Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1021
ตอนที่ 1021 จิ่วเอ๋อร์ ฉันจะส่งเธอสู่แดนไกล (3)
………………..
จงโจว
ผู้บรรยายชายซึ่งปกติแล้วผ่านการฝึกอบรมมาอย่างมืออาชีพ สามารถพูดคล่องแคล่ว พูดกับได้ผู้ชมยาวเป็นชั่วโมง ทว่าเวลานี้กลับพูดจาติดๆ ขัดๆ
“เพลงนี้…เพลง…เพลงนี้… ยอด…ยอดเยี่ยมมาก…”
“ถึงจะแพ้ก็…”
“แม้จะแพ้… ก็ยังภาคภูมิใจ…”
“พี่เจวียนยังคง…เป็นจอมมาร…เพียง…เพียงแต่เจียงขุย…น่ากลัวกว่า…”
“เรายังมีเหรียญทองหกเหรียญอยู่นะ…”
ผู้บรรยายหญิงดูจะมีคุมสติได้ดีกว่าผู้บรรยายชายมาก เธอรีบหาจุดปลอบใจผู้ชมได้อย่างรวดเร็ว “ต่อให้เราแพ้ในรอบนี้ แต่คะแนนรวมของเราบนตารางเหรียญทองก็ยังทิ้งห่างแบบขาดลอยอยู่ดี แน่นอนว่าเราก็ต้องกล้ายอมรับด้วยว่า ฉินโจวนั้นมีราชินีเพลงที่ไม่ธรรมดาจริงๆ ค่ะ”
ผู้ชม
“ผู้บรรยายชายโดนส่งไปแดนไกลแล้ว…”
“ผมก็โดนส่งไปเหมือนกัน!”
“ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงมีปี่สั่วน่า!”
“เครื่องดนตรีของโลกวิญญาณนี่มันบ้าจริงๆ !”
“จังหวะส่งผู้ชมไปไกลกันหมด!”
“จอมมารจากฉินโจวชัดๆ !”
“แต่คนที่น่ากลัวที่สุดจริงๆ คือเซี่ยนอวี๋!”
“แต่งเพลงแบบนี้ได้ แสดงพลังของจอมมารออกมาเต็มที่เลย!”
“แพ้แล้วสินะ…”
“แพ้ชัวร์แล้วละ!”
“ตกลงใครกันแน่ที่แม้แพ้ก็ยังภาคภูมิใจ!”
“ราชวงศ์ปลานี่…”
ผู้ชมจากจงโจวต่างก็รู้สึกประทับใจและจดจำชื่อราชวงศ์ปลาได้อย่างลึกซึ้ง
…
อันที่จริง สิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนั้นก็ไม่มีอะไรให้น่าลุ้นอีกต่อไปแล้ว
เจียงขุยฆ่าไม่เลี้ยง!
ทันทีที่เสียงปี่สั่วน่าดังขึ้น ผู้คนก็แทบจะถูกส่งไปไกลโพ้นแล้วจริงๆ !
ท่ามกลางเสียงเฮของผู้ชมจากฉินโจว เจียงขุยคว้าเหรียญทองไปครอง!
ซูเจวียนถือเหรียญเงินยืนอยู่ข้างๆ เจียงขุย ใลหน้าซีดเผือด
อีกข้างหนึ่งของเจียงขุยคือจ้าวอิ๋งเก้อผู้คว้าเหรียญทองแดง
แม้จะได้เพียงเหรียญทองแดง แต่จ้าวอิ๋งเก้อกลับอารมณ์ดีมาก ขณะถ่ายรูปเธอยังทำท่าชูสองนิ้วอีกด้วย
เพราะไม่ว่าอย่างไรเหรียญทองก็ยังอยู่ในราชวงศ์ปลา!
ราชวงศ์ปลาที่เป็นตัวแทนของฉินโจว คว้าทั้งเหรียญทองและทองแดงไปได้ในคราวเดียว!
ยังไม่หมดเพียงเท่านั้น
เหรียญทองของเจียงขุยครั้งนี้ ยังทำลายสถิติคะแนนสูงสุดครั้งใหม่อีกด้วย…
96.1 คะแนน!
