเรกเก้ ภายใต้หมวดดนตรีร็อก

การแข่งขันในประเภทแร็ปเร็ว ภายใต้หมวดฮิปฮ็อป

การแข่งขันเครื่องดนตรีประเภทวิโอลา ภายหมวดหมู่เครื่องดนตรี

แต่น่าเสียดายที่ ทุกช่องถ่ายทอดสดของแต่ละทวีป ล้วนเลือกที่จะเน้นถ่ายทอดสดการแข่งขันเพลงพ็อปเป็นหลัก

การแข่งขันในประเทศที่เฉพาะกลุ่มเหล่านี้ แม้จะมีการจัดถ่ายทอดสดเช่นกัน แต่ก็มักถูกโยกไปไว้ในสถานีโทรทัศน์ช่องรองที่มีเรตติงต่ำกว่าช่องหลักของทวีปนั้นๆ

แม้แต่พิธีกรและผู้บรรยายที่รับหน้าที่ก็ยังมีโปรไฟล์ที่ด้อยกว่าชัดเจน

แทบไม่มีหัวหน้าโค้ชหรือบุคคลากรระดับสูงมาร่วมพูดคุยหรือมีปฏิสัมพันธ์กับผู้ชมเลย

แต่จะว่าไป

ถ้าไม่จัดการเช่นนี้นี้ การแข่งขันของมหกรรมดนตรีบลูสตาร์ที่มีมากถึง 108 ประเภท

จะต้องใช้เวลากี่ปีถึงจะจัดจบ?

ต้องแข่งกันถึงปีมะโว้เลยหรืออย่างไร?

งานมหกรรมดนตรีบลูสตาร์มีการแข่งขันหลายร้อยประเภท ซึ่งสามารถควบคุมให้จบภายในหนึ่งเดือนได้ ก็ด้วยวิธีการเช่นนี้ไม่ใช่หรือ?

ดังนั้น

หลังจากการแข่งขันหมวดเพลงพ็อปสิ้นสุดลงไม่นาน

ผลการแข่งขันของอีกสามประเภทซึ่งไม่มีผู้สนใจมากนักก็ประกาศออกมาตามๆ กัน!

ฉินโจวได้รับเหรียญทองจากการแข่งขันแร็ปเร็วในหมวดฮิปฮ็อป เหรียญทองแดงจากการแข่งขันวิโอลาในหมวดเครื่องดนตรี และเหรียญทองแดงจากการแข่งขันเรกเก้ในหมวดเพลงร็อก!

นอกจากนี้

เว่ยโจวคว้าเหรียญทองจากการแข่งขันเรกเก้ไปครอง!

ส่วนฉีโจวคว้าเหรียญทองจากการแข่งขันวิโอลา!

เมื่อข่าวดีถูกประกาศออกมา บัญชีทางการของแต่ละเขตก็รีบออกมาประกาศอย่างเป็นทางการทันที!

ฉีโจว!

หลังจากมีการประกาศข่าวออกมา ฉีโจวก็ตื่นเต้นกันขึ้นมาทันที!

“ในที่สุดเราก็ได้เหรียญทองเหรียญแรกแล้ว!”

“ที่แท้เป็นเหรียญทองจากการแข่งขันหมวดเครื่องดนตรีนี่เอง เยี่ยมไปเลย เหรียญทองนี้มีความสำคัญมากกว่าของการแข่งขันเรกเก้กับแร็ปเร็วเสียอีก!”

“เสียดายที่ยังเทียบกับเหรียญทองในหมวดเพลงพ็อปไม่ได้”

“ขอคารวะหูลี่ผู้ยิ่งใหญ่!”

หูลี่ก็คือผู้เข้าแข่งขันวิโอลาที่คว้าเหรียญทองให้กับฉีโจว

ในการแข่งขันมหกรรมดนตรีบลูสตาร์ ผู้เข้าแข่งขันคนใดก็ตามที่สามารถคว้าเหรียญทองให้กับทวีปของตนได้ จะกลายเป็นคนดังในทันที แตะถึงจุดสูงสุดในเส้นทางอาชีพในสายดนตรีของพวกเขา และเวทีแห่งนี้ก็ถือเป็นเวทีในฝันที่อันสูงสุดของผู้คนในวงการดนตรี!

ถึงแม้ว่าวิโอลาจะเป็นประเภทการแข่งขันที่ค่อนข้างเฉพาะกลุ่ม แต่คุณค่าของเหรียญทองในสายตาของคนในวงการนั้นไม่ได้ด้อยเลยแม้แต่น้อย!

เพราะนี่คือศิลปะชั้นสูงในสายตาของผู้คน! แม้จะไม่ใช่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจจากคนทั่วไปมากนัก แต่ในสายตาของคนในวงการแล้ว ความสำคัญนั้นสูงลิบ!

เว่ยโจว!

ประชาชนต่างพากันโห่ร้องและตื่นเต้นไม่แพ้กัน!

