Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1044

ตอนที่ 1044 จ้าวอิ๋งเก้อคว้าแชมป์สำเร็จแล้ว

ท่ามกลางกระแสการถกเถียงเรื่อง ‘เซี่ยนอวี๋ หล่อ เก่ง น่าสงสาร’

วันที่เก้าของมหกรรมดนตรีบลูสตาร์ก็มาถึง

ในวันนี้

ทันทีที่หลินเยวียนเดินเข้าสู่สนามแข่งขัน เขาก็กลายเป็นจุดสนใจจากทุกสารทิศทันที ถึงขนาดที่มีผู้ชมตะโกนเรียกเสียงดังลั่น

“เซี่ยนอวี๋!”

“เซี่ยนอวี๋!”

“เซี่ยนอวี๋!”

ด้านหลังพื้นที่ของโค้ชหลักจากแต่ละทวีป

คือผู้เข้าแข่งขันที่เตรียมลงสนามในวันนั้น

ในหมู่พวกเขาก็มีทั้งซูเปอร์สตาร์ชื่อดังระดับทวีปอยู่ไม่น้อย

ปกติแค่เดินผ่านไปไหนมาไหน เสียงกรี๊ดก็มักจะดังไม่หยุด แต่วันนี้…

เอาเถอะ

ไม่ใช่แค่วันนี้หรอก

ทุกครั้งที่เซี่ยนอวี๋ปรากฏตัว

เขามักจะได้รับความสนใจมากเป็นพิเศษเสมอ

ผู้ชายคนนี้เรียกได้ว่าแหกทุกกฎเกณฑ์

คนที่ไม่รู้มาก่อน

อาจจะเข้าใจผิดว่าเขาคือผู้เข้าแข่งขันคนหนึ่งด้วยซ้ำ

มีที่ไหนกัน นักประพันธ์เพลงที่อยู่เบื้องหลัง

ผู้เข้าแข่งขันหลายคนได้แต่แอบบ่นในใจ

…

ไม่ใช่เพียงในสนามแข่งขันเท่านั้น

แม้แต่ห้องถ่ายทอดสดจากแต่ละทวีปต่างก็พูดถึงเซี่ยนอวี๋

แม้แต่ฝั่งจงโจวเองยังหลีกหนีปรากฏการณ์นี้ไม่พ้น!

‘เซี่ยนอวี๋นี่ ยิ่งมองก็ยิ่งหล่อ!’

‘ทำไมผู้ชายคุณภาพสูงแบบนี้ถึงไม่ใช่คนของจงโจวนะ!’

‘ไม่สมเหตุสมผลเลย!’

‘เขาดูเหมือนเกิดมาเพื่อเป็นพระเอก!’

‘จากนี้ไป ถ้าจะวาดพระเอกในการ์ตูนผู้หญิง ฉันว่าก็วาดตามหน้าเซี่ยนอวี๋นี่แหละ ได้เลย!’

‘ก็รู้ว่าเขาเป็นฝ่ายตรงข้ามนะ แต่พอเห็นหน้าหล่อๆ แบบนั้น ฉันโกรธเขาไม่ลงเลย!’

‘โดยเฉพาะพอได้รู้เรื่องราวชีวิตของเขา ก็รู้สึกสะเทือนใจเกินกว่าจะเกลียดลงจริงๆ’

‘วันนี้เขาลงแข่งด้วยไหมเนี่ย?’

เมื่อสองผู้บรรยายของฝั่งจงโจวเห็นคอมเมนต์แล้วก็ถึงกับพูดไม่ออก ได้แต่กรีดร้องในใจว่า

ให้ตายสิ!

นั่นมันศัตรูนะ!

พวกคุณได้โปรดมีสติกันหน่อยเถอะ!!

…

ทีมโค้ชจากแต่ละทวีปทยอยนั่งประจำที่

การแข่งขันในวันนี้ เริ่มต้นขึ้นแล้ว

รายการแรกของวันคือรอบชิงชนะเลิศประเภทเพลงร็อกหญิง

จ้าวอิ๋งเก้อ นักร้องสาวจากราชวงศ์ปลาเป็นตัวแทนของฉินโจว

สามารถฝ่าด่านเข้ารอบมาจนได้ และกำลังจะขึ้นเวทีเผชิญหน้ากับตัวแทนจากจงโจวและหานโจว

ที่ผ่านมาจ้าวอิ๋งเก้อยังไม่มีศักยภาพพอจะมายืนตรงจุดนี้

แต่หลังจากได้รับการปรับปรุงฝีมือโดยหลินเยวียน เธอในตอนนี้…

ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไปแล้ว

“คอยดูผมให้ดีล่ะ!”

ลู่เซิ่งหันไปขยิบตาให้หลินเยวียนอย่างมั่นใจ

เพราะบทเพลงสำหรับรอบชิงชนะเลิศของจ้าวอิ๋งเก้อนั้น

เป็นผลงานที่ลู่เซิ่งเป็นผู้ประพันธ์

เดิมทีหลินเยวียนตั้งใจจะลงมือเอง

แต่เมื่อได้ฟังเพลงที่ลู่เซิ่งประพันธ์

เขาก็รู้ทันทีว่า ตนเองไม่จำเป็นต้องออกโรงอีกแล้ว

…

บนเวที

ผู้เข้าแข่งขันจากหานโจวเป็นคนแรกที่ขึ้นแสดง

จ้าวอิ๋งเก้อเป็นคนที่สอง

ต้องยอมรับว่า ลู่เซิ่งนั้นแข็งแกร่งจริงๆ

บทเพลงที่เขาเตรียมไว้ให้จ้าวอิ๋งเก้อนั้น

เข้ากับเธอได้อย่างลงตัวราวกับเขียนขึ้นมาเพื่อเธอโดยเฉพาะ

เมื่อบทเพลงจบลง

จ้าวอิ๋งเก้อได้รับเสียงปรบมือกึกก้องจากทั่วทั้งสนาม!

แต่ก็มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้ผู้ชมหลายคนรู้สึกประหลาดใจอย่างมาก—

จ้าวอิ๋งเก้อไม่ได้ร้องเพลงของเซี่ยนอวี๋!

ทันใดนั้นเอง

ก็ถึงคิวของผู้เข้าแข่งขันจากจงโจวขึ้นเวที

เธอคือซูเจวียนจากจงโจว

และเธอเพิ่งพ่ายแพ้ให้กับเจียงขุยไปเมื่อไม่นานมานี้

แม้ว่าเธอจะแพ้เจียงขุย

แต่ความแข็งแกร่งของเธอก็ยังคงเป็นที่ยอมรับ

ในการแข่งขันก่อนหน้า

เธอเคยกดดันจ้าวอิ๋งเก้อจนไม่สามารถสู้กลับได้เลย

หลินเยวียนคาดว่า จ้าวอิ๋งเก้ออาจจะแพ้ในรอบนี้

แต่ผลลัพธ์ที่ออกมากลับทำให้เขาตกตะลึง!

แม้ว่าซูเจวียนจะไม่มีข้อผิดพลาดในการร้อง เพลงที่เลือกมาก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่โดยรวมแล้ว กลับรู้สึกว่า ยังขาดอะไรบางอย่างไป

และสุดท้าย

ฉินโจวเป็นฝ่ายชนะ!

จ้าวอิ๋งเก้อกลายเป็นนักร้องคนที่สี่จากราชวงศ์ปลา

ที่คว้าแชมป์ในเวทีนี้ต่อจาก เจียงขุย เฉินจื้ออวี่ และซุนเย่าหั่ว!

ด้านข้างเวที

ซูเจวียนยืนอยู่เงียบๆ ด้วยแววตาเศร้าหมอง

เธอเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง

ทันทีที่เห็นหน้าจ้าวอิ๋งเก้อ

เธอก็เผลอนึกถึงราชวงศ์ปลา

และเมื่อนึกถึงราชวงศ์ปลาก็จะนึกถึงเซี่ยนอวี๋ขึ้นมาโดยอัตโนมัติ

แล้วเมื่อนึกถึงเซี่ยนอวี๋ เธอก็เริ่มร้องไม่ออก

สภาพจิตใจของเธอ ดูเหมือนว่าจะเริ่มมีปัญหาแล้วจริงๆ

…

จ้าวอิ๋งเก้อคว้าแชมป์มาครองได้สำเร็จ!

ไม่นานนัก

แววตาของผู้ชมฝั่งจงโจวก็เริ่มเปล่งประกายขึ้นมา

‘เป็นลางดีแล้วละ!’

‘ฉันรู้สึกว่าวันนี้ผู้บรรยายพูดคำที่ฟังดูมีเหตุผลที่สุดเท่าที่เคยฟังมาเลย เพลงของเซี่ยนอวี๋ใกล้หมดแล้วจริงๆ !’

