ตอนที่ 1053-2 กองทัพแห่งราชา (2)
หลังดูบทสัมภาษณ์ของอบิเกลจบ
สีหน้าของสมาชิกในราชวงศ์ปลาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
ว่ากันว่าราชาไม่พบราชา
หากเปรียบบลูสตาร์เป็นภูเขาลูกหนึ่ง อบิเกลและหยางจงหมิงก็คือเสือสองตัวที่ยืนอยู่บนยอดเขานั้น
แต่ภูเขาเดียวกันมักไม่อาจมีเสือสองตัวอยู่ร่วมกันได้
ถ้าทั้งสองคนได้เผชิญหน้ากันในการแข่งขันบลูสตาร์ นั่นจะต้องเป็นศึกตัดสินแพ้ชนะที่ไม่มีใครยอมใคร และอาจส่งผลต่อการประเมินของวงการในอนาคต ที่มีต่อพ่อเพลงระดับสูงทั้งสองคนด้วย!
และอาจส่งผลต่อการประเมินภาพรวมของสองพ่อเพลงระดับสูงของวงการดนตรีในอนาคตด้วย
ซย่าฝาน “แบบนี้แหละ สนุกแน่นอน”
เจียงขุย “อบิเกลดูมั่นใจมากเลยนะ”
ซุนเย่าหั่วทำท่าครุ่นคิดเล็กน้อย “ดูเหมือนข่าวลือจะไม่เกินจริง อบิเกลเคยแพ้ให้กับหัวหน้าโค้ชหยางจริงๆ คงกลายเป็นปมในใจ ถึงได้พูดแบบเปิดเผยต่อหน้าสื่อแบบนี้ อยากใช้การแข่งขันเปียโนครั้งนี้แก้แค้นพ่อเพลงหยาง เพราะนี่แหละคือหมวดหมู่ที่ทั้งสองมีโอกาสปะทะกันมากที่สุด ความน่าจะเป็นของศึกเสือสองตัวน่ะ เกินแปดสิบเปอร์เซ็นต์ไปแล้วละ”
เฉินจื้ออวี่ “ฉันขออยู่ฝั่งโค้ชใหญ่นะ!”
เว่ยห่าวอวิ้น “แน่นอนอยู่แล้ว แม้ว่าเราจะได้เหรียญทองน้อยกว่าจงโจว แต่ถ้าเราสามารถเอาชนะอบิเกลอาบิเกลได้แบบซึ่งๆ หน้าในการแข่งขันเปียโน ต่อให้เหรียญทองจะน้อยกว่าเล็กน้อย ก็เพียงพอแล้วที่จะพิสูจน์ให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของมาตุภูมิแห่งดนตรีของเรา!”
“ตัวแทน…
จ้าวอิ๋งเก้อม้วนผมที่พาดอยู่บนไหล่ขวาเล่น พลางพูดขึ้นว่า “แอบเมาท์ให้พวกเราฟังได้ไหม?”
“ความลับ”
หลินเยวียนตอบทันควัน
แน่นอนว่าจ้าวอิ๋งเก้อกำลังสงสัยว่า ผลงานของหยางจงหมิงจะได้เข้ารอบชิงหมวดเปียโนหรือไม่
เพราะการแข่งขันเปียโนรอบชิงนั้น ถูกจัดไว้ในวันสุดท้ายของมหกรรมดนตรีบลูสตาร์
หากอบิเกลและหยางจงหมิงได้เผชิญหน้ากันโดยตรง ผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไรกันแน่ แม้แต่หลินเยวียนเองก็อดคาดหวังไม่ได้
แต่ก็น่าเสียดาย ที่ทุกคนคงไม่ได้เห็นภาพนั้นเกิดขึ้นจริง
สีหน้าของหลินเยวียนในตอนนั้นแลดูแปลกอยู่บ้าง
ซุนเย่าหั่วที่สังเกตสีหน้าเขาเงียบๆ อยู่ตลอด
เมื่อเห็นความพิลึกในดวงตาของหลินเยวียน จู่ๆ ก็รู้สึกราวกับหัวใจถูกกระแทกอย่างรุนแรง
ไม่ใช่มั้ง…
หรือว่าตัวแทน…
แค่ความคิดนี้ก็ทำให้ซุนเย่าหั่วตกใจจนแทบสะดุ้งโหยง!
แต่ไม่มีใครสังเกตถึงความผิดปกติของซุนเย่าหั่ว ไม่ทันไรทุกคนก็กลับมาพูดคุยกันอย่างคึกคักต่อไป เกี่ยวกับศึกสุดท้ายระหว่างอาบิเกลกับหยางจงหมิงกันอย่างออกรสออกชาติ
…
อันที่จริงไม่ใช่เพียงราชวงศ์ปลาที่กำลังพูดถึงเรื่องนี้!
โลกภายนอกเองก็เช่นกัน
หลังจากบทสัมภาษณ์ถูกเผยแพร่ออกมา ทั้งโลกออนไลน์ก็ถกกันเรื่องนี้อย่างดุเดือด!
ช่วยไม่ได้
ก็หยางจงหมิงกับอาบิเกลนั้นคือบุคคลผู้ทรงอิทธิพลในวงการดนตรี!
ทั้งสองคนนี้ นับตั้งแต่มหกรรมดนตรีบลูสตาร์เริ่มแข่งขัน แม้จะปล่อยผลงานออกมาน้อยมาก แต่ทุกเพลงที่ออกมา ล้วนเป็นระดับตำนานแบบไร้ข้อกังขา ทุกคนจึงอยากรู้กันเหลือเกินว่า ถ้าทั้งคู่ต้องมาดวลกันแบบซึ่งๆ หน้า ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร!
‘นี่มันศึกชิงบัลลังก์ชัดๆ !”
‘มีข่าวลือว่าอบิเกลเคยแพ้หยางจงหมิง และด้วยความหยิ่งในศักดิ์ศรีของเขา รอบนี้เขาน่าจะอยากใช้เวทีบลูสตาร์พิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าเขาเหนือกว่าหยางจงหมิงจริงๆ ’
‘สองคนนี้โคตรเทพทั้งคู่!’
‘หยางจงหมิงกับอาบิเกล ถือเป็นหนึ่งในสิบอันดับแรกของพ่อเพลงบลูสตาร์ พ่อเพลงระดับนี้แทบจะไม่ค่อยปล่อยงาน ปกติแล้วแทบไม่เคยได้เห็นยอดฝีมือสองคนนี้มาอยู่เวทีเดียวกันเลย มีแต่เวทีอย่างบลูสตาร์เท่านั้นแหละ ที่ทำให้การปะทะกันของพ่อเพลงระดับสูงแบบนี้เกิดขึ้นได้!’
‘รอไม่ไหวแล้ว!’
‘พวกคุณว่าใครเก่งกว่ากัน?’
‘ฉันเชียร์หยางจงหมิงมากกว่านะ!’
‘แต่ผมยังคิดว่าอบิเกลแกร่งกว่า!’
ตอนนี้โลกออนไลน์ของทั้งฉิน ฉี ฉู่ เยี่ยน หาน จ้าว และเว่ย เต็มไปด้วยการถกเถียงเกี่ยวกับประเด็นนี้!
แม้แต่ในจงโจวเอง กระแสก็ร้อนแรงไม่แพ้กัน!
การแข่งขันเรื่องจำนวนเหรียญทอง เป็นการวัดความแข็งแกร่งของแต่ละทวีป
แต่การปะทะกันระหว่างหยางจงหมิงและอบิเกล กลับถูกมองว่าเป็นศึกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในมหกรรมดนตรีบลูสตาร์!
…
วงการดนตรีของบลูสตาร์
สายตานับไม่ถ้วนกำลังจับจ้องมาที่เหตุการณ์นี้!
แม้แต่บรรดาบุคคลระดับยักษ์ใหญ่ ที่อยู่ในระดับเดียวกับหยางจงหมิงและอาบิเกล ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวั่นใจ
“มหกรรมบลูสตาร์รอบนี้ ในที่สุดก็เริ่มน่าสนใจขึ้นมาจริงๆ แล้วสิ”
“สองคนนั้นจะประลองกันอีกครั้งเหรอ?”
“ก็ดีเหมือนกัน จะได้ให้อบิเกลลองทดสอบดูหน่อยว่า ตอนนี้ฝีมือเปียโนของเหล่าหยางไปถึงขั้นไหนแล้ว”
แน่นอนว่า นี่เป็นเพียงคำพูดล้อเล่นเพื่อทำให้บรรยากาศผ่อนคลายเท่านั้น
ไม่ว่าจะเป็นคริส
หรือแม้แต่ยอดนักเปียโนอีกคนหนึ่งของจงโจว
ผู้บรรเลงเปียโนระดับนี้ แค่เข้าร่วมการแข่งขัน ก็แทบจะการันตีแล้วว่า ต้องเข้ารอบชิงชนะเลิศ!
ถ้าเทียบกันในแวดวงนักร้อง
คริสก็เปรียบเหมือนเฟ่ยหยาง
แล้วผู้เข้าแข่งขัน แบบเฟ่ยหยาง มีหรือจะไม่ผ่านเข้ารอบชิง?
…
แน่นอนว่า
ในอีกสามวันถัดจากนี้ จะไม่มีการแข่งขันประเภืเปียโนเกิดขึ้น
เพราะการแข่งขันเปียโนถูกจัดไว้ในวันสุดท้ายของมหกรรมดนตรีบลูสตาร์
และหลังจากบทสัมภาษณ์ของอบิเกลเผยแพร่ออกไป สายตาของทุกคนก็จับจ้องไปที่วันสุดท้าย ทำให้การแข่งขันในสามวันที่เหลือ ดูเหมือนจะขาดแรงดึงดูดลงไปเล็กน้อย
แต่ถึงอย่างนั้น นี่ก็คือมหกรรมดนตรีบลูสตาร์
ทุกหมวดหมู่ล้วนมีเหรียญทองให้แย่งชิง
บรรดาทวีปต่างๆ จึงไม่มีใครยอมปล่อยให้โอกาสหลุดมือง่ายๆ
และเมื่อผู้เข้าแข่งขันและพ่อเพลงจากแต่ละทวีปต่างทุ่มสุดตัว การแข่งขันจึงยิ่งเดือดพล่านยิ่งกว่าเดิม! ถึงขั้นที่เกิดข้อถกเถียงและการประท้วงเกี่ยวกับการตัดสินอยู่บ่อยครั้ง บางทวีปถึงกับออกมาคัดค้านผลการตัดสินของบางรายการอย่างเป็นทางการ
การแข่งขันเข้าสู่ระดับดุเดือดถึงขีดสุด!
และภายใต้ความเข้มข้นนี้ การแข่งขันก็เข้าสู่ช่วงโค้งสุดท้าย เหลือเวลาอีกเพียงวันเดียวเท่านั้น!
ในขณะนั้นเอง
ตารางเหรียญทองก็แทบจะถูกลิขิตไว้แล้ว!
“น่าเสียดายนะ…”
ในการประชุมของทีมโค้ชหลักฉินโจว
ทุกคนจ้องมองไปยังตารางเหรียญทองบนหน้าจอ
ก่อนจะถอนหายใจออกมาพร้อมกัน
แม้แต่หลินเยวียนเอง เมื่อเห็นผลรวมเหรียญทอง ก็อดรู้สึกเสียดายอยู่ในใจไม่ได้
เพราะในสถานการณ์ตอนนี้ฉินโจวไม่มีโอกาสแล้ว
……………………………………………………

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...