คะแนนนี้สูงกว่าซูเจวียน แต่ก็ไม่ได้สูงอย่างที่จินตนาการไว้มากนัก
ทำไมน่ะหรือ
ก็เพราะเพลงจิ่วเอ๋อร์นี้ หากนำไปแข่งในกลุ่มเพลงพ็อปจริงๆ แล้ว ไม่นับว่าเข้าหมวดเพลงพ็อปร้อยเปอร์เซ็นต์
อันที่จริงเพลงนี้คือการนำสไตล์การร้องแบบเพลงพ็อปมาผสมกับการสร้างเพลงแบบเพลงพื้นบ้าน เป็นการผสมผสานที่มีจินตนาการสูงมาก
เมื่อพิจารณาถึงจุดนี้ คณะกรรมการจึงกดคะแนนลงเล็กน้อย
เพราะไม่ว่าจะสร้างสรรค์มากแต่ไหน หมวดเพลงพ็อปก็ควรใช้เพลงที่เข้ากับแนวพ็อปเป็นหลักในการแข่งขัน
แต่เมื่อเทียบกับการคว้าเหรียญทองแล้ว เรื่องพวกนี้ก็เป็นแค่เรื่องเล็กน้อย
บนตารางเหรียญทองของมหกรรมดนตรีบลูสตาร์
ฉินโจวไต่ขึ้นมาอยู่อันดับสองบนตารางเหรียญทอง แหวกเส้นทางเลือดจากจงโจวที่เคยผูกขาดเหรียญทองมาได้สำเร็จ!
…
ทวีปต่างๆ
สีหน้าของทีมโค้ชหลักแต่ละทวีปแตกต่างกันไป
ฝั่งฉินโจวนั้น เป็นฝ่ายที่ดีใจที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย!
“คณะกรรมการรอบนี้ถือว่ายุติธรรมดีนะ ถ้าเป็นฉันก็คงให้คะแนนแบบนี้เหมือนกัน”
“เจียงขุยเป็นไม้ตายของเรา!”
“พวกคุณคิดว่า ถ้าให้เจียงขุยแข่งกับซูอวี๋อีกครั้ง ผลจะเป็นยังไง?”
“พูดยากแฮะ”
“ก็ต้องดูว่าเซี่ยนอวี๋จะเลือกอยู่ฝั่งไหน”
“ฮ่าๆๆ พูดแบบนี้ เหมือนฉินโจวมีเซี่ยนอวี๋แค่คนเดียวเลยนะ”
“แต่ก็ต้องยอมรับว่า เหรียญทองแรกของฉินโจวเราได้มาเพราะเซี่ยนอวี๋พาราชวงศ์ปลาและเจียงขุยคว้ามาได้นั่นแหละ”
“ในที่สุดก็ลบภาพความน่าอายของการไม่มีเหรียญทองได้ซะที”
ทันใดนั้น
ลู่เซิ่งพูดขึ้นว่า “นี่ก็แค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น”
เจิ้งจิงยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า “เพลงของจ้าวอิ๋งเก๋อก็ไม่เลวเหมือนกันนะ”
หยางจงหมิงเลิกคิ้วแล้วกล่าวว่า
“ลมพัดพาแล้วสินะ”
ดูเหมือนจะมีความหมายสองแง่ในประโยคนี้…
…
ฝั่งทีมโค้ชหลักของฉีโจว
“ไม่ค่อยดีแล้วสิ”
“เรายังไม่ได้เหรียญทองแรกเลยนะ”
“ถึงจงโจวจะแข็งแกร่ง แต่พวกเขาเน้นที่หมวดโอเปร่ามากกว่า โอกาสให้เราโชว์ฝีมือในรอบหลังๆ ยังมีอีกเยอะ”
…
ทีมโค้ชหลักของฉู่โจว
“สมกับที่เป็นมาตุภูมิแห่งดนตรี”
“ระดับของเจียงขุย ไม่ตรงกับที่ข้อมูลเราสืบมาเลยสักนิด!”
“ไม่ใช่แค่เจียงขุยนะ ซย่าฝานกับจ้าวอิ๋งเก้อก็ไม่ธรรมดาเหมือนกัน”
แววตาของอีเถิงเฉิงสั่นไหว “หยางจงหมิงยังไม่ได้ลงมือเลย คนที่ประมาทเขาน่ะ ตายไม่รู้ตัวหรอก”
ซงเต่าอวี่เงียบไป
อีเถิงเฉิงถอนหายใจ “แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีข่าวดีอะไรเลย หมวดเครื่องดนตรีประเภทขลุ่ย จะใช้ผลงานของผมในรอบชิง”
“โอ้?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ซงเต่าอวี่ก็ยิ้มออก “พอดีเลย ผลงานของฉันก็ถูกเลือกให้ใช้ในหมวดซอเอ้อร์หูรอบชิงเหมือนกัน”
“เราสองคนความสามารถก็มีจำกัด”
อีเถิงเฉิงกล่าวด้วยน้ำเสียงจนใจ “คงทำได้แค่ช่วยให้จงโจวคว้าสองเหรียญทองนี้ไว้ได้ก็ยังดี”
…
หลังคว้าเหรียญมาได้ เจียงขุย จ้าวอิ๋งเก้อ และซย่าฝานก็เดินออกจากสนามแข่งพร้อมกัน
ทันทีที่พ้นประตูสนาม
ฝูงนักข่าวมหาศาลก็กรูเข้ามา!
คลื่นมนุษย์มืดฟ้ามัวดิน แทบจะคลั่ง!
“การแสดงของทั้งสามคนยอดเยี่ยมมากครับ ในนามของสถานีโทรทัศน์ฉินโจว ผมขอขอบคุณจากใจจริง!”
“เพลงจิ่วเอ๋อร์ของอาจารย์เจียงขุยเพราะมากครับ!”
“อาจารย์จ้าวอิ๋งเก้อ คุณมีความคิดเห็นอย่างไรต่อคู่แข่งของคุณครับ”
“อาจารย์ซย่าฝาน มีคนบนอินเทอร์เน็ตบอกว่าคุณเป็นนักร้องหญิงที่อ่อนที่สุดของราชวงศ์ปลา คุณมีอะไรอยากตอบกลับบ้างไหมครับ เพราะจากสิ่งที่เราเห็นวันนี้ คุณทำได้ยอดเยี่ยมมาก!”
“อาจารย์เจียงขุยคะ……”
ความบ้าคลั่งของนักข่าวทำให้ทั้งสามตกใจไม่น้อย!
แม้แต่เจียงขุยที่เป็นนักร้องระดับราชินีเพลง ก็ไม่เคยเจอสถานการณ์ที่โดนล้อมด้วยนักข่าวมากมายเช่นนี้มาก่อน!
ถึงกับรู้สึกประหม่าเลยทีเดียว!
นักข่าวเหล่านี้มาจากทั่วทุกทวีป แม้แต่นักข่าวจากจงโจวก็มี!
แต่กลุ่มที่ดูตื่นเต้นที่สุดกลับเป็นนักข่าวจากฉินโจว!
เพราะทั้งสามคนคือผู้สร้างผลงานอันยิ่งใหญ่ให้ฉินโจว
แม้ว่าซย่าฝานจะไม่ได้เหรียญ แต่เธอก็แสดงศักยภาพเต็มที่ เอาชนะนักร้องหญิงจากจงโจวถึงสองคนได้!
ช่วยไม่ได้
ทั้งสามผลัดกันตอบคำถาม
พอถึงตาจ้าวอิ๋งเก้อ เธอก็พูดอย่างหัวเสียว่า “ก่อนหน้านี้มีคนมากมายตั้งข้อสงสัยว่าการที่ราชวงศ์ปลาทั้งหมดได้ติดทีมฉินโจวคือเพราะมีคนเปิดทางให้ วันนี้ฉันอยากบอกว่า พวกคุณจะสงสัยพวกเราได้นะคะ แต่ช่วยอย่าดูถูกตัวแทนของเราจะได้ไหม?”
“ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน”
“ฉันก็ด้วย”
ซย่าฝานกับเจียงขุยรีบเสริมทันที
นักข่าวพากันหัวเราะร่า
สามสาวจากราชวงศ์ปลาที่โหดร้ายบนเวที พออยู่นอกสนามกลับน่ารักไม่เบา
ในหมู่นักข่าว
มีอยู่ไม่กี่คนจากฉินโจวที่มีสีหน้าแปลกๆ
จะไปตั้งข้อสงสัยเซี่ยนอวี๋กันได้ยังไง พวกคุณคงไม่รู้สินะว่าเขาทำอะไรไว้ในห้องถ่ายทอดสดบ้าง
ตอนนี้ใครจะยังกล้าสงสัยเขาอีกล่ะ คนดูการถ่ายถอดสดน่ะ ถึงขั้นแทบนั่งคุกเข่าฟังเขาบรรยายกันเลยทีเดียว!
……………………………………………………….
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...