“อ้าาาา เหรียญทองเหรียญแรก!”

“ถึงจะไม่ค่อยอินกับดนตรีเรกเก้เท่าไหร่ แต่ที่โอวโอวคว้าเหรียญทองมาได้ ก็ถือเป็นฮีโร่ของเว่ยโจวเรา!”

“เว่ยโจวสู้ๆ !”

แนวดนตรีเรกเก้ในบลูสตาร์ถือเป็นแนวที่เฉพาะกลุ่มมาโดยตลอด แม้แต่ในวงการร็อกเองก็มีคนเล่นแนวนี้ไม่มาก แต่เหรียญทองก็คือเหรียญทอง มิหนำซ้ำยังเป็นเหรียญทองเหรียญแรกของเว่ยโจว!

สามารถจินตนาการได้เลยว่า

ค่าตัวของโอวโอวนั้น จะพุ่งสูงขึ้นเป็นหลายเท่าตัว!

ความรู้สึกภาคภูมิใจล้นทะลักทำให้ชาวฉินโจวจำนวนมากรีบไปเปิดฟังเพลงรอบชิงชนะเลิศของเฉินจื้ออวี่ทันที!

ฟังจบในเพลงเดียว

ชาวฉินโจวต่างตกตะลึง!

เร็ว!

เร็วเกินไปแล้ว!

ปากของเฉินจื้ออวี่ราวกับปืนแก็ตลิง!

ริมฝีปากขยับอย่างรวดเร็ว พ่นคำใส่ไมโครโฟนแบบไม่มีหยุด!

‘แร็ปเร็วแบบนี้!’

‘นี่มันปืนแก็ตลิงของจริง!’

‘อะไรเนี่ยย!’

‘ฟังจนหูเคลือบทองแล้ว!’

‘บ้าไปแล้ว!’

‘หลุดโลกสุดๆ !’

‘บนบลูสตาร์ยังมีใครแร็ปเร็วกว่าเฉินจื้ออวี่อีกไหมเนี่ย!?’

‘นี่มันเพลงอะไรกันเนี่ย!’

‘เฉินจื้ออวี่ใช้เพลงภาษาอังกฤษ เอาชนะคู่แข่งจากหานโจว ทั้งที่ภาษาอังกฤษมันเป็นภาษาถิ่นของชาวหานอยู่แล้วนะ!’

‘เหลือเชื่อ!’

‘ชาวฉินโจวใช้แร็ปภาษาอังกฤษเอาชนะชาวหานได้!’

‘ว่าแต่เพลงนี้ชื่อว่า Rap God’ ถ้าแปลก็คงหมายถึงเทพเจ้าแห่งการแร็ป?’

เทพเจ้าแห่งการแร็ป!

แปลแบบนี้ตรงตัวถูกต้อง

เพราะว่าเพลง Rap God คือผลงานตัวแทนของแร็ปเปอร์ระดับแนวหน้าของโลกตะวันตกอย่างเอ็มมิเน็ม (Eminem)

ในสายตาของแร็ปเปอร์ฝั่งตะวันตก แม้กระทั่งฝั่งตะวันออก เอมิเน็มก็ถือว่าเป็นเทพแห่งวงการแร็ปอย่างแท้จริง

คนเหล่านี้ถึงกับเรียกเขาว่า ‘ป๋าเน็ม’

ที่น่าทึ่งก็คือ เพลงนี้ยังไม่ใช่เพลงที่เร็วที่สุดของป๋าเน็มด้วยซ้ำ

แต่การแร็ปเร็วก็ไม่ใช่แค่เร็วอย่างเดียวจะพอ

แน่นอนว่าคณะกรรมการต้องพิจารณาหลายด้านด้วย ดังนั้นหลินเยวียนจึงเลือกเพลงนี้จากการประเมินทุกด้านอย่างรอบคอบ

ในความเป็นจริง

ตั้งแต่ที่หลินเยวียนเห็นว่าประเภทแร็ปมีการแข่งขันแร็ปเร็ว เขาก็ตัดสินใจเลยว่าจะใช้ผลงานของเอ็มมิเน็ม

ถึงอย่างไร

เพลงแร็ปของแดนมังกรบนโลกเดิมก็เพิ่งเริ่มต้น ระดับคุณภาพโดยรวมยังเทียบกับฝั่งตะวันตกของโลกเดิมไม่ได้ เรื่องนี้จำเป็นต้องยอมรับ

และผลลัพธ์ก็ออกมาดีอย่างที่หวัง

เฉินจื้ออวี่คว้าแชมป์ในการแข่งขันแร็วเร็วไปครองได้สำเร็จ ราวกับว่าเอ็มมิเน็มลงมาประทับร่าง

นี่คือพรสวรรค์ของเฉินจื้ออวี่ แนวร็อกกับแร็ป ล้วนเป็นสไตล์เพลงที่เขาถนัดมากที่สุด

……………………………………………………

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน