Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1106

ตอนที่ 1106 ช่องเด็กแบ่งเป็นสองช่อง

………………..

ระยะเวลาการพิจารณาคือหนึ่งสัปดาห์ตลอดหลายวันที่ผ่านมานี้ สมาคมวรรณศิลป์ไม่ได้เปิดเผยความเคลื่อนไหวใดๆ

บริษัทใหญ่ๆ ที่ส่งผลงานเข้ารับการคัดเลือกต่างก็รอคำตอบด้วยความร้อนใจ

ในที่สุด!

วันที่เจ็ดก็มาถึง!

ผู้คนมากมายรีบเข้าไปเปิดเว็บไซต์ของสมาคมวรรณศิลป์ทันที แต่กลับต้องตกตะลึงเมื่อพบว่า

ทางการเลื่อนการประกาศผล…

หลังจากนั้น สมาคมวรรณศิลป์ก็ออกแถลงการณ์ขอโทษว่า [เนื่องจากเกิดเหตุไม่คาดฝันระหว่างขั้นตอนการพิจารณา กรุณาให้เวลาเราอีกสักสามสี่วัน และเราจะมอบผลลัพธ์ที่น่าพึงพอใจให้กับทุกท่าน]

ให้ตายสิ!

ก็แค่เลือกแอนิเมชันไม่กี่เรื่องไว้ฉายบนช่องเด็ก ทำไมสมา คมวรรณศิลป์ถึงต้องทำให้ยุ่งยากขนาดนี้กันนะ?

แล้วก็เป็นเช่นนี้

วันที่แปด

วันที่เก้า

วันที่สิบ

วันที่สิบเอ็ด

เริ่มมีบางคนทนไม่ไหวแล้ว!

…

ห้าบริษัทยักษ์ใหญ่

แผนกแอนิเมชันของแต่ละเจ้าเริ่มเกิดความไม่มั่นคงในใจ

“สมาคมวรรณศิลป์มีคณะกรรมการตั้งเยอะแยะ ใช้เวลาตั้งสิบกว่าวัน ยังพิจารณาไม่เสร็จอีกเหรอ?”

“ยากขนาดนั้นเชียวหรือ?”

“ตามหลักแล้ว อย่างน้อยแปดสิบเปอร์เซ็นต์ของผลงานที่ได้รับเลือกน่าจะมาจากพวกเราห้าบริษัทใหญ่ไม่ใช่หรือไง?”

“หรือว่าเกิดเหตุไม่คาดฝันอะไรขึ้น?”

“ไม่น่าจะใช่นะ”

“น่าจะเป็นเพราะมีผลงานเยอะ แต่โควตาน้อยต่างหาก”

“แค่ผู่หลิงบริษัทเดียวก็ส่งแอนิเมชันเข้าไปตั้งเจ็ดเรื่อง การพิจารณาก็ต้องลำบากอยู่แล้ว”

“รออีกหน่อยเถอะ”

“ฉันไม่เชื่อหรอกว่าบริษัทเล็กกระจอกๆ พวกนั้นจะทำแอนิเมชันได้คุณภาพเท่าห้าบริษัทใหญ่อย่างพวกเรา!”

…

สตาร์ไลท์

แผนกแอนิเมชัน

“ยังไม่ประกาศอีกหรือ!”

“สิบเอ็ดวันเข้าไปแล้ว!”

“ฉันตื่นเต้นจะตายอยู่แล้วนะ”

“ถ้าแอนิเมชันที่ฉันร่วมทำได้ถูกเลือก ฉันคงฟินสุดๆ เลยละ!”

“บริษัทเราส่งเข้าประกวดตั้งหลายเรื่อง”

“ถ้าโชคดี อาจจะได้เลือกสักเรื่องละมั้ง?”

…

ที่สตาร์ไลท์เช่นกัน

แผนกซีรีส์ก็กำลังรอคอยอยู่

“นี่เป็นครั้งแรกที่เราทำแอนิเมชันไลฟ์แอ็กชัน หวังว่าจะไม่เป็นตัวถ่วงของอิ่งจือนะ”

“ผมรู้สึกว่าเราทำออกมาได้ดีเลยละ”

“เพราะบทของอิ่งจือดีต่างหากล่ะ ถึงทำให้ทุกอย่างออกมาดีได้”

“ยังไงก็ต้องรอดูผลจากสมาคมวรรณศิลป์ก่อนอยู่ดี”

“ถ้าผ่านล่ะก็ ไลฟ์แอ็กชันเรื่องนี้ก็คงตกมาเป็นหน้าที่พวกเราแล้วล่ะมั้ง?”

“ฝันไปเถอะ”

“ถ้าไม่ผ่าน อาจโดนตัดจบกลางคันเลยก็ได้”

…

สตูดิโอตามเงาฝัน

ทุกแผนกกำลังอยู่ในสภาวะลุ้นระทึก

“ทำไมฉันรู้สึกเครียดยิ่งกว่าตอนรอผลบ็อกซ์ออฟฟิศวันแรกของเรื่องวอลล์อีอีกเนี่ย?”

“ถึงยังไงช่องเด็กนี่มันออกอากาศทั่วโลกเลยนะ”

“มีการสนับสนุนจากหน่วยงานทางการ นั่นเท่ากับว่าเด็กทุกคนจะได้ดูแอนิเมชันของพวกเราเลยนะ”

“วางใจเถอะ!”

“แอนิเมชันพวกนี้มีหัวหน้าอิ่งจือดูแลเองกับมือเลยนะ!”

“อิ่งจือคือเทพตลอดกาล!”

“ต่อให้เดาสุ่มก็ยังน่าจะถูกเลือกสักเรื่องแหละน่า!”

“ถึงจะไม่ได้รับเลือกก็ไม่เป็นไรหรอก ก็อาจารย์อิ่งจือมีโดราเอมอนที่ได้ฉายไปแล้วไม่ใช่เหรอ?”

…

วันที่สิบสองของการพิจารณา

บริษัทต่างๆ ในวงการที่ส่งผลงานเข้าประกวดต่างก็เริ่มวิตกกันมากขึ้นเรื่อยๆ

“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?”

“อย่าบอกนะว่าจะมีปัญหา?”

“แค่เบี้ยวนัดก็ว่าแย่แล้ว”

“แต่นี่มันเบี้ยวนานเกินไปแล้วนะ”

“จะสองสัปดาห์เข้าไปแล้ว”

“ฉันมีลางสังหรณ์บางอย่าง”

“ต้องมีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้นแน่ๆ ”

“สมาคมวรรณศิลป์อาจไม่ได้แค่กำลังตรวจแอนิเมชันก็ได้นะ”

“หมายความว่าไง?”

“ผมก็นึกไม่ออก รอฟังประกาศแล้วกัน น่าจะอีกไม่นานนี้แหละ!”

…

วันที่สิบสาม

ไม่ใช่เพียงวงการแอนิเมชันเท่านั้น

แม้แต่ชาวเน็ตและผู้ปกครองทั่วสารทิศที่ติดตามเรื่องนี้ก็เริ่มร้อนใจ

“เงียบหายไปเลย?”

“คนจากสมาคมวรรณศิลป์หายไปไหนแล้ว?”

“ไหนบอกว่าจะเปิดช่องรายการเด็ก?”

“ทำไมพิจารณานานขนาดนี้?”

“ตกลงบริษัทไหนบ้างที่ได้รับเลือก?”

‘หืม!’

‘ดูเร็ว!’

‘ประกาศแล้ว!’

‘รายการของช่องเด็กบลูสตาร์ที่หนึ่ง!’

…

ใช่แล้ว

หลังจากประกาศออกมา

ท่ามกลางกระแสถกเถียงอย่างดุเดือด

สมาคมวรรณศิลป์ก็ประกาศผังรายการของช่องเด็กบลูสตาร์ที่หนึ่ง

ตั้งแต่ช่วงกลางวัน

ไปจนถึงตอนกลางคืน

ตั้งแต่รายการเด็ก

ไปจนถึงแอนิเมชันสำหรับเด็ก

ตั้งแต่สี่โมงเย็น

ไปจนถึงสี่ทุ่ม

รวมทั้งหมดสิบเอ็ดเรื่องที่ได้รับเลือกให้ฉายในช่วง โรงภาพยนตร์แอนิเมชันยามเย็น

โดยแอนิเมชันส่วนใหญ่

ล้วนเป็นผลงานจากห้าบริษัทยักษ์ใหญ่ในวงการภาพยนตร์และโทรทัศน์

สมาคมวรรณศิลป์ได้ระบุข้อมูลของแอนิเมชันแต่ละเรื่องไว้อย่างละเอียด ทั้งชื่อผู้กำกับ ผู้เขียนบท สตูดิโอที่ผลิต ฯลฯ เมื่อคลิกเข้าไปก็สามารถดูรายละเอียดของแต่ละเรื่องได้ทันที

นอกจากนี้

ยังมีบริษัทที่ไม่ใช่ระดับห้ายักษ์ใหญ่จำนวนสองแห่ง ซึ่งมีแอนิเมชันผ่านการคัดเลือกและได้ออกอากาศด้วย

บริษัทหนึ่งคือหลานฮวาฟิล์ม

อีกบริษัทหนึ่งคือ เฉิงหวงแอนิเมชัน สองบริษัทนี้เรียกได้ว่าแย่งเค้กชิ้นเล็กๆ มาจากปากของห้ายักษ์ใหญ่ได้สำเร็จ

“ห้ายักษ์ใหญ่ก็ยังสุดยอดเหมือนเดิม!”

“ส่วนใหญ่ยังไงก็เป็นของพวกเขาอยู่ดี!”

“หลานฮวานี่ติดปีกบินเลยนะ รอบนี้แย่งได้หนึ่งที่!”

“เฉิงหวงก็ได้มาเหมือนกันหนึ่งที่!”

“แล้วช่องหมายเลขสองล่ะ?”

“ยังเหลืออีกสิบที่ในช่องหมายเลขสอง!”

“หรือว่าห้ายักษ์ใหญ่ก็จะครองช่องหมายเลขสองอีก?”

“เราว่าส่วนใหญ่น่าจะใช่นะ”

“ก็แค่มาดูกันว่าใครจะสามารถแย่งเค้กจากปากพวกนั้นได้อีกบ้าง”

“อิ่งจือ ต้องแย่งได้สักชิ้นแน่ๆ ”

“ทำไมล่ะ?”

“ก็เพราะว่า โดราเอมอนได้รับเลือกแต่ไม่ปรากฏในช่องแรก”

“งั้นก็ต้องถูกจัดไว้ในช่องหมายเลขสองแน่ๆ”

“หรือจะเป็นไปได้ว่าโดราเอมอน ถูกตัดออกเพราะเหตุผลบางอย่าง?”

ในขณะนั้นเอง

สมาคมวรรณศิลป์ก็ประกาศรายการของช่องเด็กบลูสตาร์หมายเลขสอง!

………………………………………………………