เข้าสู่ระบบผ่าน

Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1024

ตอนที่ 1024 เทพแห่งเครื่องดนตรี (2)

ชั่วขณะนั้น

ผู้รับผิดชอบการถ่ายทอดสดจากแต่ละทวีป ถึงกับอกสั่นขวัญหาย เสียศูนย์กันยกทีม!

ให้ตายเถอะ!

มันขายหน้าชะมัด!

จะให้เราทำหน้ายังไงล่ะทีนี้?

พวกชาวเน็ตเหล่านี้ไม่ยอมดูถ่ายทอดสดของทวีปตัวเอง กลับพากันแห่ไปยังห้องถ่ายทอดสดของชาวฉินและประกาศตัวตน แบบนี้มันไม่ใช่ยกย่องคนอื่นแล้วลดเกียรติตัวเองชัดๆ หรอกหรือ!

เซี่ยนอวี๋!

ต้องเป็นเซี่ยนอวี๋แน่นอน!

นอกจากเซี่ยนอวี๋ ยังจะมีใครสามารถดึงดูดชาวเน็ตจากทุกทวีป ให้แห่กันมาดูการถ่ายทอดสดของฉินโจว จนทิ้งการถ่ายทอดสดของบ้านตัวเองแบบไม่ไยดี?

เห็นได้ชัดว่า

พลังของวิดีโอถ่ายทอดสดก่อนหน้านี้ของเซี่ยนอวี๋เริ่มออกฤทธิ์แล้ว ทุกคนต่างอยากเห็นสไตล์การบรรยายสุดบ้าระห่ำและไร้ปรานีของเซี่ยนอวี๋ จนถึงขั้นทำให้ถ่ายทอดสดของทวีปตนเองไม่น่าสนใจอีกต่อไป

พุ่ง!

พุ่ง!

พุ่ง!

เรตติงในห้องถ่ายทอดสดฉินโจวพุ่งกระฉูดตั้งแต่เริ่มออกอากาศ แซงห้องถ่ายทอดสดของทวีปอื่นๆ อย่างขาดลอย!

….

อันหงได้รับข้อมูลเหล่านี้

เขามองดูคอมเมนต์ที่หลั่งไหลมาไม่หยุด แล้วก็ยิ้มกว้างออกมา “ขอต้อนรับผู้ชมจากทุกทวีปเข้าสู่ห้องถ่ายทอดสดของฉินโจวครับ ในนามของฉินโจว ผมขอต้อนรับทุกท่านอย่างอบอุ่น!”

‘ยินดีต้อนรับ!’

‘มากันครบหรือยัง?’

‘ทำตัวตามสบายๆ !’

‘เชิญเลย เชิญๆ !’

‘คิดซะว่าที่นี่เป็นเหมือนบ้านของทุกคน!’

‘ดูแข่งกันใช่ไหมล่ะ จะดูที่ไหนก็เหมือนกันนั่นแหละ!’

ชาวฉินถึงจะลิงโลด แต่ก็ไม่ลืมมารยาทในการต้อนรับ รู้สึกชื่นมื่นกันสุดๆ !

“ยินดีต้อนรับค่า”

เสี่ยวหมี่ก็รู้หน้าที่ดีเหลือเกิน ยกมือทำท่ามินิฮาร์ตใส่กล้องทันที แถมยังถือโอกาสอวดหุ่นสวย พลอยผู้ชมจากทั่วทุกทวีปพากันตะโกนว่าด้วยความตื่นเต้น!

ดูเอาก็แล้วกัน นี่แหละฉินโจว!

คนเขาเล่นเกมเป็น!

ในขณะที่การถ่ายทอดสดจากทวีปอื่นๆ กำลังพูดถึงการแข่งขันด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ฉินโจวจัดพิธีกรสาวสวยสุดเซ็กซี่ มาให้รู้สึกชุ่มชื่นหัวใจตลอดการบรรยาย!

เรียกได้ว่ามาถูกทางแล้ว!

ต่อไปก็แค่รอดูว่าพ่อเพลงอวี๋จะแสดงอะไรให้รับชม!

ชาวเน็ตจากแต่ละทวีปต่างพากันมากันเพราะอยากดูเขาคนนี้โดยเฉพาะ เพราะการบรรยายของเซี่ยนอวี๋นั้นเข้มข้นและดุเดือด ความสนุกและเร้าใจเรียกได้ว่าไร้เทียมทาน จนบางคนถึงกับบอกว่าการบรรยายของเซี่ยนอวี๋ ยังน่าดูกว่าตัวการแข่งขันเองอีก!

ไม่นานนัก!

การถ่ายทอดสดก็เริ่มขึ้น!

อันหงเริ่มจากอธิบายให้ผู้ชมฟังเกี่ยวกับการปรับเปลี่ยนรูปแบบการแข่งขัน “การแข่งขันในวันนี้จะมีหลายรายการ เพราะมีการแยกรอบออกเป็นรอบคัดเลือกและรอบรองชนะ ส่วนรอบชิงชนะเลิศจะจัดขึ้นในวันพรุ่งนี้หรือมะรืนนี้ครับ”

บนอินเทอร์เน็ตมีประกาศจากสมาคมวรรณศิลป์

ผู้ชมจำนวนมากจึงทราบกฎเกณฑ์ใหม่ล่วงหน้าแล้ว

หลังจากพูดคุยเกี่ยวกับรูปแบบการแข่งขันเสร็จ

การถ่ายทอดสดรายการแรกก็เริ่มต้นขึ้น นี่คือการแข่งขันหมวดเครื่องดนตรี ประเภทเชลโล

“ผู้เข้าแข่งขันคนแรก มาจากฉีโจว”

“ผู้ประพันธ์เพลงนี้คือมู่หราน ซึ่งเป็นพ่อเพลงอาวุโสของฉีโจว เขาเชี่ยวชาญการประพันธ์เพลงสำหรับเชลโล ส่วนผู้บรรเลงเชลโลในวันนี้ ถึงแม้จะไม่ใช่มือหนึ่งของฉีโจว แต่ฝีมือก็ถือว่าไม่ธรรมดาเลยทีเดียวครับ…”

อันหงคร่ำหวอดในวงการนี้และศึกษาข้อมูลมามาก

ถึงจะไม่ถึงขั้นมืออาชีพเหมือนเซี่ยนอวี๋ แต่ในฐานะพิธีกรที่เคยผ่านรายการดนตรีใหญ่ๆ ในฉินโจวมาแล้ว ก็นับว่าเขาอธิบายให้ผู้ชมเข้าใจได้ดี

แม้แต่พิธีกรสาวเสี่ยวหมี่ ก็ไม่ได้มานั่งสวยๆ โดยปราศจากความรู้ เธอเสริมข้อมูลดีๆ ขึ้นมาเป็นระยะ

แน่นอนว่า

เมื่อพูดถึงประเด็นเชิงลึกของดนตรีจริงๆ ย่อมต้องเป็นหน้าที่ของหัวหน้าโค้ชของฉินโจวอย่างเซี่ยนอวี๋

ดังนั้น

เมื่อผู้เข้าแข่งขันคนแรกบรรเลงจบ เสี่ยวหมี่ก็รีบหันไปมองหลินเยวียนด้วยแววตาเลื่อมใส

“พ่อเพลงอวี๋ คิดเห็นอย่างไรคะ”

“ในสายตาผม เชลโลเปรียบเสมือนสตรีผู้สูงศักดิ์ในบรรดาเครื่องดนตรี เสียงทุ้มลึก หนักแน่น เหมาะกับท่วงทำนองที่แฝงไปด้วยอารมณ์ซับซ้อนและลึกซึ้ง…”

หลินเยวียนตอบ

การอธิบายของหลินเยวียนแปลกใหม่และเข้าใจง่าย ทำให้แม้แต่ผู้ชมที่ไม่เคยรู้เรื่องเชลโลสามารถเข้าใจภาพรวมของเครื่องดนตรีชิ้นนี้ได้ในทันที

ผู้ชมพากันแสดงความเห็น

‘เปรียบได้น่าสนใจจริงๆ ’

‘สตรีผู้สูงศักดิ์ในบรรดาเครื่องดนตรี ฟังแล้วน่าสนใจขึ้นมาทันทีเลย’

‘หึ คุณสนใจเชลโลจริงหรือ เจ้าเฒ่าหัวงู!’

‘ฉันก็เล่นเป็น เล่นมา 20 กว่าปีแล้ว!’

ผู้ชมมากมาย ทั้งพยัคฆ์หมอบมังกรเร้นกาย มีผู้เชี่ยวชาญหลายคนแฝงตัวอยู่!

และนี่คือการถ่ายทอดสดของงานมหกรรมดนตรีบลูสตาร์ซึ่งมีเครื่องดนตรีครบครันทุกประเภท

ทางฝั่งของหลินเยวียน ทันทีที่พูดจบ

เจ้าหน้าที่ก็ยกเชลโลสีแดงสดเข้ามาในทันที

เมื่อได้เชลโลมา

หลินเยวียนหลับตาลงเบาๆ จากนั้นเริ่มสีสาย ท่วงท่าชำนิชำนาญ ไม่มีความติดขัดแม้แต่น้อย มองปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ธรรมดา!

ทันใดนั้น

เสียงเชลโลที่อบอุ่นก็ดังขึ้น ท่วงทำนองที่ลุ่มลึก แผ่ซ่านไปทั่วทั้งห้องถ่ายทอดสด

สามสิบวินาที

หลินเยวียนก็หยุดเล่น

คอมเมนต์ไหลทะลักจนหน้าจอก็แทบแตก!

‘เพราะมากก!’

‘เวรเอ๊ย!!’

‘ฝีมือระดับนี้คือบ้าไปแล้ว!!’

‘ระดับไหนกันแน่?’

‘ผมเรียนเชลโลมาห้าปี บอกทุกคนไว้ตรงนี้เลยว่า พ่อเพลงอวี๋คือระดับมืออาชีพแล้ว!’

‘พูดจริงปะเนี่ย?’

‘เรื่องจริงล้านเปอร์เซ็นต์ ฉันก็ยืนยันได้!’

‘ระดับนี้ไม่ต่างจากผู้เข้าแข่งขันเมื่อกี้เลย!’

‘ฉันแทบไม่อยากจะเชื่อ’

‘นี่มัน…’

อันหงสติหลุดไปเล็กน้อย “นี่มันระดับมืออาชีพชัดๆ ”

คำนี้ทั้งเพื่อชมหลินเยวียน และอธิบายให้ผู้ชมทั่วไปเข้าใจระดับฝีมือของเขา

“อืม”

หลินเยวียนพยักหน้า “ฝีมือผมธรรมดาน่ะครับ แค่ระดับมืออาชีพเอง”

อันหง: “…”

…………………………………………………………….

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน