Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1101
ตอนที่ 1101-2 ประสบความสำเร็จในการเปลี่ยนสายอาชีพ (2)
………………..
สตูดิโอตามเงาฝัน พนักงานทุกคนต่างส่งเสียงเฮลั่น!
“ตอนตื่นมาเช้าๆ แล้วเห็นรายได้บ็อกซ์ออฟฟิศ ฉันตกใจเลยนะ วันแรกที่เข้าฉาย เราทำรายได้เกินสองร้อยล้านแล้วหรือ!?”
“ดังเปรี้ยงเลยละ!”
“นี่แหละพลังดึงดูดของผู้กำกับอิ่งจือ ถึงจะเป็นการกำกับภาพยนตร์ครั้งแรกของเขา แต่ทุกคนก็เชื่อมั่นในตัวเขา!”
“ตอนแรกฉันยังคิดว่า รายได้เปิดตัวเราน่าจะไม่ค่อยดีซะอีกนะ!”
“กระแสวิพากษ์วิจารณ์ก่อนเข้าฉายก็ทำให้พวกเรากังวลจริงๆ แหละ แต่ตอนนี้กระแสรีวิวระเบิดมาก นั่นแหละคือจุดแข็งของเรา!”
“นี่แหละคือปาฏิหาริย์ที่พวกเราสร้างขึ้น!”
“นี่น่าจะเป็นแอนิเมชันระดับโรงภาพยนตร์ของบลูสตาร์ ที่ใช้เวลาผลิตสั้นที่สุดเลยแล้วล่ะมั้ง?”
“ฮ่าๆ ได้เวลาไปจดสถิติกันแล้ว!”
“ว่าแต่ทุกคนคิดว่าบ็อกซ์ออฟฟิศรวมสุดท้ายจะได้เท่าไหร่กัน?”
“ผมว่า แค่ดูจากคำวิจารณ์กับยอดวันแรกเนี่ย สองพันล้านมีหวังนะ!”
“แค่สองพันล้านเหรอ?”
“ขอแบบทะเยอทะยานกว่านี้หน่อยสิ!”
“เป้าหมายของเราคือ ทะลุสองพันห้าร้อยล้านต่างหากล่ะ!”
…
ในออฟฟิศ
จินมู่มองแผ่นหลังของหลินเยวียนด้วยความตะลึงงัน
ตอนนี้ ไม่ว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไรก็เชื่อหมดแล้ว!
ทั้งๆ ที่ไม่มีประสบการณ์กำกับภาพยนตร์แอนิเมชันเลยสักนิด แต่กลับใช้เวลาแค่สองเดือน พาทีมสร้างผลงานระดับหุ่นยนต์วอลล์อี ที่ยอดเยี่ยมถึงระดับนี้ได้!
หลินเยวียนหันกลับมา
“วันนี้ยอดบ็อกซ์ออฟฟิศเป็นยังไงบ้างครับ”
“มีเครือโรงหนังใหม่ติดต่อเข้ามาร่วมฉายด้วย คาดว่ายอดไม่น่าจะน้อยกว่าวันแรกครับ”
“อื้ม”
ถึงแม้หลินเยวียนจะไม่ใช่ผู้ลงทุนหลักทั้งหมด แต่ก็ถือว่าถือหุ้นมากที่สุด และรอบนี้ก็ได้กำไรไม่น้อยเลย ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคืออิ่งจือ ประสบความสำเร็จในการเปลี่ยนสายงาน!
จินมู่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า
“บรรดาห้าบริษัทภาพยนตร์ยักษ์ใหญ่ คงต้องมองพวกเราใหม่แล้วละครับ ถึงยังไงบนบลูสตาร์ นอกจากห้าบริษัทใหญ่ที่ว่านี้ ก็มีบริษัทน้อยมากที่ทำนหนังแอนิเมชันได้ถึงระดับนี้เลย”
“ไม่ใช่แค่ห้าบริษัทแอนิเมชันเหรอ?”
“บริษัททั้งห้านี้ไม่ได้เก่งแค่แอนิเมชันนะ พวกเขายังทำทั้งหนังคนแสดง ซีรีส์ และอื่น ๆ อีกเยอะ ขนาดใหญ่กว่าสตาร์ไลท์เยอะเลย ที่สำคัญคือมีทุนหนุนหลังซับซ้อนและแข็งแกร่งมาก”
ผู่หลิง
ไฟเออร์ฟลาย
ไอวี
ตระกูลซือถู
กลุ่มบริษัทจงโจว
บริษัททั้งห้านี้นับว่าเป็นกลุ่มทุนบันเทิงระดับสูงสุดของดาวบลูสตาร์ เมื่อก่อนมีแค่พวกเขาเท่านั้นที่สามารถสร้างแอนิเมชันฟอร์มยักษ์ได้ บริษัทอื่นไม่มีทางแข่งในตลาดภาพยนตร์แอนิเมชันกับพวกเขาได้เลย
…
ในช่วงเวลาหลังจากนั้น
รายได้บ็อกซ์ออฟฟิศของภาพยนตร์เรื่องวอลล์อี หุ่นยนต์จิ๋วหัวใจเกินร้อยเพิ่มสูงขึ้นทุกวันแบบทะลุขีดจำกัด!
หนึ่งพันล้าน!
สองพันล้าน!
สามพันล้าน!
สี่พันล้าน!
เมื่อถึงวันสิ้นเดือน ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ทั่วโลกไปถึงห้าหมื่นล้าน!
หลินเยวียนกลับไม่ได้รู้สึกอะไรสักเท่าไหร่
เพราะภาพยนตร์คนแสดงของเขาส่วนใหญ่ก็มักจะทำรายได้ระดับนี้อยู่แล้ว
แต่ฝั่งสตูดิโอตามเงาฝันนั้นกลับตื่นเต้นสุดขีด ทั้งบริษัทต่างระเบิดเสียงเฮด้วยความดีใจ!
ในโลกออนไลน์ก็เต็มไปด้วยความตะลึง!
“อิ่งจือโคตรเก่งเลย!”
“จักรวาลมีบ้าน ความโรแมนติกไร้ขอบเขต!”
“ห้าพันล้านเหรอ รายได้บ็อกซ์ออฟฟิศโหดมาก!”
“ที่สำคัญคือ บลูสตาร์เราไม่ได้มีแอนิเมชันสนุกแบบนี้มานานแล้ว!”
“เมื่อก่อนผมดูแต่หนังแอนิเมชันของห้าบริษัทยักษ์ใหญ่ ต่อไปในลิสต์หนังต้องดูของฉัน จะมีชื่ออิ่งจือด้วยแน่นอน!”
“หนังเรื่องนี้สนุกจริง!”
“รายได้ห้าพันล้าน ติดท็อปเท็นประวัติศาสตร์แอนิเมชันของฉินโจวแล้ว!”
“ดูข้อมูลแล้ว ติดอันดับที่ห้า ของบ็อกซ์ออฟฟิศแอนิเมชันฉินโจวพอดีเลย!”
“อิ่งจือเปลี่ยนสายสำเร็จแล้ว!”
“ต่อไปนี้เขาไม่ใช่แค่เทพแห่งการ์ตูนอีกต่อไป แต่เป็นผู้กำกับแอนิเมชันชั้นเยี่ยมด้วย!”
…
ไฟเออร์ฟลาย หนึ่งในห้าบริษัทภาพยนตร์ยักษ์ใหญ่ของบลูสตาร์หูเหยียนผู้กำกับแผนกแอนิเมชัน กำลังพูดคุยกับเพื่อนร่วมงานเกี่ยวกับเรื่องวอลล์อี หุ่นยนต์จิ๋วหัวใจเกินร้อย
“อิ่งจือคนนี้ประมาทไม่ได้เลยนะ”
“แค่กำกับแอนิเมชันครั้งแรก ก็ทำรายได้ทะลุห้าพันล้าน นี่ไม่เคยเกิดขึ้นในวงการมาก่อนเลย”
“ที่สำคัญคือ ใช้เวลาน้อยเกินไป!”
“งานที่เราต้องใช้เวลาครึ่งปีถึงหนึ่งปีครึ่ง เขากลับทำเสร็จในสองเดือน”
จะใช้ภาพชุดจิตรวิญญาณเจาะเข้าสายจิตรกรรมดั้งเดิมดีไหม?
พูดตามตรง
หลินเยวียนไม่อยากทำแบบนั้น
เพราะภาพชุดจิตรวิญญาณนั้นล้ำค่าเกินไป ของหายากยิ่งมีมูลค่าสูง
จะกลับไปเขียนการ์ตูน?
เทพเจ้าแห่งการ์ตูนควรได้พักบ้าง
งั้นก็ทำแอนิเมชันต่อไปนี่แหละ ถึงอย่างไรเขาก็ขึ้นชื่อเรื่องมือไวอยู่แล้ว
เมื่อคิดได้เช่นนี้ หลินเยวียนก็เริ่มครุ่นคิดถึงพล็อตเรื่องแอนิเมชันเรื่องถัดไปทันที
ในตอนนั้นเอง
จินมู่ก็รีบวิ่งเข้ามาด้วยความตื่นเต้น
“ข่าวดี!”
“เรื่องอะไร?”
“อิ่งจือกำลังจะติดปีกบินแล้วครับ!”
“บินไปไหนครับ?”
“สมาคมวรรณศิลป์กำลังจะเปิดช่องสำหรับเด็กแบบใหม่ และต้องการแอนิเมชันประมาณสิบเรื่อง ตอนนี้พวกเขาเลือกเรื่องแรกแล้ว!”
“เรื่องไหน?”
“โดราเอมอน ของคุณไงล่ะ!”
หลินเยวียนชะงักไปทันที
บลูสตาร์กำลังจะก่อตั้งช่องรายการเด็กที่ออกอากาศทั่วทั้งบลูสตาร์?
ตอนนี้พวกเขาต้องการแอนิเมชันประมาณสิบเรื่อง?
และโดราเอมอนของเขาก็ได้รับเลือกแล้วงั้นหรือ?
ฟืด!
กลิ่นหอมของชื่อเสียง!
เขาชอบเลยโปรโมตจากทางการแบบนี้ที่สุด แถมยังเปิดรับแอนิเมชันถึงสิบเรื่อง ถ้าเขาสามารถคว้าทุกที่นั่งไว้คนเดียวได้ละก็…
ใจเย็นไว้!
ต้องถ่อมตัวหน่อย!
ตอนที่ฉู่ขวงเขียนแดนนิทาน ยังไม่แย่งโควตาของคนอื่นในโครงการรวมนิทานเลย เวลานี้มาเจอสถานการณ์คล้ายกัน อิ่งจือเองก็ต้องรู้จักแบ่งปัน ทิ้งพื้นที่ไว้ให้บริษัทอื่นบ้าง ไม่อย่างนั้นอีกหน่อยโดนรุมแน่ๆ
ในวินาทีนั้นหลินเยวียนก็ลืมวอลล์อี หุ่นยนต์จิ๋วหัวใจเกินร้อยไปหมดสิ้น
จะมัวมาทำภาพยนตร์แอนิเมชันอีกทำไมกันล่ะ
จากนี้ไปก็ลุยกับแอนิเมชันแบบยาวกันเลยดีกว่า!
……………………………………………………….
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...