‘ในที่สุดก็ถึงเวลานี้สักที!’

‘ฉันว่าแล้ว เขาแต่งเพลงออกมาตั้งเป็นสิบๆ เพลง แบบนี้ก็ควรจะหมดไปนานแล้วสิ!’

‘ต่อให้ยังพอมีเหลืออยู่บ้าง ก็ต้องไม่มากแน่ๆ’

‘ฉันเชื่อว่าอีกไม่นาน…เขาจะไม่มีอะไรให้ปล่อยออกมาอีกแม้แต่หยดเดียว!’

‘เร็วเข้า!’

‘รีดให้หมดเกลี้ยงเลยนะ!’

‘ไม่มีเซี่ยนอวี๋ พลังของฉินโจวลดลงครึ่งหนึ่งทันที!’

‘ปกติพวกพ่อเพลงเพลงคนอื่น แค่ปล่อยเพลงติดกันไม่กี่เพลงก็แทบหมดคลังแล้ว

แต่หมอนี่เหมือนมีคลังเพลงไม่รู้จบ มีเยอะจนน่ากลัว!’

…

และในช่วงเวลานั้นเอง

การแข่งขันประเภทเพลงแนวโบราณก็เริ่มต้นขึ้น!

เพลงแนวโบราณนับเป็นแนวดนตรีที่ได้รับความนิยมสูงมากในโลกของบลูสตาร์

อาจเป็นเพราะผู้คนส่วนใหญ่ต่างหลงใหลในเสน่ห์ของวัฒนธรรมโบราณ

เนื้อร้องที่สละสลวยคล้ายบทกวี อบอวลด้วยความงามแห่งกลิ่นอายวรรณคดี

สามารถครองใจของผู้ฟังได้แทบจะในพริบตาเดียว

และในทีมผู้เข้าแข่งขันของฉินโจว

คนหนึ่งที่สะดุดตาที่สุดคือซย่าฝาน

ที่น่าสนใจกว่านั้นก็คือ

ซย่าฝานได้รับเลือกให้เป็นผู้เข้าแข่งขันคนแรกของรอบแรกในสายเพลงแนวโบราณ!

ทันใดนั้น

บรรยากาศของห้องถ่ายทอดสดของจงโจวก็ตึงเครียดขึ้นมาในทันที

ผู้ชมฝั่งจงโจวหลายคนถึงกับใจเต้นแรงขึ้นมา

เพราะหากพูดถึงนักร้องจากราชวงศ์ปลา แล้วล่ะก็ ตอนนี้ชาวจงโจวรู้จักครบทุกคน!

‘จะเริ่มแล้ว!’

‘ซย่าฝานจะร้องเพลงของเซี่ยนอวี๋หรือเปล่านะ?’

‘มีโอกาสสูงมาก!’

‘ถ้าซย่าฝานยังไม่ร้องเพลงของเซี่ยนอวี๋อีก ฉันเริ่มสงสัยแล้วว่าเขาคงถูกเค้นออกมาจนหมดตัวแล้วจริงๆ ’

‘แต่ถึงจะร้องก็ไม่เป็นไรหรอก’

‘ให้ซย่าฝานเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่รีดเซี่ยนอวี๋จนหมดไปเลยเถอะ!’

‘ให้เธอเป็นคนสุดท้ายที่งัดเอาเพลงสุดท้ายของเขาออกมา ถ้าทำได้แบบนั้น ต่อให้รายการนี้จะต้องแพ้ ผมก็ยอมรับได้!’

‘บ้าน่ะ อย่าพูดอะไรอัปมงคลสิ!’

‘ของจริงแฮะ เพลงของเซี่ยนอวี๋จริงๆ ด้วย!’

ผู้ชมฝั่งจงโจวในตอนนี้ต่างก็ไม่รู้จะรู้สึกยินดีหรือผิดหวัง เพราะทันใดนั้น หน้าจอขนาดยักษ์ก็ปรากฏรายละเอียดของเพลงที่ซย่าฝานกำลังจะขับร้อง”

ผลงาน: หิมะระหว่างคิ้ว

คำร้อง: เซี่ยนอวี๋

ทำนอง: เซี่ยนอวี๋

ขับร้อง: ซย่าฝาน

เซี่ยนอวี๋ยังเค้นออกมาหมดจริงๆ ด้วย ให้ตายเถอะ หมอนี่มีเพลงส่งผลงานเข้าแข่งกี่เพลงกันแน่!!

……………………………………………